Δεν θυμάμαι από πότε σε μία χρονιά έχω να ζήσω δύο τόσο καλές ομάδες στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ στον Παναθηναϊκό. Και κυρίως να ζω αυτή την ενότητα, ανάμεσα στα δύο τμήματα σε όλα τα επίπεδα και πλέον να υπάρχει όραμα.
Το πρωτάθλημα στο ποδόσφαιρο έχει διακοπεί εδώ και δύο εβδομάδες και ο κόσμος αδημονεί να περάσει η διακοπή για να ξαναδεί την ομάδα. Τα τελευταία δύο χρόνια είχε δεν είχε διακοπές το πρωτάθλημα ο κόσμος την ομάδα δεν άντεχε να την δει. Στενοχωριόταν, χάλαγε η ψυχική του υγεία, δεν κοιμόταν τα βράδια. Και φέτος λέμε «άντε να ξαναδούμε την ομάδα, έχουμε πάθει στέρηση».
Απόλυτα φυσιολογικό αυτό που συμβαίνει. Πλέον υπάρχει όραμα με μία διοίκηση να κάνει τις σωστές επιλογές σε όλα τα επίπεδα και να ρίχνει πάρα πολλά χρήματα με στόχο έναν. Την επιστροφή του Παναθηναϊκού στην κορυφή του ελληνικού πρωταθλήματος και στις μεγάλες ευρωπαϊκές βραδιές. Η ποιότητα στο ρόστερ του Παναθηναϊκού έχει ανέβει πολλά επίπεδα και το λένε και αντίπαλοι προπονητές, στον πάγκο υπάρχει ένας σύγχρονος προπονητής, που ήδη έχει βάλει την σφραγίδα του και η στελέχωση της ομάδας σε όλα τα επίπεδα είναι στελέχωση που θυμίζει Παναθηναϊκό. Τελευταία προσθήκη ο Σοφοκλής Πιλάβιος, άλλος ένας Παναθηναϊκός, με προσφορά στον σύλλογο σε καλά χρόνια, ένας άνθρωπος, που θα βοηθήσει πολύ τον σύλλογο με τις δικές του γνώσεις, την εμπειρία και τις διεθνείς του σχέσεις.
Αν πούμε, ότι τα προηγούμενα χρόνια έγιναν όλα λάθος, που αυτό ισχύει και το έχω πει και το έχω γράψει φέτος γίνονται όλα σωστά. Για αυτό και υπάρχει και αυτό το αποτέλεσμα στο γήπεδο. Και κυρίως για αυτό υπάρχει και πάλι όραμα. Βλέποντας αυτή την ομάδα στο γήπεδο και το νέο παλάτι της ομάδας το πιο σύγχρονο στην Ελλάδα στον Βοτανικό να έρχεται μόνο θετικές σκέψεις κάνεις. Και επιτέλους σαν οπαδός του Παναθηναϊκού χαμογελάς και λες «καιρός ήταν να γελάσει και τοι δικό μας χειλάκι μετά από τα σ@@@ που έχουμε φάει τόσα χρόνια». Διότι όταν διαθέτεις αμέτρητο χρήμα και έχεις σωστή οργάνωση στο τέλος θα δικαιωθείς. Είναι νόμος αυτό στο ποδόσφαιρο. Και αυτό θα γίνει με τον Παναθηναϊκό, αν όχι φέτος σίγουρα τα επόμενα χρόνια, αρκεί να μην παρεκκλίνει από τον σωστό δρόμο, που έχει χαράξει και να υπάρχει απόλυτη στήριξη στα δύσκολα και μετά από ήττες. Κάτι που το θεωρώ δεδομένο.
Την ίδια στιγμή στο μπάσκετ βλέπεις τον βασιλιά στον πάγκο, τσιμπιέσαι και λες «όνειρο ζω μην με ξυπνάτε». Κάθε ματς του Παναθηναϊκού είναι και ένα σεμινάριο, από τον μοναδικό Ζοτς. Ο Παναθηναϊκός πλέον κάνει τυπική διαδικασία ματς της Ευρωλίγκα και παίρνει νίκες με μεγάλες διαφορές, χωρίς τον Ναν, τον Σλούκα, τον Χουάντσο, τον Φαλ. Και έχει ως «νέα» μεταγραφή τον Μαντζούκα, που κάνει παπάδες, διότι έπεσε στα χέρια του κορυφαίου προπονητή στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Και εδώ δεν υπάρχει κανένα άγχος. Ξέρεις, ότι η διοίκηση με το τεράστιο μπάτζετ , η στελέχωση της ομάδας με μύθους και ο Ζοτς στον πάγκο θα φέρουν δεδομένα την επιτυχία. Αργά, η γρήγορα η επιτυχία θα έρθει και με εκκωφαντικό τρόπο.
Και μέσα σε όλα αυτά βλέπεις τα δύο τμήματα να είναι ενωμένα όσο ποτέ με πράξεις και όχι λόγια. Μετά την παρουσία του Αλαφούζου στην σουίτα του Γιαννακόπουλου στο ΟΑΚΑ χθες είδαμε τον Νίστρουπ, τους συνεργάτες του και στελέχη της ομάδας να πηγαίνουν στο ΟΑΚΑ να δουν την ομάδα μπάσκετ. Και τον Δανό τεχνικό να κάνει δηλώσεις στο κανάλι της ΚΑΕ και να αποθεώνει τον Ομπράντοβιτς, από τον οποίο είπε ότι μαθαίνει και κάποια πράγματα. Στην διάρκεια του αγώνα ο Νίστρουπ αποθεώθηκε από τον κόσμο, όταν τον είδε ότι ήταν εκεί. Και θα έρθει και η ώρα, που θα δούμε τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο και τον Ζοτς να έρθουν στο ανοιχτό ΟΑΚΑ, για να δουν την ποδοσφαιρική ομάδα.
Αυτό το όραμα, που υπάρχει πλέον και στις δύο ομάδες και η πραγματική ενότητα πρέπει να διαφυλαχθεί και στα δύσκολα. Τότε, που θα έρθουν ήττες πρέπει να υπάρξει στήριξη από τον κόσμο και όλοι μας από την πλευρά μας να υψώσουμε μία ασπίδα προστασίας, έτσι ώστε να ζήσουμε τα πολύ ωραία καταπράσινα χρόνια, που έρχονται....
*Ως πότε ο Μπαρτζώκας θα απολαμβάνει τέτοια ατιμωρησία; Βρίζει τα θεία, δεν κουνιέται φύλλο, την πέφτει στους διαιτητές δεν παίρνει τεχνική ποινή. Τώρα φθάσαμε στο σημείο να χειροδικήσει κατά παικτών της Βίρτους που πανηγύρισαν μπροστά του το τρίποντο νίκης. Βλέπει κανείς, ακούει κανείς;
