«Κάποτε ένας προπονητής μου είχε πει ό,τι σε αυτόν τον χώρο θα είναι πιο πολλές οι λύπες από τις χαρές. Δεν τον πίστεψα τότε αλλά τώρα μπορώ να πω με σιγουριά ότι είχε δίκιο. 141 Μέρες στεναχώριας τέλος. Ήρθε η ώρα για μια νέα αρχή».
Θα σου πουν ότι όταν επιθυμείς κάτι πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις. Βρες κάτι να τους προκαλέσεις μια ελαφριά διάσειση μπας και σταματήσουν να το λένε, θα κάνεις μια μεγάλη χάρη σε όλο τον πλανήτη. Πριν σχεδόν 365 μέρες, ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος περνούσε την πόρτα του χειρουργείου. Φαντάζει ως το σημείο μηδέν σε μια καριέρα που είχε πολλά πριν καν αποκτήσει λίγα. Και όπως καθετί που γίνεται μεγάλο χωρίς να αναπτυχθεί φυσιολογικά, γκρεμίστηκε άδοξα. Συνωμότησε το σύμπαν; Αστείο το σενάριο. Εκτός κι αν όλα όσα έγιναν σε αυτές τις 355 ημέρες είχαν ως κέντρο του κόσμου τον Έλληνα φόργουορντ και δε μετρούν οι παράπλευρες απώλειες.
Το Λαύριο, ο Ολυμπιακός, η διαιτησία, το #mexritelous, ο Ντέιβιντ Μπλατ, ο Κεστούτις Κεμζούρα, ο Γιώργος Αγγελόπουλος, ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος, η Α2, η αναπτυξιακή ομάδα, ο Τσέρι, ο Μπόλντγουϊν, η εικόνα αποσύνθεσης των ερυθρολεύκων… Είναι δυνατόν να έμπλεξε τόσους πολλούς το σύμπαν για να μπορέσει να έχει την πραγματική του ευκαιρία ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος; Ε, όχι δα. Η ουσία, ωστόσο, για τον ίδιο δεν αλλάζει. Την Παρασκευή θα μπει ξανά σε παρκέ με το σήμα της Ευρωλίγκα στην άκρη. Δεν έχουν περάσει 365 μέρες από την τελευταία του φορά, αλλά τρία χρόνια παρά τρεις μήνες.
Έπαιξε στις 6 Απριλίου του 2017 στη νίκη του Παναθηναϊκού επί της Μακάμπι με 81-61. 1 λεπτό και 32 δευτερόλεπτα σε μια σεζόν που είχε μέσο όρο συμμετοχής κάτι ψιλά περισσότερα από τέσσερα λεπτά. Σε μια διοργάνωση, στην οποία το 2015-16 είχε μέσο όρο συμμετοχής 10 λεπτά, το 2014-15 σχεδόν εννέα λεπτά και στην οποία είχε κάνει ντεμπούτο στις 13 Δεκεμβρίου του 2013 στο μαγευτικό Κρασνοντάρ. Ο Βασίλης δεν είχε κλείσει καν ακόμα τα 17 του χρόνια. Η Ελλάδα βιαζόταν να αναδείξει τον δικό της Λούκα Ντόντσιτς (ναι, ντε αυτόν του ΝΒΑ με τα trible double) χωρίς να σκέφτεται ότι επ’ ουδενί δεν έχει την υποδομή να γαλουχήσει ένα τέτοιο ταλέντο.
Το δικό του στοίχημα!
Λοιπόν, όποιος δεν ξέρει την ιστορία να σηκώσει χέρι. Κανένα χέρι δε σηκώθηκε σε αυτή τη διαδραστική στιγμή του άρθρου, οπότε πάμε παρακάτω. Ναι, ήταν το σπουδαιότερο ταλέντο που είχε δει επί χρόνια η Ελλάδα και ναι όλοι το ήξεραν. Το παλμαρέ του, όταν μιλάμε ακόμα για έναν αθλητή 23 ετών, είναι εντυπωσιακό. Όμως, Βασίλη, τώρα είσαι 23. Ούτε 15, όταν υπέγραφες για εννέα χρόνια στον Παναθηναϊκό και έριχναν ξαφνικά όλα τα λάβαρα της οροφής του ΟΑΚΑ στους ώμους σου, ούτε 18 και περίμενες να πάρεις μια ουσιαστική ευκαιρία να δείξεις στο ταλέντο σου, ούτε 20 και έβρισκες διέξοδο να παίξεις μπάσκετ με το δανεισμό σου στον ΠΑΟΚ, ούτε καν 21 και έψαχνες λύτρωση στο Λαύριο ως ελεύθερος –συμβολαίου – πλέον αθλητής.
23 ετών. Είναι εκείνη η ηλικία που μοιάζει με το τρενάκι που τα περισσότερο αγόρια θα ζητήσουν από τον Άη Βασίλη σε κάποια στιγμή της παιδικότητάς τους. Είναι η διακλάδωση των γραμμών. Μπορείς να αλλάξεις την κατεύθυνση, ή μπορείς να συνεχίσεις να κάνεις τον ίδιο βαρετό κύκλο. Υπάρχει, φυσικά, και ο κίνδυνος εκτροχιασμού αν επιχειρήσεις να αλλάξεις κατεύθυνση με υψηλή ταχύτητα, όμως ο Χαραλαμπόπουλος έχει, ήδη, εκτροχιαστεί αρκετές φορές, ώστε να γνωρίζει πλέον σε τι ταχύτητα πρέπει να πάει.
Δεν είναι πια ούτε παιδί, ούτε έφηβος, ούτε νέος, ούτε ταλέντο. Είναι 23 ετών, και είναι παγκοσμίως η ηλικία (βλ. τέλος κολεγιακών χρόνων), όπου οι παίκτες οφείλουν να είναι έτοιμοι για το βήμα παραπάνω. Για παράδειγμα ο Γουέιν Μπόλντγουϊν, ο οποίος τόσο αυστηρά έχει κριθεί, είναι δέκα μήνες μεγαλύτερός του. Ο Αντώνης Κόνιαρης οκτώ μήνες μικρότερός του και ο Σάσα Βεζένκοφ 1,5 χρόνο μεγαλύτερός του. Η ευκαιρία του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου δεν είναι η τελευταία, όμως είναι η πιο κομβική. Κάτι που γνώριζε και ο ίδιος από το προηγούμενο καλοκαίρι.
Το χειρουργείο στο πόδι, όπως και ένα προηγούμενο χειρουργείο για την αποκατάσταση προβλήματα σε κοιλιακούς-προσαγωγούς είναι ενδεικτικά της βιασύνης να μεγαλώσουμε ένα παιδί και της ασταμάτητης αγωνιστικής δράσης των παικτών σε αυτές τις ηλικίες (σ.σ. μικροί είναι μωρέ, δε θα πάθουν τίποτα. Μόνο που παθαίνουν). Ρυθμό κατόρθωνε να βρει για μικρά χρονικά διαστήματα, αλλά ουδέποτε να κάνει όσα προέβλεπε το ταλέντο του. Μέχρι, τουλάχιστον, τον προηγούμενο Ιανουάριο όταν διορθώθηκε το πρόβλημα στον αστράγαλό του, χρειάστηκε να μείνει σχεδόν πέντε μήνες εκτός δράσης και φάνηκε ότι κατάλαβε και ο ίδιος πόσο και κυρίως πώς χρειάζεται να δουλεύει.
Όσο αυστηρό κι αν μπορεί να ακούγεται, ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος αντιλήφθηκε ότι πρωτίστως είναι αθλητής και δευτερευόντως αθλητής του μπάσκετ. Δούλεψε, συνεπώς το σώμα του. Ο ίδιος αποκάλυψε το περίφημο «πριν και μετά», χάρη στη βοήθεια του Δημήτρη Μπόμπα και ο ίδιος – έστω και μέσω των ρημαδιασμένων social media – ξετύλιγε την ψυχή του. «Με πήρε πάλι από το μηδέν, σωματικά αλλά και ψυχολογικά. Παλέψαμε και με το πόδι μου, που ήταν σε κακή κατάσταση. Μετά από 8 εβδομάδες προπόνησης φτάσαμε εκεί που μπορέσαμε. Δημήτρη Μπόμπα σε ευχαριστώ πολύ για όλα και κυρίως για την υπομονή που είχες μαζί μου. Αυτό είναι μόνο η αρχή», έγραψε χαρακτηριστικά στο Instagram και το καλό ήταν ότι το εννοούσε.
Το σύμπαν τού έφερε ένα συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό και έναν δανεισμό στον Ιωνικό, δύο σε ένα, πακέτο που ούτε ο Κοέλιο φαντάστηκε ποτέ ότι μπορεί να υπάρχει. Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος των 7,4 πόντων και 3,1 ριμπάουντ του Λαυρίου, εμφανίστηκε έτοιμος να αρπάξει την ευκαιρία. Την στιγμή που ο ίδιος άνθιζε, ο Ολυμπιακός μαραινόταν. Τα Σαββατοκύριακα εκείνος πρωταγωνιστούσε, μεσοβδόμαδα ο Ολυμπιακός απογοήτευε. Πρόλαβε να παίξει 14 ματς με τον Ιωνικό. Είχε 11,7 πόντους μέσο όρο και μαζί με 1,2 ριμπάουντ και 1,5 ασίστ ανά 26.42 λεπτά αποδείκνυε ότι έχει επιστρέψει.
Το ranking του ήταν σταθερά υψηλό, τα ποσοστά του ήταν σταθερά υψηλά, ξεχώριζε σε μια ομάδα που δεν έπαιζε για αναδείξει εκείνον, αλλά κατόρθωσε (και) εκείνος να αναδειχθεί μέσα από το ομαδικό παιχνίδι του Ιωνικού. Καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια (limit down σε σχέση με την κουλτούρα του Πάουλο που διάνθιζε το κείμενο) και ο καιρός έφερε τον Ολυμπιακό να χρειάζεται τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο, όσο και εκείνος χρειάζεται τη καινούργια ζωή που του προσφέρει ο Ολυμπιακός. Αρχίζει την Παρασκευή. Συντονιστείτε…
