Το είχαμε κατανοήσει σε σημαντικό βαθμό από την περυσινή χρονιά, επιβεβαιώνεται και φέτος από το ξεκίνημα. Η ΑΕΚ στην εποχή του Νίκολιτς δεν είναι μια ομάδα που ψάχνει στα τυφλά, αναζητά νεφελώδεις τρόπους να επικρατήσει στο γήπεδο, μας αιφνιδιάζει με παίκτες που παίζουν σε άλλες θέσεις ή περίεργους σχηματισμούς. Η Ενωση σε αυτόν τον ένα και κάτι χρόνο είναι μια ομάδα που έχει βασικές αρχές του σύγχρονου ποδοσφαίρου, πορεύεται με αυτές και βρίσκει λύσεις απέναντι σε κάθε ζητούμενο.
Γι’ αυτό σας έλεγα και μετά το πρώτο φιλικό στην Ολλανδία, αλλά και τώρα, πως στην δική μου ζυγαριά είναι όταν υπάρχει ένταση στα παιχνίδια και τσιτώνουν οι παίκτες. Γιατί η ΑΕΚ έχει μάθει να παίζει στα κόκκινα, να έχει μεγάλη ένταση στο παιχνίδι και να παίζει για τη νίκη και όχι για την χαρά του αθλήματος. Αυτό κάποιες φορές θα φέρει και μανουρίτσες και στιγμές έντασης, όπως αυτές που την άφησαν με παίκτη λιγότερο. Και μόνο τυχαίο δεν είναι πως η ΑΕΚ αντέδρασε και έβγαλε αντανακλαστικά στην ήττα.
Στο φινάλε αυτού του πρώτου σταδίου προετοιμασίας, δεν γίναμε ιδιαίτερα σοφότεροι. Επιβεβαιώθηκαν πολλά απ’ όσα γνωρίζαμε, παρέμειναν κάποια μεγάλα ερωτηματικά, φαίνεται πως η ΑΕΚ έχει τις βάσεις για να προχωρήσει με επιτυχία και στην επόμενη χρονιά, έχοντας ως πρώτο και σημαντικότερο στόχο την κατάκτηση του πρωταθλήματος, κυπέλλου, σούπερ καπ και βέβαια την επιστροφή στην ευρωπαϊκή ελίτ. Εγιναν κάποιες δοκιμές, τώρα που φτάνει χρονικά η τελική ευθεία πριν την έναρξη της σεζόν, θα υπάρξουν αποφάσεις και συγκεκριμένες κινήσεις.
Τα συμπεράσματα
Συμπέρασμα πρώτο: η ΑΕΚ έχει έναν κορμό παικτών που κατέκτησαν το πρωτάθλημα την περυσινή σεζόν, που έχουν εξαιρετικό βαθμό ομοιογένειας και μεγάλη ποιότητα. Όταν βλέπεις τον Κοϊτά να περνά πάνω από τους αντιπάλους του, τον Βάργκα να είναι σημείο αναφοράς στην επίθεση και το απροσπέλαστο δίδυμο στόπερ στην άμυνα, τότε κατανοείς εύκολα πως η ΑΕΚ έχει την βάση για να πορευθεί.
Συμπέρασμα δεύτερο: οι παίκτες που ήρθαν αυτό το καλοκαίρι, έστω και εάν συζητάμε για ποιοτικούς ποδοσφαιριστές όπως ο Κάιρινεν και ο Ζούμπκοφ, χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν στις ανάγκες του παιχνιδιού που επιθυμεί ο Νίκολιτς και να βρουν «χημεία» με τους υπόλοιπους και να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα. Αναμενόμενο, όσο μεγάλη ποιότητα και αν υπάρχει.
Συμπέρασμα τρίτο: σε αυτό το στάδιο της σεζόν, έπειτα από μια σκληρή προετοιμασία που έχει ορίζοντα το σύνολο της επόμενης χρονιάς και όχι απλά φρεσκάδα άμεσα όπως συνέβη πέρυσι, είναι λογικό να υπάρχει κόπωση και βαριά πόδια και ακόμα πιο λογικό, ο Νίκολιτς να στηρίζεται στον κορμό της περυσινής σεζόν και τους παίκτες που έχουν καλό επίπεδο συνεννόησης.
Συμπέρασμα τέταρτο: είναι οφθαλμοφανές, πως το μέγιστο ερωτηματικό αφορά τη μεσαία γραμμή. Απόλυτα λογικό, από την στιγμή που δεν υπάρχει πια Πινέδα και αυτό συνιστά τη μεγάλη πρόκληση για την ΑΕΚ, να βρει τρόπους να καλύψει την απώλεια που έχει σε ένταση, σε ταχύτητα, σε κουβάλημα μπάλας, στην ηγετική προσωπικότητα που έδινε ο Μεξικανός.
Συμπέρασμα πέμπτο: είναι πολύ ζόρικη και επίπονη για την ΑΕΚ η διαδικασία που αφορά την είσοδο παικτών νεαρής ηλικίας σε υψηλό επίπεδο, με όσα λάθη και αστοχίες υπήρξαν στο παρελθόν και όσα ζητήματα εμφανίζονται ακόμα σε θέματα επιλογών. Αρα, μοιραία οι λύσεις είναι περιορισμένες και είναι μεγάλη υπόθεση με αυτήν την περίεργη απόφαση για δύο μικρούς, να υπάρχουν έστω Καλοσκάμης και Αλεξίου.
Περί μεταγραφών
Η ΑΕΚ ξέρει καλά που βρίσκεται. Γνωρίζει άριστα ποιες είναι οι ανάγκες της και αυτές αφορούν τρεις βασικές θέσεις: ποιοτικό στόπερ, που θα βάλει ακόμα μεγαλύτερο συναγωνισμό για τις επιλογές του προπονητή, κλασάτο χαφ που θα καλύψει το τεράστιο κενό του Πινέδα και ακραίο επιθετικό, που θα κλείσει το καρέ με Κοϊτά, Ζούμπκοφ και Κουτέσα. Ο Νίκολιτς έκανε λόγο για δύο προσθήκες από το ξεκίνημα και εκτιμώ, πως η ΑΕΚ θα έχει όλες τις λύσεις στο τελικό μοντάρισμα της ομάδας.
Και επειδή φαντάζει αέναη αυτή η κουβέντα για τα ακραία μπακ, είναι σημαντικό να κατανοήσουν άπαντες πως πέραν από το τι λέω εγώ, εσύ ο άλλος, το σημαντικό είναι τι θέλουν οι υπεύθυνοι του σχεδιασμού. Φαίνεται, πως όσα είδαν δεν άλλαξαν την εκτίμηση τους. Ο Γκεοργκίεφ θα δοκιμαστεί περισσότερο από εδώ και πέρα ως δεξί μπακ, ο Χριστακόπουλος θα υπάρχει ως η πιο ενδιαφέρουσα επιλογή μικρού. Αριστερά επίσης, παρά την προβληματική εικόνα του Πενράις, το θέμα δεν ανοίγει. Αν θα ανοίξει, θα είναι σε συνάρτηση με όσα θα βγάζουν στο γήπεδο. Αλλά γίνεται φανερό, πως στην ΑΕΚ εκτιμούν πως ο άξονας είναι εκείνος που έχει τη μεγαλύτερη σημασία.
