«Η ατμόσφαιρα ειδικά σήμερα ήταν απίστευτη», είπε αρχικά η κορυφαία Ελληνίδα τενίστρια. «Ο κόσμος απολαμβάνει πάρα πολύ αυτό που βλέπει και τον βλέπω με πόση αγάπη και όρεξη με υποστηρίζει. Νιώθω μια αυθεντική ενέργεια όταν είμαι μέσα στο γήπεδο. Θα επαναλάβω αυτό που είπα και πριν σχετικά με το άγχος και την ένταση: κάθε φορά που πιέζομαι, αν κοιτάξω σε μια γωνία, βλέπω έναν δικό μου άνθρωπο. Είτε είναι η μητέρα μου, είτε τα παιδιά από το γυμναστήριο, είτε οι φίλοι μου και η ομάδα μου. Ακόμα και κάποιον άγνωστο να δω να με υποστηρίζει και να χαίρεται ειλικρινά μαζί μου, λειτουργεί εξαιρετικά αγχολυτικά».
Για το αν θα είναι αυτός ο μεγαλύτερος τελικός της καριέρας της: «Ξεκάθαρα, δεν το συζητώ. Στην αρχή της εβδομάδας δεν το φανταζόμουν καν, καθώς ήμουν κουρασμένη και υποσυνείδητα υπήρχε κάποιο άγχος. Νομίζω όμως ότι η διαχείριση που έκανα ήταν η καλύτερη δυνατή. Ελπίζω να συνεχίσω έτσι και αύριο. Με την εμπειρία που έχω και το τένις που παίζω αυτή τη στιγμή, δεν βρίσκω τον λόγο να μην παρουσιάσω το ίδιο καλό επίπεδο, παρόλο που ένας τελικός είναι πάντα δύσκολος».
Για το γεγονός ότι και ο Στέφανος Τσιτσιπάς θα παίξει αύριο σε τελικό (Γκστάαντ): «Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον Στέφανο που έφτασε στον τελικό σε ένα τουρνουά με πολύ δύσκολους παίκτες και ιδιαίτερες συνθήκες, καθώς το υψόμετρο κάνει το παιχνίδι απαιτητικό. Πάντα πίστευα ότι ανήκει εκεί και σιγά-σιγά βρίσκει ξανά τον εαυτό του και τα πατήματά του. Είναι πολύ καλό σημάδι το ότι παίζουμε και οι δύο τελικό την ίδια ημέρα. Στο παρελθόν, όταν είχα πάρει τον πρώτο μου τίτλο στο Ραμπάτ, είχε κερδίσει και εκείνος στο Εστορίλ. Βαδίζουμε μαζί σε πολλά πράγματα και ήρθε η ώρα το ελληνικό τένις και το ελληνικό δίδυμο να επιστρέψει εκεί που του αξίζει».
Για το αν πρόκειται να αντιμετωπίσει το παιχνίδι ως άλλον ένα τελικό ή κάτι διαφορετικό: «Όπως είπα και μέσα στο γήπεδο, αύριο θα είναι μια γιορτή, πραγματικά έτσι αισθάνομαι. Δεν λέω ότι δεν θα έχω άγχος, αυτό είναι απόλυτα λογικό. Σήμερα ήμουν πολύ αγχωμένη πριν το ματς επειδή αντιμετώπισα μια παίκτρια που δεν είχα ξαναπαίξει και σε τέτοιες καταστάσεις δεν ξέρεις τι να περιμένεις.
Όμως, θα είναι μια πανέμορφη στιγμή. Μακάρι να μπορέσω να κερδίσω, όχι τόσο για μένα, αλλά επειδή είναι όνειρό μου να πάρω έναν τίτλο μπροστά στην οικογένειά μου, τη γιαγιά μου, τους δικούς μου ανθρώπους και τον Κωνσταντίνο. Κάποιοι από αυτούς με βλέπουν συνήθως από μακριά, οπότε το να με δουν από κοντά θα είναι κάτι μοναδικό».
Για την προετοιμασία της ενόψει του τελικού και για το αν θα παρακολουθήσει τον άλλον ημιτελικό: «Όχι, δεν θα τον δω, έχω πολλά πράγματα να κάνω. Για σήμερα δικαιούμαι να απολαύσω το αποτέλεσμα. Από αύριο το μεσημέρι, αφού περάσει το πρωί που είναι αφιερωμένο στη χαλάρωση με freddo στο μπαλκόνι και πρωινό, θα πάω στο στάδιο για ζέσταμα και θα συγκεντρωθώ στον τελικό. Όσο περισσότερο το σκέφτεσαι, τόσο πιο κουραστικό γίνεται. Αύριο είναι ημέρα γιορτής και θέλω απλώς να το απολαύσω μαζί με όλο τον κόσμο».
Για το μπρέικ που δέχτηκε στο 5-4: «Η αντίπαλός μου έπαιξε μερικούς καλούς πόντους και έβαλε μπάλες μέσα. Νομίζω ότι και εγώ ξέφυγα λίγο από την τακτική μου, καθώς μερικές φορές το μυαλό προτρέχει και σκέφτεσαι πώς θα τελειώσει το ματς. Το πιο σημαντικό όμως ήταν το bounce back που έκανα στο επόμενο γκέιμ, όπου πέτυχα αμέσως το μπρέικ. Εκεί είπα μέσα μου ότι είμαστε πλέον locked in και πάμε να κάνουμε hold για να πάρουμε το γκέιμ».
Για το αν η αντίδρασή της θα ήταν ίδια αν δεν έπαιζε στην Αθήνα: «Ίσως ναι, ίσως και όχι. Σίγουρα βοήθησε η στήριξη του κοινού, αλλά αν δεν μπορείς να βρεις τη δύναμη από μόνος σου, δεν γίνεται τίποτα. Όσο και να σε υποστηρίζουν, αν εσύ αρνείσαι να ξεχάσεις τι έγινε και να κάνεις move on, δεν προχωράς. Αυτό πρέπει να γίνει σε κλάσματα δευτερολέπτου. Ήμουν πιο καλά πνευματικά στο επόμενο game και αυτό ήταν το κλειδί, καθώς εκεί ένιωσα ότι η αντίπαλος παραδόθηκε, οπότε εξελίχθηκε σε μια win-win κατάσταση».
