Η μεταγραφή του Μουσταφά Φαλ, έγινε για αγωνιστικούς λόγους: Τον παίκτη τον ήθελε ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού έκαναν αυτό που θεωρούσαν πολλοί αδύνατο, να γίνει δυνατό. Έτσι το «τριφύλλι» έχει για τρίτο ψηλό έναν παίκτη εγνωσμένης αξίας και συγκεκριμένων χαρακτηριστικών.
Το… κερασάκι στην τούρτα, είναι πως αυτός ο παίκτης θα αγωνίζεται σαν Έλληνας. Είχε το νόμιμο δικαίωμα να αιτηθεί ελληνικό διαβατήριο (συμπληρώνοντας τα χρόνια παραμονής στη χώρα ως Ευρωπαίος πολίτης). Πέρασε τις νόμιμες εξετάσεις και πλέον μένει το τυπικό μέρος, της παραλαβής της ταυτότητάς του.
Άλλοι θα πουν μεγάλη μεταγραφή. Κάποιοι ίσως το θεωρήσουν «νίκη» επί του «αιωνίου». Ήδη χρησιμοποιούνται όροι όπως «βόμβα», «έξυπνη κίνηση». Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν έχουν τόση ουσία, όση ο εξευτελισμός του συστήματος από τον Παναθηναϊκό και τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο προσωπικά.
Είναι εμφανές πως υπάρχει ένα… μούδιασμα. Όχι μόνο στον Ολυμπιακό και τους εκφραστές του. Συνολικά στο μπασκετικό σύστημα. Αυτό που εδώ και χρόνια διαφοροποιεί τους όρους του παιχνιδιού. Αναπτύσσοντας τον αθέμιτο ανταγωνισμό αναφορικά με τις θέσεις των ξένων.
Η οπαδική προτίμηση του καθενός, πολλές φορές αλλοιώνει την πραγματικότητα. Φτάσαμε στο σημείο πλήρους ευτελισμού του ποιος παίζει ως Έλληνας, ποιος πιάνει θέση ξένου. Γινόταν ανέκδοτο στις συζητήσεις μεταξύ φιλάθλων, ποιος θα είναι ο επόμενος που θα πάρει διαβατήριο.
Το σύστημα είναι που κίνησε διαδικασίες για να γίνει Έλληνας αθλητής που δεν είχε κανένα δικαίωμα, με πρόφαση την Εθνική ομάδα. Την οποία και ενέπλεξαν σε αυτή την ιστορία, για να ρίξουν στο… λάκκο τους αντιπάλους του Ολυμπιακού. Ο οποίος ξεκάθαρα είναι ο «χαϊδεμένος» του συστήματος.
Ένα ωραίο πρωί έμαθε όλη η Ελλάδα πως ο Γουόκαπ είναι… συμπατριώτης. Για να βοηθά το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, απ’ το οποίο απουσιάζει εδώ και δύο χρόνια. Υπό αυτές τις συνθήκες, καθορίζονται οι θέσεις των ξένων του Ολυμπιακού στις εγχώριες διοργανώσεις. Παίζοντας σταθερά και αδιαπραγμάτευτα, με χαρισμένο πλεονέκτημα που του έδωσε το σύστημα.
Ακόμη και η νόμιμη διαδικασία ελληνοποίησης του Φαλ, άρχισε τις μέρες που ήταν στον Ολυμπιακό. Ολοκλήρωσε τις εξετάσεις, έλαβε τα ευχάριστα νέα, ως αθλητής των «ερυθρόλευκων».
Ο Παναθηναϊκός και ο Γιαννακόπουλος, δεν άλλαξαν στο ελάχιστο τη στάση τους. Δεν ελληνοποίησαν κανέναν αθλητή. Ο Φαλ αποκτήθηκε αφού είχε ολοκληρώσει την ελληνοποίησή του, ως μέλος του Ολυμπιακού. Εκεί, άλλωστε, είναι και ευκολότερο να το πετύχει κανείς αυτό τον καιρό. Μην τυχόν δούμε για πρώτη φορά στα χρονικά, να ακυρώνονται αποτελέσματα σχετικών εξετάσεων, τώρα που ο Γάλλος ανακοινώθηκε απ’ το «τριφύλλι».
Το βρώμικο σύστημα, πιάστηκε στη φάκα που έστηνε ουσιαστικά. Έπεσε στον λάκκο που άνοιγε για τις ομάδες που δεν γουστάρει. Οι «πράσινοι» με τον ιδιοκτήτη τους, το πέτυχαν χωρίς να… λερώσουν τα χέρια τους. Χωρίς να εμπλακούν έστω στη νόμιμη διαδικασία ελληνοποίησης του Φαλ. Ο οποίος εκμεταλλεύεται έναν νόμο που αφορά όλους τους Ευρωπαίους πολίτες και δεν… πούλησε φύκια για μεταξωτές κορδέλες, αναφορικά με Εθνικές ομάδες. Γάλλος είναι ο άνθρωπος, εκείνη ήταν και παραμένει η Εθνική του.
Το καλό νίκησε το κακό… μέσα στην έδρα του. Αυτό ακριβώς συνέβη με την περίπτωση του Φαλ. Και η νίκη γίνεται ακόμη μεγαλύτερη για τον Παναθηναϊκό και τον Γιαννακόπουλο προσωπικά, λόγω της προέκτασης που έχει αυτή η υπόθεση. Καθώς «επιβραβεύεται» χωρίς να το επιδιώξουν οι «πράσινοι», το… Ελληνόπουλο του συστήματος. Ο Τόμας Ουόκαπ αναγκαστικά πλέον θα πρέπει να λάβει τεράστια αύξηση αποδοχών για να υπογράψει νέο συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Ο παίκτης που υποτίθεται θα ενίσχυε την Εθνική μας, είναι αναγκαίο πλέον να μείνει στο λιμάνι για να μην αλλάξουν εντελώς οι «φτιαχτές» ισορροπίες με τα ελληνικά διαβατήρια.
Μια μεταγραφή αγωνιστικής σημασίας για τον Παναθηναϊκό, γίνεται ράπισμα στον αθέμιτο ανταγωνισμό που αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια. Με «όχημα» τις θέσεις των ξένων και τα διαβατήρια.
