Έπαιζε στην έδρα του, οπότε δεν μετρούν οι νίκες. Έπαιζε με εύκολους αντιπάλους, οπότε δεν έκανε και τίποτα το σπουδαίο. «Αναγνώσεις» με σκοπό να μειωθεί ο Παναθηναϊκός. Το 3Χ3 στην αρχή της EuroLeague. Διάστημα που ήταν και παραμένει δύσκολο για τους «πράσινους», λόγω των πολλών απουσιών.
Μια ομάδα που με το ζόρι συμπλήρωνε 12άδα. Οι παίκτες που έμειναν εκτός, από μόνοι τους αν τους βάλεις σε ομάδα EuroLeague την μετατρέπουν σε διεκδικήτρια του τίτλου. Δεν είναι μόνο ο Σλούκας, ο Ναν, ο Χέιζ-Ντέιβις, ο Χουάντσο, ο Φαλ, είναι και ο Ρογκαβόπουλος που δεν αγωνίστηκε στα 2 από τα 3 παιχνίδια.
Κι όμως το «τριφύλλι» έκανε επίδειξη δύναμης. Με ενέργεια, ποιότητα, διάθεση, μαχητικότητα, πνεύμα Ομπράντοβιτς σε κάθε φάση. Μπάσκετ… Παναθηναϊκού. Αυτό που έκανε τους «πράσινους» την υπερδύναμη που είναι σήμερα.
Η εύκολη εξήγηση για όσους δεν μπορούν να αποδεχθούν την εικόνα αυτή, με τα προβλήματα απουσιών και στο σημείο που βρισκόμαστε, είναι οι αντίπαλοι «καφενεία». Χαρακτηρισμοί για τρεις ομάδες Ευρωλίγκας. Τις οποίες ποτέ δεν νίκησε και τις τρεις ο Παναθηναϊκός, τα προηγούμενα τρία χρόνια. Στην έδρα του πάντα.
Η Μακάμπι είναι αυτή που οι πάντες αποθέωναν την ετοιμότητα και το refuse to lose του Ολυμπιακού, όταν τη νίκησε στο τουρνουά της Κύπρου με 77-72.
Η Βιλερμπάν είναι αυτή της οποίας η άμυνα εξυμνήθηκε μετά την πρεμιέρα, με το video των οδηγιών και των απαιτήσεων του Τόνι Πάρκερ να γίνεται viral.
Όσο για την Παρί, επικράτησε της Ζαλγκίρις. Της ομάδας που «λύγισε» ο Ολυμπιακός με 22 περισσότερες βολές και χωρίς να συμπληρώσει πέντε φάουλ στο κρίσιμο τέταρτο δεκάλεπτο. Οι Λιθουανοί παρουσιάζονταν από άτρωτοι μέχρι φαβορί για πλέι οφ. Με το… καφενείο της Παρί να τους νικά.
Δεν είναι τα αποτελέσματα. Είναι το… γκάζι που παραμένει πατημένο. Τα παιχνίδια που αρχίζουν και η άμυνα «τσακίζει». Παίρνοντας διαφορές που ουσιαστικά καθορίζουν το αποτέλεσμα, απ’ το πρώτο δεκάλεπτο.
Αυτό θα πει νοοτροπία. «Δίψα». Ετοιμότητα. Έχουμε δει τον Παναθηναϊκό να ενεργεί μόνο με «όπλο» την ποιότητα. Τώρα δεν στηρίζεται εκεί. Ίσως η… γάτα που ονομάζεται Ζέλικο Ομπράντοβιτς, να το δείχνει κιόλας με τις επιλογές στις αρχικές πεντάδες. Γκραντ, Καλαϊτζάκης, Μαντζούκας, Μήτογλου, είναι συνήθως σε αυτές. Δίνει ρόλο στα «αουτσάιντερ» των θεωρητικών επιλογών. Δείχνοντας σε όλους τι μετρά γι’ αυτόν. Βλέπουμε πως το εισπράττει η ομάδα όλο αυτό. Ως την δικαιοσύνη που θέλει κάθε αθλητής.
Έρχονται επιστροφές παικτών με ένα κοινό χαρακτηριστικό: Το υψηλό μπασκετικό IQ. Ο Χέιζ-Ντέιβις πόσες προπονήσεις πρόλαβε να κάνει; Κι όμως, του αρκούσε να παρακολουθεί προπονήσεις για να ξέρει τι πρέπει να κάνει. Που να σταθεί. Πώς να ακολουθήσει. Το ταλέντο και η ποιότητα, κάνουν τα υπόλοιπα να μοιάζουν εύκολα.
Έρχεται ο Σλούκας. Ο Ναν. Ο Φαλ, Κορυφαία δημιουργία. Κορυφαίος σκόρερ. Ο καλύτερος δημιουργός ρακέτας και παράλληλα ο ψηλός που μπορεί να ανεβάσει επίπεδο αμυντικά το «τριφύλλι». Συν τον Χουάντσο φυσικά. Δίνοντας την ευκαιρία για ψηλά σχήματα που… κρύβουν το φως σε κάθε αντίπαλο. Άμυνα η οποία θα ανέβει κι άλλες σκάλες δυσκολίας για όσους θέλουν να σκοράρουν απέναντί της.
Ο Παναθηναϊκός σε ετοιμότητα, είναι πιο πίσω απ’ όλους. Είναι στο 3-0, με νίκες-δηλώσεις στη διοργάνωση. Αυξάνοντας τον ενθουσιασμό του κόσμου. Και τον Ομπράντοβιτς να δείχνει αυτό που ο ίδιος τόνισε πως είναι το πρώτο στοιχείο που τον έκανε να γυρίσει: Κίνητρο.
Όποιοι θέλουν, μπορούν να δίνουν εξηγήσεις σε αυτό που βλέπουν, στη δυναμικότητα των αντιπάλων. Βάζοντας το δάχτυλο μπροστά στο μάτι τους, γιατί έτσι θεωρούν πως θα κρύψουν τη μεγάλη εικόνα: Για αυτό που έρχεται…
