Με το ξεκίνημα της σεζόν, ελάχιστοι ήταν εκείνοι που θα πόνταραν ενάντια στην ΤΣΣΚΑ για το ενδεχόμενο πρόκρισής της στο Final Four. Ολοι, σχεδόν, περίμεναν πως η ομάδας του Ιτούδη θα ήταν στο Βερολίνο. Υπήρχε, όμως, κανείς που περίμενε πως το ρωσικό μπάσκετ θα έχει και δεύτερο εκπρόσωπο στο τριήμερο κορύφωσης της Euroleague;
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας πήγε στο Κράσνονταρ για να ανατρέψει όλα τα προγνωστικά, μία ομάδα που μπορεί να σε «σκοτώσει», που παίζει εξαιρετική άμυνα, που μοιράζει την μπάλα και βάζει στο παιχνίδι της όλα τα «γρανάζια»: μία ομάδα που είχε ξεκάθαρα θέση στο Final Four του Βερολίνου και την κατέκτησε πανάξια.
Ποιο είναι, όμως, το προφίλ της μοναδικής «σταχτοπούτας» του φετινού Final Four; Πώς έφτασε σε αυτό, σε ποιους βασίζεται, τι να προσέξουμε;
Η ιστορία: Φτωχή, πολύ φτωχή. Ειδικά σε σύγκριση με την αντίπαλό της στον ημιτελικό, ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Το γεγονός πως για πρώτη φορά βρίσκεται σε αυτό το στάδιο της διοργάνωσης λέει πολλά, αλλά κυρίως ξεχωρίζει το γεγονός πως φέτος αγωνίστηκε μόλις για δεύτερη χρονιά στη Euroleague.
Συνολικά, η «Λόκο» έχει φτάσει στην κατάκτηση μόλις δύο τίτλων στην ιστορία της και, στο Βερολίνο, θα διεκδικήσει τον τρίτο και, μακράν, πιο σπουδαίο. Συγκεκριμένα, η ομάδα από το Κράσνονταρ κατέκτησε το ρωσικό Κύπελλο το 2000, ενώ το 2013 -καθοδηγούμενη από τον Νικ Καλάθη- έφτασε μέχρι την κορυφή της δεύτερης τη τάξει διασυλλογικής διοργάνωσης, του Eurocup.
Ο δρόμος προς το Βερολίνο: Από πολύ νωρίς, η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα έδειξε ικανή να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο μέσα στη σεζόν. Η χρονιά ξεκίνησε με νίκη επί του Παναθηναϊκού (81-70) και η α' φάση ολοκληρώθηκε με την «Λόκο» στην κορυφή του ομίλου της με ρεκόρ 8-2. Μεταξύ των οκτών νικών και αυτή στο ΟΑΚΑ με τα... όργια του Ντιλέινι, καθώς και η εντός έδρας με την Μπαρτσελόνα (78-74).
Στο Top 16, η Φενέρμπαχτσε κυριάρχησε και δεν υπήρξαν ποτέ ουσιαστικές ελπίδες για πρωτιά. Ωστόσο, και η κατάληψη της δεύτερης θέσης (9-5) και του πλεονεκτήματος έδρας συνιστούν τεράστια επιτυχια για την ομάδα. Δύο νίκες επί της Εφές, μία επί του Παναθηναϊκού και άλλη μία επί του Ερυθρού Αστέρα αρκούσαν για να δώσουν στη Λοκομοτίβ αβαντάζ έδρας.
Το... αντάμωμα με την Μπαρτσελόνα δεν καθιστούσε τη «Λόκο» ακλόνητο φαβορί, μα ούτε την τρόμαζε. Χάρη σε ένα ξέσπασμα στο τέλος, έκανε το 1-0 (66-61), αλλά το δεύτερο παιχνίδι στο Κράσνονταρ άνηκε ολοκληρωτικά στους «μπλαουγκράνα» (66-92).
Με καταρρακωμένη ψυχολογία, οι Ρώσοι ταξίδεψαν στη Βαρκελώνη, έχασαν χωρίς μεγάλη αντίσταση το Game 3 (82-70), αλλά κατάφεραν να συσπειρωθούν, να λύσουν τις διαμάχες -όπως είχε αποκαλύψει ο Τζάνινγκ στο sdna.gr- και να στηριχτούν στον σπουδαίο Αντονι Ράντολφ για το μπρέικ στο μπρέικ (80-92).
Η σειρά κατέληξε στο Κράσνονταρ. Οι «στρατιώτες» του Μπαρτζώκα δεν γινόταν να αφήσουν ανεκμετάλλευτη την μοναδική ευκαιρία που βρισκόταν μπρος στα μάτια τους και, με ένα ρεσιτάλ του Σίνγκλετον στο φινάλε, πήραν τη νίκη (81-67), κάνοντας παράλληλα check in στην πτήση για Βερολίνο.
Ο σούπερ σταρ: Ο Μάλκολμ Ντιλέινι. Ένα από τα πιο «καυτά» ονόματα του καλοκαιριού που έρχεται, ένας γκαρντ που όλοι θα ήθελαν να «τρέχει» την ομάδα τους, ένα σκόρερ, ένας ηγέτης, ένας παίκτης με guts. Στη δεύτερή του σεζόν στο Κράσνονταρ, ο Ντιλείνι δικαιώνεται για την επιλογή που έκανε το καλοκαίρι του 2014 και η οποία κατακρίθηκε από πολλούς ως υποκινούμενη από την αγάπη του για το χρήμα. Ο Ντιλέινι, όχι μόνο δεν χάθηκε μετακομίζοντας στο Κράσνονταρ, αλλά... γιγάντωσε το ατομικό του brand name.
Τι έκανε φέτος; Ηταν ο πρώτος σκόρερ ανάμεσα στους πόιντ γκαρντ της διοργάνωσης με 15.7 πόντους κατά μέσο όρο, ενώ παράλληλα δεν άφηνε παραπονεμένους τους συμπαίκτες του, μοιράζοντας κατά μέσο όρο 5.7 ασίστ και συνεισφέροντας έτσι στο παιχνίδι της «Λόκο» που βάζει στην εξίσωση όλους όσοι βρίσκονται στο παρκέ.
Ο Ντιλέινι είναι ο σούπερσταρ της Λοκομοτίβ, καθώς είναι μακράν ο πιο επιδραστικός γκαρντ της διοργάνωσης. Τα περίφημα advanced statistics μιλούν από μόνα τους: με τον Αμερικανό γκαρντ στο παρκέ, η αναγωγή λέει πως οι Ρώσοι πετυχαίνουν 111 πόντους ανά 100 κατοχές. Χωρίς αυτόν; 88.5. 23 πόντοι διαφορά. Καμία άλλη ομάδα δεν παρουσιάζει τόσο μεγάλη διαφορά, στο συγκεκριμένο αριθμό, όταν δεν παίζει ο βασικός της πόιντ γκαρντ.
Ο... αρχιτέκτονας: Μαζί με το ρόλο του αρχιτέκτονα, ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχει αναλάβει και το ρόλο του καθοδηγητή πριν από το Final Four, καθώς είναι ο μόνος άνθρωπος στην ομάδα που διαθέτει αποδεδειγμένα το know how στη συγκεκριμένη κατάσταση. Ο πρώτος και μοναδικός Ελληνας προπονητής που έχει κατακτήσει τον τίτλο επιστρέφει στον... τόπο του εγκλήματος.
Το καλοκαίρι πήρε την απόφαση να επιστρατεύσει ξανά τα πινακάκια του, να βάλει τα κοστούμια των αγώνων και να βρεθέι στην άκρη ενός πάγκου. Η επιλογή του, στο Κράσνονταρ, δεν ήταν εύκολη, αλλά αποδείχθηκε απόλυτα σωστή. Με το φετινό του επίτευγμα, ο 50χρονος κόουτς αναγνωρίζεται από τους πάντες και βρίσκεται στα ραντάρ κορυφαίων ομάδων του ευρωπαϊκού μπάσκετ (Μπαρτσελόνα, Μακάμπι, Εφές).
Ενα credit που πρέπει, οπωσδήποτε, να του αποδοθεί -πέρα από την άρτια στελέχωση του ρόστερ- αφορά στη σχέση που έχει δημιουργήσει με όλα τα μέλη της ομάδας του. Ο Ντιλέινι μοιάζει... ξετρελαμένος, ο Τζάνινγκ πρόθυμος να τον ακολουθήσει όπου πάει, ο Κλαβέρ σίγουρος πως το μεγαλύτερο μέρος της επιτυχίας τού ανήκει. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας γνωρίζει την αποθέωση εντός και εκτός τοιχών.
Αυτά να προσέξετε: Καταρχάς, όποιος κοιτάζει τον αριθμό τριπόντων που εκτελεί η «Λόκο» και το χειμαρρώδες επιθετικό της παιχνίδι, θα πρέπει να προσέξει πως η ομάδα του Μπαρτζώκα παίζει και σπουδαία άμυνα. Στο Top 16, που είναι και το... κυρίως πιάτο της διοργάνωσης, οι αριθμοί έδειξαν πως οι Ρώσοι ήταν η καλύτερη, αμυντικά, ομάδα από τις 16. Συγκεκριμένα, η Λοκομοτίβ δεχόταν 98.4 πόντους ανά 100 κατοχές και απέδειξε πως δεν σκοράρει μόνο.
Φυσικά, στοιχείο-κλειδί στο παιχνίδι της είναι το γεγονός πως μπορεί να απειλήσει από μέση και μακρινή απόσταση με παίκτες όλων των θέσεων. Από το «1» μέχρι το «5», ο Μπαρτζώκας διαθέτει παίκτες που μπορούν να σουτάρουν.
Οσον αφορά στους παίκτες; Αναφερθήκαμε στους σούπερ σταρ της ομάδας, αλλά δεν παίζουν μόνοι τους, ούτε είναι οι μόνοι που μπορούν να κάνουν το step up στο τριήμερο που έρχεται. Ο Βίκτορ Κλαβέρ ήταν ένας από τους κορυφαίους φόργουορντ της σεζόν και έχει παραστάσεις κορυφαίου επιπέδου με την Εθνική Ισπανίας. Η έφεσή του στο ριμπάουντ μπορεί να προσφέρει, την ώρα που «προσοχή» πρέπει να επιδείξουν οι αντίπαλοι της Λοκομοτίβ και απέναντι στον σουτέρ Ματ Τζάνινγκ. Φυσικά, ο Κρις Σίνγκλετον, το έτερον ήμισυ του Αντονι Ράντολφ, εδραιώθηκε φέτος ως top ψηλός και η πολύπλευρη απειλή που προσφέρει και τα μακριά του άκρα τον καθιστούν επικίνδυνο για τους αντιπάλους.
Το ρόστερ:
