MENU

«Ο Φιλίποφ, που έχει βρει και σήμερα έναν δαιμονιώδη ρυθμό και δικαιολογημένα αποθεώνεται για μία ακόμη φορά από τους οπαδούς του Παναθηναϊκού. Δώδεκα πόντοι, δεκαεπτά αλλαγές, τέσσερις άσοι μέχρι τώρα...»

Ένας φίλος ήρθε απόψε απ’ τα παλιά... Έστω κι αν δε φορούσε την αγαπημένη του πράσινη-λευκή φανέλα της Nike με το τριφύλλι στο στήθος και το «3» στην πλάτη. Ε και; Ο αγαπημένος σε όλους εμάς, Γιούρι Φιλίποφ, είναι πλέον προπονητής του Π.Α.Ο.Κ. Και υπό τη δική του καθοδήγηση η ομάδα της Θεσσαλονίκης επικράτησε του Ολυμπιακού με 3-1, στον ημιτελικό αγώνα για το φάιναλ φορ του Κυπέλλου Ελλάδας που διεξάγεται στην Ιεράπετρα. Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον. Και οι «ερυθρόλευκοι» συνεχίζουν να βλέπουν εφιάλτες με πρωταγωνιστή τον Ουκρανό πρώην διαγώνιο του Παναθηναϊκού...

«Η μπάλα είναι μέσα τώρα; Μέσα, λέει ο Μιχελινάκης! Άσος του Φιλίποφ, 9-4! Ο Παναθηναϊκός είναι αναμφίβολα το φοβορί νίκης, είναι αναμφίβολα καλύτερη ομάδα από την Ορεστιάδα στα τρία τελευταία σετ...»

Το βόλλεϋ ήταν ανέκαθεν ένα «ιδιαίτερο» τμήμα για τους παναθηναϊκούς. Άλλοτε αγαπημένο κι άλλοτε «αποδιοπομπαίος τράγος». Σίγουρα πάντως ήταν το πιο άτυχο και το πιο αδικημένο.

Σεζόν 1995-96. Το πρώτο δεκαπενθήμερο του Απριλίου ήταν ίσως η πιο ευτυχισμένη περίοδος που έζησαν ποτέ Έλληνες φίλαθλοι. Προνομιούχοι, οι φίλοι του Παναθηναϊκού. Αρχικά ήρθε η νίκη με 1-0 στο Άμστερνταμ απέναντι στον πρωταθλητή Ευρώπης και Κόσμου Άγιαξ, στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Στη συνέχεια, η νίκη στον ημιτελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος μπάσκετ με 81-71 επί της ΤΣ.Σ.ΚΑ. Μόσχας, αποτέλεσμα που σήμανε την πρώτη πρόκριση του Τριφυλλιού σε τελικό. Μία μέρα μετά, ο Χουάν Χοσέ Μπορέλι με κεφαλιά-ψαράκι έχριζε πρωταθλητή Ελλάδας τον Παναθηναϊκό στο ντέρμπι του Ο.Α.Κ.Α. με αντίπαλο την σπουδαία τότε Α.Ε.Κ. Αλλά οι χαρές δε σταμάτησαν εκεί. Πρωταθλήτρια Ευρώπης η ομάδα του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς την επομένη και η πλατεία Ομονοίας φοράει ξανά τα αγαπημένα της χρώματα.

Ξεχάσαμε κάτι;

Το βόλλεϋ! Αλήθεια, θυμάται κανείς πως λίγα εικοσιτετράωρα αργότερα, η σπουδαία ομάδα του Στέλιου Προσαλίκα κατακτούσε για δεύτερη συνεχόμενη φορά τον τίτλο, κερδίζοντας τον Άρη Θεσσαλονίκης με 3-0 σετ στο κλειστό της Χαλκίδας;

«Φιλίποφ. Φωτοβολίδα και αυτή, η μπάλα είναι μέσα! 10-4 με δύο σερί άσους του Γιούρι Φιλίποφ! Θα παρακαλέσω να δούμε τους άσους που έχει κερδίσει ο Γιούρι Φιλίποφ. Νομίζω ότι έχει φτάσει τους έξι άσους ο Ουκρανός...»

Τη διετία 1994-96 ο Παναθηναϊκός διέθετε μία σπουδαία ομάδα βόλλεϋ, με «μαέστρο» της τον Στέλιο Προσαλίκα και με ακρογωνιαίους λίθους τους Γιούρι Φιλίποφ, Ντίμα Τόνεφ, Μιχάλη Τριανταφυλλίδη, Δημήτρη Ανδρεόπουλο και Άκη Χατζηαντωνίου. Το «πράσινο» συγκρότημα είχε όλα τα φόντα να πραγματοποιήσει μία σπουδαία πορεία στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης της περιόδου 1995-96. Η παρουσία του στο φάιναλ φορ έμοιαζε σχεδόν βέβαιη. Όμως, ένα λάθος του τότε εφόρου του τμήματος και παλιού παίκτη του Τριφυλλιού, Ντίνου Χασάπη, στέρησε από τον σύλλογο αυτήν τη χαρά κι ενδεχομένως μια σπουδαία διάκριση. Ο Χασάπης «πετσόκοψε» τα όνειρα των «πράσινων οπαδών με την παράλειψη του να μη δηλώσει στην ευρωπαϊκή ομοσπονδία τους δύο ξένους βολλεϋμπολίστες του Παναθηναϊκού, Φιλίποφ και Τόνεφ...

«Άσος! Ρεσιτάλ Φιλίποφ! Αποθεώστε τον! 11-4. Ο Στέλιος Προσαλίκας.έχει το λόγο.

- Ένα σχόλιο για τον Φιλίποφ;

- Φιλίποφ ο τρομερός!

Μάλιστα. Γιούρι Φιλίποφ ο τρομερός, λοιπόν. Να δούμε τους άσους του Φιλίποφ. Έχει επτά. Συνεχίζει...»

Το τμήμα βόλλεϋ του Μεγάλου Συλλόγου ιδρύθηκε το 1919. Εκείνα τα χρόνια, μπάσκετ και βόλλεϋ αποτελούσαν ενιαίο τμήμα, τις λεγόμενες «αθλοπαιδιές». Ένα τμήμα για κάθε φύλλo του εμβλήματος: ποδόσφαιρο, κλασικός αθλητισμός, τμήμα αθλοπαιδιών. Η «πράσινη» πετοσφαίριση προσέφερε στιγμές δόξας στον Όμιλο, χαρίζοντάς του 24 πρωταθλήματα Ελλάδας, σπουδαίες ευρωπαϊκές διακρίσεις και ιστορικές νίκες. Στην πλούσια ευρωπαϊκή του ιστορία (η οποία δυστυχώς έχει παραμείνει κενή από το 2011 έως σήμερα) το Τριφύλλι κατάφερε σε οκτώ περιστάσεις να νικήσει ιταλικές ομάδες, όσες όλοι οι υπόλοιποι ελληνικοί σύλλογοι μαζί!

«Άσος! 12-4! Από τον Γιούρι Φιλίποφ. Ξανά! Κι αν δεν φύγει από το σερβίς ο Φιλίποφ θα τελειώσει ο αγώνας και οι παίκτες της Ορεστιάδας θα τον κοιτούν απορημένοι. 12-4, τέσσερις σερί άσοι...»

Τρεις φορές αήττητος πρωταθλητής στην Α΄ Εθνική Κατηγορία (1970, 1971 και 1975). Δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ. Από το 1963 έως το 1992 δεν τερμάτισε ποτέ κάτω από τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα. Είναι ο πρώτος φιναλίστ ευρωπαϊκού κυπέλλου ανάμεσα στους ελληνικούς συλλόγους (Κύπελλο Κυπελλούχων 1980, Αθήνα). Στη μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία της εθνικής ομάδας (3η θέση στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Γάνδης το 1987) προσέφερε τους περισσότερους βολλεϋμπολίστες, πέντε τον αριθμό. Αυτά και πολλά άλλα ρεκόρ συνθέτουν μία λαμπρή πορεία που φέτος συμπληρώνει έναν αιώνα ζωής...

«Φιλίποφ συνεχίζει. Άσος! 13-4! Η διαφορά στους εννιά, το ματς τελείωσε,επιτρέψτε μου! Ο Φιλίποφ είναι ασταμάτητος. Η μπάλα στην οροφή. Ο Γκάετς απορημένος. Ο Χατζηαντωνίου παροτρύνει τους αντιπάλους να αποχωρήσουν!...»

Σήμερα (2019) ο Παναθηναϊκός συμπληρώνει σχεδόν μία δεκαετία από την κατάκτηση του τελευταίου του τίτλου, του Κυπέλλου Ελλάδας της περιόδου 2009-10. Οι παλιές, δοξασμένες εποχές αποτελούν μακρινό όνειρο πλέον, τα οικονομικά προβλήματα «καρφώνουν με δύναμη πάνω του» και ο άλλοτε κραταιός Παναθηναϊκός αδυνατεί να «βγάλει καλή άμυνα». Ο διαιτητής υποδεικνύει «λάθος θέσεις» καθώς τα μπλοκ ακάλυπτων επιταγών έχουν αντικαταστήσει τα μπλοκ πάνω στο φιλέ...

«Φιλίποφ, άσος! 14-4! Δεν ξανάγινε! Ο Χατζηαντωνίου αποχωρεί! Δε θα κάτσει να δει πώς θα τελειώσει ο αγώνας. Ένας ανεπανάληπτος Φιλίποφ από θέση σερβίς. Πραγματικά δεν ξανάγινε!...»

Ο Ισίδωρος Πρίντεζης περιέγραφε για λογαριασμό του ΣΚΑΪ το ιστορικό παιχνίδι για το πρωτάθλημα της περιόδου 1995-96 μεταξύ Παναθηναϊκού και Ορεστιάδας, στον «Τάφο του Ινδού». Οι «πράσινοι» επικράτησαν των ακριτών με 3-1 σετ, με μεγάλο πρωταγωνιστή τον νυν τεχνικό του «δικεφάλου του βορρά». Βλέποντας την επιβλητική φυσιογνωμία του Ουκρανού χθες, στη δημόσια τηλεόραση, θυμήθηκα εκείνο το απίστευτο επίτευγμά του. Ούτε ένας, ούτε δύο αλλά έξι συνεχόμενοι άσοι! Όταν άλλοι δεν μπορούν να πετύχουν έξι άσους σε ένα ολόκληρο πρωτάθλημα ο τρελο-Ουκρανός τους πέτυχε στη σειρά, κερδίζοντας στην ουσία ένα σετ μόνος του (τότε τα σετ ολοκληρώνονταν στους 15 πόντους ενώ υπήρχαν και οι λεγόμενες «αλλαγές»).

‘’But as he spoke

From beneath his cloak

He slipped another ace...’’

Αναρωτηθήκατε πώς τελείωσε αλήθεια εκείνο το απίστευτο σερί άσων του «πράσινου» διαγώνιου; Ναι, καλά το υποθέσατε. Με άσο! Τον έβδομο!

Δηλαδή... σχεδόν με άσο, καθώς η μπάλα έσκασε μέσα στο τερέν της Ορεστιάδας, έχοντας όμως πριν αγγίξει ελάχιστα το φιλέ. Τότε, η επαφή της λευκής μπάλας με το φιλέ συνιστούσε παράβαση...

Τι λέτε εσείς; Αξίζει να πάμε πάσο ή να κάνουμε ακόμα μια προσπάθεια; Το βόλλεϋ του μεγαλύτερου και πιο ιστορικού συλλόγου της χώρας μπορεί να ξαναζήσει εποχές όπως εκείνες που μεγαλουργούσε ο Φιλίποφ;

‘’That train is still on time

Oh my soul is on the line

Oh Lord, you’ ve got to win…’’, Chris De Burgh, Spanish Train, 1975

Όσο ακόμα αντηχούν οι φωνές «Γιούρι, Γιούρι, Γιούρι» στο κλειστό της Λεωφόρου, προλαβαίνουμε...

«Γιούρι, Γιούρι, Γιούρι!»...
EVENTS