Με νίκη έφυγε από την Ολλανδία η ΑΕΚ, με νίκη επέστρεψε. Δεν έχουν και μεγάλη σημασία τα αποτελέσματα στα φιλικά παιχνίδια, αλλά όσο να’ ναι, μια ψυχολογία τη διαμορφώνουν. Παράλληλα, φανερώνουν ξεκάθαρα πως αυτή η ομάδα, δεν μπαίνει πλέον για να παίξει, αλλά για να νικήσει. Κι αυτό αν τώρα δεν έχει αξία, σε βάθος χρόνου και όταν αρχίσουν τα επίσημα παιχνίδια, θα είναι άκρως σημαντικό. Αρα, για τη νέα ΑΕΚ που «χτίζεται», φαντάζει εξαιρετικό νέο πως διατηρεί αυτήν τη νοοτροπία νικητή που εμπότισε το ρόστερ της από την περυσινή χρονιά ο Νίκολιτς.
Στα πολύ γρήγορα, μπορεί επίσης κάποιος να εντοπίσει την απίστευτη ικανότητα του Βάργκα με το κεφάλι. Ειλικρινά, στα όσα χρόνια παρακολουθώ ποδόσφαιρο, δεν θυμάμαι ποτέ ξανά να έχω δει παίκτη με τέτοια ικανότητα στο ψηλό παιχνίδι. Ο Ούγγρος είναι καλύτερος με το κεφάλι απ’ ότι με τα πόδια και έχει το «φονικό» ένστικτο που ζητείται από έναν σέντερ φορ. Επιβεβαιώνοντας εκ νέου βέβαια, για να μην ξεχνιόμαστε, πως ό,τι πληρώνεις παίρνεις και όταν η ΑΕΚ έδωσε 5 εκατ. ευρώ Γενάρη μήνα, πήρε πρωτάθλημα και τώρα έχει ένα «κανόνι» έτοιμο για όλα.
Ο προβληματισμός
Εκεί βέβαια, στην γραμμή κρούσης, είναι και ένα από τα βασικά ζητήματα που εμφανίζει η ΑΕΚ σε αυτό το διάστημα. Οσο και εάν είναι φανερό πλέον πως ο Γιόβιτς επιχειρεί να παίξει έναν διαφορετικό ρόλο, με μεγαλύτερη απόσταση, υποδοχή και κίνηση σε ρόλο δεύτερου φορ. Αλλά αυτό (ακόμα τουλάχιστον, όπως συνέβαινε και πέρυσι σε μεγάλο βαθμό), δεν δείχνει λειτουργικό. Η ΑΕΚ δεν έχει τρεξίματα στον χώρο, γίνεται μονοδιάστατη στο παιχνίδι της, συν βέβαια τα κενά που εμφανίζονται μεταξύ επίθεσης και μεσαίας γραμμής.
Το ζήτημα επηρεάζει βέβαια την δημιουργία και την ταχύτητα που εμφανίζει η ΑΕΚ στο παιχνίδι της. Με δεδομένη και την παρουσία του Ζούμπκοφ που ακόμα ψάχνεται, η ΑΕΚ δείχνει σε κάποιες φάσεις να μην έχει λύσεις για να απειλήσει. Πολλά θα βελτιωθούν με τον χρόνο, ειδικά όταν η προσαρμογή των δύο νεοαποκτηθέντων που προορίζονται για βασικοί (Κάιρινεν και Ζούμπκοφ), φτάσει σε υψηλότερα επίπεδα. Δεν είναι παράλογο, εάν συνειδητοποιήσει κάποιος πως έχουν λίγες εβδομάδες με την ομάδα και δεν έχουν την απαιτούμενη συνοχή με τους υπόλοιπους. Ο Φινλανδός που είναι πιο έτοιμος, ψάχνει ακόμα χώρους με τον Μαρίν.
Τα καλά νέα
Στα καλά νέα βέβαια, η εικόνα των δύο μπακ. Είναι σημαντικό για την ΑΕΚ, πως αρχίζει να παίρνει ολοένα και περισσότερα πράγματα, τουλάχιστον στο κομμάτι που έχουν προνομιακό πεδίο τόσο ο Ρότα, όσο και ο Πήλιος. Δηλαδή, στην ταχύτητα, τα ανεβάσματα, τα σπριντ. Θυμηθείτε πως το πρώτο γκολ της ΑΕΚ προέρχεται εν πολλοίς από την κίνηση του Πήλιου που παρέσυρε αμυντικό και έδωσε την ευκαιρία στον Κοϊτά να κάνει την αγαπημένη του παράλληλη κίνηση, το τρίτο γκολ ήρθε από φοβερή σέντρα και ανέβασμα ως την γραμμή του άουτ από τον Ρότα. Και ακόμα πιο σημαντικό, πως δεν το έκαναν μια φορά, αλλά σε διψήφιο αριθμό ο καθένας.
Ηταν πολύ προφανές, πως η ΑΕΚ βελτιώθηκε σημαντικά με την είσοδο των Μάνταλου και Ζίνι. Ειλικρινά, δεν κατανοώ για ποιον λόγο ακόμα εκπλήσσονται ορισμένοι από το πόσο μπορεί να ομορφύνει, να γλυκάνει, να νοικοκυρέψει το παιχνίδι της ΑΕΚ ο Μάνταλος απέναντι σε μια μικρομεσαία ομάδα. Εργο που το έχουμε δει και θα το δούμε ξανά πολλές φορές. Ο Μάνταλος έχει το χάρισμα του οργανωτή. Δεν κατανοώ, πως στον Ολυμπιακό πανηγυρίζουν για την επιστροφή Φορτούνη (ένα χρόνο νεότερος, μετά από διετία στην χαμηλού επιπέδου Αραβία) και στην ΑΕΚ ακόμα ξαφνιάζονται με την επιδραστικότητα του Μάνταλου σε τέτοιου είδους ματς.
Το σημείο που προσωπικά με προβληματίζει είναι πως θα «χωρέσει» στην 11άδα ο Ζίνι. Γιατί στη σεζόν που ξεκινά φαίνεται (ειδικά εάν μείνει μακριά από τραυματισμούς) πως θα δούμε την απόλυτη αγωνιστική εκτόξευση του Αγκολέζου. Στα άκρα, στην επίθεση, πίσω από τον φορ, όπου κι αν παίζει κάνει σπουδαία πράγματα. Τρέχει, ανοίγει χώρους, πιέζει, κερδίζει μπάλες, είναι παίκτης απόλυτα χρήσιμος για την ΑΕΚ. Το τρυκ στα δεξιά, ειδικά αν το δούμε και με τον Κοϊτά αριστερά, μπορεί να κάνει σπουδαία πράγματα.
Το σχέδιο και οι μεταγραφές
Γίνεται φανερό, από την χρησιμοποίηση λίγων παικτών, πως ο Νίκολιτς έχει πολύ καθαρό στο κεφάλι του τι θέλει να κάνει. Φτάσαμε πλέον να μετράμε αντίστροφα για την έναρξη της σεζόν, όσοι διεκδίκησαν ευκαιρίες θα έπρεπε να τις έχουν αρπάξει ή έχουν λίγο χρόνο ακόμα και θα λιγοστεύουν τα «κανονάκια». Και βέβαια, θα πρέπει να έρθουν οι ενισχύσεις. Οσο πιο καθαρό είναι το σχέδιο της ΑΕΚ, τόσο πιο φανερό γίνεται και το τι πρέπει να προσθέσει από εδώ και πέρα για να είναι σε υψηλά επίπεδα πληρότητας.
Έναν χαφ που θα μπορεί να ενώνει τις γραμμές, να κάνει κάθετη κίνηση με την μπάλα, να βοηθά σε ανακτήσεις και ξεδίπλωμα παιχνιδιού και παράλληλα να δίνει ταχύτητα στην μεσαία γραμμή. Έναν μεσοεπιθετικό που θα παίζει αριστερά, αλλά και στον άξονα και θα μπορεί να δώσει διαφορετικά στοιχεία στο παιχνίδι της ΑΕΚ. Ακόμα κατά την κρίση μου (αν και δεν είδαμε καν τον Γκεοργκίεφ) και έναν στόπερ υψηλού επιπέδου, για να αυξηθεί ο συναγωνισμός. Πέραν αυτών, όποια άλλη συμπληρωματική κίνηση κριθεί, υπάρχει χρόνος και διάθεση να καλυφθεί.
