«Ψυχή νικητή». Οι δύο λέξεις που γράφτηκαν σε πανό ως συμβολικές για τον Ολυμπιακό. Αποτυπώνοντας τη φιλοσοφία του. Απέναντι σε ποιους όμως; Έναν αντίπαλο με λιγότερα από τα μισά χρήματα στην καλύτερη των περιπτώσεων εκείνη την εποχή. Με πρώτο στόχο την επιβίωση σε αρκετές περιπτώσεις. Την εξυγίανση. Δύσκολος δρόμος, αλλά τίμιος και
ειλικρινής.
Απέναντι σε νέους και κορασίδες. Κόντρα στο μισό και βγάλε μπάτζετ. Η… ψυχή ήταν του νικητή. Η πραγματικότητα, όμως, είναι ιδιαιτέρως σκληρή. Γιατί τα πάντα στη ζωή κάνουν κύκλους. Ο Παναθηναϊκός δεν θα ήταν για πάντα πεσμένος, σε δυσκολία, παλεύοντας πρωτίστως με τον εαυτό του και μετά με τους αντιπάλους.
Το πράγμα ισορρόπησε. Οικονομικά πλέον, τα τμήματα του Ερασιτέχνη είναι πάνω-κάτω στα ίδια οικονομικά επίπεδα. Η μαγκιά και η επίδειξη μεγαλείου κόντρα σε αντιπάλους των 300 ή 400.000 ευρώ, ήταν εύκολη. Στα σχεδόν ίδια, η «ψυχή νικητή» έχει ξεχάσει κάτι σημαντικό για την ύπαρξή της: Το πώς να νικά.
Στο βόλεϊ ανδρών 8-0 σερί και μάλιστα σε κομβικά ματς, όχι ανούσια χωρίς να δίνουν κάτι. Τελικοί πρωταθλήματος και ημιτελικοί μεταξύ άλλων. Στο μπάσκετ γυναικών ούτε μια νίκη για δείγμα, 4-0 κι εκτός τελικού κι εκεί. Με… θρίαμβο έτοιμο να μπει στο βιβλίο ιστορίας του τμήματος, την τιμωρία της έδρας του Παναθηναϊκού σε αγώνα κεκλεισμένων των θυρών.
Στο βόλεϊ γυναικών ο Παναθηναϊκός έχασε το εκτός έδρας με 3-2, κάνοντας rotation γιατί είχε ευρωπαϊκά ματς. «Καπάρωσε» και την πρωτιά με ευκολία.
Στα σημαντικότερα Ολυμπιακά ομαδικά αθλήματα που θέλει να μετρά ο κατά δήλωσή του κορυφαίος πολύ-αθλητικός σύλλογος της Ευρώπης, όντας τέταρτος στα τμήματα που διαθέτει και πιο πίσω στον αριθμό των αθλητών, έχει αρχίσει να… χάνεται η μπάλα για τα καλά. Σε τέτοιο σημείο που ο Ολυμπιακός πλέον υποστηρίζει άλλες ομάδες ανά άθλημα, μπας και εκείνες σταματήσουν τον Παναθηναϊκό. Λειτουργώντας με βασικό στόχο «μην το πάρουν αυτοί» και όχι να κατακτήσουν οι ίδιοι την κορυφή.
Ένα απ’ τα στοιχεία… καλαμπουριού που χρησιμοποιούν οι Ολυμπιακοί διαχρονικά, είναι πως ο Παναθηναϊκός χρειάζεται μπρατσάκια στο πόλο. Ακόμη κι αυτό αλλάζει, καθώς οι «ερυθρόλευκοι» βρήκαν σωσίβιο σε αυτό το άθλημα. Έχοντας ως αποκούμπι την υδατοσφαίριση. Για όσο ακόμη μπορούν κι εκεί.
Βλέπετε το πόλο είναι το μόνο τμήμα όπου ο Ολυμπιακός έχει ακόμη διπλάσιο μπάτζετ. Κατακτώντας το Κύπελλο με γκολ στο τέλος και πανηγυρίζοντας λες και πήρε το Champions League. Αυτό το 2026. Τι θα συμβεί όμως το 2027, αν η ψαλίδα κλείσει κι άλλο; Οικονομικά και αγωνιστικά.
Συν τοις άλλοις, είναι και το τι έχει να περιμένει ο κάθε σύλλογος συνολικά. Ο Παναθηναϊκός έμοιαζε εύκολη υπόθεση όταν πάλευε να εξυγιανθεί στον ΑΟ, η ΠΑΕ φυτοζωούσε εκτός Ευρώπης και με οικονομικές δυσκολίες, η ΚΑΕ είχε έσοδα-έξοδα για μικρό διάστημα. Κοινώς, στα χειρότερά του.
Αυτές οι εποχές, πέρασαν ανεπιστρεπτί. Πέρα απ’ τα αυτονόητα με την ισχυροποίηση του ΑΟ – κάτι που φαίνεται ήδη –, την ΚΑΕ να κάνει άλματα, υπάρχουν και τα βασικότερα ζητούμενα για να αλλάξουν οι ισορροπίες εντελώς.
Ο Βοτανικός «σηκώνεται». Το ποδοσφαιρικό γήπεδο. Ενώ έρχονται και οι εγκαταστάσεις του ΑΟ. Την επίπτωση στο μπάτζετ, την αντιλαμβάνεται με άνεση ο καθένας.
Παράλληλα, η ΠΑΕ οικονομικά έχει ισχυροποιηθεί ήδη σε επίπεδο Παναθηναϊκού. Πριν μπει στο γήπεδό της, παίζοντας με γερανούς στο ΟΑΚΑ. Τι θα σημαίνει για το σύνολο του συλλόγου οι νέες εγκαταστάσεις; Τι θα φέρει πιθανή επιστροφή στο Champions League με τα έσοδα πλέον να είναι… αστρονομικά; Κάτι που απόλαυσε την τρέχουσα σεζόν ο Ολυμπιακός, με την εικόνα που όλοι βλέπουμε στον Ερασιτέχνη.
Οι «ερυθρόλευκοι» στα τμήματα αυτά ήταν πάντα… πεινασμένοι. Βρήκαν την ευκαιρία σε ένα άδειο τραπέζι και έπεσαν με τα μούτρα στο ψωμί και τα πρώτα ορεκτικά. Τώρα που έρχεται το κυρίως πιάτο, δεν είναι μόνοι τους. Συν το γεγονός πως είναι κορεσμένοι, χωρίς πολλά χρήματα στην τσέπη για επιπλέον παραγγελίες.
Τώρα λοιπόν, η «μαχητική ψυχή» έχει πάρει το κουμάντο. Έτοιμη να… χαϊδέψει το γκάζι με αυτά που ακολουθούν και να χαθεί απ’ τα μάτια αυτών που περιμένουν επεκτάσεις γηπέδων, πλήρωμένες από το κράτος ενεργειακές αναβαθμίσεις, δεκάδες εκατομμύρια για πισίνες και κάτι παραπάνω από 800 ευρώ ενοίκιο για κλειστά γήπεδα. Κόντρα σε πληρωμένα απ’ την τσέπη γήπεδα, Στάδια που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο 100%, αγωνία για να βρεθούν κλειστά ικανά να μπορούν να φιλοξενήσουν σημαντικούς αγώνες.
Υπό αυτές τις συνθήκες, έχουμε αγωνιστικές ταπεινώσεις. Μόλις φύγει κι αυτός ο βραχνάς από τη μέση, τι θα μπορέσει να αλλάξει την ιστορία; Εκείνη που επιστρέφει και «εκδικείται» τους ασεβείς.
