Η Αριστέα Παρασκευπούλου είδε στα πρώτα φιλικά προετοιμασίας το όνειρο της συμμετοχής της στο Ευρωπαϊκό U20 Β΄Κατηγορίας να παίρνει τέλος λόγω τραυματισμού. Ανάλογα δυσάρεστο γεγονός και για την Μαργαρίτα Μπάτσιου, η οποία χτύπησε στην πρεμιέρα του ευρωπαϊκού απέναντι στην Αλβανία και τέθηκε νοκ άουτ.
Εκτός παρκέ βέβαια είχε βγει μόνο το σώμα τους, καθώς η ψυχή τους είχε γίνει με γροθιά με τις μάχιμες παίκτριες του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος και όλες μαζί έδωσαν την μάχη της ανόδου. Καθεμιά με τον τρόπο της, όλες όμως για το καλό της ομάδας. Η Αριστέα Παρασκευοπούλου έκανε τα αδύνατα δυνατά, αν και δεν μπορούσε να βοηθήσει, να είναι δίπλα στη Εθνική Νέων Γυναικών. Από την πλευρά της η Μαργαρίτα Μπάτσιου αν και θα μπορούσε να επιστρέψει στην Ελλάδα μετά τον τραυματισμό της, δεν το σκέφτηκε ούτε στιγμή. Πάνω απ’ όλα η Εθνική ομάδα…
Από τη θέση τους δίπλα πάγκο της Εθνικής Νέων Γυναικών η Μαργαρίτα Μπάτσιου και η Αριστέα Παρασκευοπούλου έζησαν το δικό τους ευρωμπάσκετ. Κάτι διαφορετικό απ’ όλα τα προηγούμενα, αλλά σίγουρα πιο δυνατό. Ήταν το ευρωμπάσκετ της ζωής τους, το ευρωμπάσκετ που θα θυμούνται για πάντα και αμφότερες εξηγούν το γιατί.
Πως πήρατε την απόφαση να παραμείνετε δίπλα στην Εθνική Ομάδα
Μαργαρίτα Μπάτσιου: «Τραυματίστηκα στον αγώνα με την Αλβανία και κατευθείαν κατάλαβα ότι δεν συνεχίσω στα επόμενα παιχνίδια. Ήμουν τόσο καιρό με τα κορίτσια και δεν υπήρχε περίπτωση να φύγω. Είμαστε ομάδα. Ήθελα να είμαι δίπλα στα κορίτσια όπως ήταν διπλά μου μόλις τραυματίστηκα και με στήριξαν».
Αριστέα Παρασκευοπούλου: «Για μένα αυτή η ομάδα είναι η οικογένειά μου. Ήθελα πάρα πολύ να είμαι δίπλα στα κορίτσια με τα οποία τα τελευταία πέντε χρόνια είμαστε μαζί στις Εθνικές Ομάδες. Ήθελα να τις στηρίξω με όποιο τρόπο μπορώ. Είμαι πολύ περήφανή για όλες τους. Αυτό που κατάφεραν ήταν αξιοθαύμαστο και στεναχωριέμαι που δεν μπόρεσα να τις βοηθήσω. Για μένα ήταν πολύ σημαντικό να είμαι εκεί με την ομάδα και να ζήσω την εμπειρία στις ‘’μικρές’’ Εθνικές για τελευταία χρονιά. Μου άρεσε που ήμουν με πρόσωπα που αγαπάω τόσο πολύ και έχω συνηθίσει να περνάω μαζί τους τα καλοκαίρια. Και επίσης για μένα η Εθνική ομάδα είναι ένα κομμάτι του εαυτού μου πολύ σημαντικό και θεωρώ ύψιστη τιμή να την υπηρετείς. Θέλω να ευχαριστήσω όλα τα κορίτσια, το προπονητικό τιμ και όλα τα μέλη της αποστολής για το πόσο με έχουν στηρίξει όλα αυτά τα χρόνια και που έκαναν αυτή την εμπειρία τόσο ξεχωριστή».
Ποια τα συναισθήματά σας την ώρα των αγώνων;
Μαργαρίτα Μπάτσιου: «Ήταν πραγματικά πολύ έντονα. Το ζούσα σαν να έπαιζα, κάθε φάση ήταν σαν να ήμουν στο παρκέ. Υπήρχε και το συναίσθημα ότι θα ήθελα και εγώ να βοηθήσω τις συμπαίκτριες μου και χαιρόμουν με την πορεία τους».
Αριστέα Παρασκευοπούλου: «Ήταν κάτι πρωτόγνωρο για να είμαι ειλικρινής. Είχα πολλά συναισθήματα κατά τη διάρκεια των αγώνων. Ένιωθα ότι ήμουν μέσα στο γήπεδο και το ζούσα στο έπακρο. Προσπαθούσα να τις εμψυχώνω και να κάνω και ό,τι περνάει από το χέρι για να τις βοηθήσω και εντός και εκτός γηπέδου».
Πως νιώσατε μετά τη νίκη επί του Μαυροβουνίου που σήμανε και την άνοδο στην Α’ Κατηγορία;
Μαργαρίτα Μπάτσιου: «Η αλήθεια είναι ότι ένιωσα τεράστια ικανοποίηση, χαρά και συγκίνηση. Ήξερα πολύ καλά πως όλη η σκληρή δουλειά που είχαμε κάνει απέδωσε καρπούς και πετύχαμε τον στόχο μας. Δεν είχα, βέβαια, καμιά αμφιβολία για τις συμπαίκτριες μου. Γνώριζα πολύ καλά πως αν παίξουν η μία για την άλλη και δώσουν το 100% των δυνατοτήτων τους, το Μαυροβούνιο δεν είχε καμιά ελπίδα. Ήταν για μένα ιδιαίτερη στιγμή, καθώς το πανηγύρισα μαζί με τους γονείς μου που είχαν έρθει στη Βουλγαρία».
Αριστέα Παρασκευοπούλου: «Ήμουν πολύ χαρούμενη, ευτυχισμένη και περήφανη για την ομάδα και τη χώρα μου. Πραγματικά το αξίζαμε. Υπήρχε τεράστια συγκίνηση, γιατί αυτό που είχαμε βάλει στόχο από την πρώτη μέρα της προετοιμασίας το είχαμε πετύχει».
Πως θα περιγράφατε αυτό το ταξίδι που ήταν διαφορετικό για εσάς;
Μαργαρίτα Μπάτσιου: «Τελειώνοντας αυτό το ταξίδι, θα έλεγα ότι ήταν διδακτικό και έχω μάθει πολλά. Το πιο σημαντικό είναι ότι με τα κορίτσια που γνώρισα και συναναστράφηκα δεθήκαμε και γίναμε μια οικογένεια. Έμαθα πολλά από τους προπονητές και έκανα κτήμα μου αυτά που έλεγαν. Η πορεία της ομάδας ήταν εκπληκτική και παρά τον τραυματισμό μου και το γεγονός ότι αγωνίστηκα μόνο στο πρώτο παιχνίδι δεν θα άλλαζα με τίποτα όλο αυτό».
Αριστέα Παρασκευοπούλου: «Ήταν κάτι πάρα πολύ ωραίο. Και αυτό που κρατάω είναι τα πολλά μαθήματα που πήρα. Η Εθνική με έχει πλάσει σαν άνθρωπο. Ήταν η τελευταία μου χρονιά στην Εθνική Νέων Γυναικών και αυτό το ταξίδι θα με ακολουθεί σε όλη μου τη ζωή. Και ευχαριστώ την Ομοσπονδία που μου έδωσε την ευκαιρία να ζήσω αυτές τις μοναδικές στιγμές με την Εθνική».
