Το τελευταίο τετραήμερο γίνονται κοσμογονικές αλλαγές στο Ελληνικό μπάσκετ, με τις ομάδες της Θεσσαλονίκης να τραβάνε τα βλέμματα με τις κινήσεις τους. Την ίδια ώρα, ο Παναθηναϊκός μετά την φυγή του Όσμαν, ψάχνει άλλα χαρακτηριστικά στον άσσο του, ενώ ο Ολυμπιακός, προσπαθεί να διατηρήσει τα Ελληνικά διαβατήρια του. Ένα πολύ καυτό καλοκαίρι για τον μπάσκετ, που προμηνύει μια άκρως ενδιαφέρουσα σεζόν.
Η βόμβα Όσμαν
Σίγουρα, όποιος άκουσε την είδηση της μεταγραφής του Όσμαν στον ΠΑΟΚ, δεν μπορεί παρά να έμεινε με το στόμα ανοικτό. Τηρουμένων των αναλογιών, αν δούμε από ποια ομάδα φεύγει, σε ποια ομάδα πάει, το ποσό της μεταγραφής αλλά και την ηλικία του Όσμαν, ίσως είναι η μεγαλύτερη μεταγραφή των τελευταίων ετών στην Ευρώπη. Προσωπικά, ποτέ δεν πίστεψα, ότι δεν θα φύγει κανένας από τον Παναθηναϊκό, ακόμα και αν η πρόθεση της ομάδας ήταν τέτοια. Καλά τα θέλουμε 16 παίκτες, όμως καμία ομάδα δεν μπορεί να έχει 16 πρωτοκλασάτους. Οι πράσινοι, για την θέση των φόργουορντ, είχαν στο ρόστερ, Όσμαν, Ρογκαβόπουλο, Μπόνγκα, Χέις-Ντέιβις, Ερνανγκόμεζ, Μήτογλου και υπό προϋποθέσεις, Γιαμπουσέλε.
Ήταν θέμα χρόνου λοιπόν, να βρεθεί κάποιος που να μην είναι ευχαριστημένος με αυτήν την κατάσταση και να θελήσει να φύγει. Αυτός ήταν ο Όσμαν, που είδε τον Ομπράντοβιτς, να παίρνει παίκτη στην θέση του και μάλιστα με μεγαλύτερο συμβόλαιο. Το έψαξε, βρήκε μια απίθανη πρόταση, ο Παναθηναϊκός πληρώθηκε εξαιρετικά λεφτά και ο Τούρκος θα είναι η ατραξιόν του Eurocup του χρόνου. Η περίσταση αυτή, είναι μια καλή υπενθύμιση, ότι οι παίκτες, ειδικά οι πρωτοκλασάτοι, θέλουν δύο πράγματα, να παίζουν και να πληρώνονται καλά.
Ο Παναθηναϊκός πριν την φυγή του Όσμαν, ουσιαστικά κοιτούσε για έναν γκαρντ που θα είχε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, αφού το ρόστερ είναι γεμάτο ποιότητα και αθλητικά προσόντα. Έναν παίκτη που θα ήταν καθαρός άσσος, με καλή δημιουργία, να μπορεί να παίξει πικ ν ρολ αποτελεσματικά, να μην έχει απαίτηση για πολλές μπάλες και το στάτους του, να ήταν κατά τι, χαμηλότερο από σταρ. Πλέον τα πράγματα άλλαξαν και θα εξηγήσουμε γιατί.
Τι έχασε ο Παναθηναϊκός
Αν κάτι έλειπε στους πράσινους την περσινή χρονιά και «φώναζε» από χιλιόμετρα, ήταν η έλλειψη 2-way χαρακτηριστικών. Ο Ομπράντοβιτς, το πρώτο πράγμα που έκανε, ήταν να… πλημμυρίσει την ομάδα με τέτοια, για να είναι βέβαιος ότι ως βάση της ομάδας θα είναι η άμυνα. Πλέον υπάρχουν πεντάδες που μπορούν να κρύβουν τον ήλιο, ενώ και επιθετικά, υπάρχουν παίκτες που μπορούν να τραβήξουν στο σκορ αν χρειαστεί.
Ο Όσμαν ήταν από τους καλύτερους επιθετικούς παίκτες του Παναθηναϊκού. Μπορεί να είχε μια περίοδο μεγάλης κοιλιάς λίγο μετά τον Ιανουάριο, αλλά ήταν πολύ φυσικό, αφού έπαιζε ασταμάτητα για 11 μήνες. Ο Τούρκος μπορεί να ήταν αδύναμος κρίκος στην άμυνα, όμως μπροστά ήταν ελίτ σε αρκετά πράγματα. Καταρχάς, o Όσμαν ήταν ο δεύτερος καλύτερος σε σποτ σουτ στην ομάδα, μόνο πίσω από τον Κέντρικ Ναν και αυτό γιατί στην διάρκεια του ντεφορμαρίσματος του, χάλασε πολύ τα ποσοστά του, αλλιώς θα ήταν εύκολα πρώτος.
Δεύτερον, ο Τούρκος, ήταν αυτό που λέμε one man transition, καθώς μπορούσε να πάρει την μπάλα και στην κυριολεξία να πάει μόνος του στον αιφνιδιασμό, συνδυάζοντας μοναδικά την ταχύτητα του, μαζί με το body balance του. Τέλος σε σετ παιχνίδι, ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες της διοργάνωσης στο να επιτίθεται στα close out και να πηγαίνει κάθετα στο καλάθι. Αυτά είναι κάποια πολύ βασικά χαρακτηριστικά, που είναι δύσκολο να τα βρεις σε έναν παίκτη. Αν συνυπολογίσουμε και την φυγή του Σορτς, όπου και αυτός ήταν ένας κάθετος παίκτης με έφεση στον αιφνιδιασμό, τότε βλέπουμε ότι αμέσως, υπάρχει ένα χαρακτηριστικό σε έλλειψη.
Ένας παίκτης κάθετος, που θα μπορεί να παίρνει τα βήματα και να πηγαίνει μέχρι το καλάθι. Ο Ναν, μπορεί να το κάνει αλλά κατά κύριο λόγο σταματάει στα 3-4 μέτρα για φλόουτερ. Ο Μπάντιο, είναι ένας τέτοιος παίκτης και μάλιστα στην Βαλένθια είχε ένα εντυπωσιακό ποσοστό at the rim, με 70.2% ευστοχίας, που παραπέμπει σε ψηλό παίκτη, αλλά θεωρώ πως ο ρόλος του στον Παναθηναϊκό θα είναι λίγο διαφορετικός φέτος.
Οπότε, βάζοντας όλα τα παραπάνω στο τραπέζι, στα αρχικά χαρακτηριστικά που αναφέραμε για τον άσσο που θα ψάξει ο Παναθηναϊκός, όπως, καλή δημιουργία, πικ εν ρολ και σποτ εκτέλεση, πλέον είναι αναγκαίο να έχει και κάθετο παιχνίδι, που είναι σε έλλειψη. Δεδομένου ότι ο Ομπράντοβιτς, αρέσκεται σε παιχνίδι πέντε εναντίον πέντε, καταλαβαίνει κανείς ότι ένα τέτοιο skill είναι απαραίτητο.
Θα πει κάποιος, ωραία μας τα λες, αλλά υπάρχουν παίκτες που να έχουν όλα αυτά τα χαρακτηριστικά μαζεμένα. Μπορεί να μην τα έχουν όλα, όμως θα πρέπει να γίνει μια ιεράρχηση για το τι είναι πιο σημαντικό αυτήν την στιγμή. Εφόσον υπάρχει η σταθερά της άμυνας, με τόσους τερματοφύλακες στα μετόπισθεν, μπορεί να ρισκάρει η ομάδα και να κοιτάξει κάτι που να ταιριάζει περισσότερο στις ανάγκες του ρόστερ, είτε είναι σταρ, είτε όχι.
