Ο Γάλλος προπονητής, που μετά το Roland Garros ξεκίνησε να δουλεύει με τον Έλληνα τενίστα, σε συνεργασία με τον Πατρίκ Μουράτογλου, αναφέρθηκε στα πρώτα σημάδια βελτίωσης που έχει ήδη διακρίνει στο παιχνίδι του, αλλά και στη δουλειά που απαιτείται προκειμένου να επιστρέψει εκεί όπου πραγματικά ανήκει.
Ο Περίν, που βρίσκεται fulltime στο πλευρό του Στέφανου, στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της καθημερινής προσπάθειας, της συνέπειας και κυρίως της αυτοπεποίθησης, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο πως η επιστροφή στην κορυφή είναι μια διαδικασία που χρειάζεται χρόνο και πως δεν θα πρέπει να δημιουργούνται υπερβολικές προσδοκίες.
– Δουλεύεις από τον περασμένο Ιούνιο με τον Στέφανο. Πώς πάνε τα πράγματα;
«Έχουμε ήδη περάσει αρκετά μαζί, γιατί έχουμε δουλέψει σε χόρτο, σε χώμα και σε σκληρή επιφάνεια. Αυτό σημαίνει ότι αρχίζουμε να μαθαίνουμε ο ένας τον άλλον. Έχουμε καλή σχέση, τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου. Θα έλεγα ότι τα πράγματα πάνε καλά».
– Τον γνώριζες από πριν;
«Όχι. Φυσικά, τον γνώριζα ως παίκτη, όμως δεν είχαμε γνωριστεί προσωπικά. Δεν υπήρχε κάποια φιλία ή σχέση μεταξύ μας πριν ξεκινήσουμε να δουλεύουμε μαζί. Οπότε στην αρχή ήταν καθαρά μια επαγγελματική σχέση».
– Και πώς είναι να δουλεύεις μαζί του; Είναι εύκολο;
«Κάθε παίκτης έχει τα δικά του χαρακτηριστικά. Είναι σημαντικό να αρχίσεις να καταλαβαίνεις πώς λειτουργεί το μυαλό του παίκτη, ποιες είναι οι αξίες του, η κουλτούρα του, και να προσπαθείς να κατανοήσεις όλα αυτά, ώστε να υπάρχει η καλύτερη δυνατή επικοινωνία. Γενικά, κάποιες φορές είναι μια πρόκληση μέχρι να καταφέρεις να καταλάβεις πραγματικά ο ένας τον άλλον».
– Τον έχεις καταλάβει πλέον;
«Τον καταλαβαίνω όλο και καλύτερα!».
– Τον παρακολουθούσες ως παίκτη και πριν συνεργαστείτε. Υπήρχε κάτι που ήθελες από την αρχή να βελτιώσετε;
«Είναι πάντα πολύ εύκολο όταν βρίσκεσαι απ’ έξω και βλέπεις έναν παίκτη να λες: "Αν αναλάβω εγώ αυτόν τον παίκτη, σε δύο εβδομάδες θα τα έχω διορθώσει όλα". Όταν, όμως, είσαι έμπειρος προπονητής, ξέρεις ότι δεν είναι τόσο απλό. Υπάρχουν προφανή πράγματα που βλέπει ο καθένας απ’ έξω. Και όλοι γνωρίζουμε ότι οι προπονητές δουλεύουν πάνω σε αυτά. Κανένας προπονητής δεν είναι τυφλός ώστε να μην τα βλέπει. Το δύσκολο είναι να καταφέρεις πραγματικά να φέρεις τη βελτίωση και να βρεις τον τρόπο να συμβεί αυτό. Γι’ αυτό ίσως κάποιοι, όταν βλέπουν τον Στέφανο, λένε: "Αν βελτιώσει την επιστροφή και το backhand, θα επιστρέψει στο Top 5". Αυτό λένε όλοι όσοι παρακολουθούν τους αγώνες του. Αλλά υπάρχει κάτι περισσότερο από αυτό».
– Άρα δουλεύετε και πάνω σε αυτά τα προφανή κομμάτια; Στην επιστροφή και στο backhand;
«Ναι, δουλεύουμε πάνω σε αυτά. Αλλά χρειάζεται ισορροπία. Για μένα, ένας παίκτης κερδίζει αγώνες χάρη στα δυνατά του σημεία. Γι’ αυτό πρέπει να διατηρούμε αυτά τα δυνατά σημεία στο υψηλότερο επίπεδο. Ταυτόχρονα, πρέπει να δουλεύουμε πάνω στα κομμάτια που χρειάζονται βελτίωση. Δεν μπορούμε, όμως, να δουλεύουμε συνεχώς μόνο πάνω στις αδυναμίες. Πρέπει παράλληλα να διατηρούμε τα δυνατά του στοιχεία σε κορυφαίο επίπεδο».
«Χρειάζεται μεγαλύτερη συνέπεια»
– Και μετά από αυτές τις εβδομάδες, βλέπεις βελτίωση;
«Βλέπω βελτίωση. Τώρα το ζητούμενο είναι να μπορέσει να την επαναλαμβάνει με μεγαλύτερη συνέπεια μέσα στους αγώνες. Να αρχίσει να παίρνει ακόμη καλύτερα αποτελέσματα από αυτά που έχουμε ήδη πάρει. Γιατί όταν παρακολουθείς έναν αγώνα τένις, ο νικητής και ο ηττημένος συχνά κρίνονται σε λίγους μόνο πόντους. Το να αρχίσουν αυτές οι βελτιώσεις να εμφανίζονται και υπό την πίεση ενός αγώνα μπορεί να χρειαστεί λίγο περισσότερο χρόνο».
– Υπάρχουν κάποια προφανή πράγματα στο παιχνίδι του, όπως είπαμε. Πιστεύεις όμως ότι είναι και θέμα αυτοπεποίθησης; Νιώθεις ότι του λείπει αυτή τη στιγμή;
«Η αυτοπεποίθηση χτίζεται με δύο τρόπους. Όταν κερδίζουμε περισσότερους αγώνες, αποκτούμε περισσότερη αυτοπεποίθηση. Αλλά για να κερδίσουμε περισσότερους αγώνες, χρειαζόμαστε περισσότερη αυτοπεποίθηση. Είναι σαν το ερώτημα: ποιος ήρθε πρώτος, η κότα ή το αυγό; Η αυτοπεποίθηση έρχεται επίσης μέσα από την καθημερινή δουλειά. Από το να νιώθει ότι δουλεύει με συνέπεια. Δεν εννοώ απλώς να πηγαίνει κάθε μέρα στην προπόνηση — αυτό το έκανε πάντα και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με την προπόνησή του. Εννοώ να είναι συνεπής στη δέσμευσή του και στην πρόθεσή του μέσα στο γήπεδο. Να λέμε: "Αυτή είναι η κατεύθυνσή μας. Πάνω σε αυτό θα δουλέψουμε και θα επιμείνουμε για μερικές εβδομάδες ή μερικούς μήνες. Και μετά θα δούμε αν λειτουργεί ή όχι"».
«Ήθελε να παίρνει περισσότερες αποφάσεις μόνος του»
– Όταν ξεκίνησες να δουλεύεις μαζί του, ήταν μια μεγάλη αλλαγή για εκείνον, γιατί για πολλά χρόνια δούλευε με τον πατέρα του. Ήταν δύσκολο να προσαρμοστεί σε αυτό το επόμενο βήμα της καριέρας του;
«Ως προπονητής, πρέπει να προσαρμόζεσαι στον παίκτη. Δεν υπάρχει μόνο ένας τρόπος δουλειάς. Ο τρόπος με τον οποίο τον προπονούσε ο πατέρας του ήταν προφανώς λίγο διαφορετικός από τον δικό μου, παρόλο που κι εγώ προσαρμόζομαι σε εκείνον. Όταν ξεκίνησε αυτή η συνεργασία, ο Στέφανος ήθελε να δημιουργήσει μια νέα ομάδα και ένα διαφορετικό περιβάλλον. Ήθελε να παίρνει περισσότερες αποφάσεις μόνος του και να αρχίσει να εξελίσσεται περισσότερο ως άνδρας και ως άνθρωπος. Γι’ αυτό ο τρόπος με τον οποίο άρχισα να τον προπονώ ήταν να τον κάνω να παίρνει περισσότερες αποφάσεις. Να μάθει πώς να παίρνει μια απόφαση και πώς να μένει πιστός σε αυτή. Αυτό είναι ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς μου ως προπονητή αυτή τη στιγμή: να τον συμβουλεύω πάνω σε αυτό. Θέλω να χτίσει την αυτοπεποίθησή του και μέσα από την αίσθηση ότι μπορεί να παίρνει αποφάσεις. Γιατί όταν παίρνεις αποφάσεις στη ζωή και βλέπεις ότι οι αποφάσεις σου είναι σωστές, χτίζεις και την αυτοπεποίθησή σου. Και αυτό είναι κάτι που πραγματικά επιθυμεί ο ίδιος ως άνθρωπος. Εγώ είμαι εδώ για να τον βοηθήσω. Αλλά δεν μπορώ απλώς να τον αφήσω να κάνει τα πάντα μόνος του και να περιμένω να δω τι θα συμβεί. Αυτό που περιμένει ο ίδιος ως άνθρωπος και αυτό που είχε συνηθίσει, όπου ο πατέρας του είχε περισσότερο τον ρόλο του καθοδηγητή, δεν μπορώ να το αλλάξω από τη μία μέρα στην άλλη. Και αυτή είναι η πρόκληση αυτή τη στιγμή».
– Τον βλέπω μερικές φορές, ακόμη και τώρα, να κοιτάζει προς το box και να λέει «πες κάτι». Είναι διαφορετικός τρόπος προσέγγισης, υποθέτω.
«Ακριβώς. Γι’ αυτό κάποιες φορές μπορεί να νιώθει ότι στο μυαλό του υπάρχει ένα κενό. Δεν σημαίνει ότι δεν έχω κάτι να του πω. Είναι περισσότερο θέμα του να μην του μιλάω μετά από κάθε πόντο για το τι λειτουργεί και τι όχι. Γιατί σε έναν αγώνα τένις μπορεί να παίξεις περισσότερους από 100 πόντους. Αν λέω κάτι διαφορετικό μετά από κάθε πόντο, είναι αδύνατο να λειτουργήσει. Ειλικρινά, είναι αδύνατο. Εγώ το βλέπω όπως έναν πόλεμο: δεν μπορείς να κερδίσεις κάθε μάχη. Πρέπει να κερδίσεις τις πιο σημαντικές μάχες. Το ίδιο ισχύει και σε έναν αγώνα τένις. Είναι αδύνατο να κερδίσεις κάθε πόντο, σε κάθε συνθήκη. Γι’ αυτό πρέπει να αναγνωρίζει ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα για να κερδίσει έναν αγώνα».
«Είμαστε ακόμα η ομάδα που μιλάει περισσότερο»
– Είπε και ο ίδιος ότι θέλει να παίρνει περισσότερες αποφάσεις. Όπως είπε και ότι τώρα τα πράγματα είναι πιο χαλαρά στο box.
«Δεν είμαι χαλαρός άνθρωπος. Έχω μεγάλες φιλοδοξίες για εκείνον. Δεν σημαίνει ότι επειδή είμαι ήρεμος είμαι και χαλαρός. Καταλαβαίνεις τι εννοώ; Θέλω να του μεταφέρω θετική ενέργεια και, κυρίως, μια ενέργεια εμπιστοσύνης. Για μένα, όταν έχεις μια ομάδα που βρίσκεται απόλυτα πίσω σου, ως παίκτης είσαι κι εσύ αυτός που πρέπει να πιστεύει περισσότερο σε αυτό που κάνει. Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να δεσμευτείς σε αυτό που πιστεύεις. Μπορεί να πάρεις μια λάθος απόφαση, αλλά αν πιστεύεις σε αυτήν 100%, έχεις περισσότερες πιθανότητες να έχεις καλό αποτέλεσμα απ’ ό,τι αν πάρεις μια σωστή απόφαση χωρίς πλήρη δέσμευση. Γι’ αυτό, ως προπονητές, είμαστε εδώ και για να καθοδηγούμε. Αλλά ο παίκτης πρέπει να είναι αυτός που εμπιστεύεται περισσότερο τις αποφάσεις του, κάθε φορά».
– Το box είναι, πάντως, πιο ήσυχο. Τον ενθαρρύνετε με ενθουσιασμό, αλλά μέχρι εκεί...
«Είναι πιο ήρεμα, αλλά θα έλεγα ότι ίσως είμαστε ακόμη η ομάδα που μιλάει περισσότερο. Όχι απαραίτητα δίνοντας συνεχώς συμβουλές, αλλά αν συγκρίνεις τα box των άλλων ομάδων, εμείς είμαστε αυτοί που πανηγυρίζουμε και ενθαρρύνουμε περισσότερο. Σχεδόν σε κάθε πόντο είμαστε εκεί και του λέμε: "Πάμε, πάμε". Και αυτό είναι εντάξει. Επίσης, είναι κάτι στο οποίο προσαρμόστηκα κατά τη διάρκεια του τουρνουά. Στο πρώτο τουρνουά ήμουν ακόμη πιο ήσυχος και εκείνος μου ζήτησε να του μιλάω περισσότερο. Οπότε προσαρμόστηκα κι εγώ σε αυτό. Του μιλάω περισσότερο επειδή τον ακούω. Γιατί μέσα στον αγώνα, αν κάποιος σου λέει μεγάλες προτάσεις και πολλά λόγια, δεν μπορείς να τα επεξεργαστείς. Και υπάρχει και η απόσταση. Δεν είναι όπως τώρα που καθόμαστε και μιλάμε ο ένας στον άλλον. Τώρα, όταν σου μιλάω, είμαι σίγουρος ότι με ακούς και με καταλαβαίνεις. Όταν όμως βρίσκεσαι σε ένα γεμάτο στάδιο, έχουμε πέντε ή δέκα μέτρα απόσταση και υπάρχει οπτική επαφή για μόλις δύο δευτερόλεπτα, είναι διαφορετικά. Όταν μιλάω, θέλω τα λόγια και οι προτάσεις μου να περνούν στον παίκτη. Μπορεί να διαφωνήσει, κανένα πρόβλημα. Αλλά θέλω τουλάχιστον να είμαι σίγουρος ότι το μήνυμά μου έφτασε σε εκείνον».
«Nα δω το μαχητικό πνεύμα»
– Διάβασα μια συνέντευξη που έδωσες, νομίζω στο Eurosport, όπου μιλούσες για τη συμπεριφορά του Στέφανου στη Γκστάαντ, στον αγώνα με τον Ρίντερκνές. Δεν ήθελες να είναι έτσι, να έχει αυτά τα ξεσπάσματα.
«Όχι, δεν μιλάω τόσο για ξεσπάσματα. Μιλάω για τα παράπονα. Πραγματικά δεν με ενοχλεί αν εκνευριστεί, αν φωνάξει ή κάνει κάτι τέτοιο. Προτιμώ να το βγάζει από μέσα του, να ανάψει έτσι τη φλόγα μέσα του, παρά να τον ακούω να παραπονιέται. Θέλω να βλέπω το μαχητικό του πνεύμα. Το ξέρω ότι το έχει. Τη φωτιά. Προχώρα. Δώσε τον καλύτερό σου εαυτό και κάν’ το"».
– Η αλήθεια είναι ότι κάποιες φορές εξακολουθεί να παραπονιέται.
«Ναι, το κάνει ακόμη. Γι’ αυτό είναι κάτι που δουλεύουμε καθημερινά. Όσο καλύτερα το διαχειρίζομαι εγώ, τόσο περισσότερο θα μπορώ να τον βοηθήσω να το ξεπεράσει. Είμαι σίγουρος ότι είναι κάτι που θα τον βοηθήσει να αποδίδει ακόμη καλύτερα. Συμβαίνει επειδή θέλει τα πράγματα να είναι τέλεια. Έχω μιλήσει μαζί του γι’ αυτό. Του λέω ότι ψάχνουμε την τελειότητα στην προπόνηση, όπου υπάρχει χρόνος να διορθώσουμε κάτι, να μιλήσουμε, να το κάνουμε καλύτερα. Αλλά στον αγώνα πρέπει να αποδεχόμαστε ότι δεν θα είμαστε τέλειοι και να προσπαθούμε να είμαστε όσο το δυνατόν πιο ανταγωνιστικοί. Αυτό δεν σημαίνει ότι μειώνουμε τις φιλοδοξίες μας. Θέλουμε να κερδίσουμε. Αν το σερβίς δεν πάει όπως θέλουμε, αν το γήπεδο δεν είναι αυτό που προτιμάμε ή αν κάτι άλλο δεν είναι όπως θα θέλαμε, εμείς ήρθαμε εδώ για να αγωνιστούμε. Κάθε εβδομάδα είναι διαφορετική. Μπορεί να μη μας αρέσουν οι συνθήκες, μπορεί να μην έχουμε την ίδια ενέργεια ή να μην έχουμε προπονηθεί όπως θα θέλαμε».
«Μπορεί να επιστρέψει Top 10»
– Ειλικρινά, πιστεύεις ότι μπορεί να γίνει ο Στέφανος του παρελθόντος;
«Το πιστεύω πραγματικά. Διαφορετικά δεν θα ήμουν εδώ. Έχω απόλυτη εμπιστοσύνη ότι μπορεί να επιστρέψει. Είναι μια διαδικασία που μπορεί να χρειαστεί χρόνο. Δεν ξέρουμε πόσο, αλλά πραγματικά πιστεύω ότι μπορεί να επιστρέψει».
– Στο Top 10;
«Ναι».
- Το λες λόγω του παιχνιδιού του, του ταλέντου του;
«Δεν μου αρέσει πολύ η λέξη "ταλέντο". Δεν ξέρω τι ακριβώς σημαίνει ταλέντο. Αν πάρεις τον Στέφανο, ποιο είναι το ταλέντο του; Αν πάρεις τον Αλκαράθ, ποιο είναι το ταλέντο του; Τι σημαίνει πραγματικά αυτή η λέξη; Παίζει καλά επειδή έχει δουλέψει καλά και έχει κάνει πολλά σωστά πράγματα. Πίσω από αυτό υπάρχει δουλειά. Καταλαβαίνω τι λες. Και πιστεύω ότι πρέπει να χρησιμοποιεί περισσότερο αυτό το χάρισμα και την παρουσία του μέσα στο γήπεδο. Όταν βλέπεις έναν τόσο ψηλό παίκτη, με αυτό το πλάτος τους ώμους, την κορδέλα, θέλεις να τον φοβούνται. Έχει όλες τις δυνατότητες για αυτό. Γι’ αυτό θέλω να κρατάει το κεφάλι ψηλά στους αγώνες και να δείχνει το χάρισμα και τον χαρακτήρα που έχει. Γιατί τα έχει. Και, όσον αφορά το τι με κάνει να πιστεύω ότι μπορεί να επιστρέψει στο Top 10, η ποιότητα των χτυπημάτων του είναι εκεί. Έχει αρκετή δύναμη, το backhand του είναι καλύτερο απ’ όσο πιστεύουμε και, με τον χρόνο και λίγη περισσότερη αυτοπεποίθηση, θα φτάσει στο επίπεδο που θέλει. Όλα αυτά είναι στοιχεία που έχει ένας παίκτης που μπορεί να είναι στο Top 10».
– Πιστεύεις ότι η επόμενη σεζόν είναι κρίσιμη για εκείνον; Με την έννοια ότι θα δείξει πολλά πράγματα, αν μπορεί πραγματικά να επιστρέψει. Τώρα είναι υγιής, έχει την ομάδα του και φαίνεται πιο ήρεμος από ό,τι στο παρελθόν.
«Ελπίζω να συμβεί ήδη από την επόμενη χρονιά. Αλλά και πάλι, δεν ξέρουμε. Στον αθλητισμό δεν ξέρεις ποτέ πόσο χρόνο θα χρειαστεί κάτι. Για μένα, το σημαντικότερο είναι να έχει καθημερινά συνέπεια στη δουλειά του και στις προθέσεις του, τόσο ως παίκτης όσο και ως άνθρωπος. Έτσι θα μπορέσει να επιστρέψει στο Top 10 όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Και πρέπει να προσέξουμε ώστε οι προσδοκίες να μην είναι υπερβολικές. Γιατί όταν έχεις υπερβολικές προσδοκίες, όταν δεν πετύχεις τους στόχους σου τόσο γρήγορα όσο θα ήθελες, τότε μπορεί να εμφανιστεί η απογοήτευση. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να μην προσπαθήσουμε να επιστρέψει νωρίτερα απ’ όσο πρέπει. Τα αποτελέσματα θα έρθουν. Όταν κάνεις τα σωστά πράγματα και ακολουθείς τη σωστή διαδικασία, τα αποτελέσματα πάντα έρχονται».
