Close

Φάκελος Μπαρτζώκας

Τελευταία ανανέωση: 18 Απριλίου 2017, 11:47
Χρόνος ανάγνωσης: 16’

Ο Θανάσης Ασπρούλιας με τη βοήθεια πληροφοριών από την Ισπανία αναλύει το φαινόμενo Γιώργος Μπαρτζώκας, τα ατράνταχτα άλλοθί του, αλλά και τις ευθύνες για την φετινή δραματική ευρωπαϊκή πορεία της Μπαρτσελόνα και προβλέπει το μέλλον του.

Το προηγούμενο καλοκαίρι η επέλαση των Ελλήνων προπονητών στις ευρωπαϊκές υπερδυνάμεις συνεχίστηκε με την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Μπαρτσελόνα από τον Γιώργο Μπαρτζώκα. Σήμερα, μερικούς μήνες μετά, το μεγαλύτερο όνειρο ενός προπονητή έχει πάρει μορφή εφιάλτη και το μέλλον του κόουτς στον πάγκο των Καταλανών μοιάζει από αβέβαιο, έως ζοφερό. Είναι όμως;

Αν μη τι άλλο, όποιο κι αν είναι το επόμενο βήμα του Μπαρτζώκα στη συνεργασία του με την Μπαρτσελόνα, οι οπαδοί, οι κάτοικοι της πόλης, οι άνθρωποι που ζουν για τον οργανισμό στον οποίο βλέπουν ως κάτι πιο σημαντικό από έναν αθλητικό σύλλογο, δε θα έχουν τις αντιδράσεις των Ελλήνων οπαδών. Ακόμα κι αν αποχωρήσει στο τέλος της σεζόν από το Παλάου ο Μπαρτζώκας, δε θα βρεθεί κανείς να τον εξευτελίσει, οργανωμένες επιθέσεις στο πούλμαν της ομάδας δε θα γίνουν και η προπονητική αξία του δε θα αμφισβητηθεί. Ηδη, ακόμα και οι μεγαλύτεροι πολέμιοί του συμφωνούν: "Είναι ένας εξαιρετικός και πολύ αφοσιωμένος προπονητής. Αλλά είναι τα ζητήματα που θα τον καταδικάσουν και όχι η αξία του". 

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Ο κορυφαίος τεχνικός (μαζί με τον Δημήτρη Ιτούδη) της προηγούμενης σεζόν στην Ευρωλίγκα, εξαργύρωσε την απρόσμενα εκπληκτική πορεία που έκανε με τη Λοκομοτίβ Κούμπαν, προσελκύοντας το ενδιαφέρον της Μπαρτσελόνα. Κι όμως, από την 5η Ιουλίου 2016, όταν και υπέγραψε το συμβόλαιό του με την ομάδα της Καταλονίας, άρχισαν τα μεγάλα προβλήματα. Προβλήματα, που στην αρχή ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν είχε την επιθυμία να μεγεθύνει, σεβόμενος την τεράστια ευκαιρία που του δόθηκε να εργαστεί σε έναν από τους μεγαλύτερους οργανισμούς στον κόσμο. Προβλήματα που υπήρξαν όμως και δε τους γύρισε ποτέ την πλάτη, αλλά επιχείρησε να διαχειριστεί. 

ΑΡΓΟΠΟΡΗΜΕΝΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ

Η συλλογή των πληροφοριών στο κείμενο που διαβάζετε έγινε μετά από συνομιλίες με πολλούς ανθρώπους οι οποίοι συνεργάστηκαν με την Μπαρτσελόνα, είτε εργάζονται σε αυτή, αλλά και με δημοσιογράφους που καλύπτουν το ρεπορτάζ των Καταλανών επί χρόνια.  Ολοι, δίχως φυσικά να γνωρίζουν τις τοποθετήσεις των άλλων, συμφώνησαν ότι η αρχή των προβλημάτων βρίσκεται στην ημερομηνία της συμφωνίας των δύο πλευρών… “Η Μπαρτσελόνα καθυστέρησε πάρα πολύ να αποφασίσει ποιος θα είναι ο προπονητής της μετά τη λύση της συνεργασίας με τον Πασκουάλ”. 

Το καλοκαίρι του 2016 για τους Μπλαουγκράνα ήταν το πιο δύσκολο και το πιο ιδιαίτερο των τελευταίων ετών, διότι εκτός του Τσάβι Πασκουάλ, που αποχώρησε μετά από 8 χρόνια, αποχώρησε και ο άνθρωπος που ουσιαστικά ήταν ο εγκέφαλος του δημιουργήματος, ο κυματοθραύστης, αυτός που επικοινωνούσε τις πιο βασικές ανάγκες του τμήματος στην διοικητική ηγεσία του οργανισμού, ο Χοάν Κρέους! Εκτός του Γιώργου Μπαρτζώκα, η Μπαρτσελόνα βίωσε την εμπειρία της αλλαγής τζένεραλ μάνατζερ, όπου τη θέση του πολύπειρου και αξιοσέβαστου Κρέους, πήρε ο νεαρός και άπειρος Ροντρίγκο Ντελα Φουέντε. 

Σε οποιαδήποτε άλλη ομάδα, οι αλλαγές που έγιναν πιθανώς να αφομοιώνονταν πολύ περισσότερο ομαλά. Ομως η Μπαρτσελόνα έχει μία πολύ αρτηριοσκληρωτική δομή διοίκησης, στους δαιδάλους τις οποίας, χάνεται πολύτιμος χρόνος. Και η ένταση της σημασίας των επιλογών φυσικά. Οταν ανέλαβε ο Γιώργος Μπαρτζώκας λοιπόν, την Μπαρτσελόνα, η αγορά ήταν ήδη αποψιλωμένη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπήρχαν επιλογές. Αυτές που έκανε ο ο Ελληνας κόουτς, δαπανώντας μάλιστα πάρα πολλά χρήματα. 

Η ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΜΠΑΡΤΣΑ

Στην Καταλονία οι αποφάσεις δεν είναι εύκολες, όπως συμβαίνει στα περισσότερα άλλα κλαμπς του κόσμου. “Είναι τεράστιο πρόβλημα το γεγονός ότι η Μπαρτσελόνα δεν έχει ένα καθαρό οργανόγραμμα, που να κατανέμει συγκεκριμένες υπευθυνότητες και κυρίως να διαχωρίζει τις διοικήσεις των τμημάτων. Δεν υπάρχει κάποιος που να αναλάβει αποκλειστικά την ομάδα μπάσκετ και να την κάνει πανίσχυρη σε αυτό το πλαίσιο. Ο Ροντρίγκο Ντελα Φουέντε είναι ικανός, αλλά πολύ άπειρος και ακατέργαστος. Ετσι, η Μπαρτσελόνα βρέθηκε μπροστά σε μία δραματική σύγχυση αρμοδιοτήτων” λέει ο Τζούλιαν Ρενόμ, ρεπόρτερ της Μούντο Ντεπορτίβο στα θέματα της μπασκετικής Μπαρτσελόνα. 

Τι σημαίνει αυτό; Οποιαδήποτε κι αν είναι η επιλογή του εκάστοτε κόουτς, η τελική απόφαση δεν ανήκει στον Κρέους (παλιότερα), ή στον Ντελα Φουέντε, αλλά στον κύριο το όνομα του οποίου είναι: Αλμπερτ Σολέρ! Ο ρόλος του είναι ο εξής: Υπεύθυνος των επαγγελματικών ομάδων της Μπαρτσελόνα. Σημείωση: Ο Σολέρ είναι πολιτικός με ένα πέρασμα από τον υγρό στίβο όταν ήταν νεώτερος. Αρα, ο Μπαρτζώκας επιλέγει τον παίκτη. Μεταφέρει το όνομά του στον Ντελα Φουέντε και αυτός με τη σειρά προσπαθεί να πείσει τον Σολέρ ότι αξίζει τον κόπο να δαπανηθούν χρήματα για να ολοκληρωθεί η μεταγραφή. Νέα σημείωση: Ταυτόχρονα με τον μεταγραφικό στόχο που έχει ο προπονητής μπάσκετ, ο Σολέρ έχει χρέος να ασχοληθεί με την ανανέωση του Μέσι, το συμβόλαιο του Μασεράνο, τις απαιτήσεις του Νεϊμάρ και τις επιθυμίες του Λουίς Ενρίκε. Δυσκοίλιο. Και ο Μπαρτζώκας πλήρωσε πολύ ακριβά την σύνθετη διοικητική δομή της ομάδας του την περίοδο που χρειάστηκε πολύ γρήγορες αποφάσεις για να καλυφθούν τα κενά, τα οποία δημιουργήθηκαν εξαιτίας των τραυματισμών. 

Αλμπερτ Σολέρ

ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΣ ΜΕ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ

Είναι σκληρό, αλλά απολύτως πραγματικό. Υπό κανονικές συνθήκες ο Γιώργος Μπαρτζώκας θα έπρεπε να το σκεφτεί δύο φορές πριν αναλάβει το βαρύτερο φορτίο της επαγγελματικής καριέρας του. Κι αυτό γιατί οι συνθήκες δεν ήταν ιδανικές λαμβάνοντας υπόψιν την προπονητική φιλοσοφία του. Στις 5 Ιουλίου 2016, όταν ανακοινώθηκε ως ο επόμενος καπετάνιος του θεόρατου καραβιού, πήρε στα χέρια του ένα τιμόνι με προκαθορισμένες ικανότητες, καθώς το μεγαλύτερο μέρος του ρόστερ ήταν δεδομένο λόγω υπογεγραμμένων συμβολαίων από τις προηγούμενες σεζόν. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η Μπαρτσελόνα κάλυψε τις θέσεις των Αμερικάνων, ανανεώνοντας (πριν συμφωνήσει με τον Ελληνα προπονητή), τα συμβόλαια του Ντόλμαν και του Ντόρσεϊ. Στο Παλάου Μπλαουγκράνα βρήκε τους: Ολεσον, Ναβάρο, Ρίμπας, Ντόλμαν, Ντόρσι, Λαβάλ, Βεζένκοφ, Πένο, Ερικσον, Τόμιτς και Περπέρογλου. Και κοντά σε αυτούς τον Αμπρίνες και τον Σατοράνσκι. Με ελάχιστες εξαιρέσεις ήταν μία ομάδα με περιορισμένες αθλητικές ικανότητες, και το πρόβλημα έγινε πολύ μεγαλύτερο όταν, χωρίς να υπάρχουν ουσιαστικές ενδείξεις, ο Αμπρίνες και ο Σατοράνσκι αποφάσισαν να ακολουθήσουν το αμερικάνικο όνειρο. Ο Μπαρτζώκας έχασε ένα σούπερ αθλητικό γκαρντ, που θα υπηρετούσε σε απόλυτο βαθμό την αμυντική φιλοσοφία του, κι έναν εξαιρετικό σουτέρ. Και μάλιστα σε μία χρονική στιγμή που η αγορά είχε ελάχιστες επιλογές πρώτης γραμμής. Ας είμαστε όμως ρεαλιστές… Ποιος προπονητής θα έλεγε όχι, ή θα έβαζε τελεσίγραφα αμέσως μετά την πρόταση που ήταν όνειρο ζωής; Ετσι, ο Γιώργος Μπαρτζώκας, με την Μπαρτσελόνα να δαπανά αρκετά χρήματα (αναγκασμένη πια να σπάσει συμβόλαια) απέκτησε τον Ταϊρίς Ράις, τον Πέτερι Κοπόνεν και τον Βίκτορ Κλαβέρ. Τρεις παίκτες, που θεωρητικά θα κάλυπταν τα κενά, με τους 2/3 να έχουν ισχυρές αμυντικές αδυναμίες. Ετσι, η Μπαρτσελόνα παρότι όφειλε… “Δεν έκανε στην πραγματικότητα αλλαγή σελίδας κι εποχής. Με διαφορετικό προπονητή, ουσιαστικά βρέθηκε στην ανάγκη να παίξει ακριβώς το ίδιο μπάσκετ, με τα ίδια συστατικά” λέει ο Ρενόμ. Και μετά ήρθαν…

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

…ΟΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΙ

Δεν είναι δικαιολογία. Είναι η πραγματικότητα. Η Μπαρτσελόνα μπορεί να έμεινε εκτός πλέι οφς για πρώτη φορά μετά από 11 χρόνια στην Ευρωλίγκα, αλλά ποτέ στο παρελθόν δε συνάντησε τέτοια κακοδαιμονία. Ανέκαθεν ο Πασκουάλ καλείτο να διαχειριστεί καταστάσεις δύσκολες, κυρίως με τον Ναβάρο, αλλά αυτό που συνέβη φέτος ήταν άνευ προηγουμένου. Ακόμα χειρότερο ήταν το γεγονός ότι οι περισσότερες ατυχίες σημειώθηκαν ταυτόχρονα και στην αρχή της σεζόν, τότε δηλαδή η Μπαρτσελόνα, είχε αρχίσει να αποκτά τον χαρακτήρα που ήθελε ο Μπαρτζώκας και… “Επαιζε πραγματικά πολύ καλά, δείχνοντας όμορφα στοιχεία, τόσο στην άμυνα, όσο και στην επίθεση. Δεν ξέρω τι να πω για τους τραυματισμούς. Μέχρι και ο γυμναστής άλλαξε. Ηταν ατυχία, ίσως είναι και θέμα διατροφής και αφοσίωσης” λένε στη Βαρκελώνη. Ο Ρίμπας τσάκισε τον αχίλλειό του και η χρονιά τελείωσε. Ο Κοπόνεν είχε πολύ σοβαρό τροχαίο κι έμεινε ένα μήνα εκτός. Ο Σέιν Λαβάλ επίσης με κάταγμα έχασε τη σεζόν, ο Ναβάρο ήταν μέσα έξω, χάνοντας δύο σερί μήνες, Ντόλμαν έχασε περισσότερο από ένα μήνα, ενώ ο Κλαβέρ, ο Περπέρογλου, ο Ολεσον και ο Ρένφρο έμειναν εκτός τουλάχιστον έναν μήνα. Οι περισσότεροι από αυτούς ταυτόχρονα. 

Υπήρχαν παιχνίδια που οι παίκτες, οι οποίοι, στη διάρκεια των αγώνων κάθονταν στον πάγκο των ανενεργών, ήταν περισσότεροι από αυτούς που βρίσκονταν στη διάθεση του Μπαρτζώκα. 

Μία πεντάδα παικτών εκτός δράσης, στα ...πιτς

“Χάθηκε σημαντικός χρόνος εκείνο το διάστημα σε όλα αυτά τα φίλτρα που μπαίνουν στη διοίκηση της Μπαρτσελόνα προκειμένου να ληφθεί μία απόφαση” εξηγεί ο Ρενόμ. 

Είναι ελάχιστοι οι παίκτες που δεν τραυματίστηκαν στη διάρκεια της σεζόν και η συνέπεια της κατάρας δεν επηρέασε τη Μπάρτσα στους αγώνες μόνο, αλλά κυρίως στις προπονήσεις, όπου ο Μπαρτζώκας, δεν είχε στη διάθεσή του βασικούς αθλητές για να εργαστεί μαζί τους και όλοι μαζί να υιοθετήσουν τη νέα φιλοσοφία. 

Ο Μπαρτζώκας έκανε προσθήκες (Ρένφρο, Χολμς, Μάνφορντ, Φαβεράνι), έχοντας πάντα τον περιορισμό των Αμερικάνων (οι θέσεις ήταν κλεισμένες και έπρεπε να βρει κοινοτικούς) αλλά απ΄όλους αυτούς, μόνο ο Βραζιλιάνος, ο Φαβεράνι, θα μπορούσε να απασχολήσει την Μπάρτσα το καλοκαίρι, όταν γινόταν ο βασικός σχεδιασμός. Ολοι οι υπόλοιποι ήταν λύσεις της τελευταίας στιγμής, με τον Μπαρτζώκα να έχει στο μυαλό του ότι θέλει να εξοικονομήσει χρήματα και να μην βάλει την ομάδα του σε μία αλόγιστη διαδικασία σπατάλης. Οι ομάδες και οι μάνατζερ είχαν αντιληφθεί την ανάγκη και δεν δίστασαν να απαιτήσουν υπεραξίες, ενώ υπήρξαν και περιπτώσεις που δεν ευδοκίμησαν στις διαπραγματεύσεις, είτε λόγω απειρίας, είτε λόγω καθυστερήσεων στην τελική πρόταση. 

Είναι χαρακτηριστικό, ότι στην ατέρμονη λίστα των τραυματισμών μπήκε ακόμα και ένας νεαρός, ο Κούρουκς, που είχε ξεκινήσει εντυπωσιακά τη σεζόν και ο Μπαρτζώκας τον υπολόγιζε για το rotation της ομάδας του, χτύπησε τον Σεπτέμβριο και υποβλήθηκε σε επέμβαση στο γόνατο. Η γκαντεμιά σε όλο το μεγαλείο της. Και μην ξεχνάμε φυσικά τον Ντόρσεϊ, που ο χαρακτήρας του απαιτεί ειδικούς χειρισμούς, με αποτέλεσμα να βρεθεί γρήγορα στην πόρτα της εξόδου.

Ρόντιον Κούρουκς

ΤΑ ΛΆΘΗ ΤΟΥ ΜΠΑΡΤΖΩΚΑ

Ολα αυτά που προαναφέρθηκαν δεν είναι δικαιολογίες… Είναι ουσιαστικές εξηγήσεις για την πολύ κακή σεζόν της Μπαρτσελόνα. υπάρχουν όμως και οι ευθύνες του Γιώργου Μπαρτζώκα, όπως τις περιγράφουν στην Βαρκελώνη και την Αθήνα…

  1. Δεν χτύπησε το χέρι στο τραπέζι όταν ζητούσε από την ομάδα του να υπογράψει τον Γιόβιτς και τον Χάνγκα… Η απειρία του Ντελα Φουέντε έπαιξε ρόλο ώστε, ενώ οι παίκτες είχαν συμφωνήσει, να μην ολοκληρωθούν θετικά οι διαπραγματεύσεις. Ο Μπαρτζώκας, ως νέο πρόσωπο σε ένα μεγαλοπρεπές περιβάλλον, δεν θέλησε να αντιπαρατεθεί. Αν κι έβλεπε ότι με την απώλεια δύο σούπερ αθλητικών παικτών η δύναμη της ομάδας του μειωνόταν, προτίμησε να φανεί πιο διαλλακτικός. Δεν έπρεπε!
  2. Η συμπεριφορά του… Είναι αλήθεια ότι στην Ισπανία, η ACB, αν και κατά καιρούς έχουν ευνοηθεί οι μεγάλες ομάδες, προτιμά να βλέπει την Μπαρτσελόνα και τη Ρεάλ να χάνουν, παρά να νικούν, διότι αυτές οι ήττες αποτελούν ζωντανή διαφήμιση της Λίγκας. Ο Μπαρτζώκας το γνωρίζει, αλλά αυτό επηρέασε τη συμπεριφορά του. “Εχει πολλά νεύρα και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάσει τους παίκτες σε συνδυασμό με κάποια άλλα πράγματα. Εχει δεχτεί αμέτρητες τεχνικές ποινές” λένε οι Ισπανοί ρεπόρτερς για ένα πρόβλημα που ο κόουτς αναγνωρίζει ότι το έχει και το μεγάλο λάθος του είναι ότι δεν προσπαθεί να το διορθώσει. Καλώς ή κακώς, άλλο περιβάλλον είναι η Ελλάδα και εντελώς διαφορετικό η Ευρώπη. Κάνει κακό στον εαυτό του. 
  1. Το πρόστιμο: Στις αρχές Φεβρουαρίου, ο Γιώργος Μπαρτζώκας, προκειμένου να ταράξει τα νερά της ομάδας του αποφάσισε να επιβάλει πρόστιμο 5 χιλιάδων ευρώ σε όλα τα μέλη του αγωνιστικού τμήματος, εαυτού του συμπεριλαμβανομένου φυσικά. Πολλοί λένε στη Βαρκελώνη, ότι αυτή η απόφαση, σε συνδυασμό με ένα πάρα πολύ έντονο διάλογο που είχε με τον Ταϊρίς Ράις ενώπιον της ομάδας, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι στις σχέσεις με τους παίκτες του. Είναι σαφές ότι πλην ελάχιστων περιπτώσεων (Ερικσον, Βεζένκοφ, Περπέρογλου, Ολεσον), ο Μπαρτζώκας δεν έχει κερδίσει τη συμπάθεια των παικτών του. Σε ολόκληρη την Ευρώπη κυκλοφορεί μία φήμη μεταξύ των αθλητών, ότι οι Ισπανοί είναι οι πιο κακομαθημένοι παίκτες της …υφηλιου, έχοντας μάλιστα λόγο σε όλα. Ακόμα κι αν αυτό ισχύει ο Μπαρτζώκας, πριν επιβάλει το δικό του σκληρό νόμο, όφειλε να αναγνωρίσει το έδαφος και να κάνει διαφορετικούς χειρισμούς. 
  2. Δεν είναι δικό του λάθος, αλλά η καθυστερημένη υπογραφή του στέρησε από την Μπαρτσελόνα παίκτες που ο Ελληνας κόουτς γνώριζε και θα μπορούσαν να ανεβάσουν την ομάδα σε άλλο επίπεδο, όπως ο Σίνγκλετον, που τελικώς (ευτυχώς για τους πράσινους), δεν μπορούσε να περιμένει τη συμφωνία του Μπαρτζώκα και υπέγραψε στο τριφύλλι. 
  3. “Δεν είναι λογικό να επιτίθεται τόσο συχνά σε παίκτες μέσα από τις συνεντεύξεις Τύπου μετά τους αγώνες. Νομίζω ότι αυτό το κομμάτι το έχει χειριστεί εντελώς λάθος και το κάνει συνεχόμενα” λέει ο Ινιάκι Ουγκέτ, ίσως ο κορυφαίος ισπανός μπασκετικός δημοσιογράφος, που κατά καιρούς έχει επικρίνει πολύ τον κόουτς μέσω twitter, αλλά… “Δεν το έκανα ποτέ γιατί δεν μου άρεσε, ή δεν τον συμπαθώ. Ισα ίσα. Ομως, κάνει λάθη και πρέπει να τονιστούν. Πιστεύω ότι είναι ένας άνθρωπος που ζει για το μπάσκετ”. 
  4. Οταν μία σεζόν ξεκινά τόσο άσχημα σε επίπεδο τραυματισμών, δεν είναι απλό να γυρίσει το τσιπ και ξαφνικά, έστω και μετά από κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα, η ομάδα να βρεθεί στο πικ της. Δε γίνονται έτσι τα σύνολα που νικούν, δε χτίζονται με αυτόν τον τρόπο οι ομάδες. Υπάρχει ένα ερώτημα όμως, που η φετινή Μπαρτσελόνα δεν έχει καταφέρει να απαντήσει: Παρά την έλλειψη αθλητικότητας, που θεωρητικά θα έπληττε αμυντικά την ομάδα του κόουτς Μπαρτζώκα, αυτή κατάφερε να διατηρήσει έναν πολύ χαμηλό μέσο όρο στο παθητικό της, διατηρώντας την τέταρτη καλύτερη άμυνα της κανονικής σεζόν, έχοντας μάλιστα ελάχιστη διαφορά με τις υπόλοιπες ομάδες που βρέθηκαν στην πρώτη πεντάδα:

    1. Ερυθρός Αστέρας: 73.47
    2. Ολυμπιακός: 74.23
    3. ΠΑΟ: 74.47
    4. Μπαρτσελόνα: 74.73
    5. Φενέρμπαχτσε: 74.80

Το μεγάλο, εν τέλει, πρόβλημα της Μπαρτσελόνα εμφανίστηκε στην επίθεση, όπου οι Καταλανοί εμφάνισαν το χειρότερο ενεργητικό από τις 16 που πήραν μέρος στην κανονική σεζόν, σκοράροντας 71.3 πόντους ανά παιχνίδι. Κάτι που με μία πρώτη ματιά, δεν έχει λογική, αφού, παρά την έλλειψη αθλητικότητας, η Μπαρτσελόνα διαθέτει παίκτες με σπουδαίο επιθετικό ταλέντο, ενώ οι τραυματισμοί δεν της στέρησαν κάποιον σπουδαίο δημιουργό, καθώς, πλην του Ράις με τα δεδομένα προβλήματά του, οι Καταλανοί έχτισαν ένα ρόστερ χωρίς άλλον δημιουργό. Ο Μπαρτζώκας έκανε ένα μικρό θαύμα, επιβάλλοντας μία μη αθλητική ομάδα να παίζει στην άμυνα με τέτοιο τρόπο που να δέχεται λιγοστούς πόντους, αλλά δεν κατάφερε να την κάνει αποτελεσματική στην επίθεση. 

ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Στο πρόσφατο ταξίδι μου στην Βιτόρια για το Κόπα Ντελ Ρέι, είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω με τον Αλμπερτ Σολέρ, τον άνθρωπο των αποφάσεων… “Είμαστε πολύ ικανοποιημένοι από τον Γιώργο και ήδη κάνουμε το σχεδιασμό για τη επόμενη σεζόν μου είπε”. Τα πράγματα όμως, δεν είναι ακριβώς έτσι… “Μην εμπιστεύεσαι ποτέ αυτά που λέει ο Σολέρ” μου είπε Ισπανός που θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του, αλλά γνωρίσει πολύ καλά τα εσωτερικά της Μπαρτσελόνα… “Είναι ένα πολιτικό ων, τίποτα περισσότερο”. Είναι επίσης αλήθεια ότι μέλη της διοίκησης έχουν ζητήσει (όχι μία φορά) συγγνώμη από τον Γιώργο Μπαρτζώκα για την κατάσταση που συνάντησε φέτος, διαρυγνύοντας τα ιμάτιά τους ότι δεν υπάρχει περίπτωση να φύγει στο τέλος της σεζόν. 

“Πριν δύο μήνες ακόμα και οι διοικούντες έδειχναν εμπιστοσύνη στον Γιώργο. Τώρα έχει κλονιστεί ελαφρώς αυτή η εμπιστοσύνη διότι η εικόνα της ομάδας δεν αλλάζει. Είναι εξίσου κακή κάποιες φορές” λέει ο Ουγκέτ, που προβλέπει: “Αν δε γίνει κάτι συγκλονιστικό, αν δηλαδή δεν κατακτήσει το πρωτάθλημα, ή δεν χάσει στον τελικό με 3-2 χάρη σε διαιτητικά όργια, δε νομίζω ότι θα παραμείνει στη Βαρκελώνη ο κόουτς”. 

Αυτή είναι η πιο τρανή αλήθεια: Μέχρι το τέλος της σεζόν, ουδείς μπορεί να προβλέψει τι θα συμβεί και πάντα αυτή που μένει είναι η τελευταία εντύπωση. Μπορεί όμως, η Μπαρτσελόνα να κερδίσει το πρωτάθλημα; Εξαιρετικά δύσκολα, είναι η απάντηση. Μία πολύ σημαντική εξέλιξη μάλιστα που σημειώθηκε τις τελευταίες εβδομάδες αφορά στην ενεργοποίηση του Νάτσο Ροντρίγκεθ, πρώην σούπερ σταρ του Ισπανικού μπάσκετ και των σπορ της Καταλονίας.

Νάτσο Ροντρίγκεθ

Δεν έχει σημασία το job description του βετεράνου άσου, αλλά η ουσία. Και η ουσία περικλείεται στο γεγονός ότι προετοιμάζεται αυτό το διάστημα, ώστε το καλοκαίρι να αντικαταστήσει τον Ντελα Φουέντε. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν είναι δική του επιλογή! Ο ίδιος, αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά του, τόνισε ότι θα περιμένει το τέλος της σεζόν για να έχει πλήρη άποψη και ξεκάθαρη γνώμη. Μόνο και μόνο, όμως, το δεδομένο ότι ο Μπαρτζώκας δεν είναι δική του επιλογή και έχει αποτύχει στην Ευρωλίγκα, μειώνει τις πιθανότητες του Ελληνα τεχνικού. Από την άλλη πλευρά, όμως, πρέπει να τονιστεί, ότι ο Ροντρίγκεθ με τον κόουτς έχει τακτικότατη επαφή, συνομιλούν αμέτρητες ώρες την ημέρα και υπάρχει τεράστιος σεβασμός μεταξύ τους. 

ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Επιγραμματικά θα αναφερθούν ορισμένα αναμφισβήτητα facts που σχετίζονται με την φετινή Μπαρτσελόνα:

  1. Είναι μία από τις πιο γηραιές ομάδες της Ευρωλίγκας και η ανταγωνιστικότητα της φετινής Ευρωλίγκας σε συνδυασμό με τις υψηλές απαιτήσεις του ισπανικού πρωταθλήματος δοκίμασε τις αντοχές των παικτών της. 
  2. Είναι μία ομάδα χωρίς φυσικό ηγέτη. Ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο είναι ένας ζωντανός θρύλος, αλλά δεν πλησιάζει αυτό που έχει ανάγκη κάθε ομάδα στα αποδυτήριά της: Τον Vocal Leader. Ο Ναβάρο είναι ένας θαυμάσιος άνθρωπος, που έχει ηγετικές τάσεις (όχι ατόφια ηγετικότητα όμως) μέσα στο παρκέ, αλλά στα αποδυτήρια δεν ανακατεύεται ποτέ, δεν μιλάει, δεν παρεμβαίνει. Ενας ρόλος, που στη φετινή Μπάρτσα περιγράφεται από ένα τεράστιο κενό. Ηγέτης δεν υπάρχει!
  3. Το κίνητρο των παικτών είναι αμφιλεγόμενο. Οι περισσότεροι γνωρίζουν ότι το καλοκαίρι θα αποτελέσουν παρελθόν. Υπό κανονικές συνθήκες και μόνο αυτό έπρεπε να απογειώσει το κίνητρό τους. Κι όμως, αυτή η συνθήκη έχει λειτουργήσει αντίστροφα στους παίκτες της Μπαρτσελόνα κι αν κάποιος κοιτάξει πως έχουν έρθει μερικές από τις ήττες στη φετινή σεζόν (παιδαριώδη λάθη, κανένας σεβασμός για τη μπάλα, αδιαθεσία στην άμυνα), θα διαπιστώσει ότι η πνευματική ετοιμότητα δεν είναι στο αποκορύφωμά της. Και είναι χαρακτηριστικό ότι κάποιες από τις μεγαλύτερες νίκες της στη φετινή σεζόν, όπως με τη Μάλαγα στον πρώτο γύρο του Κόπα Ντελ Ρέι, τις πέτυχε με σχήματα στα οποία πρωταγωνιστούσαν οι παίκτες που έρχονταν από τον πάγκο και ιδιαίτερα οι πιο νεαροί, όπως ο Ερικσον και ο Βεζένκοφ (ο μοναδικός παίκτης της φετινής Μπάρτσα, μαζί με τον Ράις, που έπαιξε και στα 30 ματς της Ευρωλίγκας)

4. “Η Μπαρτσελόνα δεν έχει μάθει να λειτουργεί στα τμήματα υποδομής. Με τον Πασκουάλ τα πάντα λειτουργούσαν στην εντέλεια στο αντρικό τμήμα, αλλά στις υποδομές επικρατούσε το χάος. Κι επικρατεί. Δεν ασχολείται κανείς. Η Μπάρτσα πλέον δεν μπορεί να προσελκύσει το ενδιαφέρον των πραγματικά καλών νέων παικτών, που προτιμούν τη Ρεάλ, η οποία κυριαρχεί με ευκολία σε όλες τις ηλικίες” λένε στην Βαρκελώνη. Είναι χαρακτηριστικό ότι τη στιγμή που η αντρική ομάδα αντιμετώπιζε δυσκολίες, η διοίκηση προτίμησε να αγοράσει παίκτες για να ενισχύσει και να σώσει την ποδοσφαιρική Μπαρτσελόνα Β’ (αγωνίζεται στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία), παρά να ασχοληθεί με το μπάσκετ. Δε γίνεται έτσι όμως”. 

5. Η Μπαρτσελόνα, καλώς ή κακώς, δεν έχει παίκτες με πολύ ισχυρή προσωπικότητα. Κι αυτός της έχει κοστίσει, όχι μόνο φέτος, αλλά και τα προηγούμενα χρόνια. 

Close
Φάκελος Μπαρτζώκας
Χρόνος ανάγνωσης: 16’