Κανείς δεν έκρυψε πως στο φετινό Final 4 ο Παναθηναϊκός πήγε ως το μεγάλο φαβορί αλλά επειδή πολλά έχουν δει τα μάτια μας τίποτα δε μοιάζει δεδομένο πριν δούμε τελικό σκορ. Και επειδή τόσο ο ΟΦΗ όσο και οι έτεροι δύο, Φλοίσβος και Πανιώνιος, έχουν δείξει… δόντια σε αρκετά παιχνίδια της σεζόν καμία πρόβλεψη δεν έμοιαζε ασφαλής.
Όσον αφορά τον αγώνα που άνοιξε το πρόγραμμα πάντα τα πράγματα εξελίχθηκαν απλά. Ο Παναθηναϊκός ουδεμία στιγμή βρέθηκε να ζορίζεται ή να μπλέκει σε περιπέτειες. Ο ΟΦΗ του Καλμαζίδη είναι μια σκληρή ομάδα με πειθαρχία και παίκτες ικανούς να κάνουν ζημιές. Ωστόσο όταν η πιο ποιοτική από τους δύο ομάδες παρουσιάζεται τόσο σοβαρή και διαβασμένη τα πράγματα απλοποιούνται. Οι παίκτες του Ανδρεόπουλου δε χρειάστηκε να κάνουν ούτε κάτι εξεζητημένο ούτε κάποια ηρωική ανατροπή.
Οι πράσινοι (παρότι ντυμένοι στα λευκά) έκαναν αυτό που ξέρουν να κάνουν καλύτερα. Έκαναν θραύση από το σερβίς, έκαναν δύσκολη τη δημιουργία των επιθέσεων του ΟΦΗ και ολοκλήρωσαν το πλάνο με το μπλοκ άμυνα να παίρνει σχεδόν άριστα. Η σοβαρότητα με την οποία αντιμετώπισε ο Ανδρεόπουλος το παιχνίδι φάνηκε στο ότι παρότι είχε την άνεση και τη διαφορά του σκορ σε όλα τα σετ δεν άνοιξε το ροτέισον ούτε δοκίμασε διαφορετικά πράγματα. Αυτό δείχνει πως αφενός δεν ήθελε να ρισκάρει το παραμικρό για να μη χάσει η ομάδα την αρμονία και τη χημεία και αφετέρου πως ήθελε να τελειώσει το παιχνίδι όσο πιο άκοπα και ανώδυνα γινόταν και τα κατάφερε.
Και αν τα πράγματα στο Παναθηναϊκός-ΟΦΗ ήταν απλά και ξεκάθαρα και κρίθηκαν σε 70 λεπτά δε συνέβη το ίδιο στον αγώνα που ακολούθησε. Άλλωστε ο ημιτελικός του Φλοίσβου με τον Πανιώνιο ήταν μια υπόθεση λεπτομερειών και λεπτών ισορροπιών κάτι που ξέραμε εξαρχής. Και οι δύο ομάδες έχουν δυνάμεις και αδυναμίες και αυτό έγινε σαφές στον αγωνιστικό χώρο. Υπό άλλες συνθήκες μπορεί να μιλούσαμε για ένα παιχνίδι όπου ο Μπούσα θα ήταν ο απόλυτος πρωταγωνιστής αλλά δεδομένου ότι η νίκη πήγε στην απέναντι πλευρά μάλλον πρέπει να ψάξουμε τον πρωταγωνιστή σε χρώματα… οράνιε.
Σίγουρα το ότι ο Μπίσετ αποχώρησε τραυματίας πολύ νωρίς στέρησε μια καλή λύση στη μπροστά ζώνη του Πανιωνίου αλλά φάνηκε, στα δύο πρώτα σετ τουλάχιστον, πως δεν ήταν αυτό που πόνεσε τους κυανέρυθρους. Η υποδοχή του Πανιωνίου δούλεψε σε υψηλό ρυθμό στο πρώτο μισό του αγώνα και αυτό σε συνδυασμό με τον απίθανο Μπούσα, τον πολύ καλό Μπαρμούνη αλλά και το μοίρασμα του Τίελ που διάβασε όλες τις αδυναμίες του Φλοίσβου έδωσε σπουδαίο πλεονέκτημα στην ομάδα του Ψάρρα.
Το βόλεϊ είναι όμως ένα τόσο ιδιαίτερο άθλημα που εκεί που βρέθηκε ο Πανιώνιος σε ματς μπλοκ ξανά και ξανά εν τέλει όχι μόνο δεν πήρε αυτό τον έναν πόντο που έλλειψε για να γίνει το 3-0 αλλά είδε την προσπάθειά του να γκρεμίζεται. Εφόσον οι παίκτες του Χριστοφιδέλη βρήκαν λύσεις στην υποδοχή, σταμάτησαν τα καλά σερβίς του Μπούσα, του Μπαρμπούνη και του Μπάση το πλάνο έμοιαζε αρκετά απλό, δώστε την πάσα στον Φαν Χάρντερεν. Σαφώς και η παρουσία του Παπαδόπουλου έδωσε μια επιπλέον καλή εναλλακτική αλλά υπήρχαν στιγμές που ο Ολλανδός ακραίος ένιωσε ασταμάτητος και περνούσε τη μπάλα με κάθε τρόπο.
Ο Φλοίσβος διαθέτει έναν από τους πιο έξυπνους και ικανούς μπλοκέρ στη σύνθεσή του και αυτός είναι ο Χαραλαμπίδης. Εφόσον ο κεντρικός του Φλοίσβου άρχισε να έχει όλο και καλύτερη παρουσία πάνω στο φιλέ τόσο πιο εύκολα γινόταν τα πράγματα στην κόντρα μπάλα. Και εφόσον ο Παπαδόπουλος είχε ρυθμό τα δεδομένα άλλαξαν. Ο Ηρακλής Παπαδόπουλος έχει περάσει από όλες σχεδόν τις μεγάλες ομάδες, έχει τίτλους στην καριέρα του ωστόσο μοιάζει να είναι πιο ώριμος και πιο αποτελεσματικός από ποτέ και ενδεχομένως σε αυτό τον Φλοίσβο να αξίζει έναν τόσο ουσιαστικό ρόλο όσο έχει βρει σε αρκετά παιχνίδια της τελευταίας διετίας. Και πιθανώς η εικόνα του στον ημιτελικό να του δίνει και προβάδισμα για το βασικό σχήμα στον τελικό της Παρασκευής.
Ο Χριστοφιδέλης έχει καταφέρει να ανασυγκροτήσει μια ομάδα που έμοιαζε για πάνω από μισή σεζόν να ψάχνει ταυτότητα και δεν έφτασε τυχαία στον τελικό. Μάλιστα, είχε ίσως την πιο δύσκολη διαδρομή που θα μπορούσε να έχει με Ολυμπιακό, Μίλωνα και πλέον Πανιώνιο να λυγίζουν μπροστά στον Φλοίσβο. Είναι μια ομάδα που αδίκησε τον εαυτό της στη φετινή σεζόν; Σίγουρα! Αλλά επειδή το Κύπελλο είναι μια άλλη υπόθεση έχει καταφέρει να κάνει το δικό του θαύμα ο Φλοίσβος και σίγουρα με αυτή τη διαδρομή ο Παναθηναϊκός θα είναι αφελής αν υποτιμήσει αυτό τον αντίπαλο. Αλλά μάλλον μοιάζει απίθανο ο Ανδρεόπουλος και το επιτελείο του να υποτιμήσουν αντίπαλο σε τελικό όπως φάνηκε και από τη διαχείριση του αγώνα κόντρα στον ΟΦΗ.
