Όσο πλησιάζει η φετινή σεζόν στην ολοκλήρωσή της, τόσο μοιάζει να φουντώνει η συζήτηση για τους τερματοφύλακες των μεγάλων ομάδων της Superleague. Μπορεί ο Καπίνο να μπει στα γάντια του Ρομπέρτο σε περίπτωση που ο Ισπανός αποτελέσει παρελθόν από τον Πειραιά; Είναι χειρότερος ο φετινός Στιλ από τον περσινό; Έχει αδικηθεί ο Ανέστης στη μάχη του με τον Μπαρόχα; Ποιος πρέπει να παίζει βασικός στον ΠΑΟΚ, ο Γλύκος ή ο Βελλίδης;
Με όσα συνέβησαν στην πρεμιέρα των πλέι οφ να… φουντώνουν ακόμη περισσότερο τη συζήτηση, το SDNA επιχειρεί σήμερα να δώσει μια πιο επιστημονική απάντηση στις απορίες των φιλάθλων. Με τη βοήθεια των επίσημων στατιστικών στοιχείων της Galanis Sports Data, θα προσπαθήσουμε να αξιολογήσουμε την παρουσία των τερματοφυλάκων των «μεγάλων» της Superleague και να εξάγουμε πολύτιμα συμπεράσματα.
Όσο κι αν η χρήση της στατιστικής στο ποδόσφαιρο – και στο κατά πόσο μπορεί να βοηθήσει στην εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων όπως στο μπάσκετ – γεννά φανατικούς υποστηρικτές και ακόμη πιο φανατικούς επικριτές, είναι σίγουρο ότι η ανάλυση των αριθμών μπορεί να βοηθήσει στην εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων, αρκεί να υπάρχει πάντα μέτρο στην τελική εκτίμησή τους. Για έναν τερματοφύλακα, για παράδειγμα, υπάρχουν σημαντικοί δείκτες αξιολόγησης που είναι αδύνατον να μετρηθούν μέσω αριθμών. Η καθοδήγηση της άμυνάς του, η εμπιστοσύνη που αισθάνονται οι συμπαίκτες του προς το πρόσωπό του, η προσωπικότητα που διαθέτει, όλα αυτά είναι στοιχεία που είναι αδύνατον να εκτιμήσει η επιστήμη της στατιστικής.
Επίσης είναι ιδιαίτερα αδόκιμο να επιχειρήσει κανείς να συγκρίνει τα στατιστικά στοιχεία τερματοφυλάκων διαφορετικών ομάδων, καθώς είναι διαφορετικός ο βαθμός πίεσης που υφίστανται στα παιχνίδια και φυσικά, διαφορετική η ποιότητα της άμυνας που καλούνται να συντονίσουν από τα μετόπισθεν. Γι’ αυτό είτε συγκρίνουμε τερματοφύλακες που αγωνίστηκαν στην ίδια ομάδα, είτε τις επιδόσεις ενός πορτιέρο σε διαφορετικές σεζόν.
Οι δείκτες αξιολόγησης των τερματοφυλάκων
Η στατιστική αξιολόγηση της παρουσίας ενός τερματοφύλακα, δεν έχει καμία σχέση με το παρελθόν. Παλαιότερα ένας πορτιέρο αξιολογείτο κυρίως από την παρουσία του κάτω από τα δοκάρια. Με τις σταδιακές διαφοροποιήσεις των διεθνών κανονισμών, αλλά και τις πιο σκληρές και κλειστές άμυνες που καθιερώθηκαν στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, άλλαξε ουσιαστικά ο τρόπος που παίζεται η συγκεκριμένη θέση. Για παράδειγμα, η ικανότητα και η τεχνική ενός τερματοφύλακα με τα πόδια, παίζει πρωτεύοντα ρόλο στις μέρες μας για την αξιολόγησή του.
Για να εξάγουμε, λοιπόν, πιο ασφαλή συμπεράσματα για τους τερματοφύλακες της Superleague, θα εξετάσουμε τρεις σημαντικούς δείκτες αξιολόγησής τους:
- ΓΚΟΛ ΑΝΑ ΣΟΥΤ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΣΤΙΑ: Ο πιο αξιόπιστος δείκτης αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας ενός τερματοφύλακα. Πόσα γκολ δέχεται στα εύστοχα σουτ που επιχειρούν οι αντίπαλοί του.
- ΠΟΣΟΣΤΟ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗΣ ΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΗΣ ΣΥΜΠΑΙΚΤΩΝ: Η συγκεκριμένη αξιολόγηση, μετρά το ποσοστό εύστοχων μεταβιβάσεων που έχει ένας τερματοφύλακας προς τους συμπαίκτες του, είτε με τα χέρια, είτε με τα πόδια.
- ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ: Ο συγκεκριμένος δείκτης μετρά το ποσοστό πετυχημένων αποκρούσεων, επεμβάσεων και εξόδων που έχει ένας τερματοφύλακας κάθε φορά που η μπάλα μπαίνει στην μεγάλη του περιοχή.
ΕΡΩΤΗΜΑ 1Ο: Είναι ο φετινός Στιλ χειρότερος από τον περσινό;
Η απάντηση είναι «όχι». Έχει όμως πρόβλημα με το βαθμό συγκέντρωσης του σε σχέση με την πρώτη του χρονιά στην Ελλάδα. Σε απόλυτους δείκτες, ο Άγγλος δέχεται φέτος πιο δύσκολα γκολ από πέρσι (1 γκολ ανά 4,9 προσπάθειες εντός εστίας, έναντι 1 γκολ ανά 4,4 που δεχόταν πέρσι), ωστόσο μοιάζει πιο αφηρημένος στο παιχνίδι του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της έλλειψης αυτοσυγκέντρωσης αποτελεί η αύξηση του ποσοστού λανθασμένων μεταβιβάσεων προς τους συμπαίκτες του. Το γεγονός αυτό ίσως και να ευθύνεται για τα «αστεία» γκολ που δέχεται ο Στιλ τη φετινή περίοδο, αλλά και για την επαναλαμβανόμενη λανθασμένη εκτίμηση φάσεων όπως αυτή με τον Ανσαριφάρντ στο πρώτο ημίχρονο του αγώνα της Νέας Σμύρνης.
ΕΡΩΤΗΜΑ 2ο: Αδικείται ο Ανέστης στη μονομαχία του με τον Μπαρόχα;
Δύσκολο ερώτημα. Η απάντηση – σύμφωνα πάντα με τα αριθμητικά δεδομένα της φετινής τους παρουσίας – είναι «ναι». Δεν υποστηρίζουμε ότι ο Έλληνας πορτιέρο είναι καλύτερος από τον Βενεζουελάνο, αλλά στα παιχνίδια που αγωνίστηκε φέτος εμφάνισε καλύτερους δείκτες αξιολόγησης από τον συμπαίκτη του. Αυτό τουλάχιστον δείχνουν οι αριθμοί. Κα γκολ δεχόταν πιο δύσκολα και μεγαλύτερη συμμετοχή είχε στην αμυντική λειτουργία της ΑΕΚ.
Ερώτημα 3ο: Ποιος πρέπει να παίζει βασικός στον ΠΑΟΚ; Ο Βελλίδης ή ο Γλύκος;
Κι εδώ η απάντηση είναι σαφής, βάσει των στοιχείων της Galanis Sports Data: Ο Γλύκος. Αν συγκρίνει κανείς τους δείκτες αξιολόγησης των τριών τερματοφυλάκων που υπερασπίστηκαν από το ξεκίνημα της σεζόν την εστία του ΠΑΟΚ (δεν συμπεριλαμβάνουμε μόνο τον νεαρό Μελίσσα που έπαιξε σε δύο παιχνίδια), ο Γλύκος υπερτερεί τόσο του Βελλίδη, όσο και του Όλσεν, κυρίως σε ότι αφορά την αποτελεσματικότητά του μέσα στην εστία του. Για τον Σκανδιναβό, βέβαια, οι αριθμοί αποδεικνύουν την ορατή δια γυμνού οφθαλμού τραγική του παρουσία στον «Δικέφαλο», καθώς ο Όλσεν δεχόταν ένα γκολ σχεδόν σε τρεις εύστοχες προσπάθειες των αντιπάλων του!
Στον πίνακα που ακολουθεί, αξίζει να παρατηρήσετε τα πολύ υψηλά ποσοστά που έχουν και οι τρεις τερματοφύλακες στη σωστή μεταβίβαση της μπάλας προς τους συμπαίκτες τους, γεγονός που αποδεικνύει ότι στον συγκεκριμένο τομέα εκγύμνασης στον ΠΑΟΚ παίρνουν… δέκα με τόνο!
Αναφορικά με τον Μάρκο Βελλίδη, το δεδομένο είναι ότι πραγματοποιεί μία από τις χειρότερες σεζόν της καριέρας του, έχοντας κρατήσει (τόσο σε ΠΑΣ Γιάννινα, όσο και σε ΠΑΟΚ) μόλις 8 φορές ανέπαφη εστία σε 29 συμμετοχές. Άλλωστε μια απλή σύγκριση των δεικτών αξιολόγησης του την τελευταία τριετία, αποδεικνύει του λόγου το αληθές.
Ερώτημα 4ο: Μπορεί ο Καπίνο να διαδεχτεί τον Ρομπέρτο;
Μέσα στην εστία του ο Καπίνο είναι ένας εξαιρετικός τερματοφύλακας. Το αποδεικνύουν και οι αριθμοί του τη σεζόν που αγωνιζόταν βασικός πορτιέρο στον Παναθηναϊκό.
Η μεγάλη διαφορά των δύο πορτιέρο αφορά την καταλυτική συνεισφορά του Ρομπέρτο στη συνολική λειτουργία της ομάδας του, ακόμη και στον επιθετικό τομέα. Ένα από τα μεγάλα προσόντα του Ισπανού (το οποίο πολλές φορές περνά στα ψιλά) είναι η αποτελεσματικότητα του στη γρήγορη και πετυχημένη μετάβαση της μπάλας από την άμυνα στην επίθεση. Αντίθετα, το συγκεκριμένο κομμάτι του παιχνιδιού, μοιάζει να αποτελεί την «αχίλλειο πτέρνα» του Καπίνο. Και βέβαια, υπάρχουν και τομείς όπως η προσωπικότητα ή η εμπιστοσύνη που εμπνέει στους συμπαίκτες του ένας τερματοφύλακας, τα οποία χρειάζονται χρόνο για να αναπτυχθούν και να κατακτηθούν. Και ο Ρομπέρτο τα διαθέτει και τα δύο στο μέγιστο βαθμό…
