Από τη μία, πρόκειται για μια αθλητική επανάσταση. Από την άλλη, ίσως για μια επικίνδυνη υπέρβαση. Για κάποιους, είναι το ποδόσφαιρο που γίνεται παγκόσμιο προϊόν σε επίπεδο συλλόγων. Για άλλους, είναι ακόμα ένα βήμα προς την υπερεμπορευματοποίηση του αθλήματος. Επομένως η νέα διοργάνωση είτε θα καθηλώσει....είτε θα διχάσει - βέβαια το δεύτερο το κάνει ήδη -.
Η αρχή θα γίνει στις 15 Ιουνίου και η αυλαία θα πέσει στις 13 Ιουλίου όπου και θα αναδειχθεί η Παγκόσμια Κυπελλούχος ομάδα, που θα φέρει το σήμα στην φανέλα της για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
Το νέο φορμάτ: Μια παγκόσμια γιορτή ή.... ένα τεράστιο λάθος;
Το νέο τουρνουά περιλαμβάνει 32 ομάδες από κάθε ήπειρο: 12 από την Ευρώπη, 6 από τη Νότια Αμερική, 4 από την Αφρική, 4 από την Ασία, 4 από την Concacaf, 1 από την Ωκεανία και μία ομάδα από τη διοργανώτρια χώρα, τις ΗΠΑ.
Ανάμεσα τους: η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μάντσεστερ Σίτι, η Τσέλσι, η Φλαμένγκο, η Παλμέιρας, η Αλ Αχλί, η Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντ, η Ίντερ, η Πόρτο και η Ίντερ Μαϊάμι.
«Βαριά» ονόματα από κάθε γωνιά του κόσμου. Το πλάνο της FIFA είναι η δημιουργία ενός παγκόσμιου brand σε επίπεδο συλλόγων, αντάξιου του Champions League ή και του ίδιου του Μουντιάλ.
Και όμως, αυτό το όραμα δεν το συμμερίζονται όλοι. Και υπάρχουν αρκετοί λόγοι, με έναν από τους πιο σημαντικούς, αν όχι ο πιο σημαντικός, να είναι η καταπόνηση των αθλητών - ανθρώπων.
Τα νούμερα, η κούραση και το τίμημα
Η FIFA υπολογίζει πως η διοργάνωση θα αποφέρει πάνω από 1 δισεκατομμύριο δολάρια σε έσοδα, με τεράστια τηλεοπτικά συμβόλαια, χορηγίες και διαφήμιση. Για την παγκόσμια ομοσπονδία, είναι μια «χρυσή ευκαιρία» να φέρει το ποδόσφαιρο ακόμη πιο κοντά στις νέες αγορές, ιδίως στις ΗΠΑ, που θα φιλοξενήσουν και το Μουντιάλ του 2026.
Η άποψη των πρωταγωνιστών
Δεν είναι λίγοι οι παίκτες αλλά και οι προπονητές που αν και θα βρεθούν εκεί έχουν εκφράσει την ανησυχία τους και την αντίθεσή τους σχετικά με την διοργάνωση και το κατά πόσο αυτή θα δυσκολέψει την ήδη επίπονη ποδοσφαιρική τους καθημερινότητα.
Ο Γκουαρδιόλα, εξέφρασε την ανησυχία του για τον υπερκορεσμό. «Οι παίκτες αγωνίζονται ήδη 60 και 70 φορές τον χρόνο. Πότε θα ξεκουραστούν; Πότε θα προπονηθούν; Και, το κυριότερο, πόσο θα αντέξουν;»
Η Παγκόσμια Ένωση Ποδοσφαιριστών (FIFPRO) προειδοποιεί για μαζικούς τραυματισμούς και εξουθένωση, τονίζοντας πως «το ποδόσφαιρο δεν είναι video game».
Οι ομάδες και οι παίκτες: Ποιοι θα είναι εκεί;
Από την Ευρώπη, εκτός από τα αναμενόμενα μεγαθήρια, θα δούμε και ομάδες-έκπληξη, όπως η Μοντερέι από το Μεξικό, η Σιάτλ Σάουντερς από τις ΗΠΑ, ή η Βανκούβερ Ουάιτκαπς από τον Καναδά. Είναι μια διοργάνωση που δεν βασίζεται μόνο στα γνωστά ονόματα, αλλά και στη «διεθνή ψυχή» του ποδοσφαίρου.
Θα λάβουν μέρος παίκτες όπως ο Βινίσιους, ο Μπαπέ, ο Άλβαρεζ, ο Χάαλαντ, ο Πάλμερ κ.α. Ενώ φημολογείται έντονα πως αυτή μπορεί να είναι η τελευταία παράσταση του Λιονέλ Μέσι σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το τουρνουά είναι κάτι νέο και μεγάλο, με την σκηνή να είναι ακόμη μεγαλύτερη και αν η πατρίδα παιχτεί σωστά να φέρει ακόμη καλύτερα πράγματα στο μέλλον.
Η Αμερική και το μέλλον
Για τη FIFA, η επιλογή των ΗΠΑ δεν είναι τυχαία. Το ποδόσφαιρο μεγαλώνει ραγδαία στην Αμερική, και αυτή η διοργάνωση είναι ένα ακόμη βήμα για την απόλυτη εδραίωσή του. Μεταξύ των 11 πόλεων που θα φιλοξενήσουν τους αγώνες είναι οι: Νέα Υόρκη, Λος Άντζελες, Σιάτλ, Ατλάντα και Μαϊάμι.
Όμως το μεγάλο ερώτημα παραμένει: Αξίζει;
Αξίζει να φορτώνονται κι άλλο οι παίκτες; Αξίζει να γεμίζει κι άλλο το καλεντάρι τους; Μήπως το ποδόσφαιρο χάνει τη μαγεία του μέσα στη λάμψη των δισεκατομμυρίων;
Γιατί είναι πολύ όμορφο να βλέπεις παίκτες και ομάδες να μάχονται για ένα τρόπαιο, αλλά όταν στην μέση μπαίνει η καταπόνηση και η τεράστια εκμετάλλευση του προϊόντος αλλά και των αθλητών, τότε αλλάζουν τα δεδομένα.
Σαφώς δεν παύει να είναι μια διοργάνωση που θα τραβήξει τα βλέμματα και που όσοι πάρουν μέρος θα θέλουν να κατακτήσουν το τρόπαιο. Όμως ουδείς γνωρίζει κατά πόσο θα παρθεί στα σοβαρά, από την πρώτη του μέρα, ο νέος αυτός θεσμός.
Η ψυχή του παιχνιδιού
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων του 2025 θα είναι σίγουρα ένα σημείο καμπής. Θα μπορούσε να αλλάξει τα πάντα. Να καθιερωθεί ως ένας θεσμός αντάξιος της ποδοσφαιρικής μας φαντασίας ή να μετατραπεί σε μία ακόμα διοργάνωση που κανείς δεν θυμάται, παρά μόνο για τα «κουρασμένα» πόδια και τα άδεια βλέμματα των πρωταγωνιστών. Εάν επικρατήσει το δεύτερο σενάριο τότε είναι πολύ πιθανό να μετατραπεί σε μια ευκαιρία για τις ακαδημίες των ομάδων - τουλάχιστον από την Ευρώπη - να δοκιμάσουν τα ταλέντα και τους νέους παίκτες.
Το μόνο βέβαιο είναι πως το ποδόσφαιρο περνά σε μια νέα εποχή. Και όπως κάθε εποχή, έτσι κι αυτή θα κριθεί από το αν μπορεί να κρατήσει την ψυχή του παιχνιδιού ζωντανή.
Η σέντρα πλησιάζει και τα βλέμματα στρέφονται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το νέο φορμάτ υπόσχεται πολλά, αλλά θα πρέπει να αποδείξει πως αξίζει τη θέση του στο καλεντάρι. Γιατί στο τέλος, δεν μετρούν τα έσοδα, αλλά η κληρονομιά.
