Όταν ο Μίλωνας κέρδιζε τον Παναθηναϊκό στο Μετς, εκτός από την αίσθηση που προκαλούσε με την καλή του εικόνα, πατούσε κορυφή και αποδείκνυε ότι είναι ομάδα πρωταθλητισμού. Φτάνοντας πλέον στη 14η αγωνιστική με τις ομάδες να αντιμετωπίζουν η μία την άλλη ξανά οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Ο Παναθηναϊκός έκανε νίκη πρωτιάς και κυρίως παρουσίασε και πάλι το καλό του πρόσωπο, αυτό που είναι ικανό να διεκδικήσει τίτλους.
Οι πανηγυρισμοί των παικτών του Παναθηναϊκού ήταν έντονοι στο τέλος του αγώνα. Όχι γιατί πίστεψαν ότι κατέκτησαν το τρόπαιο αλλά γιατί έδειξαν με την εικόνα τους ότι αξίζουν να το διεκδικήσουν. Ο Μίλωνας είναι μια ομάδα ποιοτική και σκληροτράχηλη που φέτος κάνει μια πορεία καλύτερη από κάθε άλλη σεζόν. Και το ότι νίκησε όλους τους «μεγάλους» στον πρώτο γύρο αποδεικνύει πως δεν έχει ρόλο κομπάρσου. Άλλωστε και η αναμέτρηση της Νέας Σμύρνης έκανε σαφές ότι οι δύο ομάδες δεν απέχουν πολύ η μία από την άλλη.
Ο κόουτς Ανδρεόπουλος ψάχνει συνεχώς στη φετινή σεζόν το ιδανικό σχήμα και τους κατάλληλους παίκτες για κάθε παιχνίδι. Σε αυτή την αναμέτρηση φάνηκε πως το δίδυμο Γιάντσουκ-Πρωτοψάλτη λειτούργησε άψογα για τα δεδομένα του αγώνα. Το κομβικό σημείο της συνύπαρξής τους είναι πως ο Ουκρανός ακραίος τα έκανε όλα σε καλό βαθμό όσον αφορά την επίθεση, το σερβίς και το μπλοκ αλλά ενδεχομένως τίποτα από αυτά να μη λειτουργούσε αν ο Πρωτοψάλτης δεν θυσίαζε το σώμα του σε κάθε άμυνα και κάθε υποδοχή. Αυτή είναι άλλωστε και η πολυπλοκότητα του βόλεϊ καθώς ο εξαιρετικός Γιάντσουκ ήταν εξίσου πολύτιμος με τον Πρωτοψάλτη ακόμα και αν ο αρχηγός των πρασίνων έμεινε στους 9 πόντους χωρίς άσσο και χωρίς μπλοκ. Πρωτοψάλτης είναι, όμως, ένας και αυτό είναι ένα από τα πιο σπουδαία όπλα στη φαρέτρα του Δημήτρη Ανδρεόπουλου.
Σε ένα παιχνίδι που ο Μίλωνας ήταν πολύ καλός, πιεστικός από το σερβίς του και επικίνδυνος στην κόντρα μπάλα ο Παναθηναϊκός κέρδισε στις λεπτομέρειες και αυτό δείχνει πόσο κοντά ήταν οι δύο ομάδες στην πραγματικότητα. Ο Νανόπουλος έκανε μεγάλη εμφάνιση, από αυτές που μεγαλώνουν έναν νεαρό αθλητή, ο Δοροβάτας ήρθε από τον πάγκο και έκανε την πιο ουσιαστική εμφάνιση, ως τώρα, στην καριέρα του και ο Πολούγιαν ήταν και πάλι μια αξιόλογη σταθερά. Αυτό που έκανε τη διαφορά ωστόσο ήταν η αποφασιστικότητα του τριφυλλιού στις κρίσιμες στιγμές. Και τα τρία σετ κρίθηκαν στο φινάλε τους, ίσως όχι τόσο το δεύτερο αλλά σίγουρα τα άλλα δύο. Εκεί ο Παναθηναϊκός περιόρισε τα λάθη και αυτό όχι παίζοντας συντηρητικά αλλά παίζοντας στα όρια. Ρίσκαρε από το σερβίς, όποιος και αν ήταν ο σέρβερ, πήρε δύσκολες επιθέσεις, κυρίως με τον Νίλσεν και τον Γιάντσουκ, και λειτούργησε καλά στο μπλοκ άμυνα και την κόντρα μπάλα. Αυτό σε μεγάλο βαθμό είναι δείγμα σοβαρότητας και πνευματικής ετοιμότητας καθώς οι παίκτες του Ανδρεόπουλου ήταν καλά προετοιμασμένοι για το ότι θα δεχτούν πίεση και θα πρέπει να είναι αλάνθαστοι στις οριακές στιγμές.
Το πιο σημαντικό για τον Παναθηναϊκό είναι πως δεν είχε παίκτη που να υστέρησε καθώς και ο Βουλκίδης έκανε καλή εμφάνιση και ο Χανδρινός ήταν πολύτιμος στην πίσω ζώνη αλλά και ο Γκάσμαν με τον Σπίριτο έκαναν καλά τη δουλειά τους. Την ίδια ώρα ο Σάκης Ψάρρας μπορεί να είδε την ομάδα του να ηττάται αλλά παράλληλα την είδε να παίζει καλά στο μεγαλύτερο κομμάτι του παιχνιδιού. Και ακόμα και αν έπεσε από την κορυφή έχει πράγματα να κρατήσει ενόψει ενός δύσκολου προγράμματος για την τελική ευθεία της regular season.
