Το 2023 ήταν ο Σλούκας. Το 2026 είναι ο Φαλ. Διαφορετικές περιπτώσεις, διαφορετικά στάτους, ίδια διαδρομή όμως. Περιπτώσεις αθλητών που δεν μπήκαν ποτέ στην αιώνια κόντρα πέρα απ’ το αγωνιστικό της σκέλος. Διατηρώντας εξαιρετική στάση απέναντι στον αντίπαλο. Την οποία εισέπραξαν ακόμη κι όταν φορούσαν την προηγούμενη φανέλα τους.
Και στις δύο περιπτώσεις, ο Ολυμπιακός άφησε ελεύθερους τους παίκτες. Θεωρώντας τους ως ένα σημείο «τελειωμένους». Πιστεύοντας πως δεν άξιζαν τα χρήματα ή τον ρόλο που θα ήθελαν. Μην μπαίνοντας καν στη διαδικασία να μιλήσουν ουσιαστικά μαζί τους. Τηρώντας μια στάση που δεν συμβάδιζε με τα χρόνια συνεργασίας των δύο πλευρών.
Για τον Σλούκα με την ιστορία που είχε στον Ολυμπιακό και τη σπουδαιότητά του για την ομάδα, ήταν ο Μπαρτζώκας που δεν μπήκε καν στον κόπο να μιλήσει μαζί του. Εμμέσως πλην σαφώς, του έδειξαν την πόρτα. Γιατί θεωρούσαν πως αν την περάσει, η καριέρα του θα έχει… τελειώσει, λόγω ηλικίας. Συν το γεγονός πως ποτέ δεν θα πήγαινε στον αιώνιο αντίπαλο και θα κατέληγε στη Φενέρμπαχτσε. Πίστευαν πως δεν είχε τα κότσια να το κάνει.
Πάνω-κάτω ανάλογη συμπεριφορά με διαφορετική αιτία, υπήρξε και απέναντι στον Φαλ. Ο Ολυμπιακός του φέρθηκε σωστά στο διάστημα του τραυματισμού του. Όμως ο Γάλλος σέντερ ήταν ο άνθρωπος που αποτέλεσε σημείο αναφοράς για χρόνια στην ομάδα του Πειραιά. Δεν ήταν απλά ένας… περαστικός.
Στο ρόστερ προτιμήθηκε η παραμονή του Τζόουνς, παρά την αγωνιστική του εικόνα που δεν… θαμπώνει κιόλας, αλλά και την συνολική συμπεριφορά του. Με αποκορύφωμα τη βίαιη επίθεση στον Ναν. Εκεί και ο Χολ, τον οποίο μάλλον πιστεύουν πως μπορεί να προσφέρει περισσότερα από τον Φαλ.
Τα λεφτά του κρίθηκαν υπερβολικά πολλά, οπότε τον άφησαν ελεύθερο. Είτε για να πάει σε μια ομάδα που δεν θα είναι ευθέως ανταγωνιστική σε αυτούς, είτε για να μη βρει αυτό που ψάχνει και μετά από κάποιο διάστημα να δεχτεί να υπογράψει νέο συμβόλαιο με σημαντικά λιγότερα χρήματα. Για έναν αθλητή, δεν είναι παράλογο αυτή η συμπεριφορά να κριθεί ως απαξίωση.
Και με τον Φαλ όπως είχε συμβεί και με τον Σλούκα, ήταν ξεκάθαρη η σιγουριά στον Ολυμπιακό πως ο δεν θα πάει στον Παναθηναϊκό. Θεωρούσαν πως δεν ήθελε, γι’ αυτό και δε θα συνέβαινε. Κάπως έτσι την πάτησαν για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια.
Ο Παναθηναϊκός με τον Ομπράντοβιτς πλέον, δεν είναι απλά δέλεαρ για κάθε παίκτη, αλλά κάτι περισσότερο. Είναι η εκπλήρωση μπασκετικού ονείρου. Αυτό δεν σχετίζεται καθόλου με την αιώνια κόντρα. Είναι καθαρά και μόνο μπασκετικό. Άλλωστε οι «πράσινοι» σε κανένα σημείο δεν έδειξαν συμπεριφορά επίδειξης «μεταγραφικής νίκης» επί του Ολυμπιακού. Απέκτησαν έναν ελεύθερο αθλητή, με τη γνωστή αξία και με εξασφαλισμένο ελληνικό διαβατήριο σύμφωνα με τους νόμους του κράτους και όχι χαρισμένο.
Ο ίδιος ο Ολυμπιακός όμως, δεν λέει να καταλάβει τι συμβαίνει. Δεν έχει στο ρόστερ του παίκτες που δεν θα φορούσαν τα «πράσινα». Ο Παναθηναϊκός είναι μια τεράστια ομάδα,πλέον με τον Ομπράντοβιτς υπάρχει και ένας προπονητής που από νέα παιδιά θα ήθελαν να δουλέψουν υπό τις οδηγίες του.
Ο Σλούκας φόρεσε τα πράσινα. Ο Φαλ το ίδιο. Στον Βεζένκοφ χρειάστηκαν ταξίδια στη Βουλγαρία και τεράστιο συμβόλαιο. Για τον Μιλουτίνοφ χρειάστηκε τεράστια αύξηση αποδοχών, η οποία όταν δεν δινόταν τον έστελνε στην Αρμάνι. Ο Ντόρσεϊ όταν ήταν στη Φενέρ – μετά την πρώτη του θητεία στον Ολυμπιακό – είχε συμφωνία με τον Παναθηναϊκό και απλά δεν έμεινε ελεύθερος από τους Τούρκους. Μετέπειτα το «τριφύλλι» ήταν γεμάτο σε εκείνες τις θέσεις.
Δεν είναι θέμα αγάπης προς την φανέλα. Επαγγελματίες μπασκετμπολίστες και άνθρωποι. Ο Ολυμπιακός δείχνει να μην χειρίζεται σωστά τίποτα απ’ τα δύο. Ούτε το επαγγελματικό, ούτε το ανθρώπινο. Οπότε το να… πέφτει απ’ τα σύννεφα μόλις βλέπει ανακοινώσεις από τον Παναθηναϊκό, είναι μάλλον ένδειξη αφέλειας και λανθασμένης στρατηγικής.
Κατά τα άλλα, για το «τριφύλλι» είναι μια εξαιρετική μεταγραφή. Ενός ποιοτικότατου σέντερ με στοιχεία που δεν είχε στο ρόστερ του. Ο καλύτερος ψηλός που απέκτησε ο Παναθηναϊκός την τελευταία τριετία, πίσω απ’ τον Ματίας Λεσόρ. Κι αυτός θα έχει ελληνικό διαβατήριο. Στο τέλος της ημέρας, η ουσία μετρά. Όχι οι εντυπώσεις.
