Η φετινή σεζόν είναι η τέταρτη του Σάσου Σαλίν στα Κανάρια Νησιά με τη φανέλα της Τενερίφη. Από το 2019 έως και σήμερα, ο 31χρονος άσος έχει χτίσει τη δική του πορεία στα παρκέ, σε σταθερές βάσεις και με όπλο τη σκληρή δουλειά. Αυτή άλλωστε τον βοηθάει ώστε να βρίσκει συμβόλαια στο κορυφαίο επίπεδο του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Πλέον ετοιμάζεται για ακόμα μια σεζόν υψηλών απαιτήσεων υπό τις οδηγίες του Τσους Βιντορέτα. Εκείνος όμως ξέρει καλά τον ρόλο του, αλλά και όσα περιμένει ο Ισπανός κόουτς από εκείνον μέσα στις τέσσερις γραμμές του παρκέ. Όπως και ο ίδιος ξέρει τι να περιμένει από τον εαυτό του.
Ερχόμενος με... φόρα από το Eurobasket 2022, όπου η Φινλανδία έφτασε στα προημιτελικά του, ο Σαλίν θέλει κι άλλες επιτυχίες φέτος. Κάτι που παραδέχτηκε στην συνέντευξη που παραχώρησε στο SDNA. Όπου μίλησε για αρκετά θέματα. Από την πορεία του στην Γκραν Κανάρια και τη σημασία του να είναι πιστός σε μια ομάδα, μέχρι την εθνική Φινλανδίας, τον Λάουρι Μάρκανεν και τον... Μίκα Χάκινεν!
Είναι νωρίς στη σεζόν, αλλά ποια είναι η νοοτροπία που έχετε τη φετινή σεζόν;
«Έχουν πολλούς παίκτες που παίζουν για χρόνια στην Τενερίφη. Ξέρουμε την κατάσταση. Θέλουμε να κερδίσουμε, ειδικά στο BCL είναι στόχος να πάμε καλά. Πνευματικά θέλουμε να είμαστε σε καλό επίπεδο. Ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε. Είμαστε λίγο πιο μεγάλοι τώρα, είναι λίγο προφανές. Όσο μένουμε υγιείς μπορούμε να πετύχουμε πολλά. Προσπαθούμε να μένουμε συγκεντρωμένοι κάθε μέρα».
Την περασμένη σεζόν είχατε πολύ καλή πορεία, φτάσατε στην κατάκτηση του BCL. Τι μάθατε από την περσινή πορεία σας και τι είναι αυτό που θέλετε να κουβαλήσετε από πέρυσι;
«Το BCL είναι δύσκολη διοργάνωση και τώρα ετοιμαζόμαστε για την 2η αγωνιστική του ομίλου. Είδαμε ομάδες όπως η Καρσίγιακα να είναι δυνατές. Πρέπει κάθε μέρα να είμαστε έτοιμοι να παίξουμε. Θα έχουμε πολλά ταξίδια και φέτος. Δεν θα είναι εύκολο, αλλά έχουμε εμπειρία. Όλοι ξέρουν τι μπορούμε να κάνουμε και θα παλέψουμε γι αυτό».
Βρίσκεστε στην Ελλάδα για ένα παιχνίδι απέναντι στο Περιστέρι. Έχοντας δει την ομάδα φέτος τι είναι αυτό που περιμένετε;
«Είχαμε παιχνίδι το Σάββατο και από την Κυριακή είμαστε στο δρόμο. Κάναμε προπόνηση εδώ. Έχουμε δει λίγα πράγματα προφανώς. Έχουν ταλέντο και ο Σπανούλης έχει χτίσει ένα πολύ καλό γκρουπ, που είναι επικίνδυνο. Σε αυτό ξεχωρίζουν ο Ντένμον και ο Φρανσίσκο, που πέρυσι έπαιζε στην Μανρέσα. Δεν θα είναι εύκολο σε καμία περίπτωση, θα πρέπει να κάνουμε καλό παιχνίδι».
Πόσο παράξενο είναι να αντιμετωπίζεις τον Βασίλη Σπανούλη από μια άλλη θέση στην οποία βρίσκεται τώρα;
«Είναι λίγο περίεργο. Έχουμε τεθεί αντιμέτωποι στα γήπεδα κάποιες φορές. Έτσι είναι ο κύκλος ενός αθλητή. Τώρα έχει ξεκινήσει καριέρα ως προπονητής και θεωρώ πως μπορεί να τα πάει περίφημα».
Στο δικό σου μυαλό υπάρχει η σκέψη της προπονητικής;
«Δεν θα το έλεγα. Δεν έχω αυτή τη νοοτροπία ή αυτό το σκεπτικό. Ίσως να προπονούσα νεαρά παιδιά και να έδινα πράγματα σε αυτούς. Αλλά όχι σε τόσο... σοβαρό επίπεδο».
Από τον κόουτς Βιντορέτα τι έχεις μάθει ως ώρας;
«Είναι ένας από τους καλύτερους προπονητές στην Ευρώπη, σίγουρα. Μου αρέσει πολύ να παίζω για εκείνον. Δίνει πάντα πολλές επιλογές στους παίκτες του, ιδίως στους σουτέρ. Εγώ που δεν έχω πολύ ώρα τη μπάλα στα χέρια χρειάζομαι το σύστημα και εκείνος με τη σειρά του με κάνει να νιώθω άνετα στο γκρουπ. Είναι σπουδαίος και σε εμπιστεύεται όταν είσαι ελεύθερος».
Είναι τέτοια η σχέση σας πλέον που να μπορείτε να επικοινωνείτε με τα... μάτια;
«Ναι φυσικά. Όχι μόνο με τον προπονητή. Υπάρχουν παίκτες όπως εγώ ο Μαρσελίνιο, ο Σερμαντίνι, που έχουμε χτίσει τη χημεία μας, υπάρχει ο Ντόορνεκαμπ που είναι έμπειρος και αυτό μας βοηθάει πολύ».
Επιστρέφοντας στα της Τενερίφη;, πόσο καλή είναι η ομάδα τη φετινή σεζόν, κατά τη δική σου οπτική;
«Λίγο καλύτερη σε σχέση με πέρυσι. Πέρυσι κερδίσαμε το BCL και ήμασταν η καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης. Φέτος. είμαστε ακόμα πιο επικίνδυνοι ως ομάδα. Κάναμε κινήσεις στο ρόστερ, έχουμε καλούς και ταλαντούχους παίκτες που έδεσαν με τον κορμό που έχουμε».
Έχοντας τον ρόλο του σουτέρ, μιλώντας σε γενικότερο πλαίσιο, τι είναι αυτό που κάνει έναν παίκτη συνεπή σκόρερ από την περιφέρεια;
«Πολλή προπόνηση φυσικά. Έχει να κάνει και με την αυτοπεποίθηση ωστόσο, πρέπει να πιστεύεις και να εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου πρώτα απ' όλα. Πρέπει να εμπιστεύεσαι και τους συμπαίκτες σου. Κάποιες φορές θα πάρεις και άσχημα σουτ, θα γίνει σε ένα ματς. Θα πρέπει να το ξεπερνάς. Εγώ σε αυτή τη φάση της καριέρας μου νιώθω πολύ άνετα και με βοηθάει πολύ. Είναι μικρές πτυχές που βοηθούν. Επίσης πρέπει να έχεις το ένστικτο του σκόρερ».
Νιώθεις την ίδια αυτοπεποίθηση παίζοντας για την εθνική Φινλανδίας και την ίδια με την Τενερίφη;
«Το νιώθω. Με την εθνική είμαστε πολλά χρόνια το ίδιο γκρουπ, αν και έχουμε αλλάξει λίγο τα τελευταία χρόνια, αλλά παραμένει πολύ οικείο το γκρουπ. Το συνηθίζεις και νιώθεις πολύ άνετα. Το ίδιο αίσθημα έχω και με την Τενεριφη πλέον, παίζοντας για 4η σεζόν».
Ως Φινλανδός που αγωνίζεται στην κορυφαία λίγκα της Ευρώπης, ποιο είναι το συναίσθημα, ξέροντας ότι εκπροσωπείς τη χώρα σου;
«Πάντα είναι όνειρο για μένα να παίξω στην εθνική. Παίζοντας για πολλά χρόνια στην Ευρώπη έχω ένα στάτους, αλλά πάντα είναι τιμή να παίζω για την χώρα μου, το μπάσκετ της Φινλανδίας είναι μεγάλο κομμάτι της ζωής μου. Έφυγα 19 ετών από το σπίτι, δεν θα μπορούσα να το είχα πετύχει χωρίς την εθνική».
Με την δυναμική που έχετε αποκτήσει, θεωρείς πως είστε μια ανερχόμενη δύναμη;
«Έχουμε πολύ ταλέντο. Η ομάδα έχει αλλάξει, ήρθαν πολλοί νέοι παίκτες, οι παλαιότεροι αποσύρονται. Είμαι ο μεγαλύτερος πλέον και είμαι 31. Αυτό λέει πολλά. Έχουμε πολλά νέα prospects. Έχουμε δυνατότητες και μπορούμε να γίνουμε μια δύναμη στην Ευρώπη».
Πλέον η Φινλανδία έχει και έναν από τους καλύτερους παίκτες της Ευρώπης, τον Λάουρι Μαρκάνεν. Τι είδους πολυτέλεια είναι να έχεις έναν τέτοιο συμπαίκτη;
«Κάνει το παιχνίδι μου πιο εύκολο. Ως απειλή στην επίθεση, με το μάκρος και την ικανότητα να κινείται στο γήπεδο είναι κάτι το εκπληκτικό. Όλοι το είδαν και θεωρώ πως θα μπορούσε να είναι στην κορυφαία πεντάδα του Eurobasket. Αυτό τον κάνει ακόμα πιο πεινασμένο και ταυτόχρονα έκανε και τους γύρω του καλύτερους. Είναι σπουδαίος παίκτης».
Εάν έκανες μια πρόβλεψη για τη σεζόν του στους Γιούτα Τζαζ, ποια θα ήταν αυτή;
«Είναι κοντά στο να γίνει σούπερ σταρ. Έχει την ικανότητά γι αυτό. Οι Τζαζ χτίζουν ομάδα γύρω του και έχει περισσότερο χώρο γι αυτό. Εάν μείνει υγιής και δεν έχει κάποια άσχημη στιγμή, θα το καταφέρει».
Ο επόμενος Φινλανδός NBAer είναι ο Μίρο Λιτλ;
«Το ελπίζω! Είναι στις ΗΠΑ και θα βρίσκται στο Baylor. Έχει τις ικανότητες σωματικά και είναι νεαρός. Είναι 18 ετών και είναι ήδη μέλος της εθνικής ομάδας. Έχει δείξει ότι έχει ταλέντο, απλά χρειάζεται 2 χρόνια ακόμα».
Όσον αφορά εσένα, ποια είναι η κληρονομιά που θες να αφήσεις στα παρκέ;
«Δεν είμαι ο πιο ταλαντούχος παίκτης. Έχω ικανότητες να βοηθάω την ομάδα πολύ, είμαι παίκτης που παίζει άμυνα, παίζει για την ομάδα και σουτάρω όποτε χρειάζεται. Είμαι ομαδικός. Προσπαθώ να είμαι πιστός στην ομάδα και σέβομαι πάντα κάθε κομμάτι της διαδικασίας. Στην Τενερίφη είμαι 4 χρόνια ήδη και αυτό με έχει βοηθήσει να καταλάβω καλύτερα κάποια πράγματα».
Ένα εντυπωσιακό στοιχείο για την καριέρα σου είναι πως σε κάθε ομάδα που έπαιξες αγωνίστηκες για 2 χρόνια τουλάχιστον. 5 χρόνια στη Σλοβενία, 2 χρόνια στην Γκραν Κανάρια, 2 χρόνια στην Μάλαγα, 4 χρόνια πλέον στην Τενερίφη. Τι σημαίνει για σένα το να είσαι πιστός στην ομάδα που αγωνίζεσαι;
«Εγώ έχω το σκεπτικό πως δεν πάω σε μια ομάδα απλά για να πάω. Προφανώς είναι δουλειά αυτό που κάνουμε κι εμείς. Ίσως αν παίζεις έναν χρόνο κάπου βγάζεις λεφτά και πας στην επόμενη ομάδα. Αν μένεις σε μια ομάδα όμως πάνω από ένα χρόνο νιώθεις καλύτερα, αποκτάς χημεία με τους γύρω σου. Για παράδειγμα τώρα νιώθω πολύ άνετα στην Τενερίφη και η περσινή κατάκτηση του BCL έκανε πιο εύκολα τα πράγματα για να μείνω. Είμαι πεινασμένος για περισσότερες νίκες. Μου αρέσει αυτό το κομμάτι της δουλειάς».
Πώς θες να σε θυμάται ο κόσμος;
«Πάντα είμαι ο χαρούμενος τύπος και δίνω τα πάντα στο γήπεδο. Είμαι πάντα ο... επιμελητής. Αν με σκέφτεται ο κόσμος ως έναν από τους καλύτερους σουτέρ στην Ευρώπη, θα ήταν πολύ ωραίο για μένα».
Η Φινλανδία έχει τεράστια παράδοση στα μηχανοκίνητα αθλήματα. Από πού πηγάζει αυτή η παράδοση;
«Ίσως στην Φινλανδία οδηγούμε σε πιο δύσκολους δρόμους απ' ότι στην Ελλάδα. Έχουμε χτίσει πλέον μια παράδοση. Ακόμα και εγώ όταν ήμουν μικρός έβλεπα όλα τα γκραν πρι Φόρμουλα 1, κάθε αγώνα WRC και έπαιζα στο Play Station. Είναι στην κουλτούρα μας να έχουμε κάποιον να θαυμάζουμε, όπως τον Μίκα Χάκινεν. Τα μικρά παιδιά έβλεπαν πολύ και ακόμα βλέπουν. Εγώ όταν ήμουν μικρός θαύμαζα τον Γιούχα Κάνκουνεν και φυσικά τον Μίκα Χάκινεν».