MENU

Άλλωστε χιλιάδες οργανικές θέσεις παραμένουν κενές, ενώ ταυτόχρονα οι αποχωρήσεις προς συνταξιοδότηση ή προς τον ιδιωτικό τομέα, εξανεμίζουν τις όποιες νέες τοποθετήσεις.

Είναι ενδεικτικό ότι σε όλο το ΕΣΥ παραμένουν κενές 20.000 οργανικές θέσεις μόνο νοσηλευτών. Γι΄ αυτό και οι όποιες νέες προσλήψεις πραγματοποιηθούν μέσω του γραφειοκρατικού ΑΣΕΠ, θα αποτελούν σταγόνα στον Ωκεανό.

Σε ό,τι αφορά στους γιατρούς, οι 1.131 μόνιμοι που θα διοριστούν σε όλη τη χώρα, μόνο οι 350 θα κατευθύνουν στα νοσοκομεία της Αθήνας, με βάση τα όσα σημειώνουν οι συνδικαλιστές γιατροί (ΕΙΝΑΠ).

Οι νοσοκομειακοί γιατροί επισημαίνουν επίσης ότι δεν εφαρμόζεται ο κανόνας «μία πρόσληψη για κάθε αποχώρηση», γεγονός που, όπως υποστηρίζουν, οδηγεί σε περαιτέρω αποδυνάμωση των νοσοκομείων ειδικά της Αττικής που σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος.
Χαρακτηριστικά αναφέρουν το νοσοκομείο «Αττικόν», όπου ζητήθηκαν 37 θέσεις και προκηρύχθηκαν 27, εκ των οποίων 4 αφορούν τη δομή της Αγίας Βαρβάρας.

Παράλληλα, υπογραμμίζουν ότι μέρος των θέσεων δεν αφορά νέες προσλήψεις αλλά μετατροπή εργασιακής σχέσης ήδη υπηρετούντων επικουρικών γιατρών σε μόνιμο καθεστώς, έπειτα από χρόνια εργασιακής ανασφάλειας.

Οι ελλείψεις στο ΕΣΥ με αριθμούς

Αν και ο Άδωνις Γεωργιάδης συχνά πυκνά δηλώνει ότι σήμερα το ΕΣΥ διαθέτει το περισσότερο προσωπικό, οι δημόσιες δομές ασφυκτιούν. Το πρόβλημα αποτυπώνεται τόσο στις κενές οργανικές θέσεις, όσο και στις συνεχιζόμενες αποχωρήσεις εργαζομένων.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδίας των εργαζομένων στο ΕΣΥ, οι κενές οργανικές θέσεις στα δημόσια νοσοκομεία φτάνουν περίπου τις 20.000, γεγονός που δημιουργεί έντονη πίεση στη λειτουργία κρίσιμων τμημάτων και υπηρεσιών.

Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτό, αφού τα τελευταία χρόνια καταγράφεται κύμα αποχωρήσεων. Με βάση τα ίδια στοιχεία της ΠΟΕΔΗΝ μόνο το 2024 αποχώρησαν 2.471 εργαζόμενοι, ενώ το 2025 άγγιξαν τους 2.352 εργαζόμενους και το 2026 υπολογίζεται ότι θα φύγουν από το ΕΣΥ 2.353 άτομα.

Πηγή: Ethnos.gr

Ξεμένουν από προσωπικό τα νοσοκομεία της Αθήνας - Οι λιγοστές προσλήψεις και τα μεγάλα κενά