Υπάρχει ένας απλός και ιδιαίτερα κυνικός τρόπος να δοθεί η απάντηση. Έναν χρόνο πριν η εθνική ομάδα των γυναικών παρουσίαζε θετική εικόνα, έπαιζε καλά αλλά δυσκολευόταν να βρει νίκες ολοκληρώνοντας την πορεία της στο Golden League 2025 με 2 νίκες και 4 ήττες. Σε μια πιο ανταγωνιστική διοργάνωση, όπως έχει γίνει το European League πλέον, η Ελλάδα αντέστρεψε τη συνθήκη και πέτυχε 5 νίκες και 1 ήττα χάνοντας σε λεπτομέρειες την πρόκριση στην τετράδα και τα ημιτελικά.
Αυτή βέβαια είναι μια απλή και κάπως… μπακαλίστικη εξήγηση της φετινής παρουσίας στη διοργάνωση. Για να γίνουμε πιο αναλυτικοί πρέπει να δούμε τη μεγάλη εικόνα. Με την παρουσία του Απόστολου Οικονόμου στον πάγκο της ομάδας η εθνική έχει δώσει το παρόν ως τώρα σε τρεις διοργανώσεις και πέρα από το αποτέλεσμα και την κατάταξη που βρέθηκε είναι σαφές ότι έχει μονίμως ανοδική πορεία. Από το Golden League 2025, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ταϊλάνδης και πλέον στο European League 2026 η εθνική γυναικών εξελίσσεται και παράλληλα προσαρμόζεται στις συνθήκες ενώ παράλληλα έχει αποκτήσει ταυτότητα και χαρακτήρα.
Αν θέλουμε να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς αυτή η ομάδα δεν είναι η πιο ταλαντούχα εθνική που υπήρξε ποτέ. Ωστόσο έχει κάτι πολύ σημαντικό, έχει παίκτριες με πολύ μεγάλη διάθεση και θέληση να βρίσκονται εκεί, αθλήτριες που δουλεύουν πολύ σκληρά και αυτό ισορροπεί σε μεγάλο βαθμό ενδεχόμενες αδυναμίες τους και κυρίως έχει καθοδήγηση. Ο Οικονόμου διάλεξε το καλύτερο δυνατό υλικό που θα μπορούσε να έχει με βάση τις αθλήτριες που θέλουν και μπορούν να βρίσκονται στην εθνική ομάδα και αυτό έφτιαξε μια πολύ αξιόλογη βάση.
Συνυπολογίζοντας την απουσία της Βασιλαντωνάκη που για γνωστούς λόγους δε βρίσκεται στην εθνική, την αποχώρηση της Στράντζαλη που ανακοίνωσε ότι «κρέμασε» τη γαλανόλευκη φανέλα και την απόσυρση επίσης της Αρτακιανού από την εθνική τότε δύσκολα θα μπορούσε να βρει καλύτερο υλικό ο Οικονόμου. Πέρα από τον βασικό κορμό που τον είδαμε και το περασμένο καλοκαίρι με παίκτριες σαν την Ανθούλη, την Κωνσταντινίδου, τις Μπάκα, Μπακοδήμου, Τικμανίδου στα άκρα, την Τοντάι, την Παπαγεωργίου, την υγιή Χατζηευστρατιάδου που έλλειψε πέρυσι αλλά και την εξαιρετική Αντωνακάκη ο Οικονόμου έδωσε ευκαιρίες σε τρεις παίκτριες που αν μη τι άλλο το άξιζαν. Η Ζιώγα, η Καθάριου και η Κλέπκου προστέθηκαν για διαφορετικούς λόγους αλλά πέρα για πέρα δίκαια. Η Ζιώγα ανταμείφθηκε όχι μόνο για την καλή παρουσία της στον ΖΑΟΝ αλλά και γιατί διαχρονικά ήταν μια διαγώνια αξιόλογη αλλά πάνω από όλα με εξαιρετική νοοτροπία, η Καθάριου έχει μονίμως ανοδική πορεία την τελευταία διετία και μπορεί να είναι ένας πολύτιμος X Factor και η Κλέπκου γιατί είναι μια ακραία με καλή υποδοχή αλλά πάνω από όλα γιατί μπορεί να είναι μια πολύτιμη ρολίστας που θα υπηρετεί συγκεκριμένες ανάγκες στο παιχνίδι της ομάδας. Ουσιαστικά αυτό το πλάνο δείχνει πως ο Έλληνας κόουτς αυτό το υλικό μπορεί να βρει και αυτό το υλικό προσπαθεί να αξιοποιήσει παίρνοντας κάθε θετικό στοιχείο που έχει κάθε αθλήτρια κρύβοντας παράλληλα τις αδυναμίες τους μέσα από τη δύναμη του συνόλου.
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ταϊλάνδης τον περασμένο Σεπτέμβριο έδειξε ότι αυτή η ομάδα πρώτον δεν είναι κακή, κάθε άλλο μάλιστα, και δεύτερον μπορεί να γίνεται όλο και καλύτερη όσο αποκτάει παραστάσεις και όταν παίζει κόντρα σε μεγάλους αντιπάλους. Αυτό το εξαργύρωσε φέτος στο European League ακόμα και αν δεν μπήκε στην τετράδα. Ουσιαστικά το παιχνίδι με την Πορτογαλία ήταν αυτό που έκανε τη ζημιά καθώς ο χαμένος βαθμός παρά τη νίκη ήταν ικανός να αφήσει την Ελλάδα εκτός ημιτελικών κάτι που ενδεχομένως επηρέασε την ομάδα και στο ματς με τη Λετονία όπου και γνώρισε τη μοναδική της ήττα. Παρόλα αυτά, όμως, η «αποτυχία» δεν είναι καταστροφή αλλά μια απόδειξη ότι η ομάδα μεγαλώνει συνεχώς και πως οι λεπτομέρειες είναι που μένουν για να την ανεβάσουν λίγο ακόμα ψηλότερα.
Σχεδόν όλα τα κορίτσια την ομάδας είναι σε πολύ καλή αγωνιστική ηλικία κάτι που τις κάνει και ώριμες πνευματικά και που σημαίνει ότι είναι σε πολύ καλή φάση ώστε να κάνουν το step up σαν σύνολο. Και το σημαντικότερο όλων πως όλες όσες είδαμε τα δύο τελευταία καλοκαίρια απολαμβάνουν το να είναι εκεί κάτι που είναι πολύτιμο ώστε να χτιστεί μια εθνική ομάδα με μακροχρόνιο πλάνο. Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που έρχεται στα τέλη Αυγούστου θα είναι δύσκολο και απαιτητικό αφού πέραν των άλλων η Ελλάδα θα βρεθεί σε έναν όμιλο όπου από τις πέντε ομάδες που θα αντιμετωπίσει οι τέσσερις είναι επιπέδου VNL μεταξύ των οποίων η φοβερή και τρομερή Σερβία αλλά και η γηπεδούχος Τσεχία του Αθανασόπουλου που κάνει τρελή πορεία και φέτος στο VNL. Εκεί, όμως, είναι η μεγάλη πρόκληση, να έρθει ένα ακόμα βήμα καθώς οι ομάδες μεγαλώνουν μόνο παίζοντας με μεγάλους αντιπάλους.
