Ήταν εφτά ετών. Κάποιος τον είδε να παίζει στο δρόμο και του είπε «εσύ θα έρθεις μαζί μου». Ήταν 14 ετών. Βρέθηκε στη Ρώμη για δοκιμαστικό και μέσα σε τρία λεπτά η υπόθεση είχε τελειώσει. Ήταν 18 ετών. Η Ρόμα δεν ήταν στην καλύτερή της φάση και ο Ρούντι Γκαρσία τον έριξε στο γήπεδο, σαν αφελή Χριστιανό στην αρένα με τα λιοντάρια. Ο πανικόβλητος Ντανιέλε έτρεμε, αλλά είκοσι μέρες μετά στην πρώτη του συμμετοχή ως βασικός έκανε όλη την Ιταλία να μιλάει για εκείνον. Ήταν 22 ετών. Ακόμα έψαχνε τα πατήματά του στην Ισπανία, όταν μπήκε αλλαγή στο 74’. Η Βαγιαδολίδ έχανε από την Εσπανιόλ, ο Ιταλός εκτέλεσε (σ.σ. θυμίζοντας Λάζαρο στο ντέρμπι ΑΕΚ-Ολυμπιακός) το φάουλ έξω από την περιοχή και ο Ρονάλντο πετάχτηκε από την καρέκλα του!
Ναι, αυτός είναι ο Ντανιέλε Βέρντε! Το πιτσιρίκι που ανάγκασε τη Γιουβέντους να απολύσει τους σκάουτερ της, ο έφηβος που πάλεψε να βρει θέση στη Ρόμα, ο νεαρός άντρας που ενθουσίασε τον Ρονάλντο. Ο ποδοσφαιριστής που παίζει για να περνάει καλά, που θαυμάζει τον Μέσι και τον Νεϊμάρ γιατί προσφέρουν θέαμα στον κόσμο, αλλά και εκείνος που ακόμα δεν έχει καταφέρει να σταθεροποιήσει την απόδοσή του. Ο άνθρωπος που ονειρεύεται να παίζει και να ζει στην Ισπανία, αρκεί πού και πού να τρώει μια αυθεντική ναπολιτάνικη πίτσα.
«Το κλειδί είναι να χρησιμοποιείς λίγα υλικά, αλλά εξαιρετικής ποιότητας», θα σου πει. ΑΕΚ, ιδού ο εκλεκτός σου!
Στη σκιά του Βεζούβιου….
και του Ντιέγκο. Η γειτονιά του, φτωχική και ταπεινή, προς τέρψη όλων των κλισέ για τον ιταλικό νότο απείχε μόλις μερικά λεπτά από το κέντρο του… πολιτισμού στη Νάπολη. 900 μέτρα από το Στάδιο Σάο Πάουλο και τις ιαχές να ακούγονται σε κάθε κοντινή γειτονιά και τα γκολ να πανηγυρίζονται σε κάθε σπίτι, το ίδιο έντονα με τις κερκίδες του γηπέδου. Η οικογένειά του ήταν Νάπολη. Ο Τζουζέπε, η Πατρίτσια και τα δύο (πολύ) μεγαλύτερα αδέρφια του αγαπούσαν το ποδόσφαιρο και την ομάδα της πόλης τους. Ειρωνικά, η Νάπολη ήταν μια από τις λίγες ομάδες που δεν έριξε ούτε βλέμμα στο άστρο του Ντανιέλε Βέρντε, όταν εκείνο άρχισε να λάμπει.
«Πάντα πίστευα στον γιο μου. Ήταν έξι χρονών όταν έγραψε στο προσωπικό του ημερολόγιο ότι όταν μεγαλώσει θα γίνει ποδοσφαιριστής». Η Πατρίτσια κρυφοκοίταξε, αλλά ο Ντανιέλε της το συγχώρεσε… «Έπαιζα στο δρόμο. Εκεί δεν έχουμε κανόνες. Μόνο ότι βλέπουμε στην τηλεόραση και θέλουμε να το κάνουμε. Τότε προσπαθούσα να είμαι ο Ρονάλντο ή ο Ροναλντίνιο. Διασκέδαζα με το ποδόσφαιρο. Δεν είχαμε πολυτέλειες, η μπάλα μας μπορεί να ήταν από χαρτί. Πήγα σε μια ομάδα, μόνο και μόνο για την πλάκα. Δεν μου άρεσε να κάνω προπόνηση και να δουλεύω. Μια μέρα με είδε ο Τζιάνι Τροϊάνο και μου είπε «εσύ θα έρθεις μαζί μου στην Πίνια».
Εκεί η οπτική και η προοπτική του Ντανιέλε άλλαξε. Δεν χρειάστηκαν παρά μερικές ημέρες για να αντιληφθούν όλοι το διαμάντι που είχαν στα χέρια τους και θα δούλευαν μαζί του για την εξέλιξή του. «Ο Ντανιέλε το είχε στο αίμα του, το έβλεπες. Είχε μια επαφή με τη μπάλα που τον έκανε ξεχωριστό», θυμάται ο εκλιπών πλέον Τζιάνι Τροϊάνο και μέσα σε μια πενταετία, ο Βέρντε θα έκανε τους σκάουτερ να στριμώχνονται στο μικρό γήπεδο, θα έβλεπε τον Λουίς Ενρίκε να τον παρακολουθεί, τη Μάντσεστερ Σίτι να ταξιδεύει για εκείνον, τη Γιουβέντους να απολύει προσωπικό στο όνομά του και τον Βιντέντζο Μοντέλα μαζί με τον Μπρούνο Κόντι να παίρνουν προσωπικά την υπόθεση στα χέρια τους. Για να την πάρουν, όμως, έπρεπε να πείσουν την κυρία που όριζε το μέλλον του Βέρντε. Και όχι, δεν ήταν η μητέρα του.
H Λουτσία Καρμπονέρο, πρόεδρος της ομάδας, δεν ενδιαφερόταν τόσο για τα λεφτά. Δε θα έβγαζε σε δημοπρασία το παιδί, παρά μόνο ήθελε το καλύτερο για εκείνον. Εισέπραξε 18.000 ευρώ και με την ευχή της, πήγε στη Ρώμη. «Η χημεία με τον Μπρούνο Κόντι ήταν άμεση και αμοιβαία. Μόλις τον άκουσα να μιλάει στον Ντανιέλε, αντιλήφθηκα ότι η Ρόμα ήταν το κατάλληλο περιβάλλον για εκείνον και αρνήθηκα προτάσεις, που ήταν οικονομικά καλύτερες για μας», θυμάται με τη Γιουβέντους να είναι η ομάδα που έμεινε εξοργισμένη να ψάχνει τους λόγους της απόρριψης.
«Πριν τη Ρώμη, έπρεπε να δοκιμαστώ στη Γιουβέντους. Υπήρξε ένα πρόβλημα με τα εισιτήρια και δεν μπόρεσα να πετάξω για το Τορίνο. Όταν έφτασα στη Ρώμη, ο Μπρούνο μου είπε «θα μείνεις εδώ». Είμαι τυχερός γιατί μου φέρθηκε σα να ήμουν γιος του. Όσο για τη Γιουβέντους; Απ’ όσο έμαθα, απολύθηκαν οι σκάουτερ».
Στο δοκιμαστικό του στη Ρόμα – σύμφωνα με τους αυτόπτης μάρτυρες – χρειάστηκε ένα κοντρόλ, μία ντρίμπλα και ένα σουτ για να τους μαγνητίσει. Ειδικά, τον Βιντσέντζο Μοντέλα, ο οποίος θα ήταν εκείνος που θα τον καθιέρωνε στα εξτρέμ. «Ένιωθα πιο ελεύθερος και το διασκέδαζα παραπάνω», θα πει ο Ντανιέλε, ο οποίος θα έφτανε να μοιράζεται τα αποδυτήρια με τον Φραντσέσκο Τότι, θα έκανε εκπληκτικές εμφανίσεις στο Champions League νέων και θα έμπαινε στον κόσμο των μεγάλων στις 17 Ιανουαρίου του 2015.
«Στα 18 σου χρόνια δεν υπάρχει χρόνος για φόβο. Μπαίνεις μέσα και οργώνεις το γρασίδι», έλεγε για τον μικρό ο Ρούντι Γκαρσία, όχι ακριβώς η εμψύχωση που χρειαζόταν ο Ντανιέλε. Στις 31 Ιανουαρίου έπαιξε ξανά. Στις 8 Φεβρουαρίου ξεκίνησε για πρώτη φορά βασικός. Δύο ασίστ στο ματς με την Κάλιαρι, 2-1 νίκησε η Ρόμα και η επομένη ήταν η δική του μέρα. «Προς τι όλος αυτός ο χαμός, δεν καταλαβαίνω. Ένα ματς έπαιξα όπως τόσοι και τόσοι παίκτες», έλεγε στο τηλέφωνο στην Λουτσία ο Ντανιέλε, αλλά από τον ενθουσιασμό του μιλούσε ως τις έξι τα ξημερώματα με τη μητέρα του. Είχε φτάσει η στιγμή να βοηθήσει την οικογένειά του, τον πατέρα του ο οποίος επί χρόνια ήταν άνεργος.
Στη σκιά των μεταγραφών…
Και μετά; Ουδείς προφήτης στον τόπο του, ούτε καν στη Ρόμα που έχει παράδοση γηγενών παικτών. Αν ρωτήσεις τον Ντανιέλε, θα σου πει ότι φταίει το σωματότυπό του. «Στην Ιταλία το ποδόσφαιρο είναι πιο αθλητικό, έχει περισσότερες μονομαχίες και ας μην γελιόμαστε, δε με βοηθάει», εξηγεί, ωστόσο οι Ρωμαίοι δεν είχαν και ιδιαίτερη υπομονή μαζί του. Στη σεζόν του ντεμπούτο του έπαιξε μερικά ακόμα σκόρπια λεπτά στο πρωτάθλημα (96 το σύνολο), έπαιξε σε δύο ματς του Europa League, όμως από το καλοκαίρι του 2016 ξεκίνησε η… μάστιγα των δανεισμών.
Φροζινόνε, Πεσκάρα, Αβελίνο, Βερόνα και επιτέλους ο Ισπανία που πάντα ονειρευόταν. Η Ισπανία που ακόμα ονειρεύεται και είναι το σπουδαιότερο εμπόδιο που πρέπει να ξεπεράσει η ΑΕΚ. «Από παιδί ήθελα να παίξω και να ζήσω εδώ. Είχα κι άλλες προσφορές, όμως μόλις μου τηλεφώνησε η Βαγιαδολίδ δεν το σκέφτηκα καν. Δεν είχα καμία αμφιβολία», θα πει όταν οριστικοποιήθηκε η μεταγραφή το καλοκαίρι του 2018 και στην ομάδα του παιδικού του ειδώλου ήθελε να παραμείνει.
Ο Ντανιέλε Βέρντε έπαιξε σε 26 ματς στην Ισπανία, τα περισσότερα προερχόμενος από τον πάγκο. Σκόραρε έξι φορές σήκωσε τον Ρονάλντο από τη θέση του, αλλά δεν κατάφερε να παραμείνει στη χώρα που ονειρεύεται. Είναι 23 ετών. Πριν οκτώ μέρες τα έκλεισε. Και πρέπει να είναι πάλι έτοιμος για την επόμενη πρόκληση που τον περιμένει…
