ΘΑ κοντράρουν τους «αιώνιους». Για την ακρίβεια δε θα τους κοντράρουν απλά, αλλά στη Θεσσαλονίκη- που είναι και ερωτική πόλη- θα τους κερδίσουν δια περιπάτου και στην Αθήνα και τον Πειραιά θα πέσουν, ΑΝ πέσουν, μαχόμενοι.
ΘΑ πάρουν το Eurocup. Με κάποιον μαγικό τρόπο αμφότεροι, αφού τόσο η regular season όσο και τα playoffs είναι διαδικαστικού χαρακτήρα και ο Λευκός Πύργος περιμένει από τώρα το τρόπαιο.
ΘΑ κέρδιζαν τις μισές ομάδες της Ευρωλίγκας αν αγωνίζονταν σε αυτήν φέτος. Μα, συγγνώμη: δεν είδατε τι έκανε ο ΠΑΟΚ κόντρα στην Παρτίζαν και ο Άρης απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα;
ΘΑ κάνουν πλάκα σε όλα τα υπόλοιπα ματς της GBL καθώς, σοβαροί να είμαστε, ποιος θα τολμήσει να τους κερδίσει; Το Περιστέρι; Η Δόξα Λευκάδας; Ο Ηρακλής; Ουδείς.
ΘΑ πάρουν- πάλι και οι δύο- την πρώτη θέση της κανονικής περιόδου στο πρωτάθλημα, καθώς Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός εκκινούν με -2 και είναι ευκαιρία να σπάσει, επιτέλους, το δίπολο.
ΘΑ, όμως.
Γιατί όταν ΠΑΟΚ και Άρης κλήθηκαν να πατήσουν παρκέ σε Μύκονο και Καρδίτσα αντίστοιχα είδαν πως η πραγματικότητα απέχει πόρρω από τη θεωρία- εκτός κι αν μιλούμε γι’ αυτήν της σχετικότητας, που εκεί σχετικά είναι όλα.
Ο Δικέφαλος του Βορρά είχε μια σειρά από εκπληκτικά φιλικά παιχνίδια, κέρδισε τον χρυσοποίκιλτο Παναθηναϊκό του Ζοτς στο Super Cup, επέστρεψε από το -20 στον τελικό κόντρα στον πρωταθλητή Ευρώπης Ολυμπιακό και αν δεν υπήρχε ένα τουλάχιστον αμφισβητούμενο σφύριγμα υπέρ του Μοντέρο, μπορεί να είχαν και… Problema οι Ερυθρόλευκοι.
Μετά και την επιτυχημένη πρεμιέρα στην Ευρώπη η εσφαλμένη λογική επέτασσε μπασκετική πασαρέλα στη Μύκονο: «Θύελλα στο Νησί των Ανέμων ο ΠΑΟΚ» και τα συναφή. Αντ’ αυτού, η ομάδα του coach Ζιάγκου ήταν σαφώς καλύτερη στο πρώτο ημίχρονο και χρειάστηκε άλλο ένα τεράστιο τρίποντο από τον παικταρά Οσμάν στο τέλος για να καταλήξει το ροζ φύλλο στα χέρια του Τρινκιέρι.
Α, ναι: και να παίξει ξανά 25 λεπτά ο ανυπέρβλητος, μα 37χρονος, Καλάθης (12 πόντοι/7 ασίστ) και να βάλει δύο φοβερά δύσκολα τρίποντα ο Χάτζινς (που, πάντως, τα βάζει συστηματικά στην καριέρα του) για ν’ αποφευχθεί το «μοιραίο».
Λίγη ώρα αργότερα, στην Καρδίτσα, ο Άρης έκανε ζέσταμα για να ρίξει κι αυτός μια ξεγυρισμένη 20άρα στους γηπεδούχους, προκειμένου να ξεμπερδεύει γιατί έχει και δουλειές. Μετά την εντυπωσιακή του εμφάνιση (ιδίως από το 2ο δεκάλεπτο και μετά) απέναντι στη Λε Μαν, η πτωχή, πλην ξεκάθαρα τίμια, Καρδίτσα είχε όση τύχη έχει και ο γράφων να περάσει ένα φλογερό βράδυ με την Σίντεϊ Σουίνι, κατά το οποίο η συμπαθής κορασίδα θ’ ασπαζόταν τον γυμνισμό και θα φορούσε μόνο το άρωμά της: 0,000%.
Πάνω που το σενάριο είχε γραφτεί στο πρώτο 6λεπτο της αναμέτρησης, όμως, στο τραπέζι εμφανίστηκε από το πουθενά γευστική γλαρόσουπα: ο Άρης επιδόθηκε σε ρεσιτάλ λαθών (21!), «χάρισε» 13 κλεψίματα στην Καρδίτσα, απέτισε ετεροχρονισμένο φόρο τιμής στον Τόμας Ουόκαπ (5/22 τρίποντα) και δέχθηκε ηχηρή σφαλιάρα χάνοντας μεγαλοπρεπώς.
Φυσικά, στις δύο περιπτώσεις υπάρχει μία ειδοποιός διαφορά: ο ΠΑΟΚ, έστω και δύσκολα, νίκησε, ο Άρης ηττήθηκε.
Ωστόσο, είναι πασιφανές πως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα και των δύο (ασυζητητί σπουδαίων) ομάδων είναι αυτό που ελάχιστοι «ανέγνωσαν» όταν γινόταν η μία εκθαμβωτική μεταγραφή μετά την άλλη το καλοκαίρι: και οι δύο της Θεσσαλονίκης έχουν να κάνουν πρωταθλητισμό από την εποχή που πήγαινες στο ψητοπωλείο, έπαιρνες 2 πιτόγυρα και δεν πλήρωνες με ευρώ αλλά με δραχμές.
Τα συνεχή ταξίδια, οι λίγες προπονήσεις, η πίεση του να πρέπει να «διαβάσεις» δύο ή και τρεις αντιπάλους σε διάστημα 7-8 ημερών είναι πράγματα που ξεφεύγουν από τα στενά όρια του αγωνιστικού κομματιού. Μπορούν να σε καταβάλουν και ψυχολογικά, πέραν της προφανούς σωματικής καταπόνησης.
Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός έχουν PhD στον συγκεκριμένο τομέα και ακόμη κι αυτοί βλέπουμε πληρώνουν καμιά φορά το αδυσώπητο πρόγραμμα (χαρακτηριστικό παράδειγμα η νίκη της Βίρτους επί της αρμάδας του Μπαρτζώκα προχθές).
Το να μετατραπείς αυτοστιγμεί από σύνολο του FIBA Europe Cup ή μιας ομάδας με μυδενικές βλέψεις στο Eurocup σε διεκδικητή τίτλων είναι ουτοπικό. Απαιτείται μια χρονοβόρα διαδικασία. Μπορείς, λόγω παχυλού πορτοφολιού, να «κόψεις» δρόμο βέβαια, όμως στην πορεία θα σκοντάψεις, θα ξανασκοντάψεις, θα χάσεις αγώνες που θεωρούσες δεδομένους και ούτω καθεξής.
Η πρώτη, μόλις, αγωνιστική της Α1 (συγγνώμη: της GBL) το κατέστησε σαφές και είναι δεδομένο πως προβλημάτισε Τρινκιέρι και Σπανούλη- που, για να μην τους αδικούμε, είναι οι μόνοι οι οποίοι έχουν πει, με τον τρόπο τους, πως χρειάζονται χρόνο για να παρουσιάσουν αυτό που έχουν στο μυαλό τους.
Επομένως, θ’ αναρωτηθεί κανείς, για την ώρα… έρεβος;
Όχι δα: ζείδωρο φως. ΠΑΟΚ και Άρης θα κάνουν το 2/2 μέσα στην εβδομάδα στον όμιλό τους στο Eurocup, θ’ ανασκουμπωθούν και θα παρουσιαστούν καλύτεροι το επόμενο ΣΚ εντός των γαλανόλευκων τειχών και θα σαλπίσουν αντεπίθεση.
Είναι τέτοια η ποιότητα των ρόστερ τους που δε γίνεται να ηττώνται ή να ζορίζονται συστηματικά κόντρα στις (συμπαθέστατες, προς αποφυγή παρεξηγήσεων) Καρδίτσες και Μυκόνους. Αλλά…
Αλλά, να: ενίοτε είναι καλό να μπαίνουν οι υπερφίαλες προβλέψεις στο ντουλάπι και να ξεχνιούνται εκεί.
Ενίοτε είναι καλό να κάνεις μία τζούρα ρεαλισμού, να ηρεμείς και να συνεχίζεις.
Το «θα», δεν μπορεί, θα γίνει σύντομα παρόν.
Δώστε του απλά 8 μήνες να μεγαλώσει.
Η επιτυχία είναι κατά 99% αποτυχία.
Μα είναι εκείνο το 1%, στα τέλη Μαΐου, που κάνει τη διαφορά.
