Κάντε το εικόνα: σωτήριον (λέμε τώρα) έτος 2000. Στο Σύνταγμα. Ή στην Αριστοτέλους. Ή στην Πλατεία Γεωργίου- σε ένα κεντρικό σημείο μιας μεγάλης ελληνικής πόλης, τέλος πάντων.
Ρεπόρτερ πλησιάζει τον έναν περαστικό μετά τον άλλον και τους ρωτάει αν θεωρούν πως το one-handed backhandαρχίζει να μετράει αντίστροφα και πως θα επικρατήσει αυτό με τα δύο χέρια, αν το serve-and-volley είναι μια έξυπνη τακτική και για άλλες επιφάνειες εκτός από τις χορτάρινες, αν οι baseliners αποτελούν το «αντίδοτο» τους επιθετικούς παίκτες και αν το να χάνεις εύκολα smash στο φιλέ είναι κομματάκι… ντροπιαστικό.
Η αντίδραση της συντριπτικής πλειονότητας των Ελλήνων θα θύμιζε εκείνη την παλιά διαφήμιση του ΟΤΕ: «Στη μάνα σου το είπες;».
Fast forward στο 2023: ο Στέφανος Τσιτσιπάς εδώ και μια γεμάτη τετραετία βρίσκεται στις κορυφαίες θέσεις του κόσμου φλερτάροντας ακόμα και με το απόλυτο Νο1 της ATP, έχει παίξει δύο φορές σε τελικό Grand Slam και έχει κερδίσει 9 τίτλους, σε μια εποχή μάλιστα που οι Big-3 (Φέντερερ, Ναδάλ, Τζόκοβιτς) συνέχιζαν- και οι 2 εξ αυτών εξακολουθούν ακόμα και τώρα- να κάνουν τενιστικά θαύματα.
Πλέον η αντίδραση στο άκουσμα των λέξεων “break” ή “forehand” δεν είναι μια αρμαθιά σκόρδα και ο σχηματισμός ενός αυτοσχέδιου σταυρού με τα δάχτυλα προς την πλευρά αυτού που τις ξεστομίζει, αλλά η κατανόηση.
Η επιρροή του Στέφανου (και, εξυπακούεται, της Μαρίας Σάκκαρη) είναι κάτι παραπάνω από εμφανής στο χτίσιμο μιας άλφα ελληνικής κουλτούρας στο τένις, με το ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο άθλημα ν’ αυξάνεται ραγδαία.
Πάμε, τώρα, στην πιο δύσκολη πίστα: touchdown, quarterback, linebackers, touchback, defensive end και ούτω καθεξής. Όπου «ούτω», εννοούμε το πιο παρατεταμένο «ΕΕΕ;» στα χρονικά της ατόφιας απορίας.
Το NFL δεν είναι απλά κάτι άγνωστο κι ακατανόητο στα μέρη μας, αλλά αποτελεί γρίφο πιο δισεπίλυτο κι από την εικασία του Poincare, που εικάζουμε, από το γκουγκλάρισμα που κάναμε, ότι δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Δεν είναι, δηλαδή, σα να βάζει να πιει ένα ποτήρι νερό κάποιος που τον έχει «αποκηρύξει» η οικογένειά του.
Αυτό, ωστόσο, ενδέχεται ν’ αλλάξει χάρη στον Γιώργο Καρλάφτη: ο Έλληνας παίκτης με την απίστευτη προσωπική ιστορία κατέκτησε τα ξημερώματα της Δευτέρας (13/2) το Super Bowl με τους Κάνσας Σίτι Τσιφς, αυξάνοντας- σύμφωνα με την Ε.Π.Β.Α.Τ.Μ.Μ (Έρευνα Που Βγάλαμε Από Το Μυαλό Μας)- κατά 907% τις αναζητήσεις «Τι στο καλό είναι το American Football;» στη χώρα μας.
Μπορεί να μοιάζει τραβηγμένο, όμως δεν αποκλείεται σε 10-15 χρόνια από σήμερα χάρη στον Καρλάφτη το ενδιαφέρον μας για το NFL να έχει εκτοξευτεί στην τροπόσφαιρα (σκεφτήκαμε να βάλουμε «στην στρατόσφαιρα», αλλά ας είμαστε ρεαλιστές).
Αυτό που δεν αλλάζει είναι πως σε ακόμα ένα άθλημα, ένα λαοφιλέστατο άθλημα (το νο1 σε μια τεράστια χώρα όπως η Αμερική), κάποιος Έλληνας, ο επονομαζόμενος και “Greek Freak του NFL”, βρίσκεται στην κορυφή.
Και μιας και είπαμε “Greek Freak”, ας πάμε και στον ορίτζιναλ: ο Γιάννης Αντετοκούνμπο παραμένει ο κορυφαίος παίκτης του ΝΒΑ αν λάβει κανείς υπόψη και τις δύο πλευρές του παρκέ (άμυνα+επίθεση), κι αυτό είναι κάτι που μπορεί να το επιβεβαιώσει όποιος έχει ένα ζευγάρι μάτια, ακόμα και μυωπικά.
Το μπάσκετ, εξυπακούεται, δεν είναι ούτε τένις ούτε NFL- η χώρα μας έχει τεράστια παράδοση και αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές δυνάμεις.
Στο ΝΒΑ, ωστόσο, ουδέποτε είχε παίκτη του εξωπραγματικού βεληνεκούς του Γιάννη, ο οποίος είναι δύο φορές MVP,MVP των τελικών, αμυντικός της χρονιάς και… και… και. Α, ναι: και πρωταθλητής.
Για να μην επιδιδόμαστε στο ευγενές άθλημα του πλατειασμού, λοιπόν, ας συνοψίσουμε: Τσιτσιπάς. Καρλάφτης. Γιάννης.
Τρεις Έλληνες στην κορυφή (ή, στην χειρότερη των περιπτώσεων, στα πέριξ της) αθλημάτων που παρακολουθούνται από τρισεκατομμύρια παγκοσμίως και που στα 2 εξ αυτών μέχρι πρότινος είχαμε «φανέλα» πιο ελαφριά κι απ’ αυτήν της Παρί.
Πλέον, αν πετύχουμε κάποιον ρεπόρτερ που θέλει να τσεκάρει τις γνώσεις μας, έχουμε να του πούμε ένα και μόνο πράγμα: «Κάμερα σε μένα»…
