MENU

Είναι πολύ δύσκολο για οποιονδήποτε δεν έχει εικόνα λειτουργίας μιας ποδοσφαιρικής ομάδας να αντιληφθεί τι σημαίνει αυτό που έκανε ο Ραζβάν Λουτσέσκου στον ΠΑΟΚ. Δεν αποδομείται η προσφορά του Ρουμάνου, ούτε μειώνεται η τεράστια συμβολή του στην κατάκτηση του αήττητου πρωταθλήματος και του κυπέλλου. Η κίνησή του ωστόσο να αποχωρήσει κάνοντας χρήση της ειδικής ρήτρας με το buy out των 2 εκατ. ευρώ ούτε δυο ημέρες πριν αναχωρήσει η ομάδα για το βασικό στάδιο της προετοιμασίας της στην Ολλανδία σηκώνει πάρα πολλή συζήτηση.

Άπαντες εμμένουν στην απώλεια του προπονητή. Ο ΠΑΟΚ δεν έχει μείνει απλώς χωρίς προπονητή. Ο ΠΑΟΚ έμεινε χωρίς επιτελείο. Δεν έχει βοηθούς, γυμναστές, αναλυτές, αποχώρησε ακόμα και ο γενικός αρχηγός – συνδετικός κρίκος ομάδας και διοίκησης. Για μια ομάδα που επί διετία πορεύτηκε με συγκεκριμένες σταθερές, συγκεκριμένο πλάνο και συγκεκριμένη προστασία, η κίνηση του Λουτσέσκου είναι έγκλημα.

Ακούω για αντιρρήσεις του στον αγωνιστικό - δηλαδή τον μεταγραφικό, να μην κρυβόμαστε - σχεδιασμό, ακούω και τις διαρροές για δυσαρέσκεια, εσωτερικά θέματα, ακούω όλα τα επιχειρήματα.

Είναι δυνατόν ωστόσο, να θέτει εαυτόν υπέρ άνω συλλόγου και να εγκαταλείπει το δημιούργημά του με τον τρόπο και κυρίως στον χρόνο που το έκανε;

Ο ΠΑΟΚ επένδυσε στον Λουτσέσκου όταν τον επέλεξε για εκφραστή του πρότζεκτ κορυφής παίρνοντας το ρίσκο να φέρει έναν προπονητή από την Ξάνθη, με παραστάσεις στη Ραπίντ Βουκουρεστίου και για ένα εξάμηνο στην Πετρολούλ Προέστι. Η ειδική περίσταση στην εθνική ομάδα της Ρουμανίας και το πέρασμά του από το Κατάρ στην Ελ Τζάις δεν είναι δυνατόν να προσμετρηθούν σοβαρά στην όποια ανάλυση.

Στην εποχή Λουτσέσκου επενδύθηκαν πολλά χρήματα στην ομάδα, αρκεί να αναφερθεί μονάχα η κόντρα σε κάθε λογική υπέρβαση του Σαββίδη μετά τον αποκλεισμό από την Έστερσουντ. Ακόμα και το φετινό ντεμαράζ στις μεταγραφές του Ιανουαρίου, όταν έφυγε ο Πρίγιοβιτς και δεν ήρθε μόνο ο Σβιντέρσκι, αλλά αγοράστηκε και ο Ίνγκασον, ήρθε ο Σέρτζιο Ολιβέρα, έγινε ο δανεισμός του Μίσιτς.

Ο Λουτσέσκου ζήτησε να παραμείνουν όλοι στην ομάδα, πίστευε στο group όπως συνήθιζε να λέει, οι πάντες περνούσαν από την έγκρισή του. Δεν θα είχε κοπεί ο Σρνα, δεν θα είχε έλθει στη θέση του ο δανεικός Τόσκα εάν στον ΠΑΟΚ έκανε αποκλειστικά και μόνο η ιδιοκτησία κουμάντο. Δεκτές και οι ενστάσεις για τον Χατσερίντι, για τον Αουγκούστο, για όποια επιλογή θέλετε. Μισό λεπτό όμως.

Ποιος ποδοσφαιρικός οργανισμός στον πλανήτη λειτουργεί αποκλειστικά στη βάση των θέλω του προπονητή; Δεν αναφέρομαι καν για ελληνικές νοοτροπίες και πρακτικές, δεν υπεισέρχομαι καν στην αντιδιαστολή με τον Ολυμπιακό, την ΑΕΚ, τον Παναθηναϊκό (παλαιότερα που είχε τη δυνατότητα), οργανισμοί που λειτουργούσαν ή λειτουργούν με βάση τις ανάγκες και τις ιδιομορφίες του club.

Ο ΠΑΟΚ είναι υποχρεωμένος να τρέξει, να προβεί σε μια επιλογή βιαστική, η οποία την ίδια στιγμή πρέπει να ενέχει στοιχεία συνέχισης ενός αγωνιστικού πλάνου που ναι μεν αποδείχτηκε επιτυχημένο, πλην όμως τον περιορίζει αφόρητα. Και στο χρονικό πλαίσιο και στην αγωνιστική φιλοσοφία της ομάδας.

Τα προβλήματα είναι υπαρκτά, ήταν και με τον Λουτσέσκου υπαρκτά, με την τεράστια διαφορά ότι αυτή τη στιγμή πήδηξε ο καπετάνιος από το καράβι, γιατί ισχυρίζεται ότι δεν του άρεσαν οι ναύτες που προσλαμβάνει ο πλοιοκτήτης. Αυτό αντιλαμβάνεται κανείς ακόμα και από την τοποθέτηση του πατέρα του, Μιρτσέα, ο οποίος ουσιαστικά φωτογράφισε τις μεταγραφές σαν τον μηχανισμό πυροδότησης της βόμβας.

Όταν ο προπονητής διαφωνεί με την πολιτική της διοίκησης, σεβόμενος την πορεία του στον σύλλογο, φροντίζει και προειδοποιεί. Ο Λουτσέσκου δεν προειδοποίησε, δεν σεβάστηκε ούτε τον ΠΑΟΚ ούτε όσα κατάφερε στη διετία του στον πάγκο του. Ανεπανάληπτο αυτό που πέτυχε, σεβαστές και οι ανασφάλειές του για τους στόχους της επόμενης σεζόν. Αποχώρησε όμως χωρίς να αφήνει περιθώρια στον σύλλογο να τον αντικαταστήσει επαρκώς.

Όσα χρήματα κι αν δώσει ο Σαββίδης, όσο επιτυχημένη κι αν αποδειχτεί η επιλογή του επόμενου προπονητή, ο Λουτσέσκου είναι λάθος. Λάθος είναι και ο ΠΑΟΚ που λειτουργεί προσωποκεντρικά, καθυστερεί στο παραμικρό και η πολιτική του σε πολλούς τομείς είναι αμφίσημη. Εδώ όμως το κύριο ζητούμενο είναι η ομάδα, η συνέχειά της και τα (πολύ) δύσκολα που έχει μπροστά της.

Όσο καλός και ταλαντούχος να είναι ο καινούριος προπονητής, η ομάδα πρέπει να βρει καινούριο επιτελείο, το επιτελείο να ταιριάξει μαζί της, να βρουν κώδικες επικοινωνίας, προστασίας και διαχείρισης των πολύ ειδικών συνθηκών στο ρόστερ. Δεν είναι μια στρωμένη κατάσταση που με δυο-τρεις προσθήκες θα συνηθίσει και σε έναν καινούριο τρόπο παιχνιδιού.

Ο ΠΑΟΚ έχει ουσιαστικά εκτός ομάδας τον ηγέτη του και βασικό αριστερό μπακ Αντρέ Βιεϊρίνια, έχει τραυματία με χιαστούς τον καλύτερο χαφ του πρωταθλήματος Μαουρίσιο, έχει τον Βέρνμπλουμ πολύ μακριά από τη φάση αγωνιστικής ετοιμότητας, έχει χάσει πολύ σημαντικά κομμάτια του παζλ στο ροτέησον και στην ενδεκάδα του όπως ο Ολιβέρα, ο Κάνιας, ο Σάκχοφ, ενώ κυκλοφορεί και το σενάριο μιας άκρως δελεαστικής πρότασης για τον Λέο Ζαμπά.

Τη σημασία όλων των παραπάνω πολύ δύσκολα θα μπορέσει να την κατανοήσει ένας άνθρωπος που βρίσκεται εκτός ελληνικής πραγματικότητας, πολλώ δε εκτός παοκτσήδικης πραγματικότητας. Είναι απαραίτητοι χρόνοι προσαρμογής, είναι απαραίτητη η αξιολόγηση καταστάσεων, το ταίριασμα χαρακτήρων. Και ο Μουρίνιο να υπέγραφε, θα χρειαζόταν χρόνο και ο ΠΑΟΚ χρόνο δεν διαθέτει.

Η πίεση που δημιούργησε η φυγή Λουτσέσκου ήταν σαν κεραυνός εν αιθρία, ο οργανισμός πρέπει σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα να μεταβολίσει το γεγονός, να εξασφαλίσει την επόμενη μέρα και να κάνει και την ενδοσκόπησή του για τους λόγους που ο προπονητής του νταμπλ επέλεξε τη Σαουδική Αραβία δυο μέρες πριν ξεκινήσει η προετοιμασία.

Είναι σοκ, αλλά είναι και μάθημα. Είναι τεράστιο το βάρος στον Μάριο Μπράνκο, τεράστιο το βάρος στον Σαββίδη, τεράστιο θα είναι και το βάρος στον οποιοδήποτε Φερέιρα αποδεχθεί την πρόταση. Ο ΠΑΟΚ δεν κυνηγάει την κορυφή, είναι στην κορυφή και θα προσπαθήσει να παραμείνει. Δεν κυνηγάει τους ομίλους του Γιουρόπα, αλλά του Τσάμπιονς Λιγκ.

Το μεγάλο του όπλο πέρσι ήταν η ομοιογένεια, η προσήλωση στον στόχο, το group, όπως έλεγε ο Λουτσέσκου. Ο ίδιος ο Λουτσέσκου διέσπασε το group, ο ίδιος ο Λουτσέσκου αποχώρησε αδιαφορώντας για την κατάσταση που αφήνει πίσω του. Είχε και έχει τους λόγους του, δικαίωμά του να φεύγει με τον τρόπο που έφυγε, αλλά κάθε πράξη έχει συνέπειες και κάθε δράση φέρνει αντίδραση.

Αμιγώς ποδοσφαιρικά, εκτιμώ ότι ο ΠΑΟΚ θα παίξει καλύτερο ποδόσφαιρο αν αξιοποιηθεί το υπάρχον ρόστερ. Από πέρσι υποστήριζα ότι η ποιότητα του ΠΑΟΚ επέτασσε πολύ καλύτερο θέαμα από αυτό που πρόσφερε το πλάνο του Λουτσέσκου στη σεζόν. Εκείνο που θα βρει με πολύ μεγάλη δυσκολία ο ΠΑΟΚ, είναι τα στεγανά, το αίσθημα αλληλοβοήθειας και συνοχής που είχε δημιουργήσει ο Ρουμάνος στην ομάδα.

Μια ομάδα με ιδιαιτερότητες και αλλόκοτες ποδοσφαιρικές αντιλήψεις που είναι υποχρεωμένη να πορευτεί με βάση τα θέλω του προηγούμενου προπονητή από την προσωπικότητα που θα την αναλάβει, ειδάλλως θα χαθεί και χρόνος και ο στόχος των ομίλων. Είναι τόσο sui generis η κατάσταση που ειλικρινά ουδείς είναι σε θέση να προβλέψει με ασφάλεια το παραμικρό.

Η επίγευση που μου αφήνει προσωπικά η επιλογή του Λουτσέσκου να αποχωρήσει στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο και με τον συγκεκριμένο τρόπο, είναι ότι ήθελε να «εκδικηθεί». Αυτή είναι η αίσθηση και η εντύπωσή μου. Ποιον και γιατί δεν το γνωρίζω και θεωρώ και σώφρον να μην αναζητηθούν και απαντήσεις. Καθένας μας προσδιορίζεται από τις πράξεις του και ποτέ δεν προχωράς μπροστά όταν κοιτάζεις μόνιμα πίσω. Ο ΠΑΟΚ οφείλει να γίνει σοφότερος από τη συμπεριφορά ενός κεντρικού και κεφαλαιώδους στελέχους του και να μην ξανακοιτάξει πίσω.

Το έγκλημα του Λουτσέσκου
EVENTS