Εξ αρχής είχε όλες τις προδιαγραφές για να γίνει ένας παίκτης του υψηλότερου επιπέδου. Αθλητικό κορμί, μακρύς για τη θέση του, υψηλό μπασκετικό iq, ικανότητα σε εκτέλεση και δημιουργία, συνέπεια στο παιχνίδι του. Στοιχεία που δεν συναντάς εύκολα σε παίκτες 22 ετών. Εκτός κι αν το όνομά του είναι Τζοέλ Αγιαγί.
Ο Γάλλος γκαρντ πέρασε 4 επoικοδομητικά χρόνια στο Γκονζάγκα, ένα από τα καλύτερα προγράμματα στο NCAA, μαθαίνοντας από... πρώτο χέρι τι θα πει πρωταθλητισμός και υψηλές απαιτήσεις. Οι οποίες αποτέλεσαν το δικό του εισιτήριο για τον «μαγικό κόσμο» του ΝΒΑ.
Και ενώ όλα ξεκίνησαν με καλούς οιωνούς (οι Ουίζαρντς του έδωσαν two-way συμβόλαιο, ακολουθούσε την ομάδα σταθερά), τα πράγματα στην πορεία πήραν διαφορετική τροπή. Πλέον βρίσκεται στην G-League με τους Capital City Go-Go και προσπαθεί να επανέλθει στη μεγάλη σκηνή από εκεί.
Για να γίνει αυτό ξέρει πως έχει πολλή δουλειά. Το αποδέχεται, το αφουγκράζεται και προσπαθεί να δικαιώσει όσους τον πιστεύουν. Έτσι έχει μάθει άλλωστε, να επιστρέφει τα καλά που του συμβαίνουν. Αυτό είναι το δικό του mindset. Κάτι που κατάλαβε και το SDNA μέσα από τη μεγάλη συνέντευξη που παραχώρησε.
Ο Γάλλος γκαρντ μίλησε για όλη τη διαδικασία της φετινής σεζόν, για τα μαθήματα που έλαβε από τον Μπράντλεϊ Μπιλ, την πρόοδο του Κόρεϊ Κίσπερτ, τη συνεργασία με τον Ρούι Χατσιμούρα, τα κίνητρα για να γίνει καλύτερος. Παράλληλα έθεσε τους στόχους του για το μέλλον και αναφέρθηκε σε όσα θέλει να δουλέψει για να γίνει καλύτερος παίκτης σε όλους τους τομείς.
Η κουβέντα άρχισε με έναν σύντομο απολογισμό των όσων έχει βιώσει ως τώρα. Τα οποία δεν είναι και λίγα για έναν rookie. «Η διαδικασία είναι αρκετά ενδιαφέρουσα κι ας έχει κάποια σκαμπανεβάσματα για μένα. Αν λάβω υπόψιν το πώς ξεκίνησε η σεζόν, ήμουν στην προετοιμασία των Ουίζαρντς με two-way συμβόλαιο και ήμουν στα ταξίδια», ανέφερε και πρόσθεσε.
«Στο ξεκίνημα ήταν νέο το επίπεδο και μια νέα διαδικασία εκμάθησης. Ήταν πολύ ενδιαφέρον να μάθω πώς να λειτουργώ σε τέτοια ομάδα. Τώρα στην G-League βρίσκομαι σε μια πολύ καλή ομάδα και παλεύουμε για τον τίτλο. Είναι διδακτική η εμπειρία για μένα μέχρι στιγμής και την ζω στο έπακρον».
Στο NCAA είχε δει την ρομαντική πλευρά του πράγματος. Εκεί που άπαντες έπαιζαν για τον διπλανό τους, για την ομάδα, για την υστεροφημία του σχολείου τους. Τώρα η μετάβαση στο ΝΒΑ έφερε διαφορές σε όλα τα επίπεδα.
Βιώνοντας την άλλη όψη του νομίσματος. «Θεωρώ πως τα πράγματα είναι λίγο πιο.. bussiness εδώ. Ερχόμουν από το Κολέγιο που δεν είχε καμία σχέση με επιχειρήσεις. Τώρα είμαι επαγγελματίας και καταλαβαίνω πως λειτουργούν τα πράγματα. Όλοι παλεύουν να κερδίσουν περισσότερα χρήματα, να παλέψουν για μια θέση στο ΝΒΑ. Είναι απόλυτα κατανοητό και φαίνεται από τον τρόπο που παίζει ο καθένας. Όταν ήμουν στο Κολέγιο δεν ήταν έτσι. Οι σχέσεις με τους ανθρώπους είναι διαφορετική. Αυτό έχω σημειώσει σαν διαφορά μέχρι στιγμής».
Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Ιδίως για έναν παίκτη που τώρα συστήνεται στην μεγάλη σκηνή. Από... νωρίς μπαίνει στο κλίμα και προσπαθεί να βρει τα πατήματά του σε όλους τους τομείς.
Κάτι που έχει τη σημασία του, καθώς η ωρίμανσή του είναι μεγάλη. «Σαν παίκτης είμαι πολύ πιο ώριμος στην ομάδα που είμαι τώρα και στα αποδυτήρια βγαίνει περισσότερο το «εγώ», δεν είναι όπως στο Κολέγιο. Εκεί πέρασα 3-4 χρόνια με πολλούς ανθρώπους ίδιους. Τώρα τα πράγματα κινούνται πολύ γρήγορα και δεν έχει σχέση με το Κολέγιο αυτό. Ο βασικός στόχος είναι η ομάδα», είπε, δίχως να παραλείψει να σημειώσει τις διαφορές στα χρόνια του Κολεγίου με το σήμερα.
«Εμείς κάνουμε καλή δουλειά για να πετύχουμε τους στόχους μας, αλλά αυτό έχει να κάνει κυρίως με το ατομικό στοιχείο. Όλοι οι παίκτες έχουν στόχο να πάνε στο ΝΒΑ και δεν μένουν σε όσα κάνουν στην G-League. Το ομαδικό παραμένει, γιατί στο τέλος της ημέρας μιλάμε για ομάδες. Σε ατομικό επίπεδο καταλαβαίνω να χειρίζομαι σχέσεις. Έχουμε κάθε παιχνίδι που είναι σημαντικό και δεν υπάρχει αυτό που συνέβαινε στο Κολέγιο που μπορούσες να διαλέξεις παιχνίδια. Πρέπει να παίζεις με τον σωστό τρόπο. Είναι πολύ ενδιαφέρον και η δυναμική στα αποδυτήρια έρχεται από παίκτες με πολλές παραστάσεις. Κάποιοι είναι rookies, κάποιοι είναι πιο έμπειροι και αυτό το χειρίζεσαι σταδιακά».
Μέσα από την τριβή με τους Ουίζαρντς και τον Ουές Ανσέλντ έμαθε πράγματα. Κυρίως είδε πώς λειτουργούν τα πράγματα στο υψηλότερο επίπεδο και σε μια ομάδα που έχει σταθερά υψηλές βλέψεις. Για τον ίδιο ήταν ένα μεγάλο σχολείο η προετοιμασία φέτος.
Από την οποία μόνο κέρδη αποκόμισε. «Το ξεκίνημα της σεζόν ήταν πολύ κουλ. Πήγα σε έδρες θρυλικές και ήταν πολύ καλό να έχω μια πρώτη εμπειρία σε τέτοια γήπεδα και να παρατηρώ, να μαθαίνω συμπεριφορές, να μαθαίνω από ανθρώπους που είναι στη λίγκα για χρόνια. Κάνεις λάθη αλλά μαθαίνεις και αυτό ήταν πολύ καλό για μένα. Δεν είχα χρόνο στο ξεκίνημα και το καταλάβαινα. Σε πρώτο πλάνο ήταν η γνώση και το να μάθω πράγματα», ανέφερε επί του θέματος, λίγο πριν στραφεί η κουβέντα στο σημείο αναφοράς των «Μάγων», τον ηγέτη τους, Μπράντλεϊ Μπιλ.
Πραγματικός ηγέτης ο Μπιλ, έμαθα να δουλεύω σε υψηλό επίπεδο μαζί του
Από τον χαρισματικό σκόρερ τα μαθήματα ήταν πολλά. Όχι τόσο από αγωνιστικής πλευράς, όσο -κυρίως- από την συμπεριφορά του έξω από τις τέσσερις γραμμές του παρκέ. «Ο Μπραντ είναι πραγματικός ηγέτης. Ένας άνθρωπος που δείχνει πώς να παίζεις σκληρά και τίποτα δεν είναι εύκολο στη λίγκα. Εγώ βλέπω βλέπω τον Μπραντ να παίζει και καταλαβαίνω ότι θέλει να κερδίζει, θέλει να παίζει σκληρά. Είναι αναστατωμένος όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά και το λέει. Το να είμαι μαζί του και να δουλεύω είναι κάτι που το έκανε εκείνος σε υψηλό επίπεδο και ήταν κάτι που έμαθα γρήγορα από εκείνον», ανέφερε, δείχνοντας το impact του Μπιλ με τον πιο απλό τρόπο.
Δεν ήταν όμως μόνο ο Μπιλ που τον βοήθησε να μπει στο... κλίμα του ΝΒΑ. Η φιλία του με τον Ρούι Χατσιμούρα κρατάει ως και σήμερα, μαθαίνοντας από τον Ιάπωνα αρκετές κρυφές πτυχές του παιχνιδιού.
«Ο Ρούι είναι διαφορετικός. Έχουμε περάσει κάποια χρόνια στο Κολέγιο και έχουμε δουλέψει αρκετά καλοκαίρια μαζί. Πάντα είχα καλή σχέση μαζί του και ήταν εκεί για μένα. Ο Ντένι είναι πολύ ενδιαφέρον τύπος με τον τρόπο που προσεγγίζει το παιχνίδι μέσα κι έξω από το παιχνίδι είναι διαφορετικά τα πράγματα σε σχέση με αρκετούς παίκτες», εξήγησε ο Αγιαγί, λίγο πριν σταθεί σε έναν ακόμα συμπαίκτη του, τον Ραούλ Νέτο.
«Ο Ραούλ ήρθε με εμπειρία στη λίγκα και ανταγωνίστηκε σε υψηλό επίπεδο. Ήταν πολύ καλό για μένα να μιλάω μαζί του. Ήταν κάτι πολύ καλό για μένα να μάθω από αυτούς και να βλέπω να φέρνουν κάτι νέο σταδιακά ο Καθένας προσαρμόζεται και στο τέλος της ημέρας ο καθένας είναι στην ίδια ομάδα», ήταν τα λόγια του.
Μέσα από την φετινή σεζόν οι Ουίζαρντς έδωσαν την ευκαιρία σε έναν ακόμα συμπαίκτη του στους Zags να κάνει το επόμενο βήμα στην καριέρα του. Ο Κόρεϊ Κίσπερτ πήρε τις ευκαιρίες του και πλέον έχει εξελιχθεί σε σταθερό κομμάτι του ροτέισιον. Κάτι που δεν ήρθε από την μία μέρα στην άλλη.
Ο 24χρονος άσος δούλεψε σκληρά για να βρεθεί ως εδώ και τώρα βλέπει τις άπειρες ώρες στο γήπεδο να ανταμείβονται. «Ο Κόρεϊ είναι ένας παίκτης που κάνει πολλά καλά πράγματα. Λατρεύω το πώς ξεκίνησε τη σεζόν και πώς εξελίσσεται. Ίσως στις αρχές να μην είχε χώρο να παίξει, αλλά εκείνος κατάφερε να δημιουργήσει χώρο για τον εαυτό του. Ήρθε ως επιλογή του ντραφτ και έμεινε στο πλάνο του και σταδιακά πήρε λεπτά συμμετοχής. Είναι πολύ καλύτερος τώρα», σημειώνει ο Γάλλος γκαρντ, που δεν παραλείπει να αναλύσει περαιτέρω τον συμπαίκτη του.
«Πάντα είχε αυτοπεποίθηση και πάντα ήξερε πού ανήκει. Ανήκει εκεί και στο παρκέ. Τώρα προσπαθεί να αφήσει το σημάδι του, έχει περάσει το στάδιο προσαρμογής και κάνει αυτό που μπορεί στο παρκέ. Από τότε που χτύπησε ο Μπραντ είναι βασικός και αυτό τον βοηθάει στην εξέλιξή του. Κοιτάζει κάθε λάθος και πώς να το βελτιώσει. Αυτό είναι το καλύτερο για έναν νέο παίκτης», επεσήμανε.
Ο Κίσπερτ έχει το Know how. Δεν είναι όμως ο μόνος, καθώς και ο εκρηκτικός γκαρντ ξέρει πολύ καλά πού θέλει να βαδίσει. «Όπως κάθε νέος παίκτης πρέπει να παίζω σκληρά. Πρέπει να γίνω σπουδαίος αμυντικός για να βρω χρόνο. Στην επίθεση θα πρέπει να διαβάζω κάθε φάση, να είμαι πιο αιχμηρός με τις πάσες μου. Κάθε φορά που πατάς παρκέ για 4-5 λεπτά και το κάνεις συστηματικά αυτό είναι καλό για σένα», εξήγησε λίγο πριν σταθεί στην πρόοδό του με το πέρας των ετών.
Στο ελληνικό κοινό το όνομα του Αγιαγί δεν είναι άγνωστο. Η πρώτη... γνωριμία έγινε το 2019 στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Κρήτης, όπου ήταν ηγέτης της εθνικής ομάδας U18 της Γαλλίας. Οι «τρικολόρ» έδειξαν καλά στοιχεία, τα οποία βοήθησαν τον απόφοιτο του Γκονζάγκα να εξελιχθεί ακόμα περισσότερο.
Μια κατάσταση απολύτως αναμενόμενη. «Το περιβάλλον είναι διαφορετικό τώρα γιατί ανάμεσα στο τουρνουά είχα σεζόν στο Κολέγιο. Κάτι που δεν υφίσταται τώρα. Είμαι στην G-League και το περιβάλλον είναι διαφορετικό. Αυτό που έκανα στην Κρήτη μπορώ να το κάνω και σε αυτό το επίπεδο», επεσήμανε, για να εστιάσει στον τομέα του ηγέτη. Εκεί όπου στην G-League τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά.
«Στο κομμάτι της ηγεσίας υπάρχει ο Γκρεγκ Μονρό στην ομάδα, ένας παίκτης με τεράστια εμπειρία που έχει βιώσει κάθε κατάσταση, ενώ στην Κρήτη είχαμε 19χρονους παίκτες μόνο. Τότε έπρεπε να είμαι πιο ηγετικός. Τώρα έχουμε παίκτες με εμπειρία και γνώση, οπότε κάνω ένα βήμα πίσω εγώ. Κάθε φορά που πατάω παρκέ νιώθω ο ίδιος παίκτης και ότι μπορώ να σκοράρω κάθε φορά. Έχουμε ταλέντο και παίζουμε σε υψηλό επίπεδο».
Δεν βάζω όριο στο παιχνίδι μου
Ο στόχος είναι να παίξει σε υψηλό επίπεδο για χρόνια, δίχως να βάζει όριο στον εαυτό του. «Δεν το έχω σκεφτεί. Κανείς δεν το σκέφτεται για τον εαυτό του. Ο καθένας μπορεί να βάλει ένα όριο, αλλά εγώ σε προσωπικό επίπεδο δεν το σκέφτομαι σε καμία στιγμή», όπως παραδέχτηκε χωρίς περιστροφές.
Την ίδια στιγμή η εθνική ομάδα της Γαλλίας παραμένει στόχος του, όμως αναγνωρίζει πως έχει ακόμα δρόμο μέχρι να βρεθεί στις κλήσεις του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος. Κατανοεί εξάλλου πως ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος και φροντίζει να κρατάει χαμηλά τη μπάλα.
Θέλω να παίξω με την εθνική Γαλλίας στο Eurobasket, αλλά ξέρω πως υπάρχει ανταγωνισμός και πρέπει να γίνω καλύτερος. Ακόμα δεν έχω αποδείξει τίποτα!
«Θα ήταν πολύ καλό να έχω μια κλήση από την εθνική Γαλλίας, αλλά καταλαβαίνω ότι υπάρχει πολύς ανταγωνισμός στην ίδια θέση με μένα. Δεν έχω αποδείξει τίποτα, δεν έχω παίξει σε τόσο υψηλό επίπεδο και υπάρχουν πολλοί παίκτες υψηλού επιπέδου μπροστά μου. Εγώ θα πρέπει να δουλέψω σκληρά για να δείξω ότι ανήκω σε αυτό το υψηλό επίπεδο».
Άλλωστε όπως παραδέχεται «θέλω να αποδείξω ότι ανήκω σε αυτό το επίπεδο, όποια κι αν είναι η κατάστασή μου. Θέλω να το κάνω συστηματικά. Δεν κοιτάω μακριά, αλλά θέλω να γίνω NBAer και να φέρω ό,τι θέλει η ομάδα σε συστηματική βάση».
Τα κίνητρά του είναι πολλά. Δεν βάζει ταβάνι, δεν βάζει όριο, δεν πιέζει τον εαυτό του να γίνει κάτι που δεν θα μπορούσε να ήταν. Αντιθέτως εμπιστεύεται τη δουλειά του και φροντίζει μέσα από αυτή να κερδίζει πράγματα.
Το επίπεδο αυτοπεποίθησης είναι ιδιαιτέρως υψηλό για τον ίδιο σε κάθε βήμα του. Εντός κι εκτός παρκέ. «Νιώθω ότι μπορώ να κάνω τα πάντα στο παρκέ, δεν λέω ότι μπορώ να κάνω κάτι καλύτερα. Το σουτ και η άμυνα θέλω να τα βελτιώσω, γιατί είναι το... εισιτήριο για να βρεθείς στο ΝΒΑ. Οπότε, αν μπορούσα να διαλέξω δύο πράγματα, θα έμενα σε αυτά για να τα δουλέψω και να τα βελτιώσω».
Ποιος είναι όμως ο μεγάλος στόχος του; Ο πλέον προφανής. «Ο στόχος είναι να βρεθώ στο ΝΒΑ και να μείνω στο ΝΒΑ. Έχω υπομονή και συνεχίζω να δουλεύω οπότε μένω σε όσα κάνω και έχω το κίνητρο για να γίνω παίκτης ΝΒΑ», τονίζει.
Για το τέλος θέλησε να γράψει εκείνος τον επίλογο. Καθώς τώρα χτίζει την καριέρα του και μετέπειτα την κληρονομιά του. Κοιτάζοντας πολύ ψηλά κάθε στιγμή. «Θέλω να με θυμούνται σαν έναν παίκτη που έκανε τα πάντα στο παρκέ και μπορούσε να προσαρμοστεί σε κάθε συνθήκη. Αυτό ήταν το δυνατό μου σημείο και θέλω να με θυμούνται γι αυτό.
Σαν άτομο θέλω να συνεχίσω να εξελίσσομαι και να μην αφήσω τον εαυτό μου να αλλάξει ανάλογα τις καταστάσεις. Θέλω να μείνω ο ίδιος και να συνεχίσω να δουλεύω».