Ο προπονητής του Παναθηναϊκός είναι «θρύλος» στις ΗΠΑ και το ενδιαφέρον για εκείνον δεν... ξεθωριάζει, παρά το γεγονός πως πλέον βρίσκεται σε ευρωπαϊκό έδαφος. Η φήμη του ως εκ των κορυφαίων προπονητών ever στο κολεγιακό πρωτάθλημα δεν σηκώνει μεγάλη κουβέντα κι αμφισβήτηση, ενώ αντίθετα έχουν λεχθεί πολλά για τα περάσματά του στο ΝΒΑ, σε Νέα Υόρκη και Βοστώνη.
Η ιστοσελίδα «The Athletic» δημοσίευσε χθες (28/2) ένα ξεχωριστό αφιέρωμα για το, προ 20ετίας... ιστορικό ξέσπασμα του Ρικ Πιτίνο, όταν εκείνος καθόταν στον πάγκο των Μπόστον Σέλτικς.
Τo background του story έχει ως εξής: Ο Ρικ Πιτίνο, που είχε χτίσει το όνομά του, με την απόλυτα επιτυχημένη του οκταετή θητεία στο κολέγιο Kentucky, πήρε το 1997 μια δεύτερη ευκαιρία για τους πάγκους του ΝΒΑ από την ιστορική ομάδα των Μπόστον Σέλτικς. Να σημειώσουμε πως είχε προηγηθεί το πέρασμά του από τους Νιου Γιορκ Νικς τη διετία 1987-1989.
Οι Σέλτικς λοιπόν τον επέλεξαν το 1997 για την τεχνική τους ηγεσία, έπειτα από μία σεζόν που ήταν η χειρότερη στην ιστορία τους. Θεώρησαν ότι ο Πιτίνο μπορεί να τους οδηγήσει ξανά σε δρόμους επιτυχιών. Τελικά, ο νυν προπονητής του Παναθηναϊκού έμεινε στην Βοστώνη μέχρι το 2001, χωρίς ωστόσο να επαναφέρει περασμένα μεγαλεία για την ομάδα της Βοστώνης. Στη συνέχεια, επέστρεψε στο NCAA και το Louisville όπου για 16 χρόνια έγινε σύμβολο και κέρδισε θέση στο Hall of Fame.
Το άρθρο του «The Athletic», πριν επικεντρωθεί στο βασικό του θέμα, σχολιάζει εν γένει την παρουσία του Πιτίνο στους Σέλτικς και την χαρακτηρίζει «μια εποχή γεμάτη οδυνηρές ήττες για τους Σέλτικς» - «μια συνεργασία που ξεκίνησε με μεγάλες ελπίδες για την αναγέννηση της Βοστώνης, αλλά κατέληξε με μια μακρά λίστα αποτυχιών».
Το βασικό θέμα λοιπόν είναι το ιστορικό ξέσπασμα του Αμερικανού κόουτς, στη διάρκεια της σεζόν 1999/2000, ύστερα από μία ήττα στο τελευταίο δευτερόλεπτο του αγώνα με τους Τορόντο Ράπτορς χάρη σε καλάθι του Βινς Κάρτερ.
Όπως αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο επρόκειτο «για ένα από τα μεγαλύτερα ξεσπάσματα στην ιστορία του αθλητισμού στην πολη».
Ουσιαστικά, ο Πιτίνο είχε κάνει λόγο για αρνητικότητα που εισέπραττε από τα media, αλλά και ολόκληρη την πόλη λόγω του μεγάλου χρονικού διαστήματος που είχε περάσει από τις τελευταίες μεγάλες επιτυχίες.
Είχε αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Παίζουμε σκληρά όλο το χρόνο. Θα είμαστε θετικοί κάθε μέρα. Εσείς είστε αρνητικοί, εσείς και κάποιοι φίλαθλοι. Ο Λάρι Μπερντ δεν είναι εδώ, φίλαθλοι. Ο Κέβιν ΜακΧέιλ δεν είναι εδώ, ούτε ο Ρόμπερτ Πάρις. Κι αν περιμένετε να έρθουν τώρα εδώ, θα είναι γερασμένοι με άσπρα μαλλιά.
Εμείς είμαστε νέοι, ενθουσιώδεις, δουλευταράδες και έτοιμοι να βελτιωθούμε. Ο κόσμος δεν το καταλαβαίνει αυτό. Όταν γίνει κατανοητό ότι αυτοί οι τρεις παίκτες δεν θα επιστρέψουν, τότε όλα θα είναι καλύτερα στην πόλη. Μακάρι να μπορούσαμε να αγοράσουμε όλους τους παίκτες. Δεν μπορούμε. Το μόνο που μπορούμε είναι να δουλέψουμε σκληρά. Όλη αυτή η αρνητικότητα που υπάρχει στην πόλη είναι ο,τι χειρότερο. Αυτό κάνει την σπουδαιότερη πόλη του κόσμου, απαίσια.
Θα συνεχίσουμε να είμαστε θετικοί. Αν νομίζετε ότι θα υποκύψω στην αρνητικότητα, κάνετε λάθος. Έχετε τον λάθος άνθρωπο γι' αυτή την ομάδα».
Σε όλη τη διάρκεια του κειμένου, γίνονται flashbacks και αναδρομές από τους Άντουαν Ουόκερ - Ντάνα Μπάρος - Τόνι Μπατί - Κένι Άντερσον (παίκτες των Μπόστον Σέλτικς) και τους Μάικλ Χόλεϊ, Πίτερ Μέι και Τζάκι ΜακΜούλαν (αρθρογράφοι του Boston Globe).
Oυσιαστικά, τα παραπάνω πρόσωπα μαζί με την αφήγηση του κειμένου φτιάχνουν τη γέφυρα για το πώς φτάσαμε από την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας το 1997 στο ξέσπασμα του 2000.
Τι είπαν για τη μέρα που προσελήφθη;
Ντάνα Μπάρος: «Ο ενθουσιασμός ήταν πρωτοφανής. Ανυπομονούσαμε να μπούμε στο παρκέ και να δουλέψουμε».
Άντουαν Ουόκερ: «Ήμουν σούπερ ενθουσιασμένος. Πίστευα ότι ο κόουτς Πιτίνο θα έρθει και θα μας βελτιώσει. Υπήρχε ενθουσιασμός. Θα συναντιόμουν με τον κολεγιακό μου προπονητή ξανά, με τον οποίο κέρδισα τον τίτλο. Ήταν ακόμη πιο σημαντικό ότι πιθανότατα θα παίρναμε μέσω draft τον Τιμ Ντάνκαν».
(Ο λόγος που ο Ουόκερ κάνει την αναφορά στον Ντάνκαν; Οι Σέλτικς είχαν το χειρότερο ρεκόρ της προηγούμενης σεζόν και δύο lottery picks. Επομένως, είχαν πολλές πιθανότητες να έχουν το Νο. 1, στο οποίο θα επιλεγόταν ο Τιμ Ντάνκαν. Η τύχη όμως τους γύρισε την πλάτη και τους... έκατσαν τα Νο. 3 και Νο. 6).
Τζάκι ΜακΜούλαν: «Έπεισε τους Μπόστον Σέλτικς να υποβιβάσουν τον Ρεντ Άουερμπαχ. Έχασε τον τίτλο του προέδρου, τον οποίο οι Σέλτικς έδωσαν στον Ρικ Πιτίνο σε μια ακατανόητη απόφαση».
(Καταλαβαίνει κανείς, λοιπόν, πως ο Πιτίνο δεν πήγε μόνο ως προπονητής στη Βοστώνη, αλλά επωμίστηκε τις ευθύνες ενός προέδρου έχοντας τον πλήρη έλεγχο του αγωνιστικού σχεδιασμού).
Παρά τον αρχικό ενθουσιασμό και την νίκη στο πρώτο ματς με τους πρωταθλητές Μπουλς, τα πράγματα δεν κύλησαν ιδανικά ούτε εκείνη τη σεζόν για τους Σέλτικς που έκαναν αρκετές αλλαγές στο ξεκίνημα της παρουσίας του Πιτίνο.
Ουόκερ: «Δεν μπορούσαμε να κάνουμε λάθη. Απαιτούσε πολλά από εμάς. Αυτό είναι καλό, αλλά σε μία σεζόν 82 αγώνων, θα υπάροχουν καλές και κακές στιγμές. Εκείνος δεν ανεχόταν να κάνουμε σερί ηττών κι άρχισε τις κατηγορίες. Αυτό επηρεάζει τις σχέσεις».
Ο Μπάρος παραδέχεται πως ο Πιτίνο «έχει ένα σπουδαίο μπασκετικό μυαλό», αλλά στάθηκε και στην αντιμετώπιση που είχε απέναντι σε κάποιους παίκτες: «Είχαμε πολλούς βετεράνους παίκτες που δεν ήταν συνηθισμένοι σε λεκτικές επιθέσεις. Φώναζε πολύ και κάποιες φορές έμοιαζε να έχει προσωπικό θέμα με κάποιους».
Ένας άλλος παίκτης της ομάδας, ο Τόνι Μπατί, εξήγησε πως αυτό που απαιτούσε ο κόουτς ήταν σκληρή δουλειά: «Αν δούλευες σκληρά, δεν είχε πρόβλημα με τον κόουτς. Αν ήσουν τεμπέλης, θα στρεφόταν εναντίον σου για να σε ξυπνήσει. Εγώ αγαπούσα το να παίζω για εκείνον. Ήταν δίκαιος».
Οι παίκτες έκαναν λόγο για μια συμπεριφορά του Πιτίνο που τους έφτανε στα όριά τους, αλλά αυτό ήταν κάτι δύσκολα διαχειρίσιμο σε μία σεζόν 82 αγώνων. Μάλιστα, γίνεται αναφορά και σε ιστορίες που τους έφερνε στα όριά τους και σχεδόν τους... τρόμαζε. Αυτό συνέβη και στον Φρανκ Βόγκελ, νυν προπονητή των Λέικερς και τότε assistant του Πιτίνο.
Μία φορά ο υπολογιστής του Βόγκελ... κράσαρε λίγη ώρα πριν από την προγραμματισμένη για την προβολή του βίντεο στους παίκτες. Ο Πιτίνο... εξερράγη εναντίον του και του είπε: «Φρανκ, τι διάολο συμβαίνει. Κόβεις φάσεις όλο το βράδυ και τώρα αυτή μαλ*κια δεν δουλεύει;». Ο Βόγκελ ήταν έξαλλος και αγχωμένος, δεχόμενος παράλληλα του πυρά του Πιτίνο.
Σύμφωνα με τον Ουόκερ, ένα στοιχείο που δυσκόλευε τον Πιτίνο είναι πως είχε συνηθίσει τις επιτυχίες του Κentucky και τις νίκες, στις οποίες το οδηγούσε: «Προερχόταν από μια κατάσταση, στην οποία κέρδιζε σχεδόν το 80% των παιχνιδιών και δεν άντεχε να χάνει τώρα. Αυτό τον επηρέαζε, δεν έβγαινε από το μυαλό του. Ήταν ανυπόμονος. Εμείς χρειαζόμασταν χρόνο. Έκανε ανταλλαγή τον Τσόνσι Μπίλαπς! Νόμιζα ότι εγώ, μαζί με τον Τσόνσι και τον Ρον Μέρσερ, είμαστε η βάση για να χτιστεί κάτι».
Aπό την μεριά του, ο Κένι Άντερσον εκθείασε τον πρώην προπονητή του: «Αγαπούσα το να μιλάμε. Ήθελα πάντα να παίξω για εκείνον. Μου άρεσε να μιλάμε για το παιχνίδι, για τη ζωή, για τα πάντα. Είναι μια μπασκετική ιδιοφυϊα και το ξέρει».
Μες στη διάρκεια της πρώτης σεζόν, δημιουργήθηκε ένα θέμα με τον Πιτίνο να πιστεύει ότι ο Ντάνα Μπάρος διαδίδει νέα της ομάδας στον Τύπο. Ο Μπάρος εξήγησε στο άρθρο πως του μίλησε και του είπε πως δεν έχει καμία σχέση με αυτό.
Οι προστριβές συνέχισαν να υπάρχουν και η συμβίωση τους με τον σεβασμό των παικτών προς το πρόσωπο του Ρικ Πιτίνο δεν θα μπορούσε να... υφίσταται αρμονικά για πολύ καιρό. Τον Μάρτιο του 2000 ήταν η ώρα για το προαναφερθέν ξέσπασμα και περίπου ένα χρόνο αργότερα, ο «θρυλικός» προπονητής παραιτήθηκε με συνολικό ρεκόρ 102-146 στην ομάδα της Βοστώνης.
Όσον αφορά στο πώς είχαν εισπράξει οι παίκτες εκείνο το ξέσπασμα, ο Ουόκερ είπε: «Ως παίκτης τότε, ένιωθα σαν να λέει πως δεν είμαστε αρκετά ικανοί για να τα καταφέρουμε. Ακόμη κι αν ο κόουτς νόμιζε ότι μας προστατεύει με αυτά που λέει, πιστεύω πως οι παίκτες το είχαμε εκλάβει αρνητικά. Νιώθαμε ότι έλεγε πως δεν μπορούμε να κερδίσουμε. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να πιστέψω πως δεν έχει πια εμπιστοσύνη στην ομάδα».
Στις γνώμες παικτών και δημοσιογράφων υπήρχε ταύτιση, σε μεγάλο βαθμό, στην άποψη πως ο Πιτίνο δεν είχε ιδιαίτερη υπομονή και πως σε εκείνο το ξέσπασμα έβγαλε έναν άσχημο εαυτό:
Πίτερ Μέι (αρθρογράφος) «Είναι εγωπαθής προφανώς, αλλά δεν είναι ο πρώτος που φτάνει σε τέτοιο σημείο έπειτα από τόσες επιτυχίες. Δεν μπορώ να τον κατηγορήσω. Στο ΝΒΑ έμαθε γρήγορα πως δεν είναι η λίγκα των προπονητών, αλλά η λίγκα των παικτών. Ήταν ο Τραμπ πριν από τον Τραμπ. Έλεγε ο,τι του ερχόταν στο μυαλό και δεν τον ένοιαζε».
Μάικλ Χόλεϊ (αρθρογράφος): «Αυτό που τον σκότωσε είναι ότι σχεδόν ποτέ δεν κατάλαβε την κατάσταση στην οποία έχει μπει. Δεν προσαρμόστηκε ποτέ. Δεν προσαρμόστησε στην κουλτούρα των Σέλτικς, στην κουλτούρα του ΝΒΑ. Με εκπλήσσει το γεγονός πως έμεινε τόσα χρόνια. Είχε τη νοοτροπία κολεγιακού προπονητή».
Άντουαν Ουόκερ: «Δεν είχε ένα πλάνο τριών - τεσσάρων χρόνων. Ήθελε άμεση ανταμοιβή. Και το γεγονός πως δεν την είχε, ήταν κάτι που ενοχλούσε πολύ τον κόουτς. Ήταν δύσκολο».
Ντάνα Μπάρος: «Τις πιο πολλές φορές ήταν σωστός. Δεν είναι πως έλεγε πράγματα, τα οποία ήταν εσφαλμένα. Αλλά η απογοήτευσή του μεγάλωνε. Πιστεύω πως δεν μπόρεσε να είναι ο κόουτς που ήθελε να είναι σε αυτή την ομάδα. Κυνηγούσε την άμεση επιτυχία. Νομίζω πως δεν θα ήταν τόσο αυστηρός, αν είχε την υπομονή ενός πενταετούς πλάνου».
*Όπως αναφέρεται μέσα στο άρθρο, ο Ρικ Πιτίνο αρνήθηκε να μιλήσει για το συγκεκριμένο θέμα στο πλαίσιο του αφιερώματος του «The Athletic».
*Photo credits: Getty Images/Ideal Image
