MENU

Οκτώ διαφορετικές ομάδες. 15 συμβόλαια. Ισάριθμα χρόνια μακριά από την Ελλάδα. Ισάριθμα χρόνια μακριά από την ΑΕΚ. Μπενετόν, ΤΣΣΚΑ, Σιένα, Μπιλμπάο, Ούνιξ, Φενερμπαχτσέ, Μπάμπεργκ, Μπανταλόνα.

25 ομαδικοί τίτλοι. 23 ομαδικοί τίτλοι μακριά από την Ελλάδα. 23 ομαδικοί τίτλοι μακριά από την ΑΕΚ. Πρωτάθλημα, κύπελλο, σούπερ καπ Ιταλίας (x4). Πρωτάθλημα Ρωσίας (x2), VTB Λίγκα, Ευρωλίγκα, Κύπελλο Ρωσίας, Πρωτάθλημα και κύπελλο Γερμανίας (x2), σούπερ καπ Γερμανίας.

Το στήριγμα κάθε ομάδας. Ο παίκτης κάθε προπονητή. Ο συμπαίκτης. Ο ηγέτης. Ο αρχηγός. 22 ετών έφυγε. 37 ετών επιστρέφει. Συλλέκτης εμπειριών, ταξιδιώτης, αγαπητός σε κάθε σύλλογο που αγωνίστηκε, λατρεμένος σε κάθε άνθρωπο που συνεργάστηκε.

«Όταν μεγαλώσει ο γιος μου θέλω να γίνει σαν τον Νίκο». Ντέιβιντ Μπλατ

«Τα ίδια ισχύουν και για τον Νίκο Ζήση. Δεν θα μιλήσω για το αν μπορεί να παίξει στις ΗΠΑ, αλλά θα πω ότι είναι από τους πιο ταλαντούχους νέους παίκτες. Μίλησα με τον Νίκο τηλεφωνικά και καίγεται από επιθυμία να διακριθεί με την ΤΣΣΚΑ. Θα μας βοηθήσει πολύ». Ετόρε Μεσίνα

«Έχουμε πολύ καλή σχέση με τον Νίκο. Τον γνωρίζω από τότε που ήρθε στην ΑΕΚ 16 χρονών και χαίρομαι πολύ για το πώς εξελίχθηκε σαν παίκτης και σαν άνθρωπος. Συνεργαστήκαμε και στην Μπιλμπάο και τώρα ξαναβρεθήκαμε στην Εθνική. Είναι τιμή μου που συνεργάζομαι μαζί του». Φώτης Κατσικάρης

«Θέλαμε να ενισχυθούμε στη θέση αυτή και ήταν η ιδανική επιλογή. Ήταν μια μεγάλη ευκαιρία να τον αποκτήσουμε κι αποφασίσαμε να το κάνουμε. Πιστεύω πως θα μας βοηθήσει πολύ στη θέση του πλέι μέικερ, ειδικά στο Top 16 που είναι πολύ απαιτητικό». Ζέλικο Ομπράντοβιτς

«Είχα το προνόμιο να προπονήσω τον Νίκο σε τρεις διαφορετικές ομάδες. Είναι ένας από τους καλύτερους παίκτες, συμπαίκτες και άτομα που έχω δει ποτέ στην καριέρα μου. Τα χρόνια περνούν, αλλά ο Νίκος καθημερινά έρχεται στο γυμναστήριο έχοντας ως στόχο να βοηθήσει την ομάδα και τους συμπαίκτες του. Λιγομίλητος, φωτεινός και μια ζωντανή εγκυκλοπαίδεια του μπάσκετ. Είναι ο ορισμός του  παίκτη που ήταν πάντα διαθέσιμος και με μεγάλη αίσθηση ευθύνης». Αντρέα Τρινκιέρι

Ωραία όλα αυτά, αλλά η ΑΕΚ; Τι σχέση έχει η ΑΕΚ με τα 15 χρόνια… ξενιτιάς του Νίκου Ζήση; Καμία! Η ΑΕΚ είναι μια ωραία ιστορία. Η ΑΕΚ είναι ένα ωραίο παραμύθι. Η ΑΕΚ είναι το όχημα που θα μας μεταφέρει πίσω στο χρόνο. Πριν τις ευρωπαϊκές ομάδες, πριν την καταξίωση, πριν τους τίτλους, πριν καν τη Φανή και τα τρία παιδιά (σ.σ. το τέταρτο κυοφορείται). Ο Νίκος Ζήσης και η προ 2005 ΑΕΚ. Μια γλυκιά και ρομαντική ιστορία…

Ζεις μονάχα δυο φορές!

Πόσο μακρινά είναι τα χρόνια που φορούσε ο Νίκος Ζήσης τα κιτρινόμαυρα και έκανε όνειρα με την ΑΕΚ; Μια συνέντευξη στην εφημερίδα «ΝΕΑ» από το 2001 μπορεί να αποκωδικοποιήσει ακριβώς τις διαφορές με το Νίκο Ζήση που επιστρέφει στην ΑΕΚ το 2020.

«Τις λίγες ελεύθερες ώρες του αρέσει να περπατάει και να ακούει walkman. Το αγαπημένο του CD αυτό το διάστημα είναι το καινούργιο των U2». Ο Νίκος Ζήσης άκουγε μουσική σε Walkman.

«Λατρεύει το σερφάρισμα στο Ίντερνετ, αλλά δεν έχει κομπιούτερ στο σπίτι. Καταφεύγει λοιπόν σε ίντερνετ-καφέ και κάνει το χόμπι του, ψάχνοντας ιστοσελίδες». Ο Νίκος Ζήσης έμπαινε στο ίντερνετ με dial-up σύνδεση.

«Τον ξεκουράζει μια ωραία ταινία στο σινεμά και δηλώνει σινεφίλ. Πρόσφατα είδε τον «Ναυαγό» και το «Στάκαμαν», που του άρεσαν πάρα πολύ». Ποιος στ’ αλήθεια θυμάται τι ήταν το στάκαμαν;

Μοιάζει σαν ένα ταξίδι στα 90s. Μοιάζει σαν εκείνα τα αφιερώματα με τίτλο «αν θυμάσαι αυτά τα πέντε πράγματα, τότε σίγουρα έχεις γεράσει». Όπως και αν έχεις ζήσει το τρίποντο με την Εφές Πίλσεν στο Γαλάτσι. Ή το Γαλάτσι σκέτο ως έδρα της ΑΕΚ, πριν γίνει Christmas Theater. Όπως αν έχεις ζήσει το κύπελλο που κατέκτησε η ΑΕΚ. Το πρωτάθλημα που κατέκτησε η ΑΕΚ. Τον Γιάννη Φιλίππου και τις επικές του δηλώσεις, τα συνθήματα στο ΟΑΚΑ για τα σάντουιτς και όλες εκείνες τις τρελές ιστορίες για μια ομάδα που προσπαθούσε να πρωταγωνιστήσει με το δικό της τρόπο και για ένα παιδί που έκανε ντεμπούτο 17 ετών, όταν ακόμα δεν είχε δίπλωμα αυτοκινήτου και… προσκολλούσε στον Μιχάλη Κακιούζη για να τον γυρίζει σπίτι το βράδυ.

3 Μαρτίου 2001. Πέντε μήνες πριν πάρει το δίπλωμα και πριν – επιτέλους – απελευθερωθεί ο Μιχάλης Κακιούζης από τα καθήκοντα σοφέρ. Λίγο πριν την έναρξη του αγώνα με τον Πανιώνιο στη Νέα Σμύρνη, ο Νίκος Ζήσης μαθαίνει τα νέα. «Ήταν ένα ματς σαν όλα τα άλλα. Μισή ώρα πριν από τον αγώνα μου είπε ο κόουτς «θα παίξεις». Δεν το πίστευα! Ο Χάμινγκ μού έκανε πλάκα λέγοντας «έχεις άγχος- έχεις άγχος», αλλά προσπάθησα και το ξεπέρασα. Από το μυαλό μου πέρασα γρήγορα όλα τα συστήματα της ομάδας και συγκεντρώθηκα στο παιχνίδι. Πήραμε τη νίκη και επέστρεψα σπίτι. Η μητέρα μου Πηνελόπη με ρώτησε τι έγινε και της είπα «νικήσαμε». Έπαιξα πεντάδα και περίπου τριάντα λεπτά. Είχε μείνει έκπληκτη. Ο πατέρας μου Πασχάλης είχε δει το παιχνίδι από την τηλεόραση στη Θεσσαλονίκη και μου τηλεφώνησε. Είχαν έρθει όλα τόσο απότομα».

Καμιά δεκαριά χρόνια μετά τη βόλτα στο πάρκο με τον πατέρα του Πασχάλη, όταν ο Νίκος του έλεγε «θέλω να με πας να κάνω ό,τι και αυτοί», όπου αυτοί ήταν η ομάδα του 1987, είχε φτάσει να ξεκινάει βασικός σε αγώνα Α1, σε ομάδα που έκανε πρωταθλητισμό. Η ΑΕΚ του Γιάννη Φιλίππου, όπως είχε χτιστεί από τον Μιχάλη Λεφάκη, θέριζε ό,τι καλό έσπειρε το μπάσκετ στην περιφέρεια. «Το πρώτο μέλημά μου ήταν να πάρω μεταγραφή σε ομάδα της Θεσσαλονίκης, όμως δεν ενδιαφέρθηκε κανείς. Η ΑΕΚ νοιάζεται για τα ταλέντα και με απέκτησε. Δεν είναι εύκολο να αλλάζεις πόλη, κυρίως όταν είσαι τόσο μικρός, όμως κατάλαβα ότι το μέλλον μου ήταν στην ΑΕΚ, η οποία δουλεύει με τους νέους. Δεν με ενδιέφεραν τα χρήματα. Για μένα η ΑΕΚ είναι σχολείο», είχε πει τότε ο Νίκος Ζήσης και σε αυτό το σχολείο, ένα παιδί που ούτως ή άλλως ήταν των γραμμάτων και του πιάνο, θα αποφοιτούσε με άριστα.

Μέσα σε δύο χρόνια θα κατακτούσε δύο τίτλους, ενώ θα άλλαζε θέση και από ένας χαρισματικός σκόρερ θα γινόταν ένας combo-guard του μέλλοντος, όταν ακόμα δεν υπήρχαν combo-guard. Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς το είδε και όλοι όσοι δούλεψαν με τον Νίκο Ζήση το λειτούργησαν στο έπακρο. «Θα μου μείνει αξέχαστο αυτό που ζω. Την πρώτη μου χρονιά κατέκτησα Κύπελλο, την δεύτερη πρωτάθλημα. Θα μου μείνουν αξέχαστα για χρόνια στη μνήμη μου, τα δύο καλάθια του Χατζή. Θα ήθελα να τα είχα βάλει εγώ, αλλά έχω χρόνια μπροστά μου να το κάνω. Αυτό το πρωτάθλημα αποτελεί δικαίωση για όλους. Νιώθω ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου», δήλωνε το 2002 και – δυστυχώς για την ΑΕΚ και το project – αντί να γίνει ο ηγέτης μιας ομάδας που πρωταγωνιστούσε, εξαναγκάστηκε σε φυγή τρία χρόνια αργότερα.

«Το 2005, δεν ήθελα να φύγω. Δεν ήταν επιλογή μου. Ήρθε ο κύριος Φιλίππου και μου είπε «υπάρχει πρόβλημα, πρέπει να σε πουλήσω, όχι όμως σε ελληνική ομάδα». Έτσι έφυγα. Δεν μου βγήκε σε κακό, κάθε άλλο. Κέρδισα τίτλους, έζησα μεγάλες στιγμές. Αλλά δεν ήθελα να φύγω, αυτό είναι δεδομένο». Έφυγε για να γυρίσει. Όχι, θα τον άφηνε έτσι η μοίρα. Η ΑΕΚ εισέπραξε 500 χιλιάδες ευρώ για να τον παραχωρήσει στη Μπενετόν το καλοκαίρι του 2005 και τον υποδεχόταν ως αντίπαλο τον Δεκέμβριο. Στο Γαλάτσι, στο γήπεδο όπου είχε υπογράψει το έπος με την Εφές Πίλσεν, θα ζούσε μια ακόμα σπουδαία στιγμή.

«Αυτό που έζησα σήμερα, αυτό που έγινε σήμερα, δεν θα το ξεχάσω ποτέ». Δεν το ξέχασε. 15 χρόνια μετά επιστρέφει να το ζήσει ξανά. Τι κι αν πολλές φορές ήταν κοντά σε άλλες ελληνικές ομάδες; Τι κι αν προηγούμενες φορές είχε απορρίψει την ΑΕΚ; Η ιστορία θα γράψει την ουσία. Ο Νίκος Ζήσης ζει δύο φορές…

Ζεις μονάχα δυο φορές!
EVENTS