Δεν είχαμε και πολλές αμφιβολίες, αλλά όσοι είδαν το τρίμπαλο της ΑΕΚ με τον ΟΦΗ το επιβεβαίωσαν. Πέρα από κάθε κουβέντα, πάνω από κάθε αγωνιστική ανάλυση, υπάρχει μια ξεκάθαρη, αναλλοίωτη αλήθεια που δίνει το γήπεδο. Εκεί μαθαίνεις πράγματα, καταλαβαίνεις απόλυτα όσα συμβαίνουν και έχεις όλη την πραγματικότητα μπροστά σου. Ειλικρινά, είχα καιρό να δω παιχνίδι που να δείχνει τόσο πολλές και ουσιαστικές αλήθειες για την ΑΕΚ και τους άλλους, όσους κινούνται απέναντι και γύρω της.
Συμπέρασμα πρώτο: το θεωρούσαμε αρκετά πιθανό, αλλά τώρα το επιβεβαιώσαμε με απόλυτο τρόπο. Ηταν θέμα χρόνου, να ψάξει κάποια στιγμή ξανά ο Νίκολιτς λύσεις από τα άκρα. Να βρει παίκτες που θα του δίνουν πλάτος στο γήπεδο, θα δημιουργούν προβληματισμό σε όποιον αντίπαλο πιστεύει πως μπορεί να μπλοκάρει την Ενωση φορτώνοντας την μεσαία γραμμή και τον άξονα με πολλούς παίκτες. Η είσοδος του Κουτέσα, αποδείχθηκε κλειδί για την εξέλιξη του ματς και την απόλυτη κυριαρχία της ΑΕΚ σε όλο το παιχνίδι.
Συμπέρασμα δεύτερο: δεν υπήρχε περίπτωση να μπαίναμε σε κρίσιμο σημείο της σεζόν και ο Νίκολιτς, ένας απόλυτα ευφυής και εύστροφος προπονητής μακριά από κολλήματα, να μην ανοίξει το ρόστερ του. Όχι να ρίξει μέσα στο γήπεδο παίκτες απλά για να το κάνει. Το μεγάλο πλεονέκτημα της ΑΕΚ έναντι του ανταγωνισμού, παραμένει η εξαιρετική ομάδα, η πρωταθλήτρια. Δεν είναι τυχαίο, πως και απόψε στην 11άδα οι νέες μεταγραφές ήταν δύο, ο Μάγερ και ο Κάϊρινεν. Η ΑΕΚ είναι η καλύτερη και ψάχνει από παιχνίδι σε παιχνίδι, μόνο κάτι διαφορετικό για να κυριαρχεί.
Περί διαιτησίας
Συμπέρασμα τρίτο: σε ένα πρωτάθλημα που όσο και να θέλεις να είσαι καλόπιστος απέναντι σε διαιτητικές αποφάσεις, θα υπάρχουν πάντα εκείνοι που θα σε κάνουν να μην πιστεύεις στα μάτια σου. Και άντε να πεις, πως ο Κόκκινος έβλεπε την εξέλιξη της φάσης στο πλασέ του Γιόβιτς, ο Παπαδόπουλος ήταν σε ώρα… παραγγελίας και δεν είδε το κεφαλοκλείδωμα του Πούγγουρα στο 10’; Και βέβαια, με τον ΟΦΗ (και όποιον αισθάνεται κοντά του), θα πρέπει κάθε χρόνο να ακυρώνονται γκολ δίχως κανείς να καταλαβαίνει για ποιον λόγο; Πως είναι δυνατόν, να μην θεωρεί προφανές λάθος ο Παπαδόπουλος, αυτό που μπορεί να ξεγελάστηκε και να είδε επιθετικό φάουλ ο Κόκκινος στον Κουτέσα; Θα μείνουν αναπάντητα ερωτήματα.
Συμπέρασμα τέταρτο: Μπορεί να είμαι επηρεασμένος από την ακύρωση τερμάτων για άγνωστη αιτία, αλλά αυτό με τις κάρτες κάπου όπα. Διπλάσιος αριθμός φάουλ από την ομάδα που κυριαρχούσε, ίδιες κάρτες και στους δύο και μάλιστα κατά σατανική σύμπτωση στους δύο παίκτες που βρίσκονταν στο όριο και θα χάσουν ένα από τα επόμενα τέσσερα παιχνίδια. Καταλαβαίνω πως δεν είμαστε στο περυσινό χάλι, όταν η ΑΕΚ είχε διπλάσιες κάρτες από Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ μαζί, αλλά να έχουμε λίγο μια συναίσθηση για πραγματάκια που μπορεί να μην είναι και τόσο τυχαία.
Το κάρμα και τα εξωπραγματικά
Συμπέρασμα πέμπτο: ουδείς πιο αχάριστος του ευεργετηθέντος. Ισως να είναι μια «κατάρα» της ΑΕΚ, τα πιο σκληρά χτυπήματα, η μεγαλύτερη ασέβεια προς τον οργανισμό και τον κόσμο της, να δίνονται από εκείνους που έχουν ευεργετηθεί από εκείνην. Ο κ. Κόντης, ίσως να ψάχνει τρόπο να αποβάλει τις «κιτρινόμαυρες» καταβολές του, αλλά τελικά μάλλον πρέπει να κατανοήσει, πως χρειάζεται σεβασμός. Το κάρμα γύρισε, με τρίμπαλο και λίγο ήταν. Για τον αθλητή Φούντα δεν χρειάζονται πολλές κουβέντες, όσοι ξέρουν δεν έπεσαν από τα σύννεφα με τις συμπεριφορές του.
Συμπέρασμα έκτο και τελευταίο: αυτό που συμβαίνει στη Νέα Φιλαδέλφεια είναι εξωπραγματικό. Εχουμε μια ομάδα που σε έξι επίσημα παιχνίδια έχει σκοράρει 25 φορές και έχει δεχθεί μόλις ένα τέρμα. Δηλαδή, μέσο όρο πάνω από τέσσερα γκολ ανά παιχνίδι. Σπαθιά να καταπιούν. Αν είχε ρυθμό, αν δεν είχε αυτήν την τριβδόμαδη διακοπή, είμαι πεπεισμένος πως θα είχαν πετύχει και κόντρα στον ΟΦΗ περισσότερα. Από έναν ΟΦΗ, που απειλήθηκε ουσιαστικά μόνο στο βολέ του Ντίκμαν στο φινάλε του ημιχρόνου.
Ο ρυθμός και το ρεσιτάλ
Είναι ξεκάθαρο, πως η ΑΕΚ είχε πρώτιστα να αντιμετωπίσει την έλλειψη ρυθμού. Δεν είναι τυχαίο, πως παρά την έβδομη ασίστ του για εφέτος, ο Μάγερ δεν ήταν σε καλό φεγγάρι έπειτα απ’ όσα συνέβησαν στην παρουσία του με την Εθνική Κροατίας. Και όσο περνούσε ο χρόνος, η ΑΕΚ κυριαρχούσε μέσα στο γήπεδο και έκλεινε τον ΟΦΗ. Πρέπει πάντως να πω, πως πέραν της επιλογής του Κουτέσα στην αρχική 11άδα, υπήρξε συνολικά μαεστρικό κοουτσάρισμα από τον Νίκολιτς που πήγε το ματς όπως ήθελε και όσο ήθελε.
Σε άλλα νέα, επιβεβαιώθηκε για ακόμα μια φορά, πως η ΑΕΚ έχει το καλύτερο δίδυμο κεντρικών αμυντικών στο πρωτάθλημα. Δεν είναι μόνο πως η ΑΕΚ βρήκε τα γκολ από την τεράστια δύναμη πυρός στις στατικές μπάλες, τρία γκολ από ίδιεςς φάσεις, στα οποία πρωταγωνίστησαν οι στόπερ της, αλλά και πως αυτοί οι δύο συμμετέχουν ενεργότατα στην δημιουργία παιχνιδιού. Ειδικά αυτός ο Μουκουντί, είναι το κάτι άλλο. Ηγέτης, αρχηγός, απίστευτη προσωπικότητα για την λειτουργία της ΑΕΚ.
Συνέχισε να κάνει εντυπωσιακά πράγματα ο Πήλιος, ο Μπρινιόλι (σε εμένα τουλάχιστον), δεν αφήνει καμία αμφιβολία πως θα πρέπει να παραμείνει βασικός, με το περίσσευμα αυτοπεποίθησης που αγωνίζεται. Και βέβαια, ο Ζίνι δεν είναι μια απλή περίπτωση, αλλά ένας παίκτης που κάθε φορά που θα πάρει την μπάλα, είσαι πεπεισμένος πως κάτι θα γίνει και περνά τους αντιπάλους του θαρρείς και είναι σταματημένοι. Η ΑΕΚ έκανε την δουλειά, έριξε μπόλικο κάρμα και τώρα πάει στην Αγγλία για ομορφιές.
