Τους Έλληνες οπαδούς και φιλάθλους τους χαρακτηρίζουν δύο πράγματα.
- Αφενός είναι οπαδοί της νίκης, όχι της ομάδας (ειδικά με τις εθνικές ομάδες).
- Αφετέρου, έχουν κοντή μνήμη.
Και κοίτα να δεις πώς τα φέρνει η… τατάνα η ζωή. Ακριβώς 365 ημέρες νωρίτερα, διάβαζες (διότι, καλώς ή κακώς, σκρολάρεις στα social media και παίρνεις κλίμα) ακριβώς, μα ακριβώς, τα αντίθετα. Ήταν η βραδιά του έπους (σ.σ. παραλίγο να το γράψω με κεφαλαία, σαν τον Βέργη) του Γουέμπλεϊ. Ήταν η βραδιά του Αγγλία – Ελλάδα 1-2, λίγες ώρες μετά τον τραγικό χαμό του Μπάλντοκ, ήταν η βραδιά που η Εθνική έγραψε, κυριολεκτικά, ιστορία.
Θυμάστε; Φυσικά και θυμάστε. Όπως και άπαντες είχαμε, είχαν, αποθεώσει το προπονητικό ρεσιτάλ του Ιβάν Γιοβάνοβιτς που έκανε, για να πω ωμά, γιογιό, τους Εγγλέζους (sic).
Αδικεί η, από χθες βράδυ μετά το, κυριολεκτικό, σκωτσέζικο ντουζ του 3-1 από τη Σκωτία; Όχι.
Και όπως έχει γράψει ο σ ερ Φράνσις Μπέικον (1561-1626), που εννοείται ότι έγινε γνωστός στην ελληνική βιβλιογραφία και ως Φραγκίσκος… Βάκων, «βεβαίως έχετε το δικαίωμα να κριτικάρετε, μα και να αποδοκιμάζετε το βιβλίο μου, αφού όμως πρώτα το διαβάσατε με προσοχή και με περίσκεψη». Αλήθεια, διάβασε κανείς με προσοχή και με περίσκεψη το… βιβλίο του Ιβάν;
Μέχρι και το γκολ, παρθενικό του με τη γαλανόλευκη, του Τσιμίκα, η Εθνική τα είχε κάνει όλα, μα όλα όμως, σωστά. Πίεσε ανά κύματα, δεν απειλήθηκε καν η εστία του Τζολάκη, οι Τσιμίκας και Βαγιαννίδης έπαιζαν ολοένα και πιο ψηλά καθότι δεν είχαν κανέναν να τους φρενάρει, ο Ζαφείρης προσέφερε τόση ασφάλεια στο κέντρο που έκανε πράξη την εντολή του Γιοβάνοβιτς και μετά το 30’ έπαιζε δίπλα στον Μπακασέτα και πιο ψηλά. Όλα κυλούσαν ρολόι.
Και το γκολ μύριζε. Μια του κλέφτη, δύο, τρίτη και Τσιμίκας. 0-1 η Ελλάδα σε εκτός έδρας ματς, το πλέον ιδανικό σενάριο. Σπάνια μας το έχουν γυρίσει. Στη Γλασκώβη ήταν η εξαίρεση που επιβεβαίωσε τον κανόνα.
Η Εθνική πλήρωσε τα εξής. Αφενός τη… συγκλονιστική της αδυναμία της στις στατικές φάσεις (στα πρώτα δύο γκολ), το εμφανές ντεφορμάρισμα του Τζολάκη που δεν ενέπνεε σιγουριά και… το 3-0 του Μαρτίου. Ναι. Μας είχε προϊδεάσει άλλωστε με το τελευταίο του πόνημα ο Αλέξης Σπυρόπουλος: «Τον Μάρτιο είχαν "διαβάσει" τη νίκη τους στο Καραϊσκάκη... κι έφαγαν το τρίμπαλο. Τώρα, έχουν διαβάσει το ίδιο το τρίμπαλο. Είναι, όσο να πεις, αλλιώς».
Παραήταν αλλιώς. Έπαιξαν υποψιασμένοι – και πιο παθιασμένα. Κλείστηκαν πίσω, περίμεναν. Ο καλός Θεός του ποδοσφαίρου τους χάρισε την ισοφάριση δευτερόλεπτα μετά το 0-1.
Κι εκεί που έλεγες μέσα σου «πάμε μωρή Εθνικάρα, τους έχουμε» πέρασαν 25 ολόκληρα λεπτά για να ξανακάνουμε μια φάση της προκοπής. Λες και το 1-1 τους έκοψε τα πόδια. Όχι «λες»: τους τα έκοψε. Αυτό το νεκρό διάστημα είναι μεγάλο σε τέτοιο ματς.
Σας θυμίζει κάτι; Α, ναι, τον φετινό Παναθηναϊκό. Ειδικά, κοίτα να δεις μια μαμημένη σύμπτωση, στη Γλασκώβη, καλοκαιριάτικα, με τη Ρέιντζερς. Καρμπόν.
Ως το 60’ η Εθνική έπαιζε ορθολογικά, έξυπνα, είχε υπομονή, έψαξε το γκολ, το βρήκε. Στο τελευταίο ημίωρο ήταν απούσα από το γήπεδο. Και τούτη τη φορά οι επιλογές δεν βγήκαν, ωστόσο μετά-Χριστόν δεν γίνεσαι προφήτης. Ο Γιοβάνοβιτς πόνταρε στην πείρα, όπως του Μασούρα καθότι ο Καρέτσας ήταν ανέτοιμος μετά την ίωση. Δεν του βγήκε, δεν βγαίνουν όλα.
Και, για να τα λέμε όλα, βασικά οι Σκωτσέζοι τα είπαν: Ήταν η μεγαλύτερη κλοπή μετά από αυτή των Ελγίνειων μαρμάρων.
Τα μάρμαρα του Παρθενώνα ήταν, και τα έκλεψε ο (Σκωτσέζος) λόρδος Ελγιν, μικρή σημασία να του απαντήσει κανείς, αλλά έχει point.
Όπως μου έστειλε φίλος πρωί πρωί, «μεγάλη νίκη για τη Σκωτία του Φερνάντο Σάντος». Διότι όντως, ο Κλαρκ έπαιξε αυτή τη φορά, όχι γιουρούσι όπως τον Μάρτιο και ακόμη μετράει γκολ, αλλά κλεφτοπόλεμο. Κάποτε αυτή η τακτική απελευθέρωσε τους Έλληνες, δοκιμασμένη ως συνταγή.
Δοκιμασμένη και στην Εθνική, παλαιόθεν. Κι αυτή, μας την έκλεψαν.
Ας, ας θυμηθούμε λίγο και από αυτή, ενόψει Κοπεγχάγης. Ίσως χρειαστεί…
Όσο για την επόμενη μέρα; Ας τελειώσει ο όμιλος να δούμε πού θα κάτσει η μπίλια. Ωστόσο, ως ανέλυσε πρωί πρωί ο Σωτήρης Μήλιος, διπλό στη Δανία μπας και… ειδάλλως μηδέν οι πιθανότητες από το Nations League για να πάμε στο Μουντιάλ.
Η Ελλάδα, αν τερματίσει στην 3η θέση του ομίλου της, για να πάρει δεύτερη ευκαιρία και να μπει στα play offs, πρέπει οι 23 από τις 24 ομάδες που θα βρίσκονται πάνω της στην επετηρίδα του Nations League να τερματίσουν στην πρώτη δυάδα των ομίλων τους, κάτι που μαθηματικά έχει μηδενικές πιθανότητες.
Θα είναι κρίμα, αδιαμφισβήτητα…
ΥΓ. Messenger chat, εδώ μιλάμε για όλα! Ελάτε με ένα κλικ εδώ.
