Μάριε Σιαμπάνη, κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι ήθελες να προκαλέσεις τέτοιο κακό στον Αγιούμπ Ελ Κααμπί. Η πρώτη σου αντίδραση μετά τη σύγκρουση έδειξε ακριβώς το αντίθετο. Κι εσύ σοκαριστικες.
Πάγωσαν οι παίκτες του Ολυμπιακού, πάγωσαν οι συμπαίκτες σου, ακόμη και στο πρόσωπο του Τζήλου έβλεπες την αγωνία για αυτό που μόλις είχε συμβεί. Οι αντιδράσεις όλων ήταν αρκετές για να καταλάβεις ότι τα πράγματα ήταν πολύ σοβαρά.
Δυστυχώς, τα νεότερα επιβεβαίωσαν το μέγεθος του κακού. Κάταγμα κνήμης για τον Ελ Κααμπί, χειρουργική επέμβαση και μια πρώτη εκτίμηση για απουσία 6-7 μηνών, με το ακριβές διάστημα να ξεκαθαρίζει μετά την επέμβαση.
Και γι' αυτό ακριβώς όσα ακολούθησαν ήταν ακόμη χειρότερα.
Ντροπή, Σιαμπάνη. Ντροπή.
Όχι για τη σύγκρουση. Για όσα έκανες μετά.
Για την εικόνα ενός ποδοσφαιριστή που, ενώ πριν από λίγα λεπτά είχε δει έναν συνάδελφό του να αποχωρεί σφαδάζοντας μετά τη μεταξύ τους σύγκρουση, στις καθυστερήσεις έπεφτε στο χορτάρι με κάθε επαφή, εξαντλώντας κάθε τρόπο για να κυλήσει ο χρόνος.
Το ξέρουμε το έργο. Το έχουμε δει εκατοντάδες φορές. Σε οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι θα ήταν μία ακόμη από τις άσχημες συνήθειες του ποδοσφαίρου.
Όχι αυτό το βράδυ όμως. Όχι λίγα λεπτά μετά από εκείνες τις κραυγές.
Εκεί δεν χρειάζεται κανονισμός. Χρειάζεται ενσυναίσθηση. Και η συγκεκριμένη εικόνα ήταν ντροπιαστική.
Ο Σιαμπάνης δεν είναι υπεύθυνος επειδή ένα ατύχημα μέσα σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα είχε τόσο άσχημη κατάληξη. Για τη συμπεριφορά του μετά, όμως, είναι υπεύθυνος ο ίδιος.
Σφάδαζε ο Ελ Κααμπί, σφαδάζαμε όλοι μας
Δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου τις κραυγές του Μαροκινους φορ του Ολυμπιακού.
Προσωπικά, για μερικά δευτερόλεπτα γύρισα 26 χρόνια πίσω. Στον Ρονάλντο Ναζάριο. Σ' εκείνη τη βραδιά του 2000, όταν το γόνατό του λύγισε ξανά με τη φανέλα της Ιντερ απέναντι στη Λάτσιο και οι κραυγές του πάγωσαν τον πλανήτη.
Είναι ο ανατριχιαστικός ήχος του ανθρώπου που πονάει τόσο πολύ ώστε για μερικά δευτερόλεπτα να ξεχνάς ομάδες, βαθμούς και αποτέλεσμα.
Τώρα που ξέρουμε ότι ο Ελ Κααμπί υπέστη κάταγμα κνήμης, ξέρουμε ότι μπροστά του βρίσκεται ένας πολύμηνος δρόμος επιστροφής.
Ούρλιαζε ο Ελ Κααμπί και πονάγαμε όλοι μας. Σφάδαζε ο Ελ Κααμπί και σφαδάζαμε όλοι μας.
Και μετά η σκατοψυχιά των social media
Κι όμως, ούτε αυτή η εικόνα ήταν αρκετή για κάποιους.
Διάβασα αντιδράσεις στα social media που μου προκάλεσαν αηδία. Ειρωνείες, χαιρεκακία, ανθρώπους σχεδόν ευχαριστημένους επειδή ένας ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού υπέστη έναν τόσο σοβαρό τραυματισμό.
Αυτό δεν είναι οπαδική καζούρα. Είναι σκατοψυχιά.
Μπορείς να θέλεις τον Ολυμπιακό να χάσει. Να πανηγυρίζεις κάθε γκολ που δέχεται. Να κάνεις πλάκα στον φίλο σου μετά από μια γκέλα.
Όταν όμως ένας άνθρωπος σφαδάζει στο χορτάρι, η πλάκα τελειώνει εκεί.
Και ευτυχώς η συντριπτική πλειονότητα των φιλάθλων το αντιλαμβάνεται. Τα άρρωστα σχόλια δεν χαρακτηρίζουν κανέναν οπαδικό χώρο, χαρακτηρίζουν αυτούς που τα γράφουν.
Και επειδή μέσα σε όλα αυτά παίχτηκε και ποδόσφαιρο...
-
Ο Ολυμπιακός δεν έπαιξε καμιά μπαλάρα. Είχε πάντως τον έλεγχο του αγώνα και μετά τον τραυματισμό κατέρρευσε ψυχολογικά. Τα πρόσωπα των παικτών του έλεγαν πολλά περισσότερα από οποιαδήποτε τακτική ανάλυση.
-
Ο Ρέτσος ήταν το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα. Το αδιανόητο γύρισμα που άνοιξε τον δρόμο για τη φάση της ισοφάρισης δεν γίνεται σε αυτό το επίπεδο. Λίγο αργότερα χάρισε ξανά την μπάλα στον Βόλο από απόσταση λίγων μέτρων και του έδωσε transition. Το μυαλό του έμοιαζε να βρίσκεται αλλού.
-
Ο Μεντιλίμπαρ είχε κι αυτός κακή βραδιά. Δεν κατάλαβα γιατί δεν δοκίμασε τον Φορτούνη. Ο Τσικίνιο δημιούργησε δύο καταστάσεις με τις σέντρες του στο πρώτο μέρος, όμως εξτρέμ δεν είναι. Συνολικά ο Βάσκος ακόμη ψάχνει πώς θα δέσει τα νέα κομμάτια του Ολυμπιακού.
-
Ψυχραιμία με τους καινούργιους. Πουέρτα, Μπέιλι και οι υπόλοιπες τελευταίες προσθήκες χρειάζονται χρόνο. Άλλοι προέρχονται από Παγκόσμιο Κύπελλο και κούραση, άλλοι δεν έχουν κάνει κανονική προετοιμασία. Ο Ολυμπιακός βρίσκεται ακόμη σε φάση μετάβασης.
-
Και κάτι για τον Τζήλο. Είναι απορίας άξιον πώς επέτρεψε το παιχνίδι να γίνει τόσο σκληρό, κυρίως από τους παίκτες του Βόλου. Άλλο δυναμικό ποδόσφαιρο και άλλο να βαράμε στο ψαχνό ό,τι κινείται.
Το Βόλος-Ολυμπιακός τελείωσε 1-1. Σε οποιαδήποτε άλλη βραδιά θα συζητούσαμε πολύ περισσότερο για τους δύο χαμένους βαθμούς, τον Μεντιλίμπαρ, τον Ρέτσο και την εικόνα του Ολυμπιακού.
Τώρα όλα αυτά μικραίνουν.
Ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί βρίσκεται μπροστά σε χειρουργείο και, εφόσον επιβεβαιωθεί η πρώτη εκτίμηση των 6-7 μηνών, μπροστά σε έναν τεράστιο αγώνα για να επιστρέψει εκεί όπου ανήκει.
Περαστικά, Αγιούμπ και γρήγορα πάλι όρθιος.
* Πολλοί αναρωτιούνται τι γίνεται τώρα με την ευρωπαϊκή λίστα του Ολυμπιακού και πως μπορεί να αντικατασταθεί ο Ελ Κααμπι. Τα ανέλυσα όλα στο προφίλ μου στο twitter: @ChrisStatho
