Η ΑΕΚ θέλει μόνο νίκη. Με μισό μηδέν με γκολ του Λιούμπισιτς στο 90 ή με 6-1 και την Αμπερντίν να παίζει με 10 παίκτες είναι δευτερεύον. Οι τρεις βαθμοί μετράνε πάνω από όλα. Αυτό είναι το μουντ. Και βέβαια δεν υπάρχει Ολυμπιακός. Την Πέμπτη είναι το πολύ μεγάλο παιχνίδι. Το must win για την ομάδα του Νίκολιτς. Από Παρασκευή συζητάμε τα υπόλοιπα. Η ΑΕΚ πρέπει να σηκώσει κεφάλι και να νικήσει. Να κάνει το πρώτο μεγάλο βήμα για την πρόκριση. Οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα την βάζει σε μεγάλες περιπέτειες και είναι μη αποδεκτό το να μην καταφέρει η ΑΕΚ να προκριθεί. Το να είχε αποκλειστεί το καλοκαίρι παίζοντας ως αδύναμη στα πλέι οφ θα ήταν για εμένα αποδεκτό. Όχι όμως να μην είναι στο πρώτες 24 ομάδες. Ο στόχος πρέπει να είναι η πρώτη οκτάδα. Για να αποφύγει και τα ενδιάμεσα πλέι οφ. Η πρόκριση όμως δεν συζητείται.
Πάμε και στην υπόλοιπη επικαιρότητα στην Ευρώπη. Δεν είναι κρυφό πως όταν χάνει ή απλά δεν νικάει ο Ολυμπιακός ομορφαίνει ο κόσμος για κάποιους ανθρώπους και από το 1996 είμαι ένας από αυτούς που σίγουρα δεν είναι λίγοι. Όταν δε τρώει έξι γκολ ακούς και ουράνιες μελωδίες. Χθες σε συνδυασμό με την τεράστια απώλεια του Διονύση Σαββόπουλου πράγματι ήταν ένα μελωδικό βράδυ αφού άκουγα μέχρι νωρίς το πρωί το σάουντρακ των παιδικών μου χρόνων αποχαιρετώντας τον μεγαλύτερο όλων για μένα. Όμως, ως άμεσα ενδιαφερόμενοι για το επόμενο παιχνίδι του Ολυμπιακού δεν αλλάζει κάτι στη ζωή μας προς το καλύτερο το ότι έφαγε ΕΞΙ από την Μπαρτσελόνα. Δεν φάνηκε να υπάρχει κάποια αγωνιστική κρίση στον Ολυμπιακό ενώ σίγουρα του δόθηκε κι ένα έξτρα κίνητρο για το ντέρμπι της Κυριακής. Το να φάει πολλά γκολ σε αυτό το επίπεδο ο Ολυμπιακός δεν είναι κάτι πρωτοφανές ή σοκαριστικό, πριν δυο χρόνια είχε φάει π.χ. πέντε από την Φράιμπουργκ με 4-0 ημίχρονο. Για να μείνουμε στα πρόσφατα…
Καθαρά αγωνιστικά νομίζω πως ο Ολυμπιακός απέναντι βέβαια σε μια Μπάρτσα ντεφορμέ και με πολλές απουσίες στάθηκε καλά όσο έπαιζε 11 εναντίον 11. Έχανε 2-0 από λάθη των πλάγιων μπακ του χωρίς να έχει δεχτεί πολλές φάσεις ενώ είχε και τις δικές του ευκαιρίες. Όταν έκανε το 2-1 με το περιπετειώδες γκολ του Ελ Καμπί θα μπορούσε να μπει στο παιχνίδι αλλά σε χρόνο ρεκόρ τον καθάρισε ο διαιτητής με την κόκκινη κάρτα. Μετά το VAR έδωσε το πέναλτι και άρχισε η κατηφόρα.
Σε ότι αφορά το πέναλτι γράψτε μου στα μηνύματα που λένε και οι… influencers, αν θυμάστε ένα τέτοιο πέναλτι που να μην έχει δοθεί. Κι αν δεν έχει δοθεί κάποιο βρείτε μου μια περίπτωση που δεν δόθηκε και η ομάδα που το ζήτησε δεν διαμαρτυρήθηκε. Μην γράψετε πόσα τέτοια πέναλτι έχει πάρει από το 1996 ο Ολυμπιακός ακόμη και χωρίς επαφή γιατί δεν θέλω να έχω τύψεις για την υπερκόπωση που θα πάθει ο αντμίν. Ξεκάθαρη η φάση. Περνάει η μπάλα, υπάρχει επαφή, προκαλείται πτώση. Το ότι δεν το ήθελε ο Τζολάκης είναι δεδομένο αλλά πόσα πέναλτι γίνονται με πρόθεση; Θα ήθελα να το δω στο… βιντεάκι του Ροσέτι που όπως διάβασα σε ρεπορτάζ ήταν έξαλλος με τους διαιτητές πράγμα ανησυχητικό για την ΑΕΚ ενόψει Κυριακής όπου έρχεται πάλι Γερμανικό Ελίτ συνεργείο.
Η αποβολή όμως μοιάζει με στεγνό καθάρισμα παρότι αν είχε δοθεί υπέρ του Ολυμπιακού σίγουρα ο Σπάθας θα είχε πει ότι ανεξάρτητα αν νωρίτερα γίνεται φάουλ στον Έσε κάνει κίνησε να χτυπήσει τον αντίπαλο στο πρόσωπο που τιμωρείται με κίτρινη κάρτα και ίσως θα μπορούσε να δοθεί και απευθείας κόκκινη με παρέμβαση του VAR. Δικαιολογεί τα έξι γκολ μετά; Ανάλογα την οπτική. Αν χρησιμοποιηθεί η προπαγάνδα του Ολυμπιακού την μαύρη εικοσαετία του Ελληνικού ποδοσφαίρου εννοείται ΟΧΙ. Πόσες φορές δεν γράφτηκε και δεν ειπώθηκε σε παρόμοια παιχνίδια που ξεκλείδωσαν οι μαύροι καμικάζι του Ολυμπιακού και έληξαν τελικά με 4-0 ή 3-0 ή 4-1 όπως ένα Ολυμπιακός - ΑΕΚ με συνεργείο Τσαγκαράκης - επόπτες πως είναι αστείο να μιλάμε για διαιτησία όταν έληξε το παιχνίδι με τέτοιο σκορ. Το var δεν μπορούσε ουτως ή άλλως να παρέμβει.
Αν κάτι θα με προβλημάτιζε ως Ολυμπιακό από το 6-1, θα ήταν το ότι ο Μεντιλίμπαρ έβαλε τον εγωισμό του και αυτό που ήθελε να δείξει στους συμπατριώτες του πάνω από την προστασία της ομάδας του από μια ιστορική συντριβή που δεν ήρθε επειδή η Μπαρτσελόνα μετά το 6-1 στο 80 το γύρισε στο σορολόπ και δεν κυνήγησε με σοβαρότητα τα υπόλοιπα γκολ. Δεν προστάτεψε καθόλου την ομάδα όταν το παιχνίδι στράβωσε, συνέχισε να παίζει με το… παιχνίδι του και πολύ εύκολα θα μπορούσε να είχε φάει άλλα 2-3 γκολ με παρόμοιο τρόπο. Το ίδιο ακριβώς είχα γράψει και για τον Αλμέιδα στον αγώνα κυπέλλου. Όταν ένας αγώνας στραβώνει με οποιοδήποτε τροπο πρέπει ο προπονητής να προστατεύει την ομάδα του και όχι να μας δείξει ότι δεν μασάει. Σώθηκε ο Ολυμπιακός από μια ιστορική συντριβή που θα ξεπερνούσε το 7-0 της Γιούβε χάρη στην Μπαρτσελόνα. Ούτε αυτό το πρόσωπο του Μέντι όμως λέει κάτι για το παιχνίδι που έρχεται για την ΑΕΚ. Απλά είναι για όσους θέλουν να χάνει και ακόμη καλύτερα να συντρίβεται ο Ολυμπιακός, ένα πολύ καλό σημάδι…
