Είναι το... κακό παιδί. Ο «αχώνευτος». Ο τύπος που δεν θέλεις με τίποτα στα πόδια σου. Έτοιμος για μπηχτές, για τσαμπουκάδες, για επίθεση. Ένα πραγματικό «ζιζάνιο», εντός και εκτός δρόμου. Κάποιοι (όχι λίγοι) θα τον έλεγαν κακομαθημένο, νευρικό, υπερόπτη. Ρωτήστε και τον Εστεμπάν Οκόν, κάτι θα έχει να πει για το ζήτημα.
Είναι όμως και μία απίθανη... οδηγάρα. Ένα «λιοντάρι», που διαλύει τα πάντα στο πέρασμά του. Είναι ο άνθρωπος που κοίταξε στα μάτια τον Χάμιλτον, σε μία πραγματικά σπουδαία κόντρα. Και, εδώ και λίγες ώρες, είναι ο οδηγός που τον κέρδισε. Ο νέος Πρωταθλητής. Το νο1.
Ο Μαξ Φερστάπεν είναι ένα φαινόμενο. Δεν μπορείς να τον χαρακτηρίσεις αλλιώς: Κοντράρει στα ίσια τον Λιούις Χάμιλτον τις τελευταίες σεζόν και φέτος έφτασε στο «ταβάνι», πάντα με την βοήθεια και την στήριξη της ομάδας του, που έκανε - επιτέλους - εξαιρετική δουλειά με το μονοθέσιό του. Ο Ολλανδός πήρε πρωτάθλημα σε ηλικία 24 ετών με τρόπο που εύκολα θα έβρισκες σε σενάριο ταινίας: Προσπέρασε στον τελευταίο γύρο τον μεγάλο του αντίπαλο και μετά ούρλιαξε ευτυχισμένος στην καρό σημαία.
Ήταν ο προορισμός, η ιδανική κατάληξη σε ένα ταξίδι που, μεταξύ μας, είχε προδιαγεγραμμένο τέλος. Ο Βερστάπεν είναι ο ορισμός του «Meant to be» πρωταθλητή: Μπήκε σε καρτ για πρώτη φορά σε ηλικία 4 ετών, συνεχίζοντας την παράδοση του πατέρα του, Γιος, που επίσης «έτρεχε» σε ματς Φόρμουλα 1. Αφού σάρωσε τα πάντα, οδήγησε μονοθέσιο το 2013 και το 2014 έπαιξε στο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 3. Το ταλέντο του «φώναζε» από μακριά, καθώς στην πρώτη του σεζόν τερμάτισε τρίτος και η Red Bull δεν έχασε την ευκαιρία, αφού τον... τσίμπησε και τον τοποθέτησε στο πρόγραμμα των νεαρών οδηγών της.
Το 2015 έκανε ντεμπούτο στην Formula 1 και κατέγραψε ρεκόρ ως ο πιο μικρός ηλικιακά ever που αγωνίζεται σε ματς (17 ετών και 166 ημέρων) και, λίγο αργότερα, σε ηλικία 17 ετών και 180 ημέρων, τερμάτισε έβδομος στη Μαλαισία, κερδίζοντας τους πρώτους βαθμούς. Η αρχή είχε γίνει.
Η συνέχεια είναι, λίγο - πολύ, γνωστή: Ο Φερστάπεν άφησε την ToroRosso για την Red Bull και από το 2016 μέχρι το 2017 έφτασε εφτά φορές στο βάθρο, προτού ανέβει ως «Νο1» στην ιεραρχία, μετά την αποχώρηση του Ντάνιελ Ρικιάρντο. Από τότε ξεκίνησε και το... κυνήγι στον Χάμιλτον και η εδραίωση μίας κόντρας που έχει ξεπεράσει τα όρια της Formula 1 και έχει εξελιχθεί στην κορυφαία σε όλα τα σπορ. Δηλώσεις, ίντριγκες, κόντρες, επαφές σε μονοθέσια, όλα «παίζουν» σε ένα πρόγραμμα που έκανε μέχρι και άτομα που δεν παρακολουθούν το άθλημα να... τρελαθούν και να ταχθούν υπέρ της μίας ή της άλλης μεριάς.
Στο καθαρά αγωνιστικό μέρος όμως και ανεξάρτητα από όσα έγιναν στους τελευταίους γύρους, με αποφάσεις που... άλλαζαν κάθε ένα λεπτό, ο Φερστάπεν άξιζε απόλυτα τον τίτλο: Ο Ολλανδός μπόρεσε στη διάρκεια της σεζόν να ανέβει στο βάθρο σε 18 αγώνες, σημειώνοντας 10 νίκες, η τελευταία από τις οποίες του χάρισε τον τίτλο στη «μονομαχία γιγάντων» με τον Λιούις Χάμιλτον.
Η χαρά του στο τέλος ήταν απερίγραπτη: Το μουτρωμένο - νευριασμένο παιδί άφησε την θέση του σε έναν απόλυτα χαρούμενο άνθρωπο, που έφτασε επιτέλους εκεί ορίζει το μοναδικό ταλέντο του. Ο συνήθως υπερόπτης και αλαζόνας Μαξ εξελίχθηκε στον ταπεινό πρωταθλητή, που φρόντισε να ευχαριστήσει την ομάδα του, την οικογένειά του, τον Τσέκο Πέρες, τους συμπατριώτες του.
Μα πάνω απ'όλα, ο Μαξ μίλησε για το όνειρο που είχε από μικρός με τον πατέρα του. Τώρα, δεν είναι σκηνή φαντασίας. Είναι η πραγματικότητα. Ο Φερστάπεν το σήκωσε και αρχίζει μία νέα εποχή στην Formula 1.
