Και το λέω, μετά από ένα 2-2 με την Ολλανδία όπου έχουμε προηγηθεί και δεχόμαστε στο δεύτερο ημίχρονο δυο τέρματα που θα μπορούσαμε να τα έχουμε αποφύγει. Είναι δυο γκολ, που έχουν να κάνουν όμως κυρίως με ατομικά λάθη ή στιγμιαίες αδράνειες. Το πρώτο από στατική φάση και το δεύτερο από ένα γέμισμα όπου η μπάλα δεν απομακρύνεται καλά και πέφτει στα πόδια του Ράιντερς την ίδια ώρα όμως, που η εθνική μας, είναι σωστά οργανωμένη πίσω και τακτοποιημένη στο δικό της 1/3. Συμβαίνουν αυτά, κυρίως όταν είσαι σε μια διαδικασία ωρίμανσης σαν γκρουπ όπου μαθαίνεις από τα λάθη σου...
Θα γίνουν κι άλλα τέτοιου είδους στο μέλλον, ιδίως όταν παίζεις απέναντι σε τόσο υψηλού επιπέδου αντιπάλους όπως η Ολλανδία και η Γερμανία. Το σημαντικό είναι η εθνική ομάδα να συνεχίσει να δείχνει αυτό το ομαδικό πνεύμα και στη συνέχεια, να είναι κόμπακτ μέσα στο γήπεδο, σωστά οργανωμένη και τακτοποιημένη, να βλέπουμε εξτρέμ 40 εκατομμυρίων όπως οι Τζόλης και Καρέτσας να παίζουν λυσσασμένα στην... άμυνα δίνοντας βοήθειες στα πλάγια μπακ και την ίδια ώρα τον Παυλίδη, που έχει 74 γκολ σε 3 χρόνια με την Μπενφίκα, να μπαίνει στη διαδικασία να θυσιαστεί για την ομάδα αποδεχόμενος έναν άλλον ρόλο και δείχνοντας ότι δεν φορά το περιβραχιόνιο του αρχηγού για... μόστρα αλλά γιατί είναι πραγματικός αρχηγός, δίνοντας το παράδειγμα σε όλους.
Τα σημάδια σε αυτά τα τρία πρώτα παιχνίδια του Nations League δεν είναι απλώς θετικά. Η εθνική έχει κάνει μεγάλα βήματα μπροστά και αυτό το πιστώνεται ο προπονητής ο οποίος ειναι φανερό πως έχει δουλέψει με τους παίκτες τακτικά στο μεσοαμυντικό κομμάτι και τους έχει πείσει για το ποιος ειναι ο σωστός τρόπος που θα φέρει και την επιτυχία. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, γνωρίζει καλά πως αυτό το γκρουπ έχει σπάνιες επιθετικές αρετές. Ειναι μια φουρνιά παιδιών που πιθανότατα ποτέ άλλοτε στο παρελθόν, δεν έχει υπάρξει τόσο μαζεμένο ταλέντο σε μια εθνική ομάδα. Παράλληλα όμως γνωρίζει, πως τα μεγάλα αποτελέσματα και οι προκρίσεις σε μεγάλες διοργανώσεις θα έρθουν κυρίως μέσα από την άμυνα. Στα μάτια τα δικά μου η εθνική του Ιβάν, μαθαίνει να το κάνει και αυτό.
Υπάρχει ξεκάθαρη βελτίωση, υπάρχει ξεκάθαρο τακτικό πλάνο που ακολουθείται και υπάρχει μια ωριμότητα στην συμπεριφορά των παιδιών μέσα στο γήπεδο που είναι ηδη φανερή. Μια ωριμότητα, που πράγματι μας έλλειψε στις προηγούμενες προκριματικές διαδικασίες και γι' αυτό μείναμε δικαίως έξω. Το Nations League, μας δίνει αυτή τη δυνατότητα, να δούμε την σαφή βελτίωση που υπάρχει, μια βελτίωση που ειναι ξεκάθαρα προιόν δουλειάς των παιδιών και του προπονητή. Θα πρέπει να ειναι περήφανοι και χαρούμενοι για το πρόσωπο που παρουσιάζουν ΑΛΛΑ, δεν θα πρέπει να πέσουν στην παγίδα του εφησυχασμού.
Στόχος πρέπει να είναι η συνεχής βελτίωση και η σταθερότητα, ώστε να παραμένουμε ανταγωνιστικοί ακόμη και απέναντι σε ομάδες μεγαθήρια όπως η Γερμανία. Από την οποία, όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, δεν ειναι και το πιο εύκολο πράγμα να πάρεις δεύτερο αποτέλεσμα μέσα σε μια εβδομάδα. Το πιο σημαντικό ειναι η εθνική αύριο να έχει την ίδια τακτική προσέγγιση, να ειναι το ίδιο συνεπής και ώριμη, να δούμε και πάλι τα παιδιά να θυσιάζονται ο ένας για τον άλλον. Μονο έτσι θα μπορέσει σιγά-σιγά αυτό το γκρουπ να δημιουργήσει αυτούς τους μηχανισμούς που θα φέρουν μια ισορροπία ανάμεσα στις σπάνιες επιθετικές αρετές που μπορούμε να τις θεωρούμε δεδομένες και στην αμυντική οργάνωση, ένας συνδυασμός που ειναι το κλειδί της επιτυχίας. Ενας συνδυασμός, που αν πετύχει μπορεί να εκτοξεύσει αυτή την εθνική όχι απλά με την συμμετοχή της σε μεγάλες διοργανώσεις στο μέλλον αλλά και με κάτι ακόμα μεγαλύτερο.
