Πριν μερικές δεκαετίες, αν έμπαινες σε μια εφορία, στη ΔΕΗ, στον ΟΤΕ, διέκρινες κάτι περίεργο. Ήταν λες και όλοι οι εργαζόμενοι ήταν από το ίδιο χωριό. Μέχρι που καταλάβαινες πως όντως ήταν, καθώς ο εκάστοτε υπουργός/βουλευτής, βόλευε την περιφέρειά του. Για να εξασφαλίσει τις οικογενειακές ψήφους.
Αν είστε νεότεροι και δεν έχετε ιδέα από τέτοιες καταστάσεις ρουσφετιού, μπορείτε απλά να ασχοληθείτε λίγο περισσότερο με το ελληνικό μπάσκετ. Θα διαπιστώσετε πως ο Βαγγέλης Λιόλιος και το σύστημα που εδραίωσε στο άθλημα – ευγενικά κάποιοι το αποκαλούν «διοίκηση» - λειτουργούν ακριβώς έτσι. Αντιμετωπίζουν το μπάσκετ ως πεδίο δράσης συμφέροντος και ρουσφετιού.
Ας πάρουμε παράδειγμα την Εθνική Εφήβων. Η οποία μας στεναχώρησε όλους με τον αποκλεισμό της στο EuroBasket της κατηγορίας της. Χάνοντας από την Ισπανία στα προημιτελικά. Η ήττα ως αποτέλεσμα δεν είναι για να κατηγορηθεί φυσικά. Ειδικά σε παιδιά τέτοιων ηλικιών.
Απλά ακούγεται κάπως να νικούν 29 πόντους στη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου, να είναι στο +22 στην ανάπαυλα και τελικά να χάνουν με 3. Οι Ισπανοί μας έκαναν ανατροπή 32 πόντων.
Το ταλέντο που υπάρχει στην ομάδα, σημαντικό. Η γενιά του Χατζηλάμπρου. Ειδικά σε αυτές τις ηλικίες όμως, η καθοδήγηση είναι το παν. Μπασκετικά, πνευματικά, ψυχολογικά. Εκεί είναι το καλά κρυμμένο μυστικό του… Καλοχαιρέτα του συστήματος. Γνωστού ως Βαγγέλη Λιόλιο, προέδρου της ΕΟΚ.
Προπονητής της Εθνικής Εφήβων, είναι ο Βασίλης Σκροπολίθας. Θα περίμενε κανείς να έχει επιλεγεί με αυστηρά κριτήρια. Γιατί στα «χέρια» του είναι το όποιο ταλέντο διαθέτει η χώρα μας.
Ξέρετε με ποια κριτήρια προσελήφθη ο κόουτς; Είχε διετή παρουσία στον Προμηθέα Β. Ομάδα την οποία φανερά ή κρυφά, γνωρίζουμε ποιος τη διοικεί. Μάλιστα, ακόμη κι από εκεί, απολύθηκε.
Ο άνθρωπος είναι Πατρινός όμως. Είναι και φιλαράκι καλό. Οπότε η δουλειά βρέθηκε εύκολα. Δεν έκανε για προπονητής στον Προμηθέα Β; Ας τον βολέψουμε τον άνθρωπο στην Εθνική Εφήβων της Ελλάδας. Ποιος θα ασχοληθεί;
Θα μπορούσε να τον βάλει στο προπονητικό τιμ. Όχι ως πρώτο. Είναι φιλαράκι όμως, δεν μπορούσε να τον μειώσει. Τι θα έλεγε και η κοινωνία της Πάτρας; Πως δεν την προσέχει; Αρκετά έχει τραβήξει με τις κατηγορίες του Απόλλωνα αναφορικά με τη wild card της Elite League. Δεν γίνεται να τον κοιτά με μισό μάτι όλη η πόλη!
Τα κριτήρια του Βαγγέλη Λιόλιου για την ανάπτυξη του μπάσκετ, είναι ακριβώς αυτά. Φανταζόμαστε τα ασπάζεται και ο υπεύθυνος Εθνικών ομάδων, Δήμος Ντικούδης. Επειδή με την τεράστια μπασκετική του εμπειρία, αναγνωρίζει πότε ένα… ρουσφέτι είναι καλό και πότε δεν βοηθά. Όταν προέρχεται από την Πάτρα, δεν υπάρχει πρόβλημα για τον Δήμο Ντικούδη.
Έτσι διοικείται το ελληνικό μπάσκετ. Έτσι απαξιώνεται οτιδήποτε αφορά τις Εθνικές. Η ανδρών με τους παίκτες να γυρνούν την πλάτη, να έχει πάψει να είναι η αγάπη όλων, είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου.
Ο Λιόλιος σαν άλλος καπετάνιος του Τιτανικού, συνεχίζει την πορεία του ακάθεκτος. Με τους φίλους των φίλων, τους Πατρινούς, να έχουν προτεραιότητα. Στα συν το να έχουν πιτσαρία, να ακούν και να μη φέρνουν αντιρρήσεις. Ειδικά αυτοί, είναι ιδανικά στελέχη για τα κλιμάκια των Εθνικών. Για να τους αφήσουμε το μέλλον του ελληνικού μπάσκετ στα χέρια τους.
Αυτά δεν απασχολούν κανέναν. Φταίνε τα παιδιά που έχασαν το μυαλό τους. Η έλλειψη καθοδήγησης, δεν έπαιξε ρόλο. Οι βολές (41-11) και η προστασία της ΕΟΚ, δεν έπαιξε ρόλο. Τους μαθαίνει να νικούν και τους διαιτητές. Αν ήταν καλοί παίκτες, θα τα κατάφερναν.
Μην ξεχάσει ο ΠΣΑΚΚ να του πει «μπράβο» σε νεότερη ανακοίνωσή του. Οι προσλήψεις των φίλων, κάνουν καλό δεν είναι πρόβλημα. Σε αντίθεση με την αύξηση των ξένων από τους 6 στους 7.
