Ο χαμός του Θανάση Γιαννακόπουλου έχει προκαλέσει θλίψη σε ολόκληρη την αθλητική κοινωνία και ειδικότερα σε αυτή του Παναθηναϊκού. Το SDNA επικοινώνησε με τον αρχηγό του Παναθηναϊκού στο βόλεϊ, Σωτήρη Πανταλέων, ο οποίος εμφανώς συγκλονισμένος μίλησε για τον μεγάλο ηγέτη της «πράσινης» οικογένειας, Θανάση Γιαννακόπουλο.
Ο Σωτήρης Πανταλέων αρχικά μίλησε για άνθρωπο τον Θανάση Γιαννακόπουλο: «Ήταν ένας άνθρωπος που δεν τον έβλεπες σαν πρόεδρο αλλά σαν άτομο της ευρύτερης οικογένειας του Παναθηναϊκού. Κάθε συνάντηση με τον Θανάση την θυμάμαι, διότι μιλούσε μ΄ έναν ιδιαίτερο τρόπο. Τόσο ο Θανάσης όσο και ο Παύλος σε καθήλωναν με τον τρόπο που μιλούσαν. Και οι δύο ήταν σπουδαίοι πρόεδροι αλλά περισσότερο σ΄ έκαναν να νιώθεις δικός τους άνθρωπος και όχι ότι είσαι απλά ένας αθλητής. Ήταν μοναδική η ζεστασιά την οποία ένιωθες δίπλα τους, ειδικά εμείς που είχαμε και το προνόμιο να παίζουμε γι΄αυτόν τον Σύλλογο».
«Κατ΄ αρχήν ο Θανάσης Γιαννακόπουλος ήταν πάντα με την καλή κουβέντα στο στόμα, κι αυτό δεν ήταν επιτηδευμένο. Έβγαινε μέσα από την καρδιά του. Αυτό αποτελούσε και αποτελεί ένα κοινό χαρακτηριστικό όλης της οικογένειας. Ο μόνος λόγος για να νευριάσει ήταν είτε να χάσει ο Παναθηναϊκός είτε να... πείραζε κάποιος τρίτος την ομάδα του»
Το SDNA ζήτησε από τον Σωτήρη Πανταλέων να διηγηθεί μία ιστορία, από την συνύπαρξη του με τον Θανάση Γιαννακόπουλου.
Ο εμβληματικός αρχηγός του «τριφυλλιού» θυμήθηκε μία ιστορία από τότε που ο Θανάσης Γιαννακόπουλος διετέλεσε στυλοβάτης του τμήματος βόλεϊ τη σεζόν 2008-09 και συγκεκριμένα μετά από ένα παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στου Ρέντη, το οποίο είχε γίνει την 1η αγωνιστική του πρωταθλήματος και οι «πράσινοι» είχαν πάρει τη νίκη με 3-1.
Ο Σωτήρης Πανταλέων αφηγείται και καθηλώνει: « Έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια, αλλά λέω αυτή την άγνωστη ιστορία για να δείξω τι εστί Θανάσης Γιαννακόπουλος και για να αντιληφθούν όλοι ότι το αίμα του ήταν πράσινο. Παίζαμε λοιπόν ένα παιχνίδι την πρώτη αγωνιστική της σεζον 2008-09 απέναντι στον Ολυμπιακό στου Ρέντη.
Σ΄ αυτό το παιχνίδι ήμασταν καλύτεροι και κερδίσαμε καθαρά. Η νίκη βέβαια, αυτή δεν σήμαινε κάτι βαθμολογικά, ήταν μόλις η πρώτη αγωνιστική της κανονικής περιόδου, τη χαρήκαμε, αλλά πιο πολύ από όλους μας, ήταν πανευτυχής ο Θανάσης Γιαννακόπουλος κι αυτό ήταν κάτι που θα το καταλαβαίναμε στη συνέχεια. Πριν από το παιχνίδι δεν μας είχε πει κάτι, όμως όλοι γνωρίζαμε τη σημασία του να κερδίζεις τον μεγάλο αντίπαλο. Την επόμενη μέρα λοιπόν πήγα σε κάποια εγκαίνια του PAO Shop στην Ερυθραία. Ήταν πολλοί αθλητές εκεί και φυσικά βρισκόταν και ο Θανάσης Γιαννακόπουλος.
Με φώναξε κοντά του, με αγκάλιασε και μου είπε κάτι, το οποίο έπρεπε να μεταφέρω στην ομάδα: «Θέλω να τους δώσεις κάτι για τη χθεσινή νίκη» μου είπε. Στη συνέχεια βγάζει ένα μπλοκάκι επιταγών, υπογράφει την επιταγή και μου το δίνει. Εγώ φαντάστηκα ότι θα μας έχει δώσει πριμ ύψους 5-10.000 ευρώ, μιας και το ματς δεν είχε ιδιαίτερη βαθμολογική σημασία. Τον ευχαρίστησα αλλά εκείνη την ώρα δεν κάθισα να δω το ποσό.
Όταν πήγα να φύγω, ανοίγω τον φάκελο και βλέπω ότι η επιταγή γράφει πάνω το ποσό των 50.000 ευρώ! Για νίκη στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος... Πήγα πάλι λοιπόν, στον Θανάση Γιαννακοπουλο και τον ρώτησα, για να σιγουρευτώ, μήπως έχει κάνει κάποιο λάθος. Εκείνος μου απάντησε χαρακτηριστικά: «Όχι αγόρι μου σωστά το έγραψα, ένα δωράκι είναι για τη χαρά που μου δώσατε». Αλλά αυτός ήταν ο Θανάσης. Ένας μεγάλος Παναθηναϊκός, ένας ακόμα πιο μεγάλος άνθρωπος, που θα θυμόμαστε πάντα με νοσταλγία και μεγάλη αγάπη. Είμαστε τυχεροί που ζήσαμε στην εποχή του Θανάση και Παύλου Γιαννακόπουλου».
