Το ότι δεν πρέπει να βγαίνουν συμπεράσματα από τη pre-season είναι δεδομένο. Η περίοδος της προετοιμασίας είναι αρκετά ιδιαίτερή και ακόμη πιο ιδιαίτερη για μια καινούργια ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός. Κυριολεκτικά καινούργια, από την αρχή μέχρι το τέλος της. Νέος head coach, νέοι βοηθοί, νέοι γυμναστές. Ο κάθε γυμναστής έχει το δικό του προγραμματισμό και το δικό του τρόπο δουλειάς. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι ακόμη και για τους περσινές αθλητές του Παναθηναϊκού είναι μια νέα εμπειρία και καινούργια πράγματα για δουλειά.
Καταλαβαίνω, ότι οι περισσότεροι από εσάς δεν ενδιαφέρεστε για το συγκεκριμένο κομμάτι, αλλά πρέπει να καταλάβει και ο τελευταίος ότι δεν γίνεται να κριθεί ΚΑΜΙΑ ομάδα ανά το κόσμο από το Σεπτέμβρη. Οι παίκτες ψάχνουν τον εαυτό τους, τα κορμιά είναι βαριά, αλλά κυρίως οι προπονητές αναζητάνε τα καλύτερα δυνατά σχήματα και δουλεύουν συνεχώς καταστάσεις προσπαθώντας να έχουν το κάθε παίκτη ικανοποιημένο. Ικανοποιημένο σε θέμα ατομικής και ομαδικής βελτίωσης. Γιατί ακόμη και στα φιλικά, όταν ένας παίκτης δεν παίζει, καταλαβαίνουμε ότι δημιουργεί γκρίνια.
Υπομονή λοιπόν…
Όσον αφορά το παιχνίδι με τη Ζενίτ ο Παναθηναϊκός εμφανίστηκε ιδιαίτερα βελτιωμένος, αλλά όπως και με το φιλικό με τον Απόλλωνα έδειξε τα ίδια δείγματα με μεγαλύτερη ένταση και συνέπεια.
Πρέπει φυσικά να ευχαριστήσουμε φυσικά, το χρήστη του youtube «σε γνώρισα από παιδί μικρό» που μαγνητοσκόπησε την αναμέτρηση και μας έδωσε τη δυνατότητα, να το παρακολουθήσουμε και να το αναλύσουμε.
Πάμε να δούμε αναλυτικά:
Συνδυαστικές άμυνες στο pick-n-roll
-
Ο coach Πρίφτης έδειξε για μια ακόμη φορά τη διάθεση η ομάδα του να πιέσει, αλλά κυρίως να μην δημιουργήσει ανισορροπία. Με τους Πέρι και Μέικον παρόντες, ειδικά στα εισαγωγικά pick-n-roll η βασική άμυνα ήταν high flat. Ακριβώς επειδή είναι γκαρντ με χαμηλό μέγεθος ήταν πιο εύκολο για αυτούς να περνάνε πάνω από το screen και ο ψηλός να βυθίζεται μαζί με το δικό του παίκτη. Υπήρχε πάντα ο παίκτης που έκανε βοήθεια και ανάκτηση από τη δυνατή πλευρά. Ο Παναθηναϊκός ρίσκαρε με αυτό το τρόπο τα μακρινά σουτ, αλλά προστάτευε τη ρακέτα του και δεν εμφάνιζε τις αδυναμίες των Αμερικανών του.
-
Από εκεί και έπειτα από τη δεύτερη δράση είδαμε ξανά από το «3» έως το «5» να γίνεται μονή αλλαγή, καθώς δεν υπήρχε το πρόβλημα ανισορροπίας. Ελάχιστες φορές ο Παναθηναϊκός είχε πρόβλημα στο αμυντικό ριμπάουντ και μιλάμε φυσικά για μια αθλητική και με καλό μέγεθος ομάδα.
-
Παράλληλα έπαιξε over & under the hedge κυρίως στα πλάγια pick-n-roll. Πιο συγκεκριμένα το under the hedge δεν δίνει τη δυνατότητα στο χρήστη να δημιουργήσει ρήγμα ανάμεσα(=split) και δυσκολεύει το κόψιμο του ψηλού.
-
Είδαμε ξανά, αλλά σε μεγαλύτερο εύρος τη τριπλή αλλαγή με Μέικον και Πέρι μέσα, ώστε να μην δημιουργηθεί εσωτερικό mismatch.
-
Τέλος με ψηλές πεντάδες έγιναν μονές αλλαγές με βοήθεια από τη δυνατή πλευρά σε κάθε εξωτερικό mismatch και προσπάθεια διείσδυσης.
-
Να μην ξεχάσω να αναφέρω την παγίδα και την επιμονή να μείνει και ο χρήστης και ο Παπαγιάννης στη μπάλα στις τελευταίες κατοχές της Ζενίτ, ώσπου η μπάλα έφυγε από τα χέρια του Napier.
Man to Man Press
Ο Παναθηναϊκός αποκτάει τη δική του ταυτότητα στο αμυντικό κομμάτι. Σε ένα ακόμη παιχνίδι πίεζε σε όλο το γήπεδο καθ’ όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης μετά από κάθε επαναφορά. Man to man press σε όλο το γήπεδο με σκοπό σε πρώτη φάση την πίεση στη μπάλα και στο να χαλάσει το παιχνίδι των αντιπάλων στα πρώτα δευτερόλεπτα της επίθεσης. Σε δευτερεύοντα σκοπό, επιθυμούσε κάποια αδράνεια και κλέψιμο για γρήγορη κατοχή και καλάθι. Δεν είδαμε αυτή τη φορά το 1-2-2 press με τον Οκάρο στο πρώτο άξονα.
Απομόνωση από το High Post
Μια κατάσταση που είδαμε αρκετά με τον Απόλλωνα Πάτρας είναι το guard-forward screen(συνήθως «1» με «3», αλλά με τη Ζενίτ είδαμε και «1» με «4»), όπου ο screener έκανε pop out και η άμυνα αντιδρούσε με μονή αλλαγή. Ο Παναθηναϊκός άγγιζε τη μπάλα στο screener, όπου έκανε επίθεση από το high post με πλάτη στο καλάθι. Ο σκοπός εδώ ήταν πολύπλευρος:
-
Αφενός ο coach Πρίφτης θέλει να φτάσει τη μπάλα στο ζωγραφιστό με κάθε τρόπο, ακόμη και αν ξεκινήσει η επίθεση από το high post.
-
Αφετέρου με κάθε paint touch, η άμυνα θα αναγκαστεί να μαζέψει στις περισσότερες περιπτώσεις, ειδικά όταν υπάρχει υψομετρικό mismatch.
-
Είπαμε και στο προηγούμενο άρθρο, πως η επιθετική ισορροπία δημιουργείται με επίθεση από μέσα προς τα έξω.
-
Επίσης να χτυπήσει ένα συγκεκριμένο ευάλωτο αμυντικό.
-
Παράλληλα οι βοήθειες από το κέντρο του γηπέδου είναι πολύ δύσκολο να έρθουν καθώς είναι εύκολο να δημιουργήσουν αδράνεια.
-
Παράλληλα ο Παναθηναϊκός έχει αθλητές με καλό ενδιάμεσο σουτ παίζοντας με πλάτη στο καλάθι(βλ. Παπαπέτρου).
Αυτή τη φορά το είδαμε με Κασελάκη δύο φορές και Τζέρεμι Έβανς μια. Παράλληλα όσο αυτή η δράση είχε αποτέλεσμα, τα γκαρντ των «πρασίνων» έβρισκαν σκορ απέναντι στην αλλαγή.
Υπομονή, διάβασμα και καλή κυκλοφορία
Αυτό που μου έκανε εντύπωση στο φιλικό με τον Απόλλωνα ήταν η υπομονή στην επίθεση των «πρασίνων». Αναζητούσαν το mismatch και φυσικά το να ακουμπήσουν τη μπάλα στο ζωγραφιστό, είτε φτάνοντας εκεί από παιχνίδι με πλάτη, είτε μέσα από split.
Σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να δημιουργήσει ρήγμα απέναντι στην επιθετική άμυνα της Ζενίτ(=hedge out). Τα γκαρντ έπαιρναν πολύ σωστές και γρήγορες αποφάσεις. Δεν βιάζονταν να ακουμπήσαν τη μπάλα στο short roll. Είχαν καλές αποστάσεις, αλλά κυρίως όταν η μπάλα έφτανε από μέσα προς τα έξω υπήρχαν 7 στις 10 φορές καλές προϋποθέσεις για σουτ. Είτε γινόταν extra πάσες, είτε κάποιο split πάνω στη close out άμυνα.
Ο Παναθηναϊκός φέτος θα είναι πιο σκληρός από ποτέ στην άμυνα και παράλληλα θα δούμε πολύ καλό passing game, όπως όρισε ο coach Δημήτρης Πρίφτης στη συνέντευξη τύπου.
Υ.Γ Η επίδραση του Οκάρο Γουάιτ στο επιθετικό ριμπάουντ θα είναι καθοριστική τη φετινή χρονιά.
