Αν επιχειρούσα να αποτυπώσω υπό τη μορφή "συστήματος" τη σημερινή εικόνα του Big4 θα επέλεγα το... αδόκιμο 1-1-1-1. Με την ΑΕΚ στον πρώτο "άσο" και εν συνεχεία τον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό και τελευταίο τον ΠΑΟΚ στη σειρά. Προφανώς αυτά μπορούν να αλλάξουν στην πορεία της σεζόν, να ανατραπούν αλλά ακόμη και να ανοίξει η ψαλίδα στην υπάρχουσα "διαφορά". Δεν εννοώ φυσικά βαθμολογικά, καθώς αυτό θα ήταν ανέκδοτο μόλις μετά από τρία ματς (πόσο μάλλον για τον Παναθηναϊκό που έχει παίξει δύο), αναφέρομαι στην εικόνα των ομάδων.
- Η ΑΕΚ είναι, αυτή τη στιγμή, μπροστά από τον ανταγωνισμό. Ξεκίνησε από την poll position κι αυτό δεν αλλάζει επειδή γκέλαρε κόντρα στην Κηφισιά. Είναι η εξέλιξη ενός ποδοσφαιρικού πρότζεκτ το οποίο βρίσκεται στον δεύτερο χρόνο του, αλλά ήδη μπορεί και παράγει σημαντικά πράγματα, βγάζει αυτοματισμούς που πέρυσι δεν θα μπορούσε καν να σκεφτεί τουλάχιστον μέχρι τον Δεκέμβριο.
Το πρώτο γκολ που σκόραρε απέναντι στον Αρη, στο εντυπωσιακό 5-0, είναι αποτέλεσμα της χημείας μιας ομάδας που δουλεύεται από τον ίδιο άνθρωπο εδώ και 16 μήνες. Δεν "κρύβεται" έτσι απλά η μπάλα επειδή κάποιοι καλοί παίκτες... βρέθηκαν την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο σημείο.
Θέλει πολλές ώρες δουλειάς, προπόνησης, αγώνων. Και οι νέοι τύπου Μάγερ -μιλάμε για πολύ σπουδαίο ποδοσφαιριστή, η μεταγραφή του οποίου έκανε ευτυχισμένο τον Νίκολιτς- μπορούν ευκολότερα να ενταχθούν σε ένα σύνολο που έχει αρχές, δομή, ρόλους. Για την ΑΕΚ το μεγάλο στοίχημα είναι πως θα διαχειριστεί, πνευματικά και αγωνιστικά, το δίπολο "Πρωτάθλημα - Champions League".
Αν θα αντέξει τη "ρουφήχτρα ενέργειας" που ελεοχεύει σε κάθε ευρωπαϊκό παιχνίδι και έχει αντίκτυπο στην Ελλάδα. Απάντηση μόνο η ζωή θα μας δώσει από αυτή την εβδομάδα κιόλας...
- Ο Παναθηναϊκός είναι μια καινούργια ομάδα που χθες στο ΟΑΚΑ έκανε την καλύτερη εφετινή της εμφάνιση. Προφανώς δεν ευθύνονται οι πράσινοι αν αυτό συνέβη με 11 εναντίον 10 αλλά ο Ελουστόντο ο οποίος πήρε μια εντελώς αχρείαστη κόκκινη κάρτα ανατρέποντας τον Τεττέη και αλλάζοντας έτσι καθοριστικά τις συνθήκες του παιχνιδιού. Δεδομένα ο ΠΑΟΚ δικαιούται να διαμαρτύρεται για τον μη καταλογισμό του ξεκάθαρου πέναλτι από τον Φαν Ντρόνγκελεν στον Εντιαγέ (κι ενώ πριν δεν φαίνεται ότι υπήρχε φάουλ στον Κάνγκουα), όμως ακόμη κι αυτό ως επιχείρημα δεν μπορεί να διαφοροποιήσει την πραγματικότητα: ο Παναθηναϊκός ήταν πολύ ανώτερος του Δικεφάλου κι αν ο Ντέσερς δεν ενεργούσε απαράδεκτα στη φάση της αποβολής του πιθανότερο ήταν να αυξηθεί το 3-0, παρά να μειωθεί στο 3-1 όπως τελικά έγινε.
Το πιο σημαντικό για την ομάδα του Νίστρουπ είναι ότι επιτέλους, έπειτα από την εποχή του Γιοβάνοβιτς, βγάζει υγεία, συσπείρωση και ενότητα τόσο εντός κλαμπ όσο και με τον κόσμο του, διαθέτει πληθώρα καλών παικτών και επιλογών, και η πρόκριση στη League Phase του Conference του αφαίρεσε μεγάλο άγχος.
Ο Δανός δουλεύει πάνω στο 4-4-2 και ο Κάνκγουα έχει ανεβάσει κατακόρυφα τις ταχύτητες στη μεσαία γραμμή κάνοντας χαρούμενο και τον Καμαρά που σε δίδυμο με τον Τσιριβέγια "δεν βλεπόταν", ενώ χθες ήταν εξαιρετικός.
Η επίθεση του Παναθηναϊκού έχει πολύ ταλέντο και η προσθήκη του Ουναϊ, όταν θα είναι απόλυτα έτοιμος σε φυσική κατάσταση, θα απογειώσει το δημιουργικό κομμάτι. Αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός δείχνει ο πιο κοντινός αντίπαλος της ΑΕΚ. Βεβαίως ακόμα είναι νωρίς αλλά πάντα μιλάμε με βάση όσα βλέπουμε και την προοπτική που ανοίγεται.
- Ο Ολυμπιακός είναι ως οργανισμός απόλυτα σοκαρισμένος από τον τραυματισμό του Αγιούμπ Ελ Κααμπί -ενώνουμε τις ευχές μας για να επιστρέφει όσο το δυνατόν συντομότερα στα γήπεδα ο σπουδαίος αυτός ποδοσφαιριστής- και μόνο στην πράξη θα φανεί τι θα του κοστίσει και πόσο θα χρειαστεί να το ξεπεράσει.
Ο Γκονζάλες είναι φορ με σοβαρές προοπτικές εξέλιξης αλλά ακόμη χρειάζεται χρόνο για να "κουβαλήσει" μια επίθεση με τόσες απαιτήσεις, ενώ ο Γιάρεμτσουκ πρέπει να φανεί αν έχει το μυαλό του εδώ. Γιατί αν το έχει μπορεί πραγματικά να αξιοποιήσει το ταλέντο του και να προσφέρει. Γενικά όμως ο Ολυμπιακός ούτε στο Βόλο άρεσε.
Οχι επειδή "γκέλαρε" προσφέροντας ουσιαστικά "δώρο" το γκολ της ισοφάρισης στον Βόλο, αλλά γιατί σε ακόμη ένα ματς δεν έπεισε. Ναι, υπήρξε το σοκ στα αποδυτήρια από τον τραυματισμό του Ελ Κααμπί, αλλά η εικόνα του Ολυμπιακού απείχε ξανά πολύ από αυτό που θέλουν οι οπαδοί του και κυρίως από εκείνο που απαιτούν οι στόχοι του. Και αν δεν διορθωθεί άμεσα και ουσιαστικά θαρρώ ότι ενδέχεται να υπάρξει ξανά στο τραπέζι "θέμα Μεντιλίμπαρ".
- Σε ό,τι αφορά τον ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή είναι ξεκάθαρα πίσω από όλο τον ανταγωνισμό. Σε σεζόν στην οποία αποφασίστηκε να πορευτεί χωρίς τον Λουτσέσκου έπρεπε να θωρακίσει τον Λίσι. Αλλά συνέβη το αντίθετο. Προφανώς δεν αναφέρομαι στη νομοτελειακή πώληση Κωνσταντέλια αλλά ΣΕ ΟΛΑ τα άλλα που συνεχίζουν να υπάρχουν ως βαθιές πληγές.
Βρισκόμαστε αρχές Σεπτεμβρίου και ο ΠΑΟΚ δεν έχει ούτε βασικό 6άρι ούτε βασικό σέντερ φορ που να στέλνει τη μπάλα εύκολα στα δίχτυα. Η ανασταλτική του λειτουργία υποφέρει και από εκεί ξεκινούν πολλά από τα δεινά. Σε όλα αυτά προσθέστε: την απίστευτη κακοδαιμονία που συνεχίστηκε με τον τραυματισμό του Γιαννούλη καθώς και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί εκτός γηπέδου και θα καταλήξετε γιατί η φετινή σεζόν μοιάζει με "Γολγοθά" από το ξεκίνημά της. Και τούτο είναι πολύ άδικο για έναν νέο προπονητή όπως ο Αλέσιο Λίσι...
