Το εύκολο είναι να πουλήσεις ελπίδα. Το αισιόδοξο είναι να βλέπεις μόνο τη θετική πλευρά του φεγγαριού. Το ρεαλιστικό και τίμιο, ταυτόχρονα, είναι να λες και γράφεις τα πράγματα όπως είναι, όχι όπως θέλουν οι πολλοί να ακούσουν - διαβάσουν.
Ο ΠΑΟΚ έχει ήδη μπει σε μία μεταβατική εποχή. Και κάθε "μετάβαση" έχει κόπο. Απαιτεί χρόνο, υπομονή και ισχυρές αντοχές. Πόσο μάλλον όταν συνδέεται με πρόσωπα που έχουν αφήσει τεράστιο αποτύπωμα.
Ο Οργανισμός ΠΑΟΚ όχι απλώς έπρεπε αλλά ΟΦΕΙΛΕ να κάνει σημαντικές αλλαγές. Στον τομέα της διοίκησης ήταν σχεδόν "γυμνός", ή αν προτιμάτε είχε τόσα κενά που χρειαζόσουν ώρες να τα απαριθμήσεις. Ποτέ ένας άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει δουλειές για πέντε.
Στον αγωνιστικό ο ΠΑΟΚ έμοιαζε να είχε μείνει σε άλλες εποχές. Για χρόνια ο προπονητής ήταν ταυτόχρονα και αθλητικός διευθυντής και μάνατζερ και επικοινωνιολόγος και τόσες ιδιότητες που του είχε "φορτώσει" ο ίδιος ο Οργανισμός με αποτέλεσμα να τον φθείρει ανεπανόρθωτα.
Προφανέστατα όφειλε ο ΠΑΟΚ να δει πως λειτουργεί παντού η αγορά του ποδοσφαίρου και να προχωρήσει μπροστά, σε σύγχρονο μοτίβο. Γι αυτό και η επιλογή του Μάτος και η αναβάθμιση του Βιεϊρίνια αντιμετωπίστηκαν πολύ θετικά. Χρειάζονταν και οι ρόλοι και τα πρόσωπα με DNA ΠΑΟΚ να τους υποστηρίξουν.
Σε όλα τούτα, τα αναγκαία, θα περίμενε κανείς ότι ο Ιβάν Σαββίδης δεν θα προχωρούσε ΚΑΙ σε αλλαγή προπονητή. Για να μην μεγιστοποιήσει το ρίσκο. Όμως είναι ξεκάθαρο πλέον ότι ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ ΠΑΟΚ ήθελε να τα αλλάξει ΟΛΑ. Να βάλει μια τελεία και να σηματοδοτήσει το "από εδώ και πέρα". Με ρίσκο; Ναι.
Προφανώς οποιοσδήποτε προπονητής ερχόταν ΜΕΤΑ τον Ραζβάν Λουτσέσκου θα είχε πάνω του την βαριά σκιά του Ρουμάνου. Ο Λίσι είναι ο πρώτος στο "από εδώ και πέρα". Είναι δεδομένο πως ό,τι κι αν κάνει αυτομάτως θα έρχεται στο μυαλό των ΠΑΟΚσήδων η σκέψη "Ο Ραζβάν τι θα έκανε σε αυτή την περίπτωση;"
Δεν είναι παράξενο, αντίθετα είναι φυσιολογικό όταν υπάρχει αυτή η τεράστια σύνδεση από το 2017 έως σήμερα με τον πιο επιτυχημένο προπονητή στην ιστορία του Δικεφάλου. Θυμίζω ότι τεράστιοι οργανισμοί στο εξωτερικό (π.χ. Μαν. Γιουνάιτεντ), δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν τον μύθο τους (σερ Αλεξ) μετά από μία δεκαετία και βάλε.
Ναι, η "μετάβαση" για τον ΠΑΟΚ δεν θα είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Την προηγούμενη φορά που έφυγε ο Λουτσέσκου (δική του επιλογή τότε), την "πλήρωσε" ο Άμπελ Φερέιρα. Ο οποίος μια χαρά συνέχισε την προπονητική του ζωή μετά την Ελλάδα.
Τώρα έρχεται στον ΠΑΟΚ ο Αλέσιο Λίσι. Υποχρέωση του οργανισμού είναι να τον ΘΩΡΑΚΙΣΕΙ. Να του προσφέρει τη δυνατότητα να φτιάξει άμεσα ένα καλό ρόστερ και να παρουσιάσει ανταγωνιστική ομάδα. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα μειωθούν οι κραδασμοί. Γιατί αν ο ΠΑΟΚ δεν πατήσει καλά στα πρώτα παιχνίδια η "μετάβαση" θα γίνει ακόμα πιο δύσκολη.
Ο κόσμος έχει μπροστά τον μονόδρομο της υπομονής. Γιατί είναι άλλο πράγμα η κριτική -επιβεβλημένη παντού και για όλους- και εντελώς διαφορετικό η "ισοπέδωση" η οποία μόνο δεινά φέρνει. Αντιλαμβάνομαι απόλυτα την αγωνία των ΠΑΟΚσήδων, όμως γνωρίζουν καλά πως η πραγματικά μεγάλη "μετάβαση" στον σύλλογο έγινε τον Αύγουστο του 2012. Και όχι απλά υπήρξε επιτυχημένη αλλά αποτέλεσε την αφετηρία για να αλλάξει ο σύλλογος επίπεδο.
