Ένα απλό ερώτημα: Θέση προς θέση, η σύγκριση Παναθηναϊκού – ΠΑΟΚ, τι συμπεράσματα δημιουργεί; Σε κάποιες θέσεις, ακόμη κι αν βάλουμε τους αναπληρωματικούς του Παναθηναϊκού, όχι μόνο τους βασικούς του αγώνα στο ΟΑΚΑ. Άρα ποιότητα. Το Τριφύλλι με τον συγκεκριμένο αντίπαλο που έχει ίδιους στόχους στην αρχή της σεζόν, έχει τεράστια διαφορά.
Το τονίζουμε, γιατί έχουμε βιώσει και την ανάποδη πλευρά. Ξέρουμε πως είναι. Η διαφορά είναι πως το βλέπαμε και το αναγνωρίζαμε. Αυτό βέβαια δεν αφορά τον Παναθηναϊκό, είναι θέματα άλλων «σπιτιών». Ας τα αντιμετωπίσουν.
Μία λέξη για το ματς: Ανωτερότητα. Σε κάθε τομέα του αγώνα. 11 με 11, 11 με 10, 10 με 10. Σε κάθε στατιστικό τομέα. Σε κάθε μονομαχία. Σε ένα πράγμα «έχασε» ο Παναθηναϊκός: Στα πέναλτι. Γιατί ο Παβλένκα απέκρουσε την εκτέλεση του Ταμπόρδα. Του συγχωρείται του Αργεντινού φυσικά, γιατί και γκολ έβαλε και εξαιρετικός ήταν.
Είδαμε σε αγώνα ντέρμπι, ομάδα με σιγουριά. Με διάθεση να κυριαρχήσει από το πρώτο λεπτό. Ούτε σκοπιμότητα, ούτε αναγνωριστικά 10λεπτα ή 20λεπτα, ούτε τίποτα. Σε μια περίοδο που λόγω ανετοιμότητας θα περιμέναμε να δούμε περισσότερο ματς μονομαχίας να σας πούμε την αλήθεια, είδαμε αγώνα ανωτερότητας και κυριαρχίας.
Η σαφώς καλύτερη ομάδα νίκησε, η σαφώς χειρότερη αναζητά δικαιολογίες. Δικαίωμά της. Για τον Παναθηναϊκό ο καθρέφτης του είναι το σημείο που πρέπει να εστιάζει. Πλέον δεν εξαρτάται απ’ τη μέρα ή τις διαθέσεις ή τις τακτικές των άλλων. Έχει πλούσιο ρόστερ, παίκτες που κάνουν διαφορά κι έναν προπονητή με τη φιλοσοφία που χρειάζεται.
Υπερβολικά νωρίς ακόμη. Είδαμε την ανέτοιμη versionτου Παναθηναϊκού. Ποτέ μην το ξεχνάμε και μη μας ξενίζει αν έχει σκαμπανεβάσματα. Το αποτέλεσμα μετράει. Και στον Νίστρουπ πρέπει να πιστωθεί πως παίρνει αποτελέσματα, δυσκολεύτηκε αρκετά αλλά πέρασε στην Ευρώπη, ενώ στην Ελλάδα έχει εμφατικό 2 στα 2, με το δεύτερο ματς να είναι με αντίπαλο κοινού στόχου.
Μετά τη Νίκη Βόλου ο Δανός φαινόταν σίγουρος. Ο τρόπος που έλεγε το «άλλο ματς με τον ΠΑΟΚ», ενώ οι περισσότεροι ήταν προβληματισμένοι με το γιατί σταμάτησαν οι Πράσινοι στο 1 γκολ με ομάδα χαμηλότερης κατηγορίας, κάτι έδειχνε. Η απάντηση ήρθε στο ΟΑΚΑ.
Σπουδαίος Τετέι. Σπουδαίος Ταμπόρδα. Σπουδαίος Κάνγκουα. Κανείς δεν έμεινε πίσω. Η ομάδα κάνει βήματα εμπρός. Με σωστή φιλοσοφία, με την ποιότητα που χρειαζόταν και με αύρα ποδοσφαιρική και θετική ενέργεια.
Ακόμη ο Παναθηναϊκός έχει δρόμο να καλύψει. Η εικόνα του και η κυριαρχία του κόντρα στον ΠΑΟΚ, δεν γίνεται να μη χαροποιήσει τον κόσμο και να μην τον γεμίσει ελπίδα. Θέληση. Πίστη. Εμπιστοσύνη. Προς τον προπονητή και αυτά τα παιδιά που δουλεύουν.
Ακόμη ο Καλάμπρια δεν έχει βρει τα πατήματά του. Ο Ουναΐ μακριά απ’ το 100% και πάλι κάθε του επαφή «φώναζε» πόσο ξεχωριστός είναι. Ο Λούζα δεν έχει ενσωματωθεί. Ο Ντέσερς κι ας έκανε την απερισκεψία, ανεβάζει ταχύτητα. Ο Λιβάι Γκαρσία το ίδιο. Μόνο τα ονόματα που αναφέρουμε, αλλάζουν τις ισορροπίες. Στην τωρινή κατάσταση ο Παναθηναϊκός, έκανε τον ΠΑΟΚ να μοιάζει μικρομεσαία ομάδα.
Κλείνοντας, για τη διαιτησία. Ο Τσβάιερ ήρθε στο ΟΑΚΑ να ευνοήσει τον Παναθηναϊκό. Αποδεδειγμένα ο Αλαφούζος είναι άνθρωπος που δεν τα αφήνει αυτά στην τύχη τους. Έχει την ΕΠΟ στο σήκω πάνω, κάτσε κάτω. Ελέγχει τις ενώσεις, το ξέρουν οι πάντες.
Αρκετά με τις ασυναρτησίες τώρα… Φωνές δεν θα υπήρχαν αν είχε σφυριχτεί το πεντακάθαρο φάουλ πάνω στον Κάνγκουα. Η μόνη αλλοίωση στο ματς, θα είχε συντελεστεί αν δινόταν πέναλτι, κόντρα στους κανονισμούς που δεν ίσχυσαν πάνω στον χαφ του Τριφυλλιού. Τα υπόλοιπα είναι απλά επειδή ακολουθούν κι άλλα ντέρμπι που ενδιαφέρουν άλλες ομάδες.
Υ.Γ. 20.000 με Κηφισιά… Νίκη κι εκεί και μετά 40.000 με Παναιτωλικό… Το ποτάμι ακούγεται να κατεβαίνει.
Y.Γ.1: Είναι η σεζόν που θα ακούγονται πολλές φωνές. Από εκείνους που μέχρι χθες χτύπαγαν την πλάτη του «ακίνδυνου» Παναθηναϊκού. Εκείνου που είχε απαγορεύσεις μεταγραφών. Δεν πειράζει. Τα αυτιά κλειστά, το βλέμμα στο στόχο.
Υ.Γ.2: Νωρίς υπερβολικά, αλλά ο Ουναΐ μοιάζει να είναι αρκετά ορεξάτος για αυτή τη νέα σελίδα του στον Παναθηναϊκό. Τέτοιου επιπέδου παίκτες αν έχουν κίνητρο, τότε απλά κάθεσαι αναπαυτικά και απολαμβάνεις.
