Δεκαπενταύγουστος. Οι πιο χαλαρές μέρες του χρόνου. Ο Παναθηναϊκός αγώνα θα έχει σε κάτι λιγότερο από μια βδομάδα. Τι θα κάνουμε μέχρι τότε; Ας αρχίσουμε έναν «εμφύλιο» για το αν έπρεπε να ζητήσει η ομάδα αναβολή του αγώνα με την Κηφισιά ή όχι. Προκειμένου να επικεντρωθεί στα ματς με τη Χράντετς Κράλοβε.
Πρώτο κρατούμενο: Όλοι ξέρουμε πως ο μεγάλος στόχος του Παναθηναϊκού είναι το πρωτάθλημα. Όμως η Ευρώπη ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ δεν θα γίνει κάτι αδιάφορο. Δεν έχει το δικαίωμα κανείς στο Τριφύλλι να σκεφτεί έτσι. Οπότε κατά τη δική μας λογική, καλά κάνουν και δείχνουν με αυτή την αναβολή, το πόσο μεγάλη σημασία δίνουν στο να περάσουν οι Πράσινοι σε League Phase.
Δεύτερο κρατούμενο: Με δεδομένο πως το πρωτάθλημα είναι ο βασικός στόχος, αλλά και την ξεκάθαρη γνώση πως η ομάδα θα χρειαστεί χρόνο για να είναι στο καλό της επίπεδο – περιμένοντας επιστροφές τραυματιών, ενσωμάτωση μεταγραφών, νέες προσθήκες που ακολουθούν – ο Παναθηναϊκός δεν έχει το δικαίωμα να ρισκάρει το παραμικρό στην πρεμιέρα του στο πρωτάθλημα. Κι επειδή στην Ελλάδα βρισκόμαστε, είναι η πιο τρανή απόδειξη πως το Τριφύλλι κάθε αγώνα θα τον παίξει σα να είναι ντέρμπι. Η Κηφισιά που θα έχει έδρα τη Λεωφόρο, έχει προπονητή τον Λέτο και ιδιοκτήτη οπαδό του Παναθηναϊκού, δε θα… χαρίσει τίποτα. Γιατί δεν θα κατέβουν οι παίκτες της με «παντόφλες». Κάτι που συνέβαινε στο παρελθόν με άλλους στη θέση του Παναθηναϊκού και άλλους στη θέση της Κηφισιάς.
Τρίτο κρατούμενο: Κάποιες φορές, δεν είναι όλα για δημόσια διαβούλευση. Ο προπονητής μαζί με τον τεχνικό διευθυντή, έχουν το σκεπτικό τους στο αγωνιστικό κομμάτι. Αποφασίζουν να κάνουν τώρα χρήση του δικαιώματος και να μην περιμένουν κάποιον αγώνα που θα ακολουθήσει στη συνέχεια. Με αυτή τη λογική, ποτέ δεν θα είναι η κατάλληλη στιγμή, γιατί μια κρισιμότερη αναμέτρηση εντός ή εκτός συνόρων, θα είναι μπροστά. Πραγματικά γίνεται τέτοιος χαμός, για το τίποτα. Για μια απόφαση των ανθρώπων που ξέρουν καλύτερα από εμάς, για ένα θέμα που τους «καίει» περισσότερο από εμάς. Κατά συνέπεια, δεν χρειάζεται να ξεσπά όλη αυτή η αντίδραση, λες και ανακοίνωσαν πως στο επόμενο ματς θα παίξει ο Παναθηναϊκός με τιρκουάζ φανέλα και έμβλημα ένα δελφίνι.
Στο τέλος της ημέρας πρέπει να αποφασίσει ο καθένας αν πραγματικά στηρίζει τον Κοτσόλη και τον Νίστρουπ. Επειδή σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν υπάρχουν a la carte αποφάσεις. Στηρίζουμε αν γίνει αυτό που εμείς θεωρούμε σωστό, δεν στηρίζουμε αν γίνει εκείνο που δεν μας αρέσει.
Για όλους εμάς τους εκτός ομάδας, το θέμα είναι πραγματικά ασήμαντο. Τα σημαντικά είναι τα αποτελέσματα, το πόσο καιρό θα χρειαστεί το γκρουπ για να δημιουργήσει ένα σύνολο που θα αποδίδει το ποδόσφαιρο που θέλει ο προπονητής. Και φυσικά οι μεταγραφές. Φτάσαμε στο σημείο να είναι περισσότερες οι συζητήσεις για το αν ήταν σωστή η απόφαση αναβολής του αγώνα με την Κηφισιά, παρά το ποιος θα έχει στο «8».
Η αναφορά δεν γίνεται για να αλλάξει η συζήτηση. Το ένα συνδέεται με το άλλο όμως. Ο Παναθηναϊκός αυτή τη στιγμή δεν έχει τον Καλάμπρια, δεν έχει κλείσει το ρόστερ του, δεν έχει τον Κάνγκουα, δεν έχει το «8» που θα αποκτήσει για να κάνει τη διαφορά.
Όλα αυτά, θα τα έχει όταν έρθει η ώρα – δεν είναι μακριά – για να γίνει το ματς με την Κηφισιά. Άρα θα έχει συνολικά πολλές λύσεις το ρόστερ. Επειδή ο Παναθηναϊκός είναι ξεκάθαρο πως γεμίζει επιλογές. Τόσο σε αριθμό όσο και σε ποιότητα. Άρα το rotation στα μέσα Σεπτέμβρη, μαζί με την ίδια τη «φρεσκάδα» της ομάδας, θα είναι σε διαφορετικό επίπεδο απ’ ότι είναι τώρα. Μια ακόμη παράμετρος που πρέπει να σκεφτόμαστε.
Γενικά, δεν χρειάζεται σε όλα να φτάνουμε το κάθε θέμα στα άκρα. Ναι, ο Παναθηναϊκός «πονάει» που έχει να πάρει το πρωτάθλημα 16 χρόνια. Αυτό δεν σημαίνει πως σε κάθε ευκαιρία πρέπει να του ρίχνουμε αλάτι στις πληγές και μάλιστα για την παραμικρή λεπτομέρεια.
Υ.Γ. Το παν είναι ο Παναθηναϊκός να περάσει τη Χράντετς Κράλοβε και να βρεθεί στη League Phase. Τα υπόλοιπα απλά γεμίζουν το χρόνο μας.
Υ.Γ.1: Το θέμα είναι να μη χάνεις τους βαθμούς. Όχι να χρωστάς παιχνίδι και έτσι να φαίνεται πως είσαι πιο πίσω.
