Δεν υπάρχει υγιής Ελληνας, που να μην φτιάχτηκε από αυτό, που είδε χθες το βράδυ. Αυτή την μαγική παράσταση μίας Εθνικής ομάδας, που έρχεται και θα είναι εδώ για πολλά χρόνια. Μία Εθνική, που πήγε και έβαλε για πλάκα τρία γκολ στην Σκωτία αντί για πέντε, μία Εθνική που πριν λίγο καιρό πήγε και κέρδισε μέσα στο Ουέμπλεϊ την Αγγλία. Στον αγωνιστικό χώρο οι πρωταγωνιστές ήταν διαφορετικοί. Στον πάγκο, όμως, είναι η σταθερή αξία ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς.
Μία ημέρα μετά την ήττα από την Σκωτία, την στιγμή, που πολλοί ξυπνητζήδες έκραζαν τον προπονητή, τον έβγαζαν άχρηστο εγώ ήμουνα σίγουρος για το τι θα δούμε από αυτή την Εθνική. Όχι τόσο για το διπλό στην Σκωτία, αλλά για την πρόκριση στις μεγάλες διοργανώσεις. Την στιγμή, που κάποιοι έβγαλαν όλο το μένος και τον κομπλεξισμό τους για τον Γιοβάνοβιτς εγώ πήρα ξεκάθαρη θέση με μπλογκ, που έγραψα σε αυτή εδώ την γωνιά.
Στα ομαδικά αθλήματα το Α και το Ω είναι ο προπονητής. Εχεις καλό προπονητή; Θα δικαιωθείς. Μπορεί να αργήσεις, μπορεί να κάνεις και τρία και τέσσερα χρόνια, αλλά θα δικαιωθείς. Δεν έχεις καλό προπονητή, ή δεν έχεις προπονητή, που δένει με την ομάδα σου. Οσα λεφτά και να δώσεις στον κουβά θα πάνε.
Τελείωσε το ματς στην Σκωτία και βλέπεις τον Γιοβάνοβιτς στην συνέντευξη Τύπου με μία ηρεμία, λες και ήταν μία ακόμα ημέρα στην δουλειά. «Είμαι τυχερός που έχω αυτή την φουρνιά των παικτών» ήταν η δήλωση, που έκανε την στιγμή που το 90% των προπονητών, που θα ήταν στην θέση του μετά την άνοδο της Εθνικής στην Τοπ Λίγκα θα έλεγαν 10 φορές την λέξη εγώ και το «έκανα», «έφτιαξα» μέσα σε ένα λεπτό. Ταπεινότητα. Αυτό είναι το πρώτο, που χαρακτηρίζει τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς και δεν σας κρύβω είναι από τα στοιχεία του που με έχουν κερδίσει από την πρώτη μέρα που τον γνώρισα και νιώθω ευλογημένος.
Όπως ευλογημένοι θα νιώθουν όλοι οι Ελληνες με αυτά που θα δουν από την Εθνική στη συνέχεια. Είναι εντυπωσιακό να βλέπεις την Ελλάδα να παίζει τέτοια μπάλα με τόσα πιτσιρίκια και δύο ανήλικα. Μετά το 2004, που δεν την συγκρίνω με καμία διότι αυτό που πέτυχαν αυτοί είναι ανεπανάληπτο, αυτή εδώ η φουρνιά είναι η καλύτερη. Και δεν είναι απλό σαν προπονητής να κρίνεται η άνοδος της ομάδας στην Τοπ Λίγκα και να παίρνεις την απόφαση να βάζεις όλα τα πιτσιρίκια στο ματς αυτό. Είναι ρίσκο και ο Γιοβάνοβιτς το πήρε και δικαιώθηκε.
Και επειδή σε όλους υπάρχει η απορία, μην χαθούν τα πιτσιρίκια, ή μην χαθεί η χρυσή φουρνιά, να είστε ήσυχοι, ότι είναι στα καλύτερα χέρια. Πέρα από την ταπεινότητα, η τεράστια προπονητική αξία του Γιοβάνοβιτς και η διαχείρηση του αποτελεί την μεγαλύτερη εγγύηση, για να δούμε παπάδες από αυτή την Εθνική. Και από τους μικρούς και από τους μεγαλύτερους.
Διότι μην ξεχνάμε, ότι το μεγάλο διπλό στην Αγγλία το έκανε η Εθνική με μεγαλύτερο μέσο όρο ηλικίας και χωρίς κάποια από αυτά τα πιτσιρίκια. Ολοι είναι απαραίτητοι, όλοι θα παίξουν και όλοι θα γίνουν καλύτεροι στα χέρια του Ιβάν. Θα σας πω ένα παράδειγμα, για να καταλάβετε. Ο Κωσταντέλιας έκανε μυθική εμφάνιση χθες. Για μένα το εντυπωσιακό ήταν όχι αυτά, που έκανε με την μπάλα (αυτά τα έχουμε δει), αλλά αυτά, που έκανε χωρίς την μπάλα. Και αυτό το κομμάτι ήταν που υστερούσε. Με αυτό τον τρόπο θα κάνει και μεγάλη καριέρα στο εξωτερικό.
Ο Γιοβάνοβιτς δεν έχει πολύ χρόνο να δείξει τακτικά πράγματα, τα περνάει σιγά-σιγά στην ομάδα , έχει χρόνο όμως να μιλάει με κάθε παίκτη, να ζητάει συγκεκριμένα πράγματα και να παίρνει από τον κάθε παίκτη τον καλύτερο εαυτό του. Και το κυριότερο. Ασχολείται πολύ με τις τοποθετήσεις των παικτών στο γήπεδο, τον χώρο που πρέπει να κινούνται και αυτό κάνει μεγάλη διαφορά.
Ο Καρέτσας ασφαλώς και αποτελεί το κάτι ξεχωριστό από αυτή την Εθνική. Ο Γιοβάνοβιτς μαζί με τους συνεργάτες του πήγαν στο Βέλγιο μίλησαν μαζί του και τους γονείς του και τον έψησαν. Το ανέφερα και στο προηγούμενο μπλογκ, ότι τους χρωστάμε μεγάλο ευχαριστώ, που αυτό το τεράστιο ταλέντο, το έψησαν να παίξει στην Εθνική και δεν πήγε στο Βέλγιο, απλά το επαναλαμβάνω, για να καταλάβουν όλοι ότι ο ρόλος του Ιβάν δεν είναι μόνο εντός, αλλά και εκτός γηπέδου. Το ίδιο έγινε και με τον Ζαφείρη, που ήταν από τους κορυφαίους παίκτες της Εθνικής στην Σκωτία.
Και προσθέστε και τον Κωστούλα -που ήταν τραυματίας και δεν έπαιξε στα δύο ματς- στους μικρούς, που έρχονται. Αυτή η Εθνική έχει τεράστιο ταλέντο σε όλες τις θέσεις και τον ιδανικό στρατηγό στον πάγκο. Οσο για όλους εσάς, που ξεσαλώσατε την Παρασκευή μετά το 0-1 από την Σκωτία και είπατε μέχρι και το ότι παίρνει χαρτάκι ο Ιβάν, αλλάξτε πλευρό και περαστικά.
Η Εθνική πέρασε την Σκωτία, διότι ήταν στα 2,5 από τα τέσσερα ημίχρονα πολύ καλύτερη. Η ενδεκάδα του πρώτου αγώνα δεν πήγε καλά στο πρώτο ημίχρονο, αλλά ήταν αυτή που μαζί με τον Καρέτσα πάτησε την Σκωτία στο δεύτερο ημίχρονο. Η ενδεκάδα των μικρών επίσης δεν ξεκίνησε καλά στο πρώτο ημίχρονο, όπου χρειάστηκε ο Τζολάκης στο 0-0 και στο 0-1, αλλά μετά το 20' και σε όλο το δεύτερο ημίχρονο έκανε ποδοσφαιρικό bulling στην Σκωτία, που έπρεπε να φάει πέντε.
Αγαπήστε την Εθνική, αυτούς τους παίκτες, αυτό τον προπονητή. Κριτική να κάνετε, αλλά μην απαξιώνετε και μην μηδενίζετε και στηρίξτε την ομάδα στα δύσκολα μετά από ήττες. Διότι αυτή η Εθνική θα μας κάνει όλους περήφανους για την επόμενη δεκαετία τουλάχιστον…
*Διαβάζω μεταξύ άλλων, ότι ο Γιοβάνοβιτς είχε και μικρούς και δεν τους έβαζε στον Παναθηναϊκό. Έναν είχε μικρό, τον έβαλε και επι ημερών του ο Βαγιαννίδης εξελίχθηκε. Αλλους μικρούς δεν είχε, διότι η Ακαδημία του Παναθηναϊκού τώρα προσπαθεί να αναδιοργανωθεί, για να βγάλει παίκτες μετά από χρόνια.
