MENU

Οι προηγούμενες ημέρες ήταν εξαιρετικά δύσκολες για τον 27χρονο ποδοσφαιριστή. Ίσως για πρώτη φορά στη ζωή του και στην καριέρα του βρέθηκε σε τόσο δύσκολη θέση, στεναχωρημένος, απογοητευμένος, σοκαρισμένος. Δεν αποκλείεται να ήταν πιο δύσκολα διαχειρίσιμη η κατάσταση ακόμα και με όσα είχαν συμβεί με την περιβόητη ιστορία για την απαλλαγή του από τον στρατό της πατρίδας του. 

O φρικιαστικός τραυματισμός του Αντρέ Γκόμες στο παιχνίδι της Έβερτον με την Τότεναμ για την Πρέμιερ Λιγκ την περασμένη Κυριακή ήταν που έφερε τον Νοτιοκορεάτη ποδοσφαιριστή στο επίκεντρο. Έφταιγε ή όχι (καθώς δεν είναι ξεκάθαρο αν ο Πορτογάλος τραυματίστηκε από το τάκλιν του άσου της Τότεναμ ή από τη σύγκρουση που ακολούθησε με τον Σερζ Οριέ) για αυτό που συνέβη στον αντίπαλό του, ο οποίος λίγες ώρες μετά τον τραυματισμό μπήκε στο χειρουργείο και θα χάσει όλη τη σεζόν, ο Σον δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει το κακό που είχε συμβεί. Έβαλε τα κλάματα αδυνατώντας να πιστέψει ότι μπορούσε ο ίδιος να έχει προκαλέσει κάτι τόσο σοβαρό σε έναν άλλο παίκτη. 

Και πέρασε μερικά βασανιστικά 24ώρα, χωρίς και ο ίδιος ίσως να περιμένει ότι η λύτρωση δεν θα αργούσε να έρθει. 

Βγήκε συγκλονισμένος και έκανε δηλώσεις ζητώντας συγγνώμη ξανά και ξανά, έστειλε μήνυμα στον Αντρέ Γκόμες λέγοντάς του πόσο πολύ λυπάται, αλλά δεν του ήταν αρκετά. 

Το βράδυ της Τετάρτης, στο Βελιγράδι, ο Σον άνοιξε το σκορ στο παιχνίδι της Τότεναμ με τον Ερυθρό Αστέρα για την 4η αγωνιστική του Τσάμπιονς Λιγκ. Και δεν πανηγύρισε. Έκανε κάτι σπουδαίο. Έβαλε τα χέρια του σε στάση προσευχής και ζήτησε συγνώμη. Ξανά. Όχι για να τον συγχωρήσει ο Αντρέ Γκόμες, θα μπορούσε να ζητήσει άλλες πέντε, δέκα, είκοσι, εκατό φορές συγγνώμη αν χρειαστεί για να έρθει επιτέλους εκείνη η στιγμή που ο ίδιος θα νιώσει καλύτερα, που θα λυτρωθεί, που θα συγχωρήσει τον εαυτό του. 

«Όταν ήμουν μικρός, ο πατέρας μου μου είχε πει να βγάζω την μπάλα εκτός αγωνιστικού χώρου, όταν υπάρχει τραυματισμός και να τσεκάρω πώς είναι το παιδί που είναι στο έδαφος. Μου είχε τονίσει ότι όσο καλός ποδοσφαιριστής και αν είμαι, αν δεν σέβομαι τους άλλους, είναι ένα τίποτα. Ακόμα επαναλαμβάνει αυτήν τη φράση. Κάποιες φορές, είναι δύσκολο διότι πρώτα είμαστε άνθρωποι, μετά ποδοσφαιριστές. Πρέπει, όμως, να υπάρχει σεβασμός, είτε είσαι σε γήπεδο, είτε έξω από αυτό. Δεν βλέπω γιατί να διαφέρουν αυτά τα δύο» έλεγε πριν από λίγο καιρό ο Σον στον «Guardian». Τα έλεγε και τα εννοούσε. 

Έχοντας κάνει εντυπωσιακό ξεπέταγμα τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ως μέλους του πρότζεκτ του Μαουρίσιο Ποτσετίνο στην Τότεναμ (ο Αργεντινός πήρε έναν παίκτη πάγκου και τον έκανε βασικό, που μπορεί να στέκεται και ως παρτενέρ του Χάρι Κέιν, αλλά και ως «εννιάρι»), ο Νοτιοκορεάτης επιθετικός συνηθίζει να δίνει... δικαιώματα για θετικά σχόλια με τη στάση του όχι μόνο εντός, αλλά και εκτός αγωνιστικών χώρων. 

Το... μπλέξιμο του με την κλήση του στο στρατό της Νότιας Κορέας έγινε viral. Όλος ο ποδοσφαιρικός πλανήτης περίμενε την επιτυχία της εθνικής ομάδας της χώρας ώστε ο Σον να γλιτώσει τον στρατό (η στρατιωτική θητεία στη Νότια Κορέα είναι υποχρεωτική, κρατάει 2 χρόνια και έχει όριο ηλικίας τα 28).

Αυτή δεν ήρθε στο Μουντιάλ  της Ρωσίας, αλλά το χρυσό μετάλλιο της Νότιας Κορέας στους Ασιατικούς Αγώνες του Σεπτεμβρίου του 2018 ήταν αυτό που χάρισε την πολυπόθητη απαλλαγή στον ποδοσφαιριστή και δεν έβαλε φρένο στην καριέρα του στην Πρέμιερ Λιγκ. 

Τον περασμένο Απρίλιο καταστροφικές πυρκαγιές στη γενέτειρά του άφησαν δεκάδες ανθρώπους χωρίς σπίτια. Ο κορυφαίος Ασιάτης ποδοσφαιριστής δεν μπορούσε να μείνει απαθής μπροστά σε αυτήν την τραγωδία που χτύπησε τη πατρίδα του, προσφέροντας περίπου 100.000 λίρες για την ανακούφιση των πληγέντων. «Αυτό το ποσό δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτά που θυσίασαν οι άνθρωποι εκεί» περιορίστηκε να πει σεμνά και ταπεινά. 

Οι συμπατριώτες του ξενυχτούν για να παρακολουθήσουν τα παιχνίδια της Τότεναμ, οι Ασιάτες τον λατρεύουν. 

«Θέλω να κρατήσω το επίπεδο του παιχνιδιού μου σε υψηλό επίπεδο για όσο περισσότερο γίνεται για να ανταποδώσω αυτή την αγάπη που δέχομαι. Θέλω να κάνω χαρούμενους τους ανθρώπους όσο μπορώ. Nιώθω σαν πρέσβης της χώρας μου και αισθάνομαι ότι έχω μεγάλη ευθύνη απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους που κάθονται ως τις 3 και τις 5 τα χαράματα για να δούνε ένα παιχνίδι μου στην τηλεόραση» λέει και ντρέπεται. 

Στο Λονδίνο μένει με τους γονείς του σε ένα διαμέρισμα και έχει ξεκαθαρίσει πως δεν πρόκειται να παντρευτεί πριν σταματήσει το ποδόσφαιρο! Έτσι, δηλαδή, λέει ο μπαμπάς του και αυτός τον ακούει!

«Όταν παντρεύεσαι, η οικογένεια σου γίνεται η πρώτη προτεραιότητα σου. Εγώ όμως θέλω όσο παίζω μπάλα να είναι το ποδόσφαιρο η πρώτη μου έγνοια. Όταν αποσυρθείς, ή όταν γίνεις 33-34 χρονών, τότε μπορείς να αφοσιωθείς στη γυναίκα και τα παιδιά σου. Υπάρχει φυσικά διαφορά αντίληψης μεταξύ της Ευρώπης και της Ασίας. Ξέρω ότι ο κόσμος σκέφτεται πως γίνεται να μένω ακόμα με τους γονείς μου. Είναι αυτοί που παράτησαν τα πάντα για να με βοηθήσουν να παίξω ποδόσφαιρο. Πρέπει κάπως να τους το ξεπληρώσω». Παιδί - μάλαμα, ε; 

Δείτε τον να παίζει με τα παιδιά των συμπαικτών του μετά τη λήξη του τελευταίου αγώνα πρωταθλήματος της περσινής σεζόν κόντρα στην Έβερτον... 

Στον μαγικό κόσμο του ποδοσφαίρου, εκεί όπου τα χρήματα και η δόξα πολύ εύκολα αλλοιώνουν χαρακτήρες, ο Σον δίνει συνεχή μαθήματα σεμνότητας και ταπεινότητας. Το εύκολο είναι να ξεφύγεις, το δύσκολο είναι να μείνεις ο εαυτός σου, να μην παρεκκλίνεις από τον δρόμο σου... 

 

H σημασία του να είσαι ο Σον Χιούνγκ-μιν στο μοντέρνο ποδόσφαιρο
EVENTS