Αναλυτικά τα όσα δήλωσε στην «AS»:
Για την αποχώρησή του από τους Νιου Γιορκ Νικς: «Μίλησα με τη γυναίκα μου, με τους ατζέντηδές μου, με τον μέντορά μου. Ήταν μια σημαντική απόφαση. Δεν ήταν εύκολο να το πω, κράτησε πολύ και υπήρχαν πολλές ερωτήσεις. Θυμήθηκα Γάλλους συμπαίκτες που είχαν περάσει από αυτό, που έμειναν εκεί για χρόνια χωρίς να παίζουν. Εγώ δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Και ήμουν εγώ αυτός που αποφάσισε να φύγει, όχι εκείνοι. Προτιμώ να είμαι εγώ αυτός που αποφασίζει. Στη Νέα Υόρκη, μετά από δύο ή τρία κακά παιχνίδια, ζητούν ήδη να σε ανταλλάξουν».
Για το πώς θα μπορούσε να είχαν μεγαλύτερη επιτυχία οι Νικς: «Το περίεργο είναι ότι όταν ήμουν εκεί, αν είχαμε κυκλοφορήσει την μπάλα όπως κάναμε στη Ρεάλ Μαδρίτης, λίγο πιο ευρωπαϊκά, με συνεχή κίνηση και κυκλοφορία, η Νέα Υόρκη θα είχε τερματίσει πρώτη στην περιφέρεια».
Για την συζήτηση με τον Μάικ Μπράουν για τον λίγο χρόνο συμμετοχής του: «Μου εξήγησε ότι ήθελε οι πέντε βασικοί του να παίζουν από 38 λεπτά ο καθένας, συν τον Μιτς, που άξιζε τα 26 λεπτά του. Και μόνο αυτό σου δίνει μια ιδέα για το τι σε περιμένει. Αυτό που με μπέρδεψε περισσότερο ήταν όσα δεν ανέφερε ο προπονητής. Μου μίλησε για τους πέντε βασικούς, μου μίλησε για τον Μιτς, αλλά δεν μίλησε για τον Λάντρι, δεν μίλησε για τον Τζόρνταν Κλάρκσον, δεν μίλησε για όλους τους υπόλοιπους που επίσης ήταν εκεί. Αν τους προσθέσω όλους αυτούς, τεχνικά δεν απομένουν λεπτά συμμετοχής. Έτσι κατάλαβα πολύ γρήγορα ότι θα ήταν μια πολύ δύσκολη χρονιά».
Για τον Βίκτορ Ουεμπανιάμα: «Είναι ένα πρόβλημα χωρίς προφανή λύση. Απέχει ακόμη πολύ από την καλύτερη εκδοχή του. Κάθε καλοκαίρι επιστρέφεις και έχει προσθέσει ένα καινούργιο στοιχείο στο παιχνίδι του. Όταν νομίζεις ότι τον γνωρίζεις, εμφανίζει κάτι καινούργιο. Με τον τρόπο που παίρνει θέση με την μπάλα, καταφέρνει να παίζει γύρω από ό,τι του κάνουν. Ξέρει ότι θα τον σπρώξουν, οπότε παίζει πάνω από αυτό και εκεί γίνεται υπερβολικά δυνατός».