Επειδή σε αυτή τη χώρα τα ξέρουμε όλοι, όλα, να ξεκαθαρίσω πως θα προσπαθήσω να πιαστώ από τη κοινή λογική. Για ένα τόσο σοβαρό θέμα όπως αυτό της πανδημίας, το οποίο συνδυάζεται άμεσα και με αυτό της οικονομίας, τα δεδομένα που έχουμε ως πολίτες στα χέρια μας, δεν μας δίνουν το δικαίωμα να τοποθετηθούμε αν πρέπει ή δεν πρέπει να ανοίξει η αγορά.
Το κλισέ η υγεία πάνω απ όλα βέβαια, δεν αφορά μόνο τον κορωνοϊό. Αφορά και την πνευματική υγεία η οποία βάλλεται ποικιλοτρόπως σε μία εποχή περιορισμών και οικονομικής ανασφάλειας. Για αυτόν τον λόγο οι κρίσεις μας πρέπει να είναι πολύ προσεκτικές και να μη πολώνουν.
Όπως βέβαια οι τοποθετήσεις των εμπλεκόμενων, θα πρέπει να είναι προσεκτικές και να μη πολώνουν. Κάτι που τα χθεσινά γεγονότα, μας απέδειξαν για ακόμα μία φορά, πως οι εμπλεκόμενοι είναι οι πρώτοι που δεν έχουν συναίσθηση της πραγματικότητας.
Ένα πράγμα δεν πρέπει να είσαι σε μία τόσο μεγάλη κρίση. Ανακόλουθος. Ως πολίτης, οφείλω να δώσω ελαφρυντικά σε όλους, γιατί πολλές καταστάσεις είναι πρωτόγνωρες. Όμως δεν υπάρχει κανένα ελαφρυντικό σε συγκεκριμένες συμπεριφορές.
Για παράδειγμα, διάβασα πριν δυο μέρες μία δήλωση του προέδρου του ΠΙΣ και εμπλεκόμενου στις επιτροπές, κ. Εξαδάχτυλου. Βαρύ βιογραφικό ο συγκεκριμένος κύριος και περιμένεις μία τοποθέτησή του για να ακουμπήσεις. Πριν δύο μέρες λοιπόν, λέει να ανοίξει η αγορά ελεγχόμενα. Χθες, συμμετέχει στην επιτροπή που ανοίγει την αγορά μόνο στην Αθήνα που είναι υπό μεγαλύτερη πίεση και όχι στη Θεσσαλονίκη που η πορεία της είναι απλά ανοδική. Όπως συμβαίνει παντού μετά από τόσους περιορισμούς.
Πως μπορώ να πάρω λοιπόν στα σοβαρά τον κ. Εξαδάχτυλο που συμμετέχει σε μία διαδικασία που δεν έχει καμία λογική. Γενικά πως μπορώ να ποντάρω σε ειδικούς που δεν έχουν αφήσει παράθυρο για παράθυρο, χωρίς βασική γνώση του αντίκτυπου που έχει η επικοινωνία σε έναν λαό που ασφυκτιά σε όλα τα επίπεδα. Που ψάχνει την ελπίδα σε κάθε λέξη.
Η κυβέρνηση από την πλευρά της, αν μπορούσε να μας κλειδώσει εκατό χρόνια σπίτι μέχρι να εμφανιστεί το εμβόλιο, θα το έκανε. Που να επαναστατήσουμε σαράντα κιλά πάνω ο καθένας; Όμως τα λεφτά τελειώνουν και δεν έχει να μοιράσει άλλα.
Σε μία φάση λοιπόν που η κοινωνία είναι τεντωμένη με τους περιορισμούς που εύκολα αποφασίστηκαν, αλλά ουδέποτε προβλέφθηκε το πόσο μπορεί να πειθαρχήσει και ο πολίτης, αλλά και αυτός που τον ελέγχει, η Θεσσαλονίκη βρέθηκε και πάλι στο επίκεντρο. Ο επαγγελματίας εδώ παραμένει κλειστός, χωρίς να έχει στον ήλιο μοίρα.
Για ποιον λόγο έπρεπε να διαχωριστεί η συμπεριφορά Αθήνας – Θεσσαλονίκης ουδέποτε το κατάλαβα. Και πραγματικά δεν με απασχολεί το τι θα συμβεί μέσα στις επόμενες ώρες, αν δηλαδή για μία ακόμη φορά «με παρέμβαση πρωθυπουργού», αλλάξει η απόφαση.
Με απασχολεί πως είναι το τρίτο περιστατικό σε περίοδο πανδημίας που μαχαιρώνει την αγορά του Βορρά. Στο lockdown του Οκτώβρη, η Αθήνα είχε το δικαίωμα να κλείσει μία εβδομάδα μετά, ενώ η Θεσσαλονίκη ενημερώθηκε το προηγούμενο βράδυ πως κλείνει την επομένη, το περασμένο καλοκαίρι έκλεισαν τα σύνορα με αποτέλεσμα να σβήσει ο τουρισμός του Βορρά, τη στιγμή που τσάρτερ προσγειώνονταν σε όλα τα άλλα σημεία της χώρας και τρίτο σκηνικό το χθεσινό.
Προφανώς και οι πιέσεις που ασκεί η Αθήνα είναι πολύ πιο έντονες, αλλά πως είναι δυνατόν για το ίδιο θέμα, να βάλλεται μονίμως ένα άλλο γεωγραφικό σημείο της χώρας ενώ η κεντρική απόφαση θα μπορούσε να το αποτρέψει.
Δεν είμαι υπέρ ή κατά του ανοίγματος της αγοράς. Είμαι υπέρ των ορθολογικών αποφάσεων που δεν θα δημιουργήσουν πόλωση.
Πραγματικά ως άνθρωπος που ζει σε μία περίοδο μεγάλης πίεσης για όλους, δεν ψάχνω να αναθεματίσω. Αντιλαμβάνομαι και τα θετικά, όπως η πλατφόρμα εμβολιασμών που είναι ακριβέστατη και πολύ λειτουργική. Όπως κατανοώ πως δεν είναι ευθύνη της κυβέρνησης ο αριθμός εμβολίων που δεν έχουμε, αλλά Ευρωπαϊκής πολιτικής που με όποια κυβέρνηση να ήμασταν, τον κομπάρσο θα κάναμε.
Όμως οι διαφοροποιήσεις στη συμπεριφορά μεταξύ Αθήνας και λοιπής Ελλάδας, ειδικά τη δεδομένη χρονική στιγμή, δεν είναι απλά θλιβερές, αλλά δημιουργούν ακραία συναισθήματα.
Έχουμε και ποδόσφαιρο, με τον ΠΑΟΚ να πηγαίνει στην Αθήνα για να πάρει αρχικά αποτέλεσμα από τον ΠΑΟ. Προερχόμενος από νίκη, ο Γκαρσία θα έχει και τον Άντρε στη διάθεσή του και το μόνο ερωτηματικό είναι ο φορ. Θα βάλει τον Σφιντέρσκι που πήγε καλά με την ΑΕΚ ή τον Κρμέντσικ που μάλλον είναι πιο λειτουργικός απέναντι στα βαριά κορμιά των στόπερ του ΠΑΟ;
Αυτό που σίγουρα δεν θα ανεχτώ από την ομάδα, είναι να αφήσει τον Μολό να πηγαίνει καροτσάκι τον Τζόλη και να μην αντιδράσουν. Στο προηγούμενο παιχνίδι το γεγονός αυτό, με εκνεύρισε περισσότερο από την ήττα.
Όταν είσαι πραγματική ομάδα, σε τέτοιες λεπτομέρειες φαίνεται.
ΥΓ Η ομάδα μπάσκετ του ΠΑΟΚ δεν παίζει κάτι ποιοτικό και ο πρώτος που το ξέρει είναι ο Λυκογιάννης. Δίνει όμως ότι έχει και αυτό φαίνεται συνεχώς, άπαντες σέβονται την ιεραρχία και ο Χατζόπουλος ξέχωρα από τις ανέσεις που παρέχει στους επαγγελματίες, είναι δίπλα τους συνεχώς. Με αυτή τη συνταγή, μαθηματικά θα παίξει και καλύτερο μπάσκετ.
