Το ακροατήριο κρέμονταν από τα χείλη του. Κάποιοι εξ’ αυτών είχαν πληρώσει μέχρι και 5.000 ευρώ για να κλείσουν το βράδυ της Πέμπτης μία θέση στο στάδιο Lanxess της Κολωνίας για να βρίσκονται ανάμεσα στους περίπου 15.000 που θα συμμετείχαν στην Παγκόσμια Σύνοδο Ηγεσίας και θα άκουγαν από τα δικά του χείλη τι κάνει έναν ηγέτη να είναι… ένας καλός ηγέτης.
Ο Μπάρακ Ομπάμα ανέβηκε γεμάτος αυτοπεποίθηση στο βήμα, η υποδοχή του ήταν ανάλογη με αυτή σε έναν ροκ σταρ.
Με τον γοητευτικό του λόγο μάγεψε τα πλήθη, είχε πάντα μία σπάνια ικανότητα να ακροβατεί ανάμεσα στο απλησίαστο του πλανητάρχη και το γήινο ενός απλού καθημερινού ανθρώπου: «Καλός ηγέτης», είπε, «δεν είναι αυτός που διατάζει, αλλά αυτός που ακούει και αισθάνεται τους ανθρώπους», ήταν ο πρώτος και απαράβατος κανόνας του.
Η ηγεσία εκπορεύεται από τους ανθρώπους, πηγάζει από τους ανθρώπους και υπηρετεί τους ανθρώπους. Τρεις ημέρες αργότερα, ο Αντρέ Βιεϊρίνια μετά από ένα ακόμα κοπιαστικό μεροκάματο, σταμάτησε έξω από τα αποδυτήρια της Τούμπας και ένιωσε πιο κοντός από ποτέ μπροστά στη γιγάντια μορφή της Ραφαηλίας που τον περίμενε καρτερικά στο καροτσάκι της. Αστειεύτηκε μαζί της, έπαιξε μαζί της, της έταξε μυστικά κάτι στο αυτί, ασχολήθηκε μαζί της, πέτυχε το μεγαλύτερο πράγμα: την έκανε να χαμογελάσει. Άλλωστε, στο γέλιο ενός παιδιού, βλέπεις τον κόσμο ολάκερο.
Ο Μπάρακ Ομπάμα συνέχισε να γοητεύει τα πλήθη στην Κολωνία: «Αυτό που σε πάει μπροστά σαν ηγέτη είναι η δουλειά, όχι το χειροκρότημα». Μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα νοτιότερα, ένας άλλος Πορτογάλος προσπαθούσε να κάνει τα λόγια του, πράξη. Όχι, τώρα. Από την πρώτη ημέρα που ξαναπάτησε το πόδι του στην Θεσσαλονίκη.
Λίγο μετά το τέλος του παιχνιδιού με την Λαμία, αν και θα μπορούσε να πετάει στα σύννεφα, χαμήλωσε ξανά το κεφάλι μπροστά στην κάμερα της κρατικής τηλεόρασης και άρχισε να λέει πόσο μικρός νιώθει μπροστά στον Γιώργο Κούδα, ως σωστός ηγέτης που αναγνωρίζει ότι αποτελεί κληρονόμο κάτι που προϋπήρχε πολύ πριν από αυτόν: «Τι να πω εγώ για τον Κούδα; Ο Κούδας είναι ο Θεός του ΠΑΟΚ». Ο αρχηγός οφείλει πάνω από όλους, αλλά συνάμα και ένας από όλους. Αν χρειαστεί, ακόμα και κάτω από όλους,
Ο Ομπάμα έκλεισε τον λόγο του με μία συμβουλή προς όλους: «Λοιπόν συγκεντρώσου σε αυτό που θέλεις να κάνεις, κι όχι σε αυτό που θέλεις να είσαι». Προσήλωση στο στόχο, υποταγή του «εγώ» στο εμείς. Ο Αντρέ ποτέ δεν έκρυψε ότι έχει χοντρή καψούρα να παίζει μπροστά: «Κόουτς, αν ήσουν προπονητής στον ΠΑΟΚ, που θα με έβαζες;», ρώτησε γεμάτος παράπονο τον Γιώργο Δώνη, σαν παραπονεμένο παιδάκι που δεν το αφήνουν να παίζει εκεί που θέλει. Δεν του αρέσει, μα το κάνει. Και το κάνει καλύτερα από όλους. Για το καλό της ομάδας. Πρώτα το «εμείς», μετά το «εγώ».
Αρχηγός σημαίνει να ηγείσαι με το παράδειγμα. Να κάνεις αυτό που δεν μπορεί να κάνει κανείς άλλος. Να ανοίξεις τον δρόμο (στην Τρίπολη) εκεί που όλα μοιάζουν χαμένα. Να πάρεις στα χέρια σου την καυτή πατάτα από τα 11 βήματα (Πανιώνιος), όταν η άμμος στην κλεψύδρα έχει αδειάσει απελπιστικά. Να σκοράρεις από τα 27 (Ολυμπιακός), τα 28 (Πανιώνιος), τα 29 (Άρης) ή ακόμα και από τα 35 μέτρα, όπως απέναντι στον Παναιτωλικό, εκεί που όλοι λένε ότι… δεν γίνεται.
Αν χρειαστεί, να παίξεις ακόμα σαν τερματοφύλακας, όπως απέναντι στην Λαμία. Αν η κεφαλιά του Ασούμπρε δεν σταματούσε στο πόδι του Πορτογάλου που ήταν πάνω στην γραμμή στην φάση του 58ου λεπτού, το πάρτι μπορεί να εξελισσόταν σε ένα τεράστιο φιάσκο. Ο Αντρέ όμως συγκεντρώθηκε σε αυτό που ήθελε να κάνει, όχι σε αυτό που ήθελε να είναι.
Ηγέτης είναι αυτός που ακόμα και όταν όλοι θολώνουν γύρω του, εκείνος ξέρει να διατηρεί το βλέμμα του καθαρό: «Όχι, όχι. Άφησε μας να παίξουμε», ήταν η προτροπή του στον Ιβάν Σαββίδη, όταν εκείνος πέρσι προσπάθησε να διατάξει την ομάδα να αποχωρήσει από το γήπεδο, μετά το ακυρωθέν γκολ του Βαρέλα. Αν δεν όρθωνε το ανάστημα του και ο Δικέφαλος έφευγε από το γήπεδο εκείνο το βράδυ, τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο σήμερα. Κι ο Ιβάν το ξέρει…
Ηγέτης δεν είναι 90 λεπτά περιβραχιόνιο στο χέρι, ντους και μετά σπίτι. Ηγέτης σημαίνει ευθύνη 24 ώρες το 24ωρο, 7 μέρες την εβδομάδα.
Παίκτες καλούς βρίσκεις, αγοράζεις. Ψάχνεις την αγορά και αν έχεις το βαλάντιο τους εντάσεις στον οργανισμό σου. Πραγματικούς ηγέτες όχι. Ούτε αρχηγούς. Αυτοί μορφοποιούνται με τα χρόνια, σφυρηλατούνται με τον καιρό, σκληραγωγούνται με τις κακουχίες. Είναι ανυπολόγιστης αξίας, γιατί οιστρηλατούν με ένα τους βλέμμα, εμπνέουν με ένα τους νεύμα, αφυπνίζουν με μια τους λέξη. Είναι σπάνιοι, δυσεύρετοι.
Ο Ραζβάν Λουτσέσκου δήλωσε ότι θα ήθελε να τον είχε γιο. Ο Αντρέ είναι ο φίλος που θα ήθελες να είχες, ο κολλητός σου, ο άντρας σου ή ο πατέρας των παιδιών σου.
Ο Αντρέ δεν είναι απλώς ο αρχηγός του ΠΑΟΚ.
Αυτή τη στιγμή είναι ο ίδιος ο ΠΑΟΚ...
