MENU
Google Logo

Προσθέστε το sdna.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google.

Είναι ένα σλόγκαν που χρησιμοποιήθηκε από τους κυβερνητικούς έτσι ώστε να πέσει ο Τσίπρας. Αυτός από την πλευρά του δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί λόγω έλλειψης στελεχών και η διακυβέρνηση της χώρας πέρασε στη γνωστή οικογένεια.

Η επικοινωνία έπαιξε καθοριστικό ρόλο αφού ο απαίδευτος λαός πίστεψε για ακόμη μία φορά λαϊκίστικες προσεγγίσεις. Το έκανε με ΟΛΕΣ τις κυβερνήσεις, το έκανε και τώρα. Οι εμείς όταν τα κάναμε οι άλλοι ήταν στις βελανιδιές, πίστεψαν πως η συμφωνία των Πρεσπών δεν θα υφίσταται μόλις βγει η πατροπαράδοτη δεξιά. Λες και το αλτσχάιμερ είναι μεταδοτικό ένα πράγμα. Άλλοι διαπραγματεύονταν τριάντα χρόνια, όχι αυτοί.

Η επικοινωνία δεν έκρυψε βέβαια το ότι σημαντικό ρόλο στη διακυβέρνηση της χώρας θα παίζει ο Ευάγγελος Μαρινάκης. Το καπέλωμα Μητσοτάκη την περίοδο των συνεντεύξεών του σε όλα σχεδόν τα ΜΜΕ, ήταν ξεκάθαρο. Όλα του τα ΜΜΕ του προέδρου – και είναι πολλά – λύσσαξαν. Από δίπλα και ο Αλαφούζος εννοείται.

Η επιστροφή στη κανονικότητα είναι ένα γεγονός. Καλό είναι να τη μεταφράσουμε λοιπόν. Γιατί η κανονικότητα σε μία κατεστραμμένη χώρα δεν είναι και κάτι τόσο δημιουργικό.

Κανονικότητα σημαίνει πως ένας επιχειρηματίας μπορεί να ελέγχει μία κυβέρνηση. Κανονικότητα σημαίνει η κυβέρνηση να τον κοιτάει και να κάνει κακά. Κανονικότητα σημαίνει να παραιτείται εισαγγελέας από σημαντική υπόθεση προφανώς γιατί διαπιστώνει πως δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά της. Κανονικότητα σημαίνει να είναι σε όλα τα κρίσιμα πόστα δικοί μας άνθρωποι.

Το παράδειγμα της Τσιλιγγίρη πχ, που θέλουν να την βάλουν στο Ειρήνης και Φιλίας ενώ η ίδια εμπλέκεται σε εταιρία διοργάνωσης εκδηλώσεων είναι το απλό. Έχει και άλλα, σιγά – σιγά θα ολοκληρωθεί η εικόνα.

Χθες ειπώθηκε δια στόματος Μαρινάκη η φράση το πρωτάθλημα των Πρεσπών. Πάντα μετά από καλές βραδιές στην Ευρώπη έβγαζαν αλαζονεία όμως το χθεσινό ξεπερνά κάθε όριο.

Ένα πρωτάθλημα που ο ΠΑΟΚ το πήρε αήττητος, που τους κέρδισε δύο φορές, που ξεκίνησε με μείον δύο, που έχει τριπλάσιες διαιτητικές αποφάσεις εναντίον του σε σχέση με αυτούς, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν.

Και κυρίως δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από αυτούς που έναν χρόνο πριν δεν μπήκανε να παίξουν.

Τη δεδομένη χρονική στιγμή, ενώ ο Μαρινάκης είναι να μπει και στη Nova, άρθρο στα Νέα που του ανήκουν αμφισβητεί το PAOK TV και την καθαρότητά του. Παράλληλα, ο Γαβαθιώτης, αυτό το δημοσιογραφικό ποίημα, θέτει θέμα νομιμότητας του PAOK TV και αναρωτιέται τι θα βιώσει ο Άρης μας. Όλα αυτά, αφού η κυβέρνηση ακύρωσε τη συμφωνία του ΠΑΟΚ με την ΕΡΤ και παράλληλα ο ΠΑΟΚ έβγαλε άρνηση να συνεργαστεί μαζί του στη Nova. Προφανώς και τα παιδιά θέλουν να μη δείχνει πουθενά τον ΠΑΟΚ. Να κάνουμε μήπως τα παιχνίδια εικονογραφημένα; Σαν τον Μπλεκ ένα πράγμα;

Από την άλλη, τη στιγμή που γελούσα με τον Γαβαθιώτη, σκέφτηκα πως δεν θα ήταν και απίθανο με αυτή τη κυβέρνηση να τεθεί θέμα αξιοπιστίας του PAOK TV. Που το παράξενο;

Η παντοδυναμία Μαρινάκη είναι δεδομένη υπό αυτές τις συνθήκες. Όταν ο Μητσοτάκης ως πρωθυπουργός ανέχεται αυτή τη κατάσταση, εμάς δεν μας πέφτει λόγος. Είμαστε άλλωστε ένα κομμάτι μίας κοινωνίας που ενώ ήξερε τι θα συμβεί, αποφάσισε αυτό.

Όταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός στα κρίσιμα Υπουργεία έβαλε φίλους και γνωστούς, εμείς τι να αναλύσουμε τώρα;

Προχωράμε λοιπόν γνωρίζοντας πως η χώρα έχει αλωθεί. Ήδη το καταλαβαίνουν και τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας εδώ. Κάνουν τους χαζούς ακόμη, αλλά βλέπουν αυτό που έρχεται. Αυτό που ήρθε και αυτό που θα έρθει. Και αισθάνονται λίγο άβολα αν και όλοι τους έχουν αυτό το ύφος της χαράς της πεθεράς. Δεν επιλέχτηκαν τυχαία για τα ψηφοδέλτια.

Η Ελλάδα έχει σοβαρό πρόβλημα πλέον. Δεν έχει να κάνει με τον Ολυμπιακό ή τον ΠΑΟΚ. Έχει να κάνει με την… κανονικότητα.

Εμείς λοιπόν δεν θα αποδεχτούμε την κανονικότητα αυτή. Προφανώς υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που ασφυκτιούν με αυτή την κατάσταση και ανεξάρτητα από ομάδες και δόγματα, τους καταλαβαίνω.

Η χώρα χωρίζεται στα δύο. Και δεν αναφέρομαι σε βορρά και νότο όπως κάποιοι θα βιαστούν. Αναφέρομαι σε ανθρώπους χωρίς αυτοσεβασμό που μάχονται για το ψίχουλο και ανθρώπους που δεν ανέχονται να τους βιάζουν τις συνειδήσεις.

Η κανονικότητα μίας κατεστραμμένης χώρας