Το κυνήγι ηθικών πλεονεκτημάτων, είναι η μεγαλύτερη κωμωδία που μπορεί να συναντήσει κανείς στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Εκεί όπου υπάρχουν πολλές. Ο καθένας ξεχνά το παρελθόν του. Ειδικά στα τελευταία χρόνια, έχουμε γίνει μια μεγάλη αγκαλιά «καθαρών» και «δίκαιων».
Ο ένας κατηγορεί τον άλλον γιατί έχει τον Θωμά, ξεχνώντας τι έκανε ο Θωμάς γι’ αυτόν. Μετά τη θέση αυτή παίρνει ο Γιάννης, όπου φωνάζει και δείχνει με το δάχτυλο, εκείνος που εκμεταλλεύτηκε τον Γιάννη. Κάθεσαι σε μια άκρη και τα παρακολουθείς, χωρίς να ξέρεις αν πρέπει να κλάψεις ή να γελάσεις.
Αυτοί λοιπόν, από την αρχή του φετινού πρωταθλήματος προπαγανδίζουν για τον Παναθηναϊκό. Γιατί παίρνει πέναλτι; Κι ας είναι τα πέναλτι. Γιατί κόκκινες κάρτες σε αντιπάλους του; Κι ας είναι κόκκινες κάρτες. Μένει μία φάση με το πέναλτι του ΠΑΟΚ σε πέντε αγωνιστικές, το οποίο έτσι κι αλλιώς δεν έπρεπε να υπάρχει γιατί προηγείται φάουλ στον Κάνγκουα. Γι’ αυτή τη φάση όμως, παραλίγο να ζητηθεί συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο.
Η αντίδραση δεν προήλθε μόνο από την ομάδα που θεωρεί πως αδικήθηκε. Όλοι μαζί άρχισαν να… χορεύουν στο ρυθμό της επικοινωνίας, σύνορα με την προπαγάνδα. Αποκορύφωμα οι αναφορές περί νομοθετικού διατάγματος.
Ο Παναθηναϊκός δεν αντέδρασε. Δεν χρειαζόταν να αντιδράσει. Στα πάντα παίζει ρόλο ποιος τα λέει, όχι μόνο τι λέει. Οι πλευρές που έχουν ξεκινήσει αυτή τη διαδικασία, ξέρουμε ποιες είναι. Ξέρουμε τι έχουν κάνει. Τα έχουμε δει.
Και φτάνουμε στο σημείο να… αντιδρά η ΑΕΚ, γιατί «τολμούν» να την θεωρήσουν ευνοημένη. Έξαλλη, με ανακοινώσεις, θέσεις, τα πάντα. Όσο και να φωνάζει βέβαια, το «αίμα» στην επαρχία τρέχει ακόμη. Με πειθαρχικό έλεγχο στην Τρίπολη, το πέναλτι του Γιόβιτς στον Βόλο.
Στην ουσία τώρα: Χρειάζεται να… σηκωθεί όλη αυτή η σκόνη; Όχι είναι η απάντηση. Άλλωστε ο Παναθηναϊκός ούτε σκόνη σηκώνει, ούτε «απαντά» στην προπαγάνδα, ούτε διαρρέει για νομοθετικά διατάγματα, κυβερνητικές παρεμβάσεις κι άλλα τέτοια ωραία. Άλλωστε μπορούμε να μετρήσουμε με ποιες κυβερνήσεις κατακτήθηκαν ποιοι τίτλοι. Για να έχουμε και την πλήρη εικόνα του πράγματος και με την πολιτική στο ίδιο καζάνι.
Στην Ελλάδα – ειδικά οι Παναθηναϊκοί – έχουν ένα θλιβερό προνόμιο: Εμπειρία από «σφαγές» και απονομές πριν γίνει η σέντρα του πρώτου αγώνα. Τέτοιες αντιδράσεις και από αυτούς που «δείχνουν» τον Παναθηναϊκό και από εκείνους που το παίζουν θιγμένοι γιατί ο κόσμος λέει πως ευνοήθηκαν από συγκεκριμένα σφυρίγματα, είναι προσβολή προς την νοημοσύνη όλων μας.
Μέσα σε μόλις πέντε αγωνιστικές, έγινε το απόλυτο μάθημα του τι θα ακολουθήσει. Καλά τα «Fair Play» και τα λόγια συμπαράστασης όσο είσαι με το κεφάλι χαμηλωμένο. Όταν το σηκώσεις όμως και αντιληφθούν ποιο μέγεθος επιστρέφει, τότε πάνε όλα περίπατο.
Ο Παναθηναϊκός δεν έχει τον παραμικρό λόγο να εμπλακεί σε αυτή την θλιβερή τοξικότητά τους. Στην προσπάθεια να καλυφθεί το γιατί έχουν πετύχει 4 γκολ σε 5 ματς. Ή σώνονται στο 90+2’ με τον ουραγό που δεν έχει βαθμό ως τώρα. Πρέπει να καλυφθεί και το γιατί παίζει μπακ ο Γκατσίνοβιτς και ο Μουκουντί δεν έχει δικαίωμα να ξεκουραστεί. Και μιλάμε για ομάδες με τεράστια έσοδα από πωλήσεις ή ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Έρχεται μετά αυτός ο Παναθηναϊκός, χωρίς να πουλά παίκτες, κάνει μεταγραφές δεκάδων εκατομμυρίων. Γεμίζει το ρόστερ του με λύσεις, έχοντας το πιο γεμάτο έμψυχο υλικό σε ποιότητα και πληρότητα στην Ελλάδα. Ποια λοιπόν η ανάγκη του να εμπλακεί σε αυτά τα παιχνιδάκια;
Ας λένε αυτό που θέλουν. Οι Παναθηναϊκοί έχουν ζήσει Κύπριους καθηγητές να λένε πως το πέναλτι του Παπουτσέλη ήταν εντός περιοχής. Τώρα θα επηρεαστούν;
Οι Παναθηναϊκοί δεν χρειάζεται να ενοχλούνται απ’ αυτά τα κωμικά ενοχικά σύνδρομα που πάνε να τους «φορτώσουν». Γιατί ξέρουν που «χτυπάνε». Τόσα χρόνια οι Πράσινοι τα έχουν ζήσει στο πετσί τους. Όσα κι αν λέγονται πάνω στα νεύρα, το μόνο που δε θα ήθελαν είναι να βρεθούν αυτοί στη θέση εκείνων που σήκωναν τρόπαια με λερωμένα χέρια.
Στο κάτω-κάτω, είδατε πως αντιδρούν αυτοί μετά από κανονικά σφυρίγματα εύνοιας. Εκείνοι που λένε στους Παναθηναϊκούς να μην αισθάνονται όμορφα, γιατί στην ομάδα τους δίνονται τα πέναλτι που είναι και εφαρμόζεται σωστός πειθαρχικός έλεγχος στις κάρτες.
Στην άκρη τα ηθικά πλεονεκτήματα. Στην πράξη είναι απλά εξελιγμένος τρόπος επικοινωνιακής πολιτικής. Δεν τα χρειάζεται ο Παναθηναϊκός. Έχει τη δική του… ποδοσφαιρική και ποιοτική πολιτική να ασχοληθεί. Με αυτή θα κερδίσει αν κερδίσει κάτι. Και μόνο…
Υ.Γ. Στον Νίστρουπ έχει γίνει απίστευτη κριτική για το αν έκανε σωστή διαχείριση του αγώνα με την Καλαμάτα, λόγω της πτώσης της απόδοσης στο δεύτερο ημίχρονο. Μήπως πήρε κάπου το μάτι σας, κριτική στον Αλγουαθίλ για την… μπαλάρα της Λιβαδειάς ή στον Νίκολιτς για το παιχνίδι στο Βόλο; Αυτά να βλέπετε. Η σεζόν είναι μεγάλη και θα έρθουν και τα δύσκολα.
Υ.Γ.1: Και μια απορία… Η ΑΕΚ στην Percapita λόγω Γιάννη Βαρδινογιάννη. Είναι η ίδια ΑΕΚ που ακούγαμε πως την κυνηγούσαν οι Βαρδινογιάννηδες τη δεκαετία των ‘90s (ίσως την καλύτερη της ιστορίας της);
