Ξέρετε αυτό που σου δείχνουν ένα ποτήρι και πρέπει να πεις αν είναι μισογεμάτο ή μισοάδειο- σωστά; Εμείς πέσαμε μικροί στο καζάνι της αισιοδοξίας και μας είναι ανέφικτο να δούμε κάτι ως άδειο.
Μόνο θετικές σκέψεις, λοιπόν. Γι’ αυτό:
«Οι περισσότεροι άνδρες πεθαίνουν στα 27. Απλά τους θάβουμε στα 72».
Ο Άρης πήγε στο τουρνουά της Κύπρου με τις σημαντικότατες απουσίες των Μοκόκα, Γιόβιτς, Τανούλη και Πουλιανίτη, προκειμένου να δοκιμάσει τις δυνάμεις του ενάντια σε ομάδες επιπέδου Euroleague.
Και μπορεί απέναντι στο σύνολο του Κάτας να μπήκε σα να είχε κοιμηθεί όλο το βράδυ πάνω στο χέρι του (μουδιασμένος, δηλαδή), όμως έκανε ένα σαφέστατα καλύτερο δεύτερο ημίχρονο και έχασε, στο τέλος, στις λεπτομέρειες (87-92).
Όμως, ήταν το ματς της Κυριακής απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα εκείνο που έκανε πολλά κεφάλια να γυρίσουν- ή, ενδεχομένως, και στομάχια. Οι Θεσσαλονικείς- παίζοντας μπάσκετ που παρέπεμπε ευθέως στους Monstars από το “Space Jam”, καθώς ήταν διαστημικό- συνέτριψαν την ομάδα της Σερβίας με 98-74 κι ένα, έμπλεο δέους, “WTF” πλανήθηκε στην μπασκετική οικουμένη.
Προς αποφυγή παρεξηγήσεων: το να σαρώνεις στα φιλικά παιχνίδια είναι σα να είσαι ο πιο καλοντυμένος άνθρωπος στο ραδιόφωνο. Δεν παίζει, δηλαδή, κανέναν απολύτως ρόλο. Εκείνο που μετράει, φυσικά, είναι να μπορέσεις ν’ αποδόσεις εξίσου καλά στους επίσημους αγώνες, όταν η πίεση για τη νίκη θα είναι υπερπολλαπλάσια και το άγχος θα προκαλεί συνεχείς ρωγμές στον πορτοκαλί ψυχισμό σου.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως δεν είδαμε ψήγματα, έστω, από αυτό που θέλει να παίξει ο coach Σπανούλης τη φετινή σεζόν: πολύ physical game, versatile παίκτες που καλύπτουν πάνω από μία θέσεις και κενά, συνεχή actions στην επίθεση. Θα βάζαμε κι άλλα ξένα words, but δεν είναι της parousis.
Εκείνο στο οποίο αξίζει να σταθεί κανείς ακόμη κι αν πρόκειται για φιλικό (απέναντι, μάλιστα, σε έναν Ερυθρό που βρέθηκε πασιφανώς σε κακό βράδυ, ενδεχομένως κι επειδή είχε παίξει στα κόκκινα με τον Ολυμπιακό το βράδυ της Παρασκευής) είναι ο παίκτης για τον οποίον είχαμε «προειδοποιήσει», μέσω του αδελφού σωματείου menshouse.gr, από τη μέρα που ανακοινώθηκε. Τον… Χέις-Ντέιβις του Eurocup.
Και το όνομα αυτού Τζερεμάια Ρόμπινσον-Ερλ. Ο 25χρονος Αμερικανός έκανε ένα ονειρώδες double-double (15 πόντοι-11 ριμπάουντ) με τη Μακάμπι και κόντρα στον Ερυθρό είχε 29 πόντους με 10/11 δίποντα, 2/3 τρίποντα και 3/4 βολές, συν 5 «σκουπίδια».
Ωστόσο, δεν είναι τόσο οι στείροι αριθμοί που εντυπωσιάζουν, αλλά κυρίως το πώς έβαλε αυτούς τους 15+29 πόντους ο πρώην NBAer: μαρκαρισμένα σουτ, φόλοου κάτω από την μπασκέτα, σουτάκια από μέση απόσταση, απειλή έξω από τα 6.75, καρφώματα στο ανοιχτό γήπεδο- όλα. Ένα πλήρες πακέτο που όμοιό του δεν συναντά κανείς εύκολα όχι στο Eurocup ή στο ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά ούτε στην Ευρωλίγκα.
Ο Ερλ, εξυπακούεται, δεν είναι ένα παιδί που θα βάζει συνεχώς 25άρες. Γι’ αυτό υπάρχει, κυρίως, ο Μόργκαν αλλά και ο Τολιόπουλος, που όλοι γνωρίζουν πως χρειάζεται μία αγωνιστική σπίθα για να πάρει φωτιά.
Όμως, μιλάμε για έναν παίκτη που θα παίξει εύκολα είτε στο «4» (με Μπιρτς, Κώστα, Τανούλη) είτε στο «5» (με τον Λιντέλ, ενδεχομένως, στο πλευρό του για μία ένεση αθλητικότητας, ή ακόμη και τον Θανάση), που δε θα πάρει τραβηγμένες επιλογές και που μπορεί να βρει κάλλιστα ρυθμό από την άμυνα. Αν καταφέρει, μάλιστα, να σταθεροποιήσει το τρίποντό του στα πέριξ του 36%-37%, τότε ο Σπανούλης θα τρίβει τα χέρια του στον πάγκο μέχρι να χρειαστεί ενυδατική για την αποφυγή επώδυνων φουσκαλών.
Ο Αμερικανός μπορεί να βρίσκεται εμφανώς σε περίοδο προσαρμογής ακόμη, όμως κολυμπάει άνετα σε κιτρινόμαυρα νερά προκειμένου ν’ αποτίσει φόρο τιμής στον αείμνηστο Φίλλιπα Συρίγο. Κι αυτό γιατί η υπογραφή του να παίξει στα μέρη μας είναι… κλοπή.
Οπ, μακρηγορήσαμε. Κακώς, διότι μας περιμένει και μία στίβα από μισογεμάτα, μα άπλυτα, ποτήρια.
Αισιοδοξία, θυμάστε;
«Οι περισσότεροι άνδρες πεθαίνουν στα 27. Απλά τους θάβουμε στα 72».
Σωστό, όμως αναρωτηθήκατε μήπως αυτό ισχύει για τους «απλούς» άντρες;
Γιατί;
Γιατί, να: ο Αυτοκράτορας πέθανε στις αρχές των 90s.
Ποιος λέει, όμως, ότι δεν μπορεί να ζήσει ξανά;
